Atos 4
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Nian Pitə mɨne Jon kəmətuəghati əhanəh kəm nətəmimi, kəni pris mɨn, mɨne iətəmi tətarmənɨg e soldiə mɨn u kəutəsal o Nimə Rəha Uhgɨn, mɨne Satusi mɨn, kəmohietɨgəm=pa.
1 Enquanto eles estavam falando ao povo, sobrevieram-lhes os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Nɨkilah təmahmə pɨk mətəu-inu ilau kətuəgətun nətəmimi məmə Iesu təmɨmɨs kəni məmiəgəh mɨn. Kəni inu təmol suaru məmə nətəmi mɨn u kəmohmɨs, Uhgɨn otosmiəgəh mɨn ilah.
2 doendo-se muito de que eles ensinassem o povo, e anunciassem em Jesus a ressurreição dentre os mortos,
3 Kəni kəmotaskəlɨm ilau, motləfən əmə ilau e kaləpus mətəu tɨnapinəpu rəkɨs, məmə ilau okuəməhli ikɨn lapɨn, kəni olauɨg lan kəmanuəhtul e kot.
3 deitaram mão neles, e os encerraram na prisão até o dia seguinte; pois era já tarde.
4 Mətəu nətəmimi mɨn tepət nian kəmotətəu nəghatiən kəmuəni kəmotəni nɨpəhriəniən lan. Kəni nətəmimi rəfin u kəmotəni nɨpəhriəniən e Iesu, nəman əmə ilah iuəkɨr təhmen e faif-tausɨn.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra, creram, e se elevou o número dos homens a quase cinco mil.
5 Kəməni lauɨg lan, pris mɨn nəuvein, mɨne nətəmi asoli rəha Isrel mɨn, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou rəha Mosɨs, kəmotuhapumɨn ilah mɨn əpəha Jerusɨləm.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos, os escribas,
6 Kəmotəharəg ilah Anəs u pris asoli agɨn, mɨne Kaiəfəs, mɨne Jon, mɨne Aleksantə, mɨne nətəmimi mɨn nəuvein e nəhlin rəha suah u pris asoli agɨn, kəmotəharəg e kaunsɨl.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, João, Alexandre, e todos quantos eram da linhagem do sumo sacerdote.
7 Motəni Pitə mɨne Jon kian muəhtul aupən e lah, kəni kotətapuəh o lau məmə, “?Pəh təməfɨnə nepətiən kəm təlau megəhan e təlau məmə natuol nati u, uə nəmuol e nərgɨ pəh?”
7 E, pondo-os no meio deles, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes vós isto?
8 Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təməriauəh e nɨki Pitə, kəni Pitə təni=pən kəm lah məmə, “Itəmah u nətəmi nəutarmənɨg e nətəm Isrel, mɨne nətəmi asoli mɨn.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e vós, anciãos,
9 Itəmah nəutəsal lan=pa o tɨmlau məmə suah u iətəm nəhlkɨn təmərah təmos iə nəuvɨriən, uə itɨmlau iəmuəhro lanu muol vivi nəhlkɨn.
9 se nós hoje somos inquiridos acerca do benefício feito a um enfermo, e do modo como foi curado,
10 Itəmah rəfin u ikɨnu mɨne nətəm Isrel mɨn rəfin, onəkotəkeikei motəhrun məmə suah u iətəm nəhlkɨn tɨnəuvɨr rəkɨs tətəhtul aupən e təmah e nəsanəniən əmə e nərgɨ Iesu Krɨsto, iətəm Nasərɨt. Suah kəha inəha, itəmah nəmotətu-pəri e nɨgi kəməluau, in təmɨmɨs. Mətəu Uhgɨn təmol təmiəgəh mɨn.
10 seja conhecido de vós todos, e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, nesse nome está este aqui, são diante de vós.
11 Suah kəha inəha, iətəm Nauəuə Rəha Uhgɨn təməni lan məmə,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta como pedra angular.
12 Suah kətiəh əmə təhrun nosmiəgəhiən nətəmimi, Iesu pɨsɨn əmə, kəni iətəmimi kəti mɨn tɨkə agɨn e nɨftəni təhrun nosmiəgəhiən nətəmimi.”
12 E em nenhum outro há salvação; porque debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, em que devamos ser salvos.
13 Nətəmi asoli rəha kaunsɨl kəmotauɨt pɨk nian kəmoteruh məmə kəsuəgɨniən e lah, nati əpnapɨn kəsuoliən skul, ilau iətəmimi mil əmə. Kəmotəhrun əhruahru məmə suah mil əha ilah pəhriən Iesu kəməutaliuək məutan.
13 Então eles, vendo a intrepidez de Pedro e João, e tendo percebido que eram homens iletrados e indoutos, se admiravam; e reconheciam que haviam estado com Jesus.
14 Kəni kɨnotəruru nuhalpɨniən nəghatiən rəhalau mətəu-inu suah u nəhlkɨn tɨnəuvɨr rəkɨs ilahal min ilau.
14 E vendo em pé com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Kəni kəmotəni=pən kəm lahal məmə okɨhliet mɨhluvən ihluə pəh ilah əmə kotəghati pɨpɨm.
15 Todavia, mandando-os sair do sinédrio, conferenciaram entre si,
16 Kəni ilah kəmotətapuəh o lah mɨn məmə, “?Okotəhro e suah mil əha? Nətəmimi rəfin u Jerusɨləm kɨnotəhrun rəkɨs məmə nati apɨspɨs u kəmuol e suah u, in iahgin pɨk, ko kəsəniapɨniən lan.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar.
17 Mətəu pəh kotəniəhu əskasɨk ilau məmə okəsuəni pətɨgəm mɨniən nərgɨ Iesu kəm nətəmimi, kəni nəghatiən e nati apɨspɨs əha otəsiet mɨniən nətəmimi kotətəu.”
17 Mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que de ora em diante não falem neste nome a homem algum.
18 Kəni kəmotauɨn e lahal kɨhluva imə, kəni motəni=pən kəm Pitə mɨne Jon məmə okəsuəni pətɨgəm mɨniən nərgɨ Iesu, kəni məsuəgətun mɨniən nətəmimi lan.
18 E, chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Mətəu ilau kəmuəni=pən kəm lah məmə, “Itəmah əmə otakil məmə təhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn məmə iəkuol nəuiatəmah uə nəuia Uhgɨn.
19 Mas Pedro e João, respondendo, lhes disseram: Julgai vós se é justo diante de Deus ouvir-nos antes a vós do que a Deus;
20 Mətəu itɨmlau ko iəsuakɨmiən nohlɨtɨmalau. Oiəkuəkeikei muəni pətɨgəm nati itɨmlau iəmueruh e nəhmtɨtɨmlau kəni muətəu e nɨpəgtəlgɨtɨmlau.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 Kəni kaunsɨl təməni=pən mɨn kəm Pitə mɨne Jon məmə ilah okotol nalpɨniən kəti kəm lau nəmə ilau okətuəkeikei mətuəni pətɨgəm Iesu kəm nətəmimi, kəni motahli pətɨgəm ilau. Kəmotahli pətɨgəm ilau mətəu-inu kɨnotəruru məmə okotoh əhro ilau. Kəmotəhrun məmə nətəmimi nɨkilah otahmə nəmə ilah okotol nalpɨniən kəm lau, mətəu-inu nətəmimi rəfin kɨnəutəni-vivi Uhgɨn o nati apɨspɨs u Uhgɨn təmol e iətəm u.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais, e, não achando motivo para os castigar, soltaram-nos, por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera;
22 Kəni suah u, nəhlkɨn təməpaiu nian təmair mətəuarus=pa əha rəueiu, kəni rəhan nu tapirəkɨs fote.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara esta cura milagrosa.
23 Nian nətəmi asoli rəha kaunsɨl kəmotegəhan e Pitə mɨne Jon məmə okətian, kəmiaiet uəhai əmə mian əpəha nətəm kəutəhatətə e Iesu kəutatɨg ikɨn, kəni muəni pətɨgəm rəfin nəghatiən iətəm pris asoli mɨn mɨne nətəmi asoli rəha kaunsɨl kəmotəni=pən kəm lau.
23 E soltos eles, foram para os seus, e contaram tudo o que lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Nian kəmotətəu nəghatiən əha, ilah rəfin kəməhuva kətiəh motəfaki=pən kəm Uhgɨn, məutəni məmə, “Iərmənɨg Uhgɨn Asoli, ik nəmol neai, mɨne nɨftəni, mɨne nɨtəhi, mɨne natimnati ərəfin e lah.
24 Ao ouvirem isto, levantaram unanimemente a voz a Deus e disseram: Senhor, tu que fizeste o céu, a terra, o mar, e tudo o que neles há;
25 Ik nəməghati e nəsanəniən rəha Narmɨn rəham kəm tɨpɨtɨmah u aupən Kig Tefɨt, u in rəham ioluək, kəni in təməni pətɨgəm rəham nəghatiən məmə,
25 que pelo Espírito Santo, por boca de nosso pai Davi, teu servo, disseste: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Nətəm kəutarmənɨg e nɨtəni mɨn, kəmotol əpenə-penə o nəluagɨniən,
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma, contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 “Iərmənɨg Uhgɨn, in nɨpəhriəniən nəghatiən iətəm Kig Tefɨt təməni, tɨnuva mɨniet=pa, mətəu-inu Kig Herot Antipas, mɨne Pontiəs Pailət, mɨne nətəm Isrel, mɨne Nanihluə mɨn, ilah rəfin kəməhuva kətiəh u ikɨnu lahuənu Jerusɨləm, məutətei nəghatiən ekəu-ekəu məmə okotuhamu Iesu, u in rəham ioluək əhruahru u ik nəmɨtəpɨn.
27 Porque verdadeiramente se ajuntaram, nesta cidade, contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, não só Herodes, mas também Pôncio Pilatos com os gentios e os povos de Israel;
28 Mətəu natimnati rəfin iətəm kəmautol təmɨtəu=pən əmə rəham nəghatiən iətəm ik nəməni rəkɨs e nəsanəniən mɨne nəhruniən rəham aupən.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho predeterminaram que se fizesse.
29 Tol lanəha, Iərmənɨg, nɨkim tətəhti nəghatiən iətəm ilah kəmotəni məmə okotoh itɨmah, ol itɨmah rəham noluək mɨn məmə iəsotəgɨniən məmə iəkotəni pətɨgəm rəham nəghatiən.
29 Agora pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças, e concede aos teus servos que falem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Uahru=pa e nəhlməm əsanən məmə otol vi nətəmi kəutohmɨs, kəni mol nati apɨspɨs mɨn mɨne nəmtətiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn e nərgɨ Iesu, rəham ioluək əhruahru.”
30 enquanto estendes a mão para curar e para que se façam sinais e prodígios pelo nome de teu santo Servo Jesus.
31 Nian kəmotəfaki rəkɨs, kəni nimə təmarɨgrɨg, kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuva məriauəh mətatɨg e lah rəfin, kəni kɨnautəni pətɨgəm nəghatiən rəha Uhgɨn məsotəgɨniən.
31 E, tendo eles orado, tremeu o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo, e anunciavam com intrepidez a palavra de Deus.
32 Nətəmi kəutəni nɨpəhriəniən e Iesu rəhalah nətəlɨgiən təmuva kətiəh. Kəti təməsəhluaigiən e rəhan nautə, mətəu kəmautəuəri nautə rəhalah kəm lah mɨn.
32 Da multidão dos que criam, era um só o coração e uma só a alma, e ninguém dizia que coisa alguma das que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Kəni aposɨl mɨn kəmotos nəsanəniən e Narmɨn Rəha Uhgɨn kəni məutəni pətɨgəm məmə Iərmənɨg Iesu təməmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən. Kəni e nəuvɨriən rəha Uhgɨn, in tətasiru e lah rəfin nətəm kəutəfaki.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Kəni ilah kəti, rəhan kəti nati kəti təməsɨkəiən, mətəu-inu nətəmimi nəuvein nətəm rəhalah nɨftəni uə nimə tatɨg, kəmotol səlɨm lan, kəni motəfən məni kəm aposɨl mɨn,
34 Pois não havia entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que vendiam e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 kəni ilah kəmotəuəri kəm nətəmi mɨn u rəhalah nati kəti tɨkə.
35 E se repartia a qualquer um que tivesse necessidade.
36 Tol lanəha, suah kəti əha ikɨn nərgɨn u Josɨp, in nəuanɨləuɨs rəha Lifai, iətəm Saiprəs, aposɨl mɨn kəmotəfən nərgɨn vi kəti kəm in, nərgɨn u Panəpəs, u nɨpətɨn təni məmə, “iətəm tətasiru mətəfəri nətəlɨgiən.”
36 Então José, cognominado pelos apóstolos Barnabé {que quer dizer, filho de consolação}, levita, natural de Chipre,
37 In təmol səlɨm e rəhan kəti nɨftəni, kəni mos məni lan muvən məfən kəm aposɨl mɨn məmə ilah okotəuəri kəm lah mɨn.
37 possuindo um campo, vendeu-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.