Atos 9
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Kəni e nian əha, Sol təmətəghati əskasɨk mətəni əskasɨk məmə otohamu nətəmimi rəha Iesu. In təmuvən meruh pris asoli agɨn
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 mətapuəh ohni məmə otətei nauəuə mɨn kəm nimə mɨn rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel əpəha Təmaskɨs, məmə nəmə oteruh kəti tatɨtəu=pən Suaru Rəha Iesu, nati əpnapɨn iərman uə pətan, otaskəlɨm ilah məlis ilah məmki ilah muvən e kaləpus əpəha Jerusɨləm. Kəni təməfən nauəuə mɨn kəm in.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Nian Sol təmuva iuəkɨr o Təmaskɨs, əmeiko nəhagəhagiən kəti təmsɨpəri e neai tatuəu təhmen e noraipiən muva masiəgəpɨn in mɨne ikɨn mɨn tɨtəlau lan.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Kəni in təmsɨpəri morin e nɨftəni, kəni mətəu nəuia suah kəti tətəni=pən kəm in məmə, “!Sol! !Sol! ?Təhro natol nərahiən kəm iəu?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Kəni Sol tətapuəh məmə, “?Ik pəh, Iərmənɨg?” Kəni nəuia iətəmi u təməni=pən kəm in məmə, “Iəu Iesu iətəm ik natol tərah lak.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Mətəu rəueiu əhtul muvən əpəha e taun. Ikɨn əha, suah kəti əha ikɨn otəpanəni=pɨnə əmə məmə nati nak onəkol.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Kəni nətəmimi nətəm kautəhuərisɨg e Sol, kəmotauɨt kəni motəhtul məsotagətiən. Kəmotətəu əmə nəuia iətəmi u, mətəu kəməsoteruhiən iətəmi kəti.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Kəni Sol təhtul, mətəu nəhmtɨn tɨnəuau, tɨnəruru neruhiən nati. Kəni kəmotos əmə nəhlmɨn motit məhuvən Təmaskɨs.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Təmos nian kɨsɨl təməsehiən nati, kəni məsauəniən kəni məsəmnɨmiən nəhu mɨne.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Əpəha e Təmaskɨs, iətəmi kəti rəha Iesu əha ikɨn, nərgɨn u Anənaiəs. Iərmənɨg təmauɨn lan e nati kəti təhmen e nəməhlairiən, kəni məni=pən kəm in məmə, “!Anənaiəs!” Kəni in təmətam məmə, “Iərmənɨg, iəu əpə.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Kəni Iərmənɨg təni=pən kəm in məmə, “O nəkuvən əha e nimə rəha Jutəs e suaru asoli iətəm kətəni məmə Təhruahru, kəni mətapuəh o iətəmi kəti, iətəm Tasəs, nərgɨn u Sol. In tətəghati rəueiu kəm Uhgɨn e nəfakiən,
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 kəni Uhgɨn təməfən nəməhlairiən kəti, kəni təmeruh ik, Anənaiəs, nəmuva mələhu=pən nəhlməm lan məmə nəhmtɨn otair mɨn.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Mətəu Anənaiəs təni məmə, “Iərmənɨg, iətətəu nəghatiən tepət e suah kəha e rəhan noliən tərah mɨn iətəm tatol e nətəm kəutəhatətə lam əpəha Jerusɨləm.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Kəni in təmuva u ikɨnu e nərgɨ pris asoli mɨn məmə otaskəlɨm, mələs nətəm kəutəhatətə lam.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Mətəu Iərmənɨg təməni kəm Anənaiəs məmə, “!Uvən! Mətəu-inu suah u in rəhak iətəmimi iətəm inauɨn rəkɨs lan məmə otəni pətɨgəm nərgək kəm Nanihluə u səniə məmə nətəm Isrel, mɨne rəhalah kig mɨn, mɨne nətəm Isrel mɨn.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Kəni iəu iəpanəgətun in məmə otos nahməiən o nərgək.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Kəni Anənaiəs təmuvən lahuənu muvən imə, kəni mələhu=pən nəhlmɨn e Sol, məni=pən kəm in məmə, “Piak Sol. Iərmənɨg Iesu iətəm təmietɨgəm ohnik e suaru nian nəmətuva u ikɨnu, in təmahli=pa iəu məmə ik onəkeh mɨn nati, kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn otəriauəh matɨg lam.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Əmeiko, nati kəti təhmen e nɨvilɨgɨ nəmu təmiet rəkɨs e nəhmtɨ Sol, kəni tair mɨn mɨnateruh nati. Kəni mɨnəhtul mətaliuək, kəni kol bəptais lan məmə in nəmtətiən rəha nəhatətəiən.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Kəni nian təmun nauəniən, kəni nɨpətɨn tuva məsanən mɨn.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Təmətuəuin mɨn əmə e nian əha, mətəni pətɨgəm Iesu əpəha e nimə mɨn rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel məmə Iesu in Nətɨ Uhgɨn pəhriən.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Kəni nətəmi rəfin nətəm kəmotətəu in, kəmotauɨt pɨk ohni, kəni məutəni məmə, “!Ei! ?Suah u inu təmatol nərahiən kəm nətəm kəutəhatətə e Iesu əpəha Jerusɨləm aupən, uə kəpə? Kəni in təmuva ikɨnu məmə otaskəlɨm ilah məmki ilah muvən kəm pris asoli mɨn. ?Mə inəha, uə kəpə?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Kəni nəghatiən iətəm Sol tətəni pətɨgəm, in təsanən pɨk mapirəkɨs nəghatiən rəha nətəm Isrel iətəm kəutatɨg Təmaskɨs, kəni mətəgətun vivi məmə Iesu in Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa. Kəni ilah kəmotəruru məmə okotəhrəni.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Nian tepət təmuva muvən rəkɨs, kəni nətəmi asoli rəha nətəm Isrel kəmotətei oneuən nəua kəti məmə okotohamu Sol,
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 mətəu Sol təmətəu nəua oneuən rəhalah. Kəni rəueiu e nərauiə mɨne lapɨn mɨn, nətəm Isrel kəutəhtul pəsɨg əpəha e namtɨhluə e nɨpai kəmol e kəpiel məmə okotohamu Sol.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Mətəu in mɨn nəuvein kəmotələs lapɨn motaipei e kətɨm asoli kəti iətəm kəmətu=pən təulə lan, motɨləfətɨgəm motəhlman-əhlman lan e nəmtah nɨpai ihluə ikɨn. Kəni in təmagɨm muvən Jerusɨləm. Kətəhlman-əhlman e Pol təteiuaiu e kətɨm.|alt="Paul lowered in a basket" src="lb00333b.tif" size="col" loc="Act 9:25" copy="BFBS (Bass)" ref="Uək 9:25"
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Nian Sol təmietɨgəm=pa Jerusɨləm, təmalkut məmə otuvən meruh nətəmi rəha Iesu mɨtəu=pən ilah, mətəu ilah kəutəgɨn, nɨkilah təhti məmə təteiuə əmə e lah məmə in iətəmi rəha Iesu.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Mətəu Panəpəs təmit muvən miti=pən kəm aposɨl mɨn, məni=pən kəm lah məmə təməhrol lanu Sol təmeruh Iərmənɨg Iesu e suaru nian təmatuvən e Təmaskɨs. Kəni təməni=pən mɨn kəm lah məmə Iərmənɨg təməghati kəm Sol, kəni təhro lan in tɨnətəni pətɨgəm nərgɨ Iesu əpəha Təmaskɨs, məsəgɨniən.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Kəni ilah Sol kəmotatɨg kəni in tatuvən ikɨn mɨn əpəha Jerusɨləm mətəni pətɨgəm nərgɨ Iərmənɨg Iesu məsəgɨniən.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Təməghati ilah nətəm Isrel nətəm kəutəni nəghatiən Kris, kəmotoh ilah mɨn e nəghatiən. Kəni kɨnautol məmə okotohamu Sol.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Nian in mɨn nəuvein nətəm kəutəfaki kəmotətəu, kəməhuvən motit Sol məhuvən motəsəu-pah əpəha ləuahtəni iuəkɨr o nɨtəhi e taun əha Sisəriə, kəni motahli=pən məmə otagɨm muvən əpəha isəu e taun əha Tasəs.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Kəni nətəm kəutəhatətə e Iesu əpəha Jutiə, mɨne Kaləli, mɨne Səmeriə kəmotatɨg e nəməlinuiən, iətəmi tɨkə məmə otol nəgɨniən kəm lah. Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təmətasiru e lah mol ilah kəutəhtul əskasɨk, kəni ilah rəfin kəutatɨg mautɨsiai Iərmənɨg. Kəni ilah tɨnatepət.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Pitə təmaliuək muvən ikɨn mɨn məmə otəsal e nətəm kəutəhatətə e Iesu. E naliuəkiən rəhan, təmuvən materuh nətəmimi rəha Iərmənɨg əpəha e taun əha Lita əpəha Jutiə.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Təmuvən ikɨn əha meruh suah kəti nərgɨn u Aeneas, nɨpətɨn təmɨmɨs tɨnos nu eit, təməsaliuəkiən mətapɨli əmə e rəhan pet.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Kəni Pitə təməni=pən kəm in məmə, “Aeneas. Iesu Krɨsto təmosmiəgəh ik əha rəueiu e rəham nɨmɨsiən. Əhtul, maiu-aiu rəham nɨmahan.” Kəni rəueiu agɨn mɨn, Aeneas təməuvɨr mɨn məhtul.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Kəni nətəmimi rəfin əha Lita mɨne ikɨn mɨn rəfin əpəha Saron kəmoteruh suah u təmaliuək mətan, kəni ilah rəfin kəmotəuhlin rəhalah nətəlɨgiən kəni mɨnəutəfaki kəm Iərmənɨg.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 E taun kəti əha Jopə, pətan kəti əha ikɨn iətəm in tətəhatətə e Iesu, nərgɨn u Tapitə. E nəghatiən rəha nətəm Kris, kətəni məmə Tokəs. Pətan u, nian rəfin tatol təuvɨr kəm nətəmimi kəni mətasiru mɨn e nanrah mɨn.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Mətəu e nian əha, nɨmɨsiən kəti təmol in kəni tɨmɨs. Kəni ilah kəmotəueiu kəni kəməhuvən=pən e rəhan napən, kəni motələhu e nəuan nimə əpəha ilɨs agɨn.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Ikɨn əha Lita in iuəkɨr əmə o taun əha Jopə. Kəni nian nətəmi rəha Iesu kəmotətəu məmə Pitə əpəha Lita, kəmotahli=pən suah mil keiu məmə okian muəsəu-pah muəni=pən kəm in məmə, “!Otuva uəhai əmə-to!”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Kəni Pitə təmɨtəu=pən ilau. Nian kəmhlietɨgəm=pən lahuənu, kəmotit məhuvən əpəha ilɨs agɨn. Mətəu pətalɨmɨs mɨn təriauəh əpəha ikɨn kəutasək ohni, kəni kəmotəgətun kəm Pitə rəhalah natimnati iətəm pətan əha təməhli nian in təmatəmiəgəh.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Kəni Pitə təmahli pətɨgəm ilah, kəni meiuaiu mɨsin nəulɨn kəni məfaki. Kəni məsal=pən o pətan əha təmɨmɨs məmə, “Tapitə, əhtul.” Kəni pətan əha təmair meruh Pitə, kəni məhtul məharəg.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Kəni Pitə teapən ohni maskəlɨm nəhlmɨn miuvi-pəri məmə otəhtul e nəhlkɨn mil. Kəni mauɨn=pən e nətəm kəutəhatətə e Iesu mɨne pətalɨmɨs mɨn məmə okəhuva imə, kəni miti=pən pətan əha iətəm tɨnəməmiəgəh kəm lah.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Kəni nəghatiən e nati əha təmaiu mɨtəlau e taun əha Jopə. Kəni tepət kəmotəni nɨpəhriəniən e Iərmənɨg Iesu.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Kəni Pitə təmatɨg əha Jopə nəuvetɨn ilau suah kəti nərgɨn u Saimon iətəm tətol əpenə-penə e nɨlosɨ kau.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.