Gálatas 2
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs BKJ
1 Nian nu fotin təmuva muvən, kəni iəmuvən mɨn əpəha ilɨs Jerusɨləm itɨmlau Panəpəs, kəni miet Taitəs itɨmahal min mɨhluvən.
1 Então, catorze anos depois, eu subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Iəmuvən mətəu-inu Uhgɨn təməni=pa rəkɨs kəm iəu məmə iəkəkeikei muvən ikɨn. E nian iəmhliet=pən kəni iəmotuhapumɨn itɨmah nətəmimi əmə nətəm kətəni məmə nətəmi asoli mɨn rəha niməfaki. Nian iəmotəharəg e nuhapumɨniən əha, iəu iəmətəni=pən vivi nəghatiən mɨn iətəm iəkuvən mətəni pətɨgəm kəm Nanihluə mɨn, ilah səniəmə nətəm Isrel. Iəməni=pən vivi natimnati mɨn rəfin agɨn kəm lah mətəu-inu iəməsolkeikeiən məmə rəhak nəghatiən təsəhruahruiən, kəni uək rəfin rəhak tol nati əpnapɨn əmə lan.
2 E subi por causa de uma revelação, e comuniquei-lhes o evangelho que prego entre os gentios, porém particularmente aos que eram de reputação, a fim de eu não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Kəni e nian əha, nɨkik təməhti pɨk məmə kəta kotahi iəu məmə iəkəkeikei məni=pən kəm Nanihluə mɨn, məmə okəkeikei kəhgi=pən ilah. Mətəu kəmosotəniən. Kəni iəu kəti u, Taitəs itɨmlau min, in iətəm Kris, səniəmə iətəm Isrel, kəsəhgi-pəniən əha. Mətəu ilah kəməsotəniən mə okəkeikei kəhgi=pən.
3 Mas nem Tito, que estava comigo, sendo grego, foi obrigado a circuncidar-se;
4 Nəniən rəha nəhgi-pəniən təmsɨpən e nətəmimi nəuvein kəmauteiuə əmə məmə ilah piatah mɨn. Kəni ilah kəməutəsal vivi məmə okoteh to məmə itɨmah iautətəu=pən əhanəh Lou, uə kəpə. Mətəu itɨmah inohiet rəkɨs mɨnəhuvən o Iesu Krɨsto, kəni mɨnotol kətiəh itɨmah min, kəni itɨmah səniəmə slef rəha Lou. Mətəu nətəmimi mɨn əha, nɨkilah təməsagiəniən o rəhatɨmah nəghatiən mɨn u iətəm tətəni məmə təuvɨr əmə nəmə iəsɨtəu-pəniən Lou, kəni motolkeikei məmə okotəgəu=pən itah rəfin e Lou mɨne kastɨm rəha nəfakiən rəha nətəm Isrel. Kəni kəmotəni məmə okəkeikei kəhgi=pən Nanihluə mɨn təhmen e Taitəs.
4 e isso por causa da presença dos falsos irmãos, desconhecedores, que secretamente introduziram-se entre nós para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar;
5 Mətəu iəmotəniəhu ilah məsotoliən məmə ko rəhalah nəghatiən otəri mapirəkɨs rəhatɨmah. Kəni itɨmah iəmotaskəlɨm əskasɨk nəghatiən pəhriən tətatɨg e Nanusiən Təuvɨr, məmə itəmah onəkotətəu nəghatiən əhruahru u iətəm nətəmimi kəsotəuhliniən.
5 aos quais não nos sujeitamos nem por uma hora; a fim de que a verdade do evangelho permanecesse convosco.
6 Kəni nətəmimi mɨn əha, kətəni ilah məmə ilah nətəmi asoli mɨn rəha niməfaki, (mətəu e nehiən rəhak, iətəmi tatos nərgɨn asoli, mɨne iətəm təsosiən nərgɨn asoli, ilau kuəhmen-əhmen əmə. Kəni e nəhmtɨ Uhgɨn, in təseruhiən nərgɨn mɨn əha). Kəni nətəmi mɨn əha kəməsotəgətuniən iəu e nəghatiən vi kəti, məmə iəkuvən manus pətɨgəm.
6 Mas quanto aos que pareciam ser alguma coisa, (o que quer que eles fossem, nenhuma diferença faz para mim: nada me importa; Deus não se deixa levar pela aparência do homem) pois aqueles que pareciam ser alguma coisa quando reunidos nada me acrescentaram,
7 — ausente —
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me foi confiado, assim como o evangelho da circuncisão foi confiado a Pedro;
8 — ausente —
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, o mesmo operou também em mim para com os gentios);
9 Kəni Jemɨs mɨne Pitə mɨne Jon, kətəni ilahal məmə nəukətɨ niməfaki milahal. Nian kəmleruh, kəni mɨləhrun məmə e nəuvɨriən rəha Uhgɨn, in təməfa uək u e nəhlmək. Kəni kɨhluva mɨhlalofə e tɨmlau Panəpəs məmə itɨmah iəkotol əmə kətiəh. Kəni iəmotəni məmə iəkotəuəri uək mɨn. Itɨmlau oiəkian muanus pətɨgəm Nanusiən Təuvɨr kəm Nanihluə mɨn, kəni ilahal okɨhluvən məhləni pətɨgəm kəm nətəm Isrel.
9 e quando Tiago, Cefas e João, que pareciam ser os pilares, perceberam a graça que me foi dada, deram a mim e a Barnabé suas mãos direitas em sinal de comunhão; nós iríamos aos gentios e eles aos circuncidados.
10 Kəni ilah kəmotəni=pa əskasɨk nəghatiən kətiəh əmə məmə nɨkitɨmlau otəkeikei matəhti nanrah mɨn əpəha Jerusɨləm məmə iəkuasiru e lah. Mətəu, nɨkik tɨnagiən rəkɨs o uək əha.
10 Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres; justamente o que eu também estava determinado a fazer.
11 Nian Pitə təmuərisɨg muva Antiok, iəu iəməhtul e nəhmtɨn, kəni mahi məniəhu əskasɨk, mətəu-inu in təməmkarəpən.
11 Quando, porém, Pedro foi para Antioquia, me opus a ele face a face, porque ele era reprovável.
12 Pitə təmətauən ilah nətəm kəutəfaki, mətəu ilah Nanihluə mɨn. Kəni nian nətəmimi mɨn rəha Jemɨs, nətəm kəmotsɨpən Jerusɨləm mohietɨgəm=pa, kəni Pitə təpəh nauəniən ilah Nanihluə mɨn mətəu-inu ilah kəmotahi Pitə, motəni məmə, “Nanihluə mɨn u, okəkeikei kəhgi=pən ilah.” Kəni in təməgɨn e lah. Kəni nəghatiən u kəmautəni təmərəkɨn Pitə, mol taulɨs kəni məgɨn e nuvən mɨniən mauən ilah nətəmi kəsəhgi-pəniən ilah.
12 Porque, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas, quando aqueles vieram, ele retirou-se e separou-se deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Kəni piatah mɨn nəuvein u nətəm Isrel, ilah mɨn kəmotəgɨn, kəni kəmotol kəuɨt kəsuə məhuərisɨg lan. Kəni Panəpəs mɨn təmɨtəu=pən ilah mol kəuɨt kəsuə mɨn.
13 Os demais judeus se afastaram como ele, de modo que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Mətəu nian imeruh məmə ilah kəsotaliuəkiən e suaru əhruahru, tɨtəu=pən Nanusiən Təuvɨr u, mol iəkagət əskasɨk e Pitə e nəhmtɨlah rəfin. Iəməni məmə, “Ik iətəm Isrel, mətəu nəmos rəkɨs noliən rəha Ianihluə. Ik nəsaskəlɨmiən noliən rəha nətəm Isrel. ?Təhro nətəkeikei kəm piatah mɨn u səniəmə nətəm Isrel məmə okotos noliən rəha nətəm Isrel?”
14 Mas, quando vi que eles não andavam corretamente segundo a verdade do evangelho, eu disse a Pedro diante de todos eles: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como obrigas os gentios a viverem como os judeus?
15 Kəni e nian əha, iəu iəməni=pən vivi kəm Pitə məmə nɨpəhriəniən məmə itɨmlau iəmiasɨpən əhruahru e nətəm Isrel. Itɨmlau səniəmə Ianihluə mil iətəm nətəm Isrel nɨkilah tətəhti məmə ilah rəfin nol təfagə mətəu-inu kəsotohtəu-pəniən lou.
15 Nós que somos naturalmente judeus, e não pecadores dentre os gentios;
16 Mətəu rəueiu iəkuəhrun məmə Uhgɨn təsafiniən iətəmimi kəti məmə in təhruahru e nəhmtɨn mətəu-inu in tətətəu=pən əhruahru Lou rəha nətəm Isrel. Iətəmimi iətəm tətəhatətə pəhriən e Iesu Krɨsto, in əmə u, u təhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Nətəlɨgiən əha inəha, tol itɨmah mɨn nətəm Isrel, iəkotəkeikei motəhatətə əmə e Iesu Krɨsto məmə iəkotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Uhgɨn təsafiniən itɨmah mətəu-inu iautohtəu=pən Lou, mətəu in tətafin əmə itɨmah mətəu-inu iəutəhatətə e Iesu Krɨsto. Ko iətəmimi kəti tɨkə otəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn mətəu-inu in tatɨtəu=pən Lou.
16 sabemos que um homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé de Jesus Cristo, nós também cremos em Jesus Cristo, para que pudéssemos ser justificados pela fé de Cristo, e não pelas obras da lei, porque pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Itɨmah u nətəm Isrel, kəni iəkotəhatətə e Iesu Krɨsto məmə iəkəhuva motəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Mətəu nətəm Isrel nəuvein, nɨkilah tətəhti məmə rəueiu itɨmah nol təfagə mətəu-inu iəsotohtəu-pəniən lou təhmen e nətəm e lah. !Inu təhmen məmə Krɨsto in tatol məmə itɨmah nol təfagə! !Kəpə! Səniəmə tol mɨn lanəha.
17 Porém, se enquanto procuramos ser justificados por Cristo, nós mesmos também formos achados pecadores, por acaso seria Cristo o ministro do pecado? De forma alguma.
18 Mətəu təfagə pəhriən in tol mɨn lanəha, nəmə iəkɨtəu=pən nətəlɨgiən rəhalah mɨtəlɨg=pən mɨn mətɨtəu=pən lou məmə iəkəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn. Nəmə iatol mɨn lanəha, kəni iəu iəsəhruahruiən e nəhmtɨ Uhgɨn. Noliən əha tətəgətun pətɨgəm əmə məmə iəu iol təfagə tərah.
18 Se torno a construir as coisas que eu destruí, eu faço de mim mesmo um transgressor.
19 Lou təməni məmə iəkəkeikei mɨmɨs. Kəni tol lanəha e nɨkalɨn rəha lou, iəu iəmɨmɨs rəkɨs, in əha, iəsalkutiən məmə iatol nəghatiən mɨn rəfin agɨn rəhan. Kəni rəueiu, nəmiəgəhiən rəhak in rəha Uhgɨn, kəni natimnati rəfin iatol, iatol rəhan.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para que eu possa viver para Deus.
20 Təhmen məmə kəmətu-pəri iəu e nɨgi kəməluau itɨmlau Krɨsto, kəni iəkɨmɨs itɨmlau min. Kəni rəueiu u, səniəmə iəu iatəmiəgəh, mətəu Krɨsto in tətəmiəgəh e nɨkik. Kəni e nəmiəgəhiən rəfin rəhak, iətəhatətə əmə e Nətɨ Uhgɨn, iətəm təmolkeikei pɨk iəu, kəni muva mɨmɨs mos miəgəh iəu.
20 Estou crucificado com Cristo, não obstante, eu vivo, porém, não eu, mas Cristo vive em mim. E a vida que agora vivo na carne, vivo-a pela fé do Filho de Deus, que me amou, e entregou-se a si mesmo por mim.
21 Nolkeikeiən u, Uhgɨn təməfa kəm tah, in iahgin agɨn. Kəni ko iəsərəkɨniən nolkeikeiən əha u Uhgɨn təməfa əpnapɨn əmə. Mətəu nəmə nəutohtəu=pən nəgətun eiuə mɨn, motohtəu=pən Lou məmə otol itəmah nəkotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn, kəni itəmah nautol nati əpnapɨn əmə e nɨmɨsiən rəha Krɨsto.
21 Não negligencio a graça de Deus, pois se a justiça vem pela lei, então Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.