Atos 4
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NTLH
1 Nian Pitə mɨne Jon kəmətuəghati əhanəh kəm nətəmimi, kəni pris mɨn, mɨne iətəmi tətarmənɨg e soldiə mɨn u kəutəsal o Nimə Rəha Uhgɨn, mɨne Satusi mɨn, kəmohietɨgəm=pa.
1 Pedro e João ainda estavam falando ao povo quando chegaram alguns sacerdotes, o chefe da guarda do Templo e alguns saduceus .
2 Nɨkilah təmahmə pɨk mətəu-inu ilau kətuəgətun nətəmimi məmə Iesu təmɨmɨs kəni məmiəgəh mɨn. Kəni inu təmol suaru məmə nətəmi mɨn u kəmohmɨs, Uhgɨn otosmiəgəh mɨn ilah.
2 Eles ficaram muito aborrecidos porque os dois apóstolos estavam ensinando ao povo que Jesus havia ressuscitado e que isso provava que os mortos vão ressuscitar.
3 Kəni kəmotaskəlɨm ilau, motləfən əmə ilau e kaləpus mətəu tɨnapinəpu rəkɨs, məmə ilau okuəməhli ikɨn lapɨn, kəni olauɨg lan kəmanuəhtul e kot.
3 Então prenderam os dois e os puseram na cadeia para ficarem lá até o dia seguinte, pois já era muito tarde.
4 Mətəu nətəmimi mɨn tepət nian kəmotətəu nəghatiən kəmuəni kəmotəni nɨpəhriəniən lan. Kəni nətəmimi rəfin u kəmotəni nɨpəhriəniən e Iesu, nəman əmə ilah iuəkɨr təhmen e faif-tausɨn.
4 Porém muitas pessoas que ouviram a mensagem creram, e os homens que creram foram mais ou menos cinco mil.
5 Kəməni lauɨg lan, pris mɨn nəuvein, mɨne nətəmi asoli rəha Isrel mɨn, mɨne nəgətun mɨn rəha Lou rəha Mosɨs, kəmotuhapumɨn ilah mɨn əpəha Jerusɨləm.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém as autoridades dos judeus, os líderes do povo e os mestres da Lei.
6 Kəmotəharəg ilah Anəs u pris asoli agɨn, mɨne Kaiəfəs, mɨne Jon, mɨne Aleksantə, mɨne nətəmimi mɨn nəuvein e nəhlin rəha suah u pris asoli agɨn, kəmotəharəg e kaunsɨl.
6 Nessa reunião estavam também Anás, que era o Grande Sacerdote , Caifás, João, Alexandre e os outros que eram da família do Grande Sacerdote.
7 Motəni Pitə mɨne Jon kian muəhtul aupən e lah, kəni kotətapuəh o lau məmə, “?Pəh təməfɨnə nepətiən kəm təlau megəhan e təlau məmə natuol nati u, uə nəmuol e nərgɨ pəh?”
7 As autoridades puseram os apóstolos em frente deles e perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təməriauəh e nɨki Pitə, kəni Pitə təni=pən kəm lah məmə, “Itəmah u nətəmi nəutarmənɨg e nətəm Isrel, mɨne nətəmi asoli mɨn.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu: — Autoridades e líderes do povo!
9 Itəmah nəutəsal lan=pa o tɨmlau məmə suah u iətəm nəhlkɨn təmərah təmos iə nəuvɨriən, uə itɨmlau iəmuəhro lanu muol vivi nəhlkɨn.
9 Os senhores estão nos perguntando hoje sobre o bem que foi feito a este homem e como ele foi curado.
10 Itəmah rəfin u ikɨnu mɨne nətəm Isrel mɨn rəfin, onəkotəkeikei motəhrun məmə suah u iətəm nəhlkɨn tɨnəuvɨr rəkɨs tətəhtul aupən e təmah e nəsanəniən əmə e nərgɨ Iesu Krɨsto, iətəm Nasərɨt. Suah kəha inəha, itəmah nəmotətu-pəri e nɨgi kəməluau, in təmɨmɨs. Mətəu Uhgɨn təmol təmiəgəh mɨn.
10 Pois então os senhores e todo o povo de Israel fiquem sabendo que este homem está aqui completamente curado pelo poder do nome de Jesus Cristo, de Nazaré — aquele que os senhores crucificaram e que Deus ressuscitou.
11 Suah kəha inəha, iətəm Nauəuə Rəha Uhgɨn təməni lan məmə,
11 Jesus é aquele de quem as Escrituras Sagradas dizem: “A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram veio a ser a mais importante de todas.”
12 Suah kətiəh əmə təhrun nosmiəgəhiən nətəmimi, Iesu pɨsɨn əmə, kəni iətəmimi kəti mɨn tɨkə agɨn e nɨftəni təhrun nosmiəgəhiən nətəmimi.”
12 A salvação só pode ser conseguida por meio dele. Pois não há no mundo inteiro nenhum outro que Deus tenha dado aos seres humanos, por meio do qual possamos ser salvos.
13 Nətəmi asoli rəha kaunsɨl kəmotauɨt pɨk nian kəmoteruh məmə kəsuəgɨniən e lah, nati əpnapɨn kəsuoliən skul, ilau iətəmimi mil əmə. Kəmotəhrun əhruahru məmə suah mil əha ilah pəhriən Iesu kəməutaliuək məutan.
13 Os membros do Conselho Superior ficaram admirados com a coragem de Pedro e de João, pois sabiam que eram homens simples e sem instrução. E reconheceram que eles tinham sido companheiros de Jesus.
14 Kəni kɨnotəruru nuhalpɨniən nəghatiən rəhalau mətəu-inu suah u nəhlkɨn tɨnəuvɨr rəkɨs ilahal min ilau.
14 Mas não podiam dizer nada contra os dois, pois o homem que havia sido curado estava ali de pé, junto com eles.
15 Kəni kəmotəni=pən kəm lahal məmə okɨhliet mɨhluvən ihluə pəh ilah əmə kotəghati pɨpɨm.
15 Em seguida mandaram que Pedro e João saíssem da sala do Conselho e começaram a discutir o assunto.
16 Kəni ilah kəmotətapuəh o lah mɨn məmə, “?Okotəhro e suah mil əha? Nətəmimi rəfin u Jerusɨləm kɨnotəhrun rəkɨs məmə nati apɨspɨs u kəmuol e suah u, in iahgin pɨk, ko kəsəniapɨniən lan.
16 Eles diziam: — O que vamos fazer com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que eles fizeram um grande milagre, e nós não podemos negar isso.
17 Mətəu pəh kotəniəhu əskasɨk ilau məmə okəsuəni pətɨgəm mɨniən nərgɨ Iesu kəm nətəmimi, kəni nəghatiən e nati apɨspɨs əha otəsiet mɨniən nətəmimi kotətəu.”
17 Mas, para não deixar que a notícia se espalhe ainda mais entre o povo, vamos ameaçá-los, a fim de que nunca mais falem com ninguém a respeito de Jesus.
18 Kəni kəmotauɨn e lahal kɨhluva imə, kəni motəni=pən kəm Pitə mɨne Jon məmə okəsuəni pətɨgəm mɨniən nərgɨ Iesu, kəni məsuəgətun mɨniən nətəmimi lan.
18 Então os chamaram e ordenaram duramente que não falassem nem ensinassem nada a respeito de Jesus.
19 Mətəu ilau kəmuəni=pən kəm lah məmə, “Itəmah əmə otakil məmə təhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn məmə iəkuol nəuiatəmah uə nəuia Uhgɨn.
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem diante de Deus: devemos obedecer aos senhores ou a Deus?
20 Mətəu itɨmlau ko iəsuakɨmiən nohlɨtɨmalau. Oiəkuəkeikei muəni pətɨgəm nati itɨmlau iəmueruh e nəhmtɨtɨmlau kəni muətəu e nɨpəgtəlgɨtɨmlau.”
20 Pois não podemos deixar de falar daquilo que temos visto e ouvido.
21 Kəni kaunsɨl təməni=pən mɨn kəm Pitə mɨne Jon məmə ilah okotol nalpɨniən kəti kəm lau nəmə ilau okətuəkeikei mətuəni pətɨgəm Iesu kəm nətəmimi, kəni motahli pətɨgəm ilau. Kəmotahli pətɨgəm ilau mətəu-inu kɨnotəruru məmə okotoh əhro ilau. Kəmotəhrun məmə nətəmimi nɨkilah otahmə nəmə ilah okotol nalpɨniən kəm lau, mətəu-inu nətəmimi rəfin kɨnəutəni-vivi Uhgɨn o nati apɨspɨs u Uhgɨn təmol e iətəm u.
21 Aí o Conselho Superior os ameaçou com mais dureza ainda e depois os mandou embora. O Conselho não pôde castigá-los porque todo o povo louvava a Deus por causa do que havia acontecido.
22 Kəni suah u, nəhlkɨn təməpaiu nian təmair mətəuarus=pa əha rəueiu, kəni rəhan nu tapirəkɨs fote.
22 O homem que foi curado por esse milagre tinha mais de quarenta anos.
23 Nian nətəmi asoli rəha kaunsɨl kəmotegəhan e Pitə mɨne Jon məmə okətian, kəmiaiet uəhai əmə mian əpəha nətəm kəutəhatətə e Iesu kəutatɨg ikɨn, kəni muəni pətɨgəm rəfin nəghatiən iətəm pris asoli mɨn mɨne nətəmi asoli rəha kaunsɨl kəmotəni=pən kəm lau.
23 Quando Pedro e João foram soltos, voltaram para o seu grupo e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes do povo haviam dito.
24 Nian kəmotətəu nəghatiən əha, ilah rəfin kəməhuva kətiəh motəfaki=pən kəm Uhgɨn, məutəni məmə, “Iərmənɨg Uhgɨn Asoli, ik nəmol neai, mɨne nɨftəni, mɨne nɨtəhi, mɨne natimnati ərəfin e lah.
24 Assim que eles ouviram isso, adoraram todos juntos a Deus, dizendo: — Senhor, tu és o Criador do céu, da terra, do mar e de tudo o que existe neles!
25 Ik nəməghati e nəsanəniən rəha Narmɨn rəham kəm tɨpɨtɨmah u aupən Kig Tefɨt, u in rəham ioluək, kəni in təməni pətɨgəm rəham nəghatiən məmə,
25 Tu falaste por meio do Espírito Santo e do nosso antepassado Davi, teu servo , quando ele disse: “Por que as nações pagãs ficaram furiosas? Por que os povos fizeram planos tão tolos?
26 Nətəm kəutarmənɨg e nɨtəni mɨn, kəmotol əpenə-penə o nəluagɨniən,
26 Os seus reis se prepararam, e os seus governantes se ajuntaram contra o Senhor Deus e contra o
27 “Iərmənɨg Uhgɨn, in nɨpəhriəniən nəghatiən iətəm Kig Tefɨt təməni, tɨnuva mɨniet=pa, mətəu-inu Kig Herot Antipas, mɨne Pontiəs Pailət, mɨne nətəm Isrel, mɨne Nanihluə mɨn, ilah rəfin kəməhuva kətiəh u ikɨnu lahuənu Jerusɨləm, məutətei nəghatiən ekəu-ekəu məmə okotuhamu Iesu, u in rəham ioluək əhruahru u ik nəmɨtəpɨn.
27 — De fato, Herodes e Pôncio Pilatos se juntaram aqui nesta cidade, com os não judeus e com o povo de Israel, contra Jesus, o teu dedicado Servo que escolheste para ser o Messias.
28 Mətəu natimnati rəfin iətəm kəmautol təmɨtəu=pən əmə rəham nəghatiən iətəm ik nəməni rəkɨs e nəsanəniən mɨne nəhruniən rəham aupən.
28 Eles se reuniram para fazer tudo o que, pelo teu poder e pela tua vontade, já havias resolvido que ia acontecer.
29 Tol lanəha, Iərmənɨg, nɨkim tətəhti nəghatiən iətəm ilah kəmotəni məmə okotoh itɨmah, ol itɨmah rəham noluək mɨn məmə iəsotəgɨniən məmə iəkotəni pətɨgəm rəham nəghatiən.
29 Agora, Senhor, olha para a ameaça deles. Dá aos teus servos confiança para anunciarem corajosamente a tua palavra.
30 Uahru=pa e nəhlməm əsanən məmə otol vi nətəmi kəutohmɨs, kəni mol nati apɨspɨs mɨn mɨne nəmtətiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn e nərgɨ Iesu, rəham ioluək əhruahru.”
30 Estende a mão para curar, a fim de que, por meio do poder do nome do teu dedicado Servo Jesus, milagres e maravilhas sejam feitos.
31 Nian kəmotəfaki rəkɨs, kəni nimə təmarɨgrɨg, kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuva məriauəh mətatɨg e lah rəfin, kəni kɨnautəni pətɨgəm nəghatiən rəha Uhgɨn məsotəgɨniən.
31 Quando terminaram de fazer essa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu. Então todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a anunciar corajosamente a palavra de Deus.
32 Nətəmi kəutəni nɨpəhriəniən e Iesu rəhalah nətəlɨgiən təmuva kətiəh. Kəti təməsəhluaigiən e rəhan nautə, mətəu kəmautəuəri nautə rəhalah kəm lah mɨn.
32 Todos os que creram pensavam e sentiam do mesmo modo. Ninguém dizia que as coisas que possuía eram somente suas, mas todos repartiam uns com os outros tudo o que tinham.
33 Kəni aposɨl mɨn kəmotos nəsanəniən e Narmɨn Rəha Uhgɨn kəni məutəni pətɨgəm məmə Iərmənɨg Iesu təməmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən. Kəni e nəuvɨriən rəha Uhgɨn, in tətasiru e lah rəfin nətəm kəutəfaki.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e Deus derramava muitas bênçãos sobre todos.
34 Kəni ilah kəti, rəhan kəti nati kəti təməsɨkəiən, mətəu-inu nətəmimi nəuvein nətəm rəhalah nɨftəni uə nimə tatɨg, kəmotol səlɨm lan, kəni motəfən məni kəm aposɨl mɨn,
34 Não havia entre eles nenhum necessitado, pois todos os que tinham terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro
35 kəni ilah kəmotəuəri kəm nətəmi mɨn u rəhalah nati kəti tɨkə.
35 e o entregavam aos apóstolos. E cada pessoa recebia uma parte, de acordo com a sua necessidade.
36 Tol lanəha, suah kəti əha ikɨn nərgɨn u Josɨp, in nəuanɨləuɨs rəha Lifai, iətəm Saiprəs, aposɨl mɨn kəmotəfən nərgɨn vi kəti kəm in, nərgɨn u Panəpəs, u nɨpətɨn təni məmə, “iətəm tətasiru mətəfəri nətəlɨgiən.”
36 — ausente —
37 In təmol səlɨm e rəhan kəti nɨftəni, kəni mos məni lan muvən məfən kəm aposɨl mɨn məmə ilah okotəuəri kəm lah mɨn.
37 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.