Gálatas 2
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Nian nu fotin təmuva muvən, kəni iəmuvən mɨn əpəha ilɨs Jerusɨləm itɨmlau Panəpəs, kəni miet Taitəs itɨmahal min mɨhluvən.
1 Catorze anos mais tarde, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Iəmuvən mətəu-inu Uhgɨn təməni=pa rəkɨs kəm iəu məmə iəkəkeikei muvən ikɨn. E nian iəmhliet=pən kəni iəmotuhapumɨn itɨmah nətəmimi əmə nətəm kətəni məmə nətəmi asoli mɨn rəha niməfaki. Nian iəmotəharəg e nuhapumɨniən əha, iəu iəmətəni=pən vivi nəghatiən mɨn iətəm iəkuvən mətəni pətɨgəm kəm Nanihluə mɨn, ilah səniəmə nətəm Isrel. Iəməni=pən vivi natimnati mɨn rəfin agɨn kəm lah mətəu-inu iəməsolkeikeiən məmə rəhak nəghatiən təsəhruahruiən, kəni uək rəfin rəhak tol nati əpnapɨn əmə lan.
2 E subi em conseqüência de uma revelação. Expus-lhes o Evangelho que prego entre os pagãos, e isso particularmente aos que eram de maior consideração, a fim de não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Kəni e nian əha, nɨkik təməhti pɨk məmə kəta kotahi iəu məmə iəkəkeikei məni=pən kəm Nanihluə mɨn, məmə okəkeikei kəhgi=pən ilah. Mətəu kəmosotəniən. Kəni iəu kəti u, Taitəs itɨmlau min, in iətəm Kris, səniəmə iətəm Isrel, kəsəhgi-pəniən əha. Mətəu ilah kəməsotəniən mə okəkeikei kəhgi=pən.
3 Entretanto, nem sequer meu companheiro Tito, embora gentio, foi obrigado a circuncidar-se.
4 Nəniən rəha nəhgi-pəniən təmsɨpən e nətəmimi nəuvein kəmauteiuə əmə məmə ilah piatah mɨn. Kəni ilah kəməutəsal vivi məmə okoteh to məmə itɨmah iautətəu=pən əhanəh Lou, uə kəpə. Mətəu itɨmah inohiet rəkɨs mɨnəhuvən o Iesu Krɨsto, kəni mɨnotol kətiəh itɨmah min, kəni itɨmah səniəmə slef rəha Lou. Mətəu nətəmimi mɨn əha, nɨkilah təməsagiəniən o rəhatɨmah nəghatiən mɨn u iətəm tətəni məmə təuvɨr əmə nəmə iəsɨtəu-pəniən Lou, kəni motolkeikei məmə okotəgəu=pən itah rəfin e Lou mɨne kastɨm rəha nəfakiən rəha nətəm Isrel. Kəni kəmotəni məmə okəkeikei kəhgi=pən Nanihluə mɨn təhmen e Taitəs.
4 Mas, por causa dos falsos irmãos, intrusos - que furtivamente se introduziram entre nós para espionar a liberdade de que gozávamos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar -,
5 Mətəu iəmotəniəhu ilah məsotoliən məmə ko rəhalah nəghatiən otəri mapirəkɨs rəhatɨmah. Kəni itɨmah iəmotaskəlɨm əskasɨk nəghatiən pəhriən tətatɨg e Nanusiən Təuvɨr, məmə itəmah onəkotətəu nəghatiən əhruahru u iətəm nətəmimi kəsotəuhliniən.
5 fomos, por esta vez, condescendentes, para que o Evangelho permanecesse em sua integridade.
6 Kəni nətəmimi mɨn əha, kətəni ilah məmə ilah nətəmi asoli mɨn rəha niməfaki, (mətəu e nehiən rəhak, iətəmi tatos nərgɨn asoli, mɨne iətəm təsosiən nərgɨn asoli, ilau kuəhmen-əhmen əmə. Kəni e nəhmtɨ Uhgɨn, in təseruhiən nərgɨn mɨn əha). Kəni nətəmi mɨn əha kəməsotəgətuniən iəu e nəghatiən vi kəti, məmə iəkuvən manus pətɨgəm.
6 Quanto aos que eram de autoridade - o que antes tenham sido não me importa, pois Deus não se deixa levar por consideração de pessoas -, estas autoridades, digo, nada me impuseram.
7 — ausente —
7 Ao contrário, viram que a evangelização dos incircuncisos me era confiada, como a dos circuncisos a Pedro
8 — ausente —
8 {porque aquele cuja ação fez de Pedro o apóstolo dos circuncisos, fez também de mim o dos pagãos}.
9 Kəni Jemɨs mɨne Pitə mɨne Jon, kətəni ilahal məmə nəukətɨ niməfaki milahal. Nian kəmleruh, kəni mɨləhrun məmə e nəuvɨriən rəha Uhgɨn, in təməfa uək u e nəhlmək. Kəni kɨhluva mɨhlalofə e tɨmlau Panəpəs məmə itɨmah iəkotol əmə kətiəh. Kəni iəmotəni məmə iəkotəuəri uək mɨn. Itɨmlau oiəkian muanus pətɨgəm Nanusiən Təuvɨr kəm Nanihluə mɨn, kəni ilahal okɨhluvən məhləni pətɨgəm kəm nətəm Isrel.
9 Tiago, Cefas e João, que são considerados as colunas, reconhecendo a graça que me foi dada, deram as mãos a mim e a Barnabé em sinal de pleno acordo:
10 Kəni ilah kəmotəni=pa əskasɨk nəghatiən kətiəh əmə məmə nɨkitɨmlau otəkeikei matəhti nanrah mɨn əpəha Jerusɨləm məmə iəkuasiru e lah. Mətəu, nɨkik tɨnagiən rəkɨs o uək əha.
10 iríamos aos pagãos, e eles aos circuncidados. Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres, o que era precisamente a minha intenção.
11 Nian Pitə təmuərisɨg muva Antiok, iəu iəməhtul e nəhmtɨn, kəni mahi məniəhu əskasɨk, mətəu-inu in təməmkarəpən.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe francamente, porque era censurável.
12 Pitə təmətauən ilah nətəm kəutəfaki, mətəu ilah Nanihluə mɨn. Kəni nian nətəmimi mɨn rəha Jemɨs, nətəm kəmotsɨpən Jerusɨləm mohietɨgəm=pa, kəni Pitə təpəh nauəniən ilah Nanihluə mɨn mətəu-inu ilah kəmotahi Pitə, motəni məmə, “Nanihluə mɨn u, okəkeikei kəhgi=pən ilah.” Kəni in təməgɨn e lah. Kəni nəghatiən u kəmautəni təmərəkɨn Pitə, mol taulɨs kəni məgɨn e nuvən mɨniən mauən ilah nətəmi kəsəhgi-pəniən ilah.
12 Pois, antes de chegarem alguns homens da parte de Tiago, ele comia com os pagãos convertidos. Mas, quando aqueles vieram, retraiu-se e separou-se destes, temendo os circuncidados.
13 Kəni piatah mɨn nəuvein u nətəm Isrel, ilah mɨn kəmotəgɨn, kəni kəmotol kəuɨt kəsuə məhuərisɨg lan. Kəni Panəpəs mɨn təmɨtəu=pən ilah mol kəuɨt kəsuə mɨn.
13 Os demais judeus convertidos seguiram-lhe a atitude equívoca, de maneira que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Mətəu nian imeruh məmə ilah kəsotaliuəkiən e suaru əhruahru, tɨtəu=pən Nanusiən Təuvɨr u, mol iəkagət əskasɨk e Pitə e nəhmtɨlah rəfin. Iəməni məmə, “Ik iətəm Isrel, mətəu nəmos rəkɨs noliən rəha Ianihluə. Ik nəsaskəlɨmiən noliən rəha nətəm Isrel. ?Təhro nətəkeikei kəm piatah mɨn u səniəmə nətəm Isrel məmə okotos noliən rəha nətəm Isrel?”
14 Quando vi que o seu procedimento não era segundo a verdade do Evangelho, disse a Cefas, em presença de todos: Se tu, que és judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, com que direito obrigas os pagãos convertidos a viver como os judeus?
15 Kəni e nian əha, iəu iəməni=pən vivi kəm Pitə məmə nɨpəhriəniən məmə itɨmlau iəmiasɨpən əhruahru e nətəm Isrel. Itɨmlau səniəmə Ianihluə mil iətəm nətəm Isrel nɨkilah tətəhti məmə ilah rəfin nol təfagə mətəu-inu kəsotohtəu-pəniən lou.
15 Nós, judeus de nascença, e não pecadores dentre os pagãos,
16 Mətəu rəueiu iəkuəhrun məmə Uhgɨn təsafiniən iətəmimi kəti məmə in təhruahru e nəhmtɨn mətəu-inu in tətətəu=pən əhruahru Lou rəha nətəm Isrel. Iətəmimi iətəm tətəhatətə pəhriən e Iesu Krɨsto, in əmə u, u təhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Nətəlɨgiən əha inəha, tol itɨmah mɨn nətəm Isrel, iəkotəkeikei motəhatətə əmə e Iesu Krɨsto məmə iəkotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Uhgɨn təsafiniən itɨmah mətəu-inu iautohtəu=pən Lou, mətəu in tətafin əmə itɨmah mətəu-inu iəutəhatətə e Iesu Krɨsto. Ko iətəmimi kəti tɨkə otəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn mətəu-inu in tatɨtəu=pən Lou.
16 sabemos, contudo, que ninguém se justifica pela prática da lei, mas somente pela fé em Jesus Cristo. Também nós cremos em Jesus Cristo, e tiramos assim a nossa justificação da fé em Cristo, e não pela prática da lei. Pois, pela prática da lei, nenhum homem será justificado.
17 Itɨmah u nətəm Isrel, kəni iəkotəhatətə e Iesu Krɨsto məmə iəkəhuva motəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Mətəu nətəm Isrel nəuvein, nɨkilah tətəhti məmə rəueiu itɨmah nol təfagə mətəu-inu iəsotohtəu-pəniən lou təhmen e nətəm e lah. !Inu təhmen məmə Krɨsto in tatol məmə itɨmah nol təfagə! !Kəpə! Səniəmə tol mɨn lanəha.
17 Pois, se nós, que aspiramos à justificação em Cristo, retornamos, todavia, ao pecado, seria porventura Cristo ministro do pecado? Por certo que não!
18 Mətəu təfagə pəhriən in tol mɨn lanəha, nəmə iəkɨtəu=pən nətəlɨgiən rəhalah mɨtəlɨg=pən mɨn mətɨtəu=pən lou məmə iəkəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Nəmə iatol mɨn lanəha, kəni iəu iəsəhruahruiən e nəhmtɨ Uhgɨn. Noliən əha tətəgətun pətɨgəm əmə məmə iəu iol təfagə tərah.
18 Se torno a edificar o que destruí, confesso-me transgressor.
19 Lou təməni məmə iəkəkeikei mɨmɨs. Kəni tol lanəha e nɨkalɨn rəha lou, iəu iəmɨmɨs rəkɨs, in əha, iəsalkutiən məmə iatol nəghatiən mɨn rəfin agɨn rəhan. Kəni rəueiu, nəmiəgəhiən rəhak in rəha Uhgɨn, kəni natimnati rəfin iatol, iatol rəhan.
19 Na realidade, pela fé eu morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou pregado à cruz de Cristo.
20 Təhmen məmə kəmətu-pəri iəu e nɨgi kəməluau itɨmlau Krɨsto, kəni iəkɨmɨs itɨmlau min. Kəni rəueiu u, səniəmə iəu iatəmiəgəh, mətəu Krɨsto in tətəmiəgəh e nɨkik. Kəni e nəmiəgəhiən rəfin rəhak, iətəhatətə əmə e Nətɨ Uhgɨn, iətəm təmolkeikei pɨk iəu, kəni muva mɨmɨs mos miəgəh iəu.
20 Eu vivo, mas já não sou eu; é Cristo que vive em mim. A minha vida presente, na carne, eu a vivo na fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Nolkeikeiən u, Uhgɨn təməfa kəm tah, in iahgin agɨn. Kəni ko iəsərəkɨniən nolkeikeiən əha u Uhgɨn təməfa əpnapɨn əmə. Mətəu nəmə nəutohtəu=pən nəgətun eiuə mɨn, motohtəu=pən Lou məmə otol itəmah nəkotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn, kəni itəmah nautol nati əpnapɨn əmə e nɨmɨsiən rəha Krɨsto.
21 Não menosprezo a graça de Deus; mas, em verdade, se a justiça se obtém pela lei, Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.