Atos 4
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Nian Pitə mɨne Jon kəmətuəghati əhanəh kəm nətəmimi, kəni pris mɨn, mɨne iətəmi tətarmənɨg e soldiə mɨn u kəutəsal o Nimə Rəha Uhgɨn, mɨne Satusi mɨn, kəmohietɨgəm=pa.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 Nɨkilah təmahmə pɨk mətəu-inu ilau kətuəgətun nətəmimi məmə Iesu təmɨmɨs kəni məmiəgəh mɨn. Kəni inu təmol suaru məmə nətəmi mɨn u kəmohmɨs, Uhgɨn otosmiəgəh mɨn ilah.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Kəni kəmotaskəlɨm ilau, motləfən əmə ilau e kaləpus mətəu tɨnapinəpu rəkɨs, məmə ilau okuəməhli ikɨn lapɨn, kəni olauɨg lan kəmanuəhtul e kot.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 Mətəu nətəmimi mɨn tepət nian kəmotətəu nəghatiən kəmuəni kəmotəni nɨpəhriəniən lan. Kəni nətəmimi rəfin u kəmotəni nɨpəhriəniən e Iesu, nəman əmə ilah iuəkɨr təhmen e faif-tausɨn.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 Kəməni lauɨg lan, pris mɨn nəuvein, mɨne nətəmi asoli rəha Isrel mɨn, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou rəha Mosɨs, kəmotuhapumɨn ilah mɨn əpəha Jerusɨləm.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Kəmotəharəg ilah Anəs u pris asoli agɨn, mɨne Kaiəfəs, mɨne Jon, mɨne Aleksantə, mɨne nətəmimi mɨn nəuvein e nəhlin rəha suah u pris asoli agɨn, kəmotəharəg e kaunsɨl.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Motəni Pitə mɨne Jon kian muəhtul aupən e lah, kəni kotətapuəh o lau məmə, “?Pəh təməfɨnə nepətiən kəm təlau megəhan e təlau məmə natuol nati u, uə nəmuol e nərgɨ pəh?”
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təməriauəh e nɨki Pitə, kəni Pitə təni=pən kəm lah məmə, “Itəmah u nətəmi nəutarmənɨg e nətəm Isrel, mɨne nətəmi asoli mɨn.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 Itəmah nəutəsal lan=pa o tɨmlau məmə suah u iətəm nəhlkɨn təmərah təmos iə nəuvɨriən, uə itɨmlau iəmuəhro lanu muol vivi nəhlkɨn.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 Itəmah rəfin u ikɨnu mɨne nətəm Isrel mɨn rəfin, onəkotəkeikei motəhrun məmə suah u iətəm nəhlkɨn tɨnəuvɨr rəkɨs tətəhtul aupən e təmah e nəsanəniən əmə e nərgɨ Iesu Krɨsto, iətəm Nasərɨt. Suah kəha inəha, itəmah nəmotətu-pəri e nɨgi kəməluau, in təmɨmɨs. Mətəu Uhgɨn təmol təmiəgəh mɨn.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 Suah kəha inəha, iətəm Nauəuə Rəha Uhgɨn təməni lan məmə,
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Suah kətiəh əmə təhrun nosmiəgəhiən nətəmimi, Iesu pɨsɨn əmə, kəni iətəmimi kəti mɨn tɨkə agɨn e nɨftəni təhrun nosmiəgəhiən nətəmimi.”
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Nətəmi asoli rəha kaunsɨl kəmotauɨt pɨk nian kəmoteruh məmə kəsuəgɨniən e lah, nati əpnapɨn kəsuoliən skul, ilau iətəmimi mil əmə. Kəmotəhrun əhruahru məmə suah mil əha ilah pəhriən Iesu kəməutaliuək məutan.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 Kəni kɨnotəruru nuhalpɨniən nəghatiən rəhalau mətəu-inu suah u nəhlkɨn tɨnəuvɨr rəkɨs ilahal min ilau.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 Kəni kəmotəni=pən kəm lahal məmə okɨhliet mɨhluvən ihluə pəh ilah əmə kotəghati pɨpɨm.
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 Kəni ilah kəmotətapuəh o lah mɨn məmə, “?Okotəhro e suah mil əha? Nətəmimi rəfin u Jerusɨləm kɨnotəhrun rəkɨs məmə nati apɨspɨs u kəmuol e suah u, in iahgin pɨk, ko kəsəniapɨniən lan.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Mətəu pəh kotəniəhu əskasɨk ilau məmə okəsuəni pətɨgəm mɨniən nərgɨ Iesu kəm nətəmimi, kəni nəghatiən e nati apɨspɨs əha otəsiet mɨniən nətəmimi kotətəu.”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Kəni kəmotauɨn e lahal kɨhluva imə, kəni motəni=pən kəm Pitə mɨne Jon məmə okəsuəni pətɨgəm mɨniən nərgɨ Iesu, kəni məsuəgətun mɨniən nətəmimi lan.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Mətəu ilau kəmuəni=pən kəm lah məmə, “Itəmah əmə otakil məmə təhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn məmə iəkuol nəuiatəmah uə nəuia Uhgɨn.
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 Mətəu itɨmlau ko iəsuakɨmiən nohlɨtɨmalau. Oiəkuəkeikei muəni pətɨgəm nati itɨmlau iəmueruh e nəhmtɨtɨmlau kəni muətəu e nɨpəgtəlgɨtɨmlau.”
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Kəni kaunsɨl təməni=pən mɨn kəm Pitə mɨne Jon məmə ilah okotol nalpɨniən kəti kəm lau nəmə ilau okətuəkeikei mətuəni pətɨgəm Iesu kəm nətəmimi, kəni motahli pətɨgəm ilau. Kəmotahli pətɨgəm ilau mətəu-inu kɨnotəruru məmə okotoh əhro ilau. Kəmotəhrun məmə nətəmimi nɨkilah otahmə nəmə ilah okotol nalpɨniən kəm lau, mətəu-inu nətəmimi rəfin kɨnəutəni-vivi Uhgɨn o nati apɨspɨs u Uhgɨn təmol e iətəm u.
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 Kəni suah u, nəhlkɨn təməpaiu nian təmair mətəuarus=pa əha rəueiu, kəni rəhan nu tapirəkɨs fote.
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 Nian nətəmi asoli rəha kaunsɨl kəmotegəhan e Pitə mɨne Jon məmə okətian, kəmiaiet uəhai əmə mian əpəha nətəm kəutəhatətə e Iesu kəutatɨg ikɨn, kəni muəni pətɨgəm rəfin nəghatiən iətəm pris asoli mɨn mɨne nətəmi asoli rəha kaunsɨl kəmotəni=pən kəm lau.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Nian kəmotətəu nəghatiən əha, ilah rəfin kəməhuva kətiəh motəfaki=pən kəm Uhgɨn, məutəni məmə, “Iərmənɨg Uhgɨn Asoli, ik nəmol neai, mɨne nɨftəni, mɨne nɨtəhi, mɨne natimnati ərəfin e lah.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 Ik nəməghati e nəsanəniən rəha Narmɨn rəham kəm tɨpɨtɨmah u aupən Kig Tefɨt, u in rəham ioluək, kəni in təməni pətɨgəm rəham nəghatiən məmə,
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 Nətəm kəutarmənɨg e nɨtəni mɨn, kəmotol əpenə-penə o nəluagɨniən,
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 “Iərmənɨg Uhgɨn, in nɨpəhriəniən nəghatiən iətəm Kig Tefɨt təməni, tɨnuva mɨniet=pa, mətəu-inu Kig Herot Antipas, mɨne Pontiəs Pailət, mɨne nətəm Isrel, mɨne Nanihluə mɨn, ilah rəfin kəməhuva kətiəh u ikɨnu lahuənu Jerusɨləm, məutətei nəghatiən ekəu-ekəu məmə okotuhamu Iesu, u in rəham ioluək əhruahru u ik nəmɨtəpɨn.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 Mətəu natimnati rəfin iətəm kəmautol təmɨtəu=pən əmə rəham nəghatiən iətəm ik nəməni rəkɨs e nəsanəniən mɨne nəhruniən rəham aupən.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Tol lanəha, Iərmənɨg, nɨkim tətəhti nəghatiən iətəm ilah kəmotəni məmə okotoh itɨmah, ol itɨmah rəham noluək mɨn məmə iəsotəgɨniən məmə iəkotəni pətɨgəm rəham nəghatiən.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 Uahru=pa e nəhlməm əsanən məmə otol vi nətəmi kəutohmɨs, kəni mol nati apɨspɨs mɨn mɨne nəmtətiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn e nərgɨ Iesu, rəham ioluək əhruahru.”
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 Nian kəmotəfaki rəkɨs, kəni nimə təmarɨgrɨg, kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuva məriauəh mətatɨg e lah rəfin, kəni kɨnautəni pətɨgəm nəghatiən rəha Uhgɨn məsotəgɨniən.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 Nətəmi kəutəni nɨpəhriəniən e Iesu rəhalah nətəlɨgiən təmuva kətiəh. Kəti təməsəhluaigiən e rəhan nautə, mətəu kəmautəuəri nautə rəhalah kəm lah mɨn.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 Kəni aposɨl mɨn kəmotos nəsanəniən e Narmɨn Rəha Uhgɨn kəni məutəni pətɨgəm məmə Iərmənɨg Iesu təməmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən. Kəni e nəuvɨriən rəha Uhgɨn, in tətasiru e lah rəfin nətəm kəutəfaki.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Kəni ilah kəti, rəhan kəti nati kəti təməsɨkəiən, mətəu-inu nətəmimi nəuvein nətəm rəhalah nɨftəni uə nimə tatɨg, kəmotol səlɨm lan, kəni motəfən məni kəm aposɨl mɨn,
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 kəni ilah kəmotəuəri kəm nətəmi mɨn u rəhalah nati kəti tɨkə.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 Tol lanəha, suah kəti əha ikɨn nərgɨn u Josɨp, in nəuanɨləuɨs rəha Lifai, iətəm Saiprəs, aposɨl mɨn kəmotəfən nərgɨn vi kəti kəm in, nərgɨn u Panəpəs, u nɨpətɨn təni məmə, “iətəm tətasiru mətəfəri nətəlɨgiən.”
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 In təmol səlɨm e rəhan kəti nɨftəni, kəni mos məni lan muvən məfən kəm aposɨl mɨn məmə ilah okotəuəri kəm lah mɨn.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.