Gálatas 2
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NTLH
1 Nian nu fotin təmuva muvən, kəni iəmuvən mɨn əpəha ilɨs Jerusɨləm itɨmlau Panəpəs, kəni miet Taitəs itɨmahal min mɨhluvən.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Iəmuvən mətəu-inu Uhgɨn təməni=pa rəkɨs kəm iəu məmə iəkəkeikei muvən ikɨn. E nian iəmhliet=pən kəni iəmotuhapumɨn itɨmah nətəmimi əmə nətəm kətəni məmə nətəmi asoli mɨn rəha niməfaki. Nian iəmotəharəg e nuhapumɨniən əha, iəu iəmətəni=pən vivi nəghatiən mɨn iətəm iəkuvən mətəni pətɨgəm kəm Nanihluə mɨn, ilah səniəmə nətəm Isrel. Iəməni=pən vivi natimnati mɨn rəfin agɨn kəm lah mətəu-inu iəməsolkeikeiən məmə rəhak nəghatiən təsəhruahruiən, kəni uək rəfin rəhak tol nati əpnapɨn əmə lan.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Kəni e nian əha, nɨkik təməhti pɨk məmə kəta kotahi iəu məmə iəkəkeikei məni=pən kəm Nanihluə mɨn, məmə okəkeikei kəhgi=pən ilah. Mətəu kəmosotəniən. Kəni iəu kəti u, Taitəs itɨmlau min, in iətəm Kris, səniəmə iətəm Isrel, kəsəhgi-pəniən əha. Mətəu ilah kəməsotəniən mə okəkeikei kəhgi=pən.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 Nəniən rəha nəhgi-pəniən təmsɨpən e nətəmimi nəuvein kəmauteiuə əmə məmə ilah piatah mɨn. Kəni ilah kəməutəsal vivi məmə okoteh to məmə itɨmah iautətəu=pən əhanəh Lou, uə kəpə. Mətəu itɨmah inohiet rəkɨs mɨnəhuvən o Iesu Krɨsto, kəni mɨnotol kətiəh itɨmah min, kəni itɨmah səniəmə slef rəha Lou. Mətəu nətəmimi mɨn əha, nɨkilah təməsagiəniən o rəhatɨmah nəghatiən mɨn u iətəm tətəni məmə təuvɨr əmə nəmə iəsɨtəu-pəniən Lou, kəni motolkeikei məmə okotəgəu=pən itah rəfin e Lou mɨne kastɨm rəha nəfakiən rəha nətəm Isrel. Kəni kəmotəni məmə okəkeikei kəhgi=pən Nanihluə mɨn təhmen e Taitəs.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Mətəu iəmotəniəhu ilah məsotoliən məmə ko rəhalah nəghatiən otəri mapirəkɨs rəhatɨmah. Kəni itɨmah iəmotaskəlɨm əskasɨk nəghatiən pəhriən tətatɨg e Nanusiən Təuvɨr, məmə itəmah onəkotətəu nəghatiən əhruahru u iətəm nətəmimi kəsotəuhliniən.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Kəni nətəmimi mɨn əha, kətəni ilah məmə ilah nətəmi asoli mɨn rəha niməfaki, (mətəu e nehiən rəhak, iətəmi tatos nərgɨn asoli, mɨne iətəm təsosiən nərgɨn asoli, ilau kuəhmen-əhmen əmə. Kəni e nəhmtɨ Uhgɨn, in təseruhiən nərgɨn mɨn əha). Kəni nətəmi mɨn əha kəməsotəgətuniən iəu e nəghatiən vi kəti, məmə iəkuvən manus pətɨgəm.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 — ausente —
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 — ausente —
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Kəni Jemɨs mɨne Pitə mɨne Jon, kətəni ilahal məmə nəukətɨ niməfaki milahal. Nian kəmleruh, kəni mɨləhrun məmə e nəuvɨriən rəha Uhgɨn, in təməfa uək u e nəhlmək. Kəni kɨhluva mɨhlalofə e tɨmlau Panəpəs məmə itɨmah iəkotol əmə kətiəh. Kəni iəmotəni məmə iəkotəuəri uək mɨn. Itɨmlau oiəkian muanus pətɨgəm Nanusiən Təuvɨr kəm Nanihluə mɨn, kəni ilahal okɨhluvən məhləni pətɨgəm kəm nətəm Isrel.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Kəni ilah kəmotəni=pa əskasɨk nəghatiən kətiəh əmə məmə nɨkitɨmlau otəkeikei matəhti nanrah mɨn əpəha Jerusɨləm məmə iəkuasiru e lah. Mətəu, nɨkik tɨnagiən rəkɨs o uək əha.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Nian Pitə təmuərisɨg muva Antiok, iəu iəməhtul e nəhmtɨn, kəni mahi məniəhu əskasɨk, mətəu-inu in təməmkarəpən.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Pitə təmətauən ilah nətəm kəutəfaki, mətəu ilah Nanihluə mɨn. Kəni nian nətəmimi mɨn rəha Jemɨs, nətəm kəmotsɨpən Jerusɨləm mohietɨgəm=pa, kəni Pitə təpəh nauəniən ilah Nanihluə mɨn mətəu-inu ilah kəmotahi Pitə, motəni məmə, “Nanihluə mɨn u, okəkeikei kəhgi=pən ilah.” Kəni in təməgɨn e lah. Kəni nəghatiən u kəmautəni təmərəkɨn Pitə, mol taulɨs kəni məgɨn e nuvən mɨniən mauən ilah nətəmi kəsəhgi-pəniən ilah.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Kəni piatah mɨn nəuvein u nətəm Isrel, ilah mɨn kəmotəgɨn, kəni kəmotol kəuɨt kəsuə məhuərisɨg lan. Kəni Panəpəs mɨn təmɨtəu=pən ilah mol kəuɨt kəsuə mɨn.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Mətəu nian imeruh məmə ilah kəsotaliuəkiən e suaru əhruahru, tɨtəu=pən Nanusiən Təuvɨr u, mol iəkagət əskasɨk e Pitə e nəhmtɨlah rəfin. Iəməni məmə, “Ik iətəm Isrel, mətəu nəmos rəkɨs noliən rəha Ianihluə. Ik nəsaskəlɨmiən noliən rəha nətəm Isrel. ?Təhro nətəkeikei kəm piatah mɨn u səniəmə nətəm Isrel məmə okotos noliən rəha nətəm Isrel?”
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Kəni e nian əha, iəu iəməni=pən vivi kəm Pitə məmə nɨpəhriəniən məmə itɨmlau iəmiasɨpən əhruahru e nətəm Isrel. Itɨmlau səniəmə Ianihluə mil iətəm nətəm Isrel nɨkilah tətəhti məmə ilah rəfin nol təfagə mətəu-inu kəsotohtəu-pəniən lou.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Mətəu rəueiu iəkuəhrun məmə Uhgɨn təsafiniən iətəmimi kəti məmə in təhruahru e nəhmtɨn mətəu-inu in tətətəu=pən əhruahru Lou rəha nətəm Isrel. Iətəmimi iətəm tətəhatətə pəhriən e Iesu Krɨsto, in əmə u, u təhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Nətəlɨgiən əha inəha, tol itɨmah mɨn nətəm Isrel, iəkotəkeikei motəhatətə əmə e Iesu Krɨsto məmə iəkotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Uhgɨn təsafiniən itɨmah mətəu-inu iautohtəu=pən Lou, mətəu in tətafin əmə itɨmah mətəu-inu iəutəhatətə e Iesu Krɨsto. Ko iətəmimi kəti tɨkə otəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn mətəu-inu in tatɨtəu=pən Lou.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Itɨmah u nətəm Isrel, kəni iəkotəhatətə e Iesu Krɨsto məmə iəkəhuva motəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Mətəu nətəm Isrel nəuvein, nɨkilah tətəhti məmə rəueiu itɨmah nol təfagə mətəu-inu iəsotohtəu-pəniən lou təhmen e nətəm e lah. !Inu təhmen məmə Krɨsto in tatol məmə itɨmah nol təfagə! !Kəpə! Səniəmə tol mɨn lanəha.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Mətəu təfagə pəhriən in tol mɨn lanəha, nəmə iəkɨtəu=pən nətəlɨgiən rəhalah mɨtəlɨg=pən mɨn mətɨtəu=pən lou məmə iəkəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Nəmə iatol mɨn lanəha, kəni iəu iəsəhruahruiən e nəhmtɨ Uhgɨn. Noliən əha tətəgətun pətɨgəm əmə məmə iəu iol təfagə tərah.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Lou təməni məmə iəkəkeikei mɨmɨs. Kəni tol lanəha e nɨkalɨn rəha lou, iəu iəmɨmɨs rəkɨs, in əha, iəsalkutiən məmə iatol nəghatiən mɨn rəfin agɨn rəhan. Kəni rəueiu, nəmiəgəhiən rəhak in rəha Uhgɨn, kəni natimnati rəfin iatol, iatol rəhan.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Təhmen məmə kəmətu-pəri iəu e nɨgi kəməluau itɨmlau Krɨsto, kəni iəkɨmɨs itɨmlau min. Kəni rəueiu u, səniəmə iəu iatəmiəgəh, mətəu Krɨsto in tətəmiəgəh e nɨkik. Kəni e nəmiəgəhiən rəfin rəhak, iətəhatətə əmə e Nətɨ Uhgɨn, iətəm təmolkeikei pɨk iəu, kəni muva mɨmɨs mos miəgəh iəu.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Nolkeikeiən u, Uhgɨn təməfa kəm tah, in iahgin agɨn. Kəni ko iəsərəkɨniən nolkeikeiən əha u Uhgɨn təməfa əpnapɨn əmə. Mətəu nəmə nəutohtəu=pən nəgətun eiuə mɨn, motohtəu=pən Lou məmə otol itəmah nəkotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn, kəni itəmah nautol nati əpnapɨn əmə e nɨmɨsiən rəha Krɨsto.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.