Atos 9
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARA
1 Kəni e nian əha, Sol təmətəghati əskasɨk mətəni əskasɨk məmə otohamu nətəmimi rəha Iesu. In təmuvən meruh pris asoli agɨn
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 mətapuəh ohni məmə otətei nauəuə mɨn kəm nimə mɨn rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel əpəha Təmaskɨs, məmə nəmə oteruh kəti tatɨtəu=pən Suaru Rəha Iesu, nati əpnapɨn iərman uə pətan, otaskəlɨm ilah məlis ilah məmki ilah muvən e kaləpus əpəha Jerusɨləm. Kəni təməfən nauəuə mɨn kəm in.
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Nian Sol təmuva iuəkɨr o Təmaskɨs, əmeiko nəhagəhagiən kəti təmsɨpəri e neai tatuəu təhmen e noraipiən muva masiəgəpɨn in mɨne ikɨn mɨn tɨtəlau lan.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Kəni in təmsɨpəri morin e nɨftəni, kəni mətəu nəuia suah kəti tətəni=pən kəm in məmə, “!Sol! !Sol! ?Təhro natol nərahiən kəm iəu?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Kəni Sol tətapuəh məmə, “?Ik pəh, Iərmənɨg?” Kəni nəuia iətəmi u təməni=pən kəm in məmə, “Iəu Iesu iətəm ik natol tərah lak.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Mətəu rəueiu əhtul muvən əpəha e taun. Ikɨn əha, suah kəti əha ikɨn otəpanəni=pɨnə əmə məmə nati nak onəkol.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Kəni nətəmimi nətəm kautəhuərisɨg e Sol, kəmotauɨt kəni motəhtul məsotagətiən. Kəmotətəu əmə nəuia iətəmi u, mətəu kəməsoteruhiən iətəmi kəti.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Kəni Sol təhtul, mətəu nəhmtɨn tɨnəuau, tɨnəruru neruhiən nati. Kəni kəmotos əmə nəhlmɨn motit məhuvən Təmaskɨs.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Təmos nian kɨsɨl təməsehiən nati, kəni məsauəniən kəni məsəmnɨmiən nəhu mɨne.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Əpəha e Təmaskɨs, iətəmi kəti rəha Iesu əha ikɨn, nərgɨn u Anənaiəs. Iərmənɨg təmauɨn lan e nati kəti təhmen e nəməhlairiən, kəni məni=pən kəm in məmə, “!Anənaiəs!” Kəni in təmətam məmə, “Iərmənɨg, iəu əpə.”
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Kəni Iərmənɨg təni=pən kəm in məmə, “O nəkuvən əha e nimə rəha Jutəs e suaru asoli iətəm kətəni məmə Təhruahru, kəni mətapuəh o iətəmi kəti, iətəm Tasəs, nərgɨn u Sol. In tətəghati rəueiu kəm Uhgɨn e nəfakiən,
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 kəni Uhgɨn təməfən nəməhlairiən kəti, kəni təmeruh ik, Anənaiəs, nəmuva mələhu=pən nəhlməm lan məmə nəhmtɨn otair mɨn.”
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Mətəu Anənaiəs təni məmə, “Iərmənɨg, iətətəu nəghatiən tepət e suah kəha e rəhan noliən tərah mɨn iətəm tatol e nətəm kəutəhatətə lam əpəha Jerusɨləm.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Kəni in təmuva u ikɨnu e nərgɨ pris asoli mɨn məmə otaskəlɨm, mələs nətəm kəutəhatətə lam.”
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Mətəu Iərmənɨg təməni kəm Anənaiəs məmə, “!Uvən! Mətəu-inu suah u in rəhak iətəmimi iətəm inauɨn rəkɨs lan məmə otəni pətɨgəm nərgək kəm Nanihluə u səniə məmə nətəm Isrel, mɨne rəhalah kig mɨn, mɨne nətəm Isrel mɨn.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Kəni iəu iəpanəgətun in məmə otos nahməiən o nərgək.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Kəni Anənaiəs təmuvən lahuənu muvən imə, kəni mələhu=pən nəhlmɨn e Sol, məni=pən kəm in məmə, “Piak Sol. Iərmənɨg Iesu iətəm təmietɨgəm ohnik e suaru nian nəmətuva u ikɨnu, in təmahli=pa iəu məmə ik onəkeh mɨn nati, kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn otəriauəh matɨg lam.”
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Əmeiko, nati kəti təhmen e nɨvilɨgɨ nəmu təmiet rəkɨs e nəhmtɨ Sol, kəni tair mɨn mɨnateruh nati. Kəni mɨnəhtul mətaliuək, kəni kol bəptais lan məmə in nəmtətiən rəha nəhatətəiən.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Kəni nian təmun nauəniən, kəni nɨpətɨn tuva məsanən mɨn.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Təmətuəuin mɨn əmə e nian əha, mətəni pətɨgəm Iesu əpəha e nimə mɨn rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel məmə Iesu in Nətɨ Uhgɨn pəhriən.
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Kəni nətəmi rəfin nətəm kəmotətəu in, kəmotauɨt pɨk ohni, kəni məutəni məmə, “!Ei! ?Suah u inu təmatol nərahiən kəm nətəm kəutəhatətə e Iesu əpəha Jerusɨləm aupən, uə kəpə? Kəni in təmuva ikɨnu məmə otaskəlɨm ilah məmki ilah muvən kəm pris asoli mɨn. ?Mə inəha, uə kəpə?”
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Kəni nəghatiən iətəm Sol tətəni pətɨgəm, in təsanən pɨk mapirəkɨs nəghatiən rəha nətəm Isrel iətəm kəutatɨg Təmaskɨs, kəni mətəgətun vivi məmə Iesu in Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa. Kəni ilah kəmotəruru məmə okotəhrəni.
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Nian tepət təmuva muvən rəkɨs, kəni nətəmi asoli rəha nətəm Isrel kəmotətei oneuən nəua kəti məmə okotohamu Sol,
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 mətəu Sol təmətəu nəua oneuən rəhalah. Kəni rəueiu e nərauiə mɨne lapɨn mɨn, nətəm Isrel kəutəhtul pəsɨg əpəha e namtɨhluə e nɨpai kəmol e kəpiel məmə okotohamu Sol.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Mətəu in mɨn nəuvein kəmotələs lapɨn motaipei e kətɨm asoli kəti iətəm kəmətu=pən təulə lan, motɨləfətɨgəm motəhlman-əhlman lan e nəmtah nɨpai ihluə ikɨn. Kəni in təmagɨm muvən Jerusɨləm. Kətəhlman-əhlman e Pol təteiuaiu e kətɨm.|alt="Paul lowered in a basket" src="lb00333b.tif" size="col" loc="Act 9:25" copy="BFBS (Bass)" ref="Uək 9:25"
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Nian Sol təmietɨgəm=pa Jerusɨləm, təmalkut məmə otuvən meruh nətəmi rəha Iesu mɨtəu=pən ilah, mətəu ilah kəutəgɨn, nɨkilah təhti məmə təteiuə əmə e lah məmə in iətəmi rəha Iesu.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Mətəu Panəpəs təmit muvən miti=pən kəm aposɨl mɨn, məni=pən kəm lah məmə təməhrol lanu Sol təmeruh Iərmənɨg Iesu e suaru nian təmatuvən e Təmaskɨs. Kəni təməni=pən mɨn kəm lah məmə Iərmənɨg təməghati kəm Sol, kəni təhro lan in tɨnətəni pətɨgəm nərgɨ Iesu əpəha Təmaskɨs, məsəgɨniən.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Kəni ilah Sol kəmotatɨg kəni in tatuvən ikɨn mɨn əpəha Jerusɨləm mətəni pətɨgəm nərgɨ Iərmənɨg Iesu məsəgɨniən.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Təməghati ilah nətəm Isrel nətəm kəutəni nəghatiən Kris, kəmotoh ilah mɨn e nəghatiən. Kəni kɨnautol məmə okotohamu Sol.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Nian in mɨn nəuvein nətəm kəutəfaki kəmotətəu, kəməhuvən motit Sol məhuvən motəsəu-pah əpəha ləuahtəni iuəkɨr o nɨtəhi e taun əha Sisəriə, kəni motahli=pən məmə otagɨm muvən əpəha isəu e taun əha Tasəs.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Kəni nətəm kəutəhatətə e Iesu əpəha Jutiə, mɨne Kaləli, mɨne Səmeriə kəmotatɨg e nəməlinuiən, iətəmi tɨkə məmə otol nəgɨniən kəm lah. Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təmətasiru e lah mol ilah kəutəhtul əskasɨk, kəni ilah rəfin kəutatɨg mautɨsiai Iərmənɨg. Kəni ilah tɨnatepət.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Pitə təmaliuək muvən ikɨn mɨn məmə otəsal e nətəm kəutəhatətə e Iesu. E naliuəkiən rəhan, təmuvən materuh nətəmimi rəha Iərmənɨg əpəha e taun əha Lita əpəha Jutiə.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Təmuvən ikɨn əha meruh suah kəti nərgɨn u Aeneas, nɨpətɨn təmɨmɨs tɨnos nu eit, təməsaliuəkiən mətapɨli əmə e rəhan pet.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Kəni Pitə təməni=pən kəm in məmə, “Aeneas. Iesu Krɨsto təmosmiəgəh ik əha rəueiu e rəham nɨmɨsiən. Əhtul, maiu-aiu rəham nɨmahan.” Kəni rəueiu agɨn mɨn, Aeneas təməuvɨr mɨn məhtul.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Kəni nətəmimi rəfin əha Lita mɨne ikɨn mɨn rəfin əpəha Saron kəmoteruh suah u təmaliuək mətan, kəni ilah rəfin kəmotəuhlin rəhalah nətəlɨgiən kəni mɨnəutəfaki kəm Iərmənɨg.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 E taun kəti əha Jopə, pətan kəti əha ikɨn iətəm in tətəhatətə e Iesu, nərgɨn u Tapitə. E nəghatiən rəha nətəm Kris, kətəni məmə Tokəs. Pətan u, nian rəfin tatol təuvɨr kəm nətəmimi kəni mətasiru mɨn e nanrah mɨn.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Mətəu e nian əha, nɨmɨsiən kəti təmol in kəni tɨmɨs. Kəni ilah kəmotəueiu kəni kəməhuvən=pən e rəhan napən, kəni motələhu e nəuan nimə əpəha ilɨs agɨn.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Ikɨn əha Lita in iuəkɨr əmə o taun əha Jopə. Kəni nian nətəmi rəha Iesu kəmotətəu məmə Pitə əpəha Lita, kəmotahli=pən suah mil keiu məmə okian muəsəu-pah muəni=pən kəm in məmə, “!Otuva uəhai əmə-to!”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Kəni Pitə təmɨtəu=pən ilau. Nian kəmhlietɨgəm=pən lahuənu, kəmotit məhuvən əpəha ilɨs agɨn. Mətəu pətalɨmɨs mɨn təriauəh əpəha ikɨn kəutasək ohni, kəni kəmotəgətun kəm Pitə rəhalah natimnati iətəm pətan əha təməhli nian in təmatəmiəgəh.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Kəni Pitə təmahli pətɨgəm ilah, kəni meiuaiu mɨsin nəulɨn kəni məfaki. Kəni məsal=pən o pətan əha təmɨmɨs məmə, “Tapitə, əhtul.” Kəni pətan əha təmair meruh Pitə, kəni məhtul məharəg.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Kəni Pitə teapən ohni maskəlɨm nəhlmɨn miuvi-pəri məmə otəhtul e nəhlkɨn mil. Kəni mauɨn=pən e nətəm kəutəhatətə e Iesu mɨne pətalɨmɨs mɨn məmə okəhuva imə, kəni miti=pən pətan əha iətəm tɨnəməmiəgəh kəm lah.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Kəni nəghatiən e nati əha təmaiu mɨtəlau e taun əha Jopə. Kəni tepət kəmotəni nɨpəhriəniən e Iərmənɨg Iesu.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Kəni Pitə təmatɨg əha Jopə nəuvetɨn ilau suah kəti nərgɨn u Saimon iətəm tətol əpenə-penə e nɨlosɨ kau.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.