Atos 9
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ACF
1 Kəni e nian əha, Sol təmətəghati əskasɨk mətəni əskasɨk məmə otohamu nətəmimi rəha Iesu. In təmuvən meruh pris asoli agɨn
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote.
2 mətapuəh ohni məmə otətei nauəuə mɨn kəm nimə mɨn rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel əpəha Təmaskɨs, məmə nəmə oteruh kəti tatɨtəu=pən Suaru Rəha Iesu, nati əpnapɨn iərman uə pətan, otaskəlɨm ilah məlis ilah məmki ilah muvən e kaləpus əpəha Jerusɨləm. Kəni təməfən nauəuə mɨn kəm in.
2 E pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns deste Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Nian Sol təmuva iuəkɨr o Təmaskɨs, əmeiko nəhagəhagiən kəti təmsɨpəri e neai tatuəu təhmen e noraipiən muva masiəgəpɨn in mɨne ikɨn mɨn tɨtəlau lan.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Kəni in təmsɨpəri morin e nɨftəni, kəni mətəu nəuia suah kəti tətəni=pən kəm in məmə, “!Sol! !Sol! ?Təhro natol nərahiən kəm iəu?”
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Kəni Sol tətapuəh məmə, “?Ik pəh, Iərmənɨg?” Kəni nəuia iətəmi u təməni=pən kəm in məmə, “Iəu Iesu iətəm ik natol tərah lak.
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Mətəu rəueiu əhtul muvən əpəha e taun. Ikɨn əha, suah kəti əha ikɨn otəpanəni=pɨnə əmə məmə nati nak onəkol.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que eu faça? E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Kəni nətəmimi nətəm kautəhuərisɨg e Sol, kəmotauɨt kəni motəhtul məsotagətiən. Kəmotətəu əmə nəuia iətəmi u, mətəu kəməsoteruhiən iətəmi kəti.
7 E os homens, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Kəni Sol təhtul, mətəu nəhmtɨn tɨnəuau, tɨnəruru neruhiən nati. Kəni kəmotos əmə nəhlmɨn motit məhuvən Təmaskɨs.
8 E Saulo levantou-se da terra, e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Təmos nian kɨsɨl təməsehiən nati, kəni məsauəniən kəni məsəmnɨmiən nəhu mɨne.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Əpəha e Təmaskɨs, iətəmi kəti rəha Iesu əha ikɨn, nərgɨn u Anənaiəs. Iərmənɨg təmauɨn lan e nati kəti təhmen e nəməhlairiən, kəni məni=pən kəm in məmə, “!Anənaiəs!” Kəni in təmətam məmə, “Iərmənɨg, iəu əpə.”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor.
11 Kəni Iərmənɨg təni=pən kəm in məmə, “O nəkuvən əha e nimə rəha Jutəs e suaru asoli iətəm kətəni məmə Təhruahru, kəni mətapuəh o iətəmi kəti, iətəm Tasəs, nərgɨn u Sol. In tətəghati rəueiu kəm Uhgɨn e nəfakiən,
11 E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 kəni Uhgɨn təməfən nəməhlairiən kəti, kəni təmeruh ik, Anənaiəs, nəmuva mələhu=pən nəhlməm lan məmə nəhmtɨn otair mɨn.”
12 E numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias, e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Mətəu Anənaiəs təni məmə, “Iərmənɨg, iətətəu nəghatiən tepət e suah kəha e rəhan noliən tərah mɨn iətəm tatol e nətəm kəutəhatətə lam əpəha Jerusɨləm.
13 E respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Kəni in təmuva u ikɨnu e nərgɨ pris asoli mɨn məmə otaskəlɨm, mələs nətəm kəutəhatətə lam.”
14 E aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Mətəu Iərmənɨg təməni kəm Anənaiəs məmə, “!Uvən! Mətəu-inu suah u in rəhak iətəmimi iətəm inauɨn rəkɨs lan məmə otəni pətɨgəm nərgək kəm Nanihluə u səniə məmə nətəm Isrel, mɨne rəhalah kig mɨn, mɨne nətəm Isrel mɨn.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis e dos filhos de Israel.
16 Kəni iəu iəpanəgətun in məmə otos nahməiən o nərgək.”
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Kəni Anənaiəs təmuvən lahuənu muvən imə, kəni mələhu=pən nəhlmɨn e Sol, məni=pən kəm in məmə, “Piak Sol. Iərmənɨg Iesu iətəm təmietɨgəm ohnik e suaru nian nəmətuva u ikɨnu, in təmahli=pa iəu məmə ik onəkeh mɨn nati, kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn otəriauəh matɨg lam.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Əmeiko, nati kəti təhmen e nɨvilɨgɨ nəmu təmiet rəkɨs e nəhmtɨ Sol, kəni tair mɨn mɨnateruh nati. Kəni mɨnəhtul mətaliuək, kəni kol bəptais lan məmə in nəmtətiən rəha nəhatətəiən.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Kəni nian təmun nauəniən, kəni nɨpətɨn tuva məsanən mɨn.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Təmətuəuin mɨn əmə e nian əha, mətəni pətɨgəm Iesu əpəha e nimə mɨn rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel məmə Iesu in Nətɨ Uhgɨn pəhriən.
20 E logo nas sinagogas pregava a Cristo, que este é o Filho de Deus.
21 Kəni nətəmi rəfin nətəm kəmotətəu in, kəmotauɨt pɨk ohni, kəni məutəni məmə, “!Ei! ?Suah u inu təmatol nərahiən kəm nətəm kəutəhatətə e Iesu əpəha Jerusɨləm aupən, uə kəpə? Kəni in təmuva ikɨnu məmə otaskəlɨm ilah məmki ilah muvən kəm pris asoli mɨn. ?Mə inəha, uə kəpə?”
21 E todos os que o ouviam estavam atônitos, e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Kəni nəghatiən iətəm Sol tətəni pətɨgəm, in təsanən pɨk mapirəkɨs nəghatiən rəha nətəm Isrel iətəm kəutatɨg Təmaskɨs, kəni mətəgətun vivi məmə Iesu in Krɨsto iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa. Kəni ilah kəmotəruru məmə okotəhrəni.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais, e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Nian tepət təmuva muvən rəkɨs, kəni nətəmi asoli rəha nətəm Isrel kəmotətei oneuən nəua kəti məmə okotohamu Sol,
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 mətəu Sol təmətəu nəua oneuən rəhalah. Kəni rəueiu e nərauiə mɨne lapɨn mɨn, nətəm Isrel kəutəhtul pəsɨg əpəha e namtɨhluə e nɨpai kəmol e kəpiel məmə okotohamu Sol.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Mətəu in mɨn nəuvein kəmotələs lapɨn motaipei e kətɨm asoli kəti iətəm kəmətu=pən təulə lan, motɨləfətɨgəm motəhlman-əhlman lan e nəmtah nɨpai ihluə ikɨn. Kəni in təmagɨm muvən Jerusɨləm. Kətəhlman-əhlman e Pol təteiuaiu e kətɨm.|alt="Paul lowered in a basket" src="lb00333b.tif" size="col" loc="Act 9:25" copy="BFBS (Bass)" ref="Uək 9:25"
25 Tomando-o de noite os discípulos o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Nian Sol təmietɨgəm=pa Jerusɨləm, təmalkut məmə otuvən meruh nətəmi rəha Iesu mɨtəu=pən ilah, mətəu ilah kəutəgɨn, nɨkilah təhti məmə təteiuə əmə e lah məmə in iətəmi rəha Iesu.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Mətəu Panəpəs təmit muvən miti=pən kəm aposɨl mɨn, məni=pən kəm lah məmə təməhrol lanu Sol təmeruh Iərmənɨg Iesu e suaru nian təmatuvən e Təmaskɨs. Kəni təməni=pən mɨn kəm lah məmə Iərmənɨg təməghati kəm Sol, kəni təhro lan in tɨnətəni pətɨgəm nərgɨ Iesu əpəha Təmaskɨs, məsəgɨniən.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor e lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Kəni ilah Sol kəmotatɨg kəni in tatuvən ikɨn mɨn əpəha Jerusɨləm mətəni pətɨgəm nərgɨ Iərmənɨg Iesu məsəgɨniən.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Təməghati ilah nətəm Isrel nətəm kəutəni nəghatiən Kris, kəmotoh ilah mɨn e nəghatiən. Kəni kɨnautol məmə okotohamu Sol.
29 E falava ousadamente no nome do Senhor Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Nian in mɨn nəuvein nətəm kəutəfaki kəmotətəu, kəməhuvən motit Sol məhuvən motəsəu-pah əpəha ləuahtəni iuəkɨr o nɨtəhi e taun əha Sisəriə, kəni motahli=pən məmə otagɨm muvən əpəha isəu e taun əha Tasəs.
30 Sabendo-o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso.
31 Kəni nətəm kəutəhatətə e Iesu əpəha Jutiə, mɨne Kaləli, mɨne Səmeriə kəmotatɨg e nəməlinuiən, iətəmi tɨkə məmə otol nəgɨniən kəm lah. Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təmətasiru e lah mol ilah kəutəhtul əskasɨk, kəni ilah rəfin kəutatɨg mautɨsiai Iərmənɨg. Kəni ilah tɨnatepət.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judéia, e Galiléia e Samaria tinham paz, e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e consolação do Espírito Santo.
32 Pitə təmaliuək muvən ikɨn mɨn məmə otəsal e nətəm kəutəhatətə e Iesu. E naliuəkiən rəhan, təmuvən materuh nətəmimi rəha Iərmənɨg əpəha e taun əha Lita əpəha Jutiə.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda a parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Təmuvən ikɨn əha meruh suah kəti nərgɨn u Aeneas, nɨpətɨn təmɨmɨs tɨnos nu eit, təməsaliuəkiən mətapɨli əmə e rəhan pet.
33 E achou ali certo homem, chamado Enéias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Kəni Pitə təməni=pən kəm in məmə, “Aeneas. Iesu Krɨsto təmosmiəgəh ik əha rəueiu e rəham nɨmɨsiən. Əhtul, maiu-aiu rəham nɨmahan.” Kəni rəueiu agɨn mɨn, Aeneas təməuvɨr mɨn məhtul.
34 E disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Kəni nətəmimi rəfin əha Lita mɨne ikɨn mɨn rəfin əpəha Saron kəmoteruh suah u təmaliuək mətan, kəni ilah rəfin kəmotəuhlin rəhalah nətəlɨgiən kəni mɨnəutəfaki kəm Iərmənɨg.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 E taun kəti əha Jopə, pətan kəti əha ikɨn iətəm in tətəhatətə e Iesu, nərgɨn u Tapitə. E nəghatiən rəha nətəm Kris, kətəni məmə Tokəs. Pətan u, nian rəfin tatol təuvɨr kəm nətəmimi kəni mətasiru mɨn e nanrah mɨn.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que traduzido se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Mətəu e nian əha, nɨmɨsiən kəti təmol in kəni tɨmɨs. Kəni ilah kəmotəueiu kəni kəməhuvən=pən e rəhan napən, kəni motələhu e nəuan nimə əpəha ilɨs agɨn.
37 E aconteceu naqueles dias que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Ikɨn əha Lita in iuəkɨr əmə o taun əha Jopə. Kəni nian nətəmi rəha Iesu kəmotətəu məmə Pitə əpəha Lita, kəmotahli=pən suah mil keiu məmə okian muəsəu-pah muəni=pən kəm in məmə, “!Otuva uəhai əmə-to!”
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois homens, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Kəni Pitə təmɨtəu=pən ilau. Nian kəmhlietɨgəm=pən lahuənu, kəmotit məhuvən əpəha ilɨs agɨn. Mətəu pətalɨmɨs mɨn təriauəh əpəha ikɨn kəutasək ohni, kəni kəmotəgətun kəm Pitə rəhalah natimnati iətəm pətan əha təməhli nian in təmatəmiəgəh.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles; e quando chegou o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e roupas que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Kəni Pitə təmahli pətɨgəm ilah, kəni meiuaiu mɨsin nəulɨn kəni məfaki. Kəni məsal=pən o pətan əha təmɨmɨs məmə, “Tapitə, əhtul.” Kəni pətan əha təmair meruh Pitə, kəni məhtul məharəg.
40 Mas Pedro, fazendo sair a todos, pôs-se de joelhos e orou: e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos, e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Kəni Pitə teapən ohni maskəlɨm nəhlmɨn miuvi-pəri məmə otəhtul e nəhlkɨn mil. Kəni mauɨn=pən e nətəm kəutəhatətə e Iesu mɨne pətalɨmɨs mɨn məmə okəhuva imə, kəni miti=pən pətan əha iətəm tɨnəməmiəgəh kəm lah.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Kəni nəghatiən e nati əha təmaiu mɨtəlau e taun əha Jopə. Kəni tepət kəmotəni nɨpəhriəniən e Iərmənɨg Iesu.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Kəni Pitə təmatɨg əha Jopə nəuvetɨn ilau suah kəti nərgɨn u Saimon iətəm tətol əpenə-penə e nɨlosɨ kau.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.