Atos 2
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 E nian rəha Pentekos, lafet kəti rəha nətəm Isrel, nətəm u kəutəhatətə e Iesu kəməhuva kətiəh.
1 Chegando o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Kəni rəueiu agɨn mɨn, kəmotətəu nati kəti təmsɨpəri e neai təhmen e nɨmətagi asoli kəti tətərkərɨk, kəni nati kəha kəmotətəu təmuva məri rəfin e nɨpəgnəua nimə əha kəutəharəg ikɨn.
2 De repente, veio do céu um ruído, como se soprasse um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Kəni ilah kəmoteruh nati kəti təhmen e nəmnamɨ nɨgəm tatuəu. Kəni nəmnamɨ nɨgəm mɨn əha, kəmotiuvɨg motan-əhmen nətəmimi rəfin nətəm kəutəharəg əha imə.
3 Apareceu-lhes então uma espécie de línguas de fogo que se repartiram e pousaram sobre cada um deles.
4 Kəni ilah rəfin, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuva məriauəh mətatɨg e lah, kəni məfən nəsanəniən kəm lah, mol ilah kɨnəutəghati e nəghatiən ikɨ pɨsɨn mɨn.Narmɨn Asim təhmen e nəhanɨgəm.|alt="Pentecost" src="CN01890B.TIF" size="col" loc="Act 02" copy="Cook" ref="Uək 2"
4 Ficaram todos cheios do Espírito Santo e começaram a falar em línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Kəni nətəmimi mɨn nəuvein əha ikɨnu, nətəm Isrel nətəm kəutəfaki kəm Uhgɨn. Aupən, ilah kəməhuvən e nɨtəni pɨsɨn pɨsɨn mɨn məutatɨg ikɨn, kəni rəueiu kohtəlɨg=pa məutatɨg Jerusɨləm məmə okotol lafet rəha Pasova.
5 Achavam-se então em Jerusalém judeus piedosos de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Nian ilah kəmotətəu nəghatiən mɨn əha, nətəmimi mɨn tepət kəməhuva. Kəni ilah kəmotauɨt pɨk mətəu-inu kəmotətəu nəghatiən mɨn rəhalah nətəmimi mɨn əha kəutəni.
6 Ouvindo aquele ruído, reuniu-se muita gente e maravilhava-se de que cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Kəmotauɨt pɨk agɨn kəni məutəni məmə, “!Ei! ?Nətəm Kaləli mɨn əmə əha kəutəghati, uə kəpə?
7 Profundamente impressionados, manifestavam a sua admiração: Não são, porventura, galileus todos estes que falam?
8 ?Təhro əpəha kitah rəfin kəutətəu rəhatah nəghatiən mɨn ilah kəutəni? Nəghatiən mɨn kəmotəghati lan nian rəha Pentekos|alt="map of origins of Pentecost celebrants" src="Pentecost TNP.tif" size="span" loc="Act 2:5-11" copy="SIL" ref="Uək 2:5-11"
8 Como então todos nós os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 — ausente —
9 Partos, medos, elamitas; os que habitam a Macedônia, a Judéia, a Capadócia, o Ponto, a Ásia,
10 — ausente —
10 a Frígia, a Panfília, o Egito e as províncias da Líbia próximas a Cirene; peregrinos romanos,
11 — ausente —
11 judeus ou prosélitos, cretenses e árabes; ouvimo-los publicar em nossas línguas as maravilhas de Deus!
12 Narmɨlah təmiuvɨg pɨk, kəni kəmotətapuəh o lah mɨn məmə, “!Ei! ?Nak u tol lanu?”
12 Estavam, pois, todos atônitos e, sem saber o que pensar, perguntavam uns aos outros: Que significam estas coisas?
13 Mətəu nəuvein kəmotaləh əuvsan e lah, məutəni məmə, “Nati kəutapɨs əpəha.”
13 Outros, porém, escarnecendo, diziam: Estão todos embriagados de vinho doce.
14 Kəni Pitə təməhtul ilah lepɨn aposɨl mɨn, məghati əfəməh məni=pən kəm nətəmimi məmə, “Nətəmimak mɨn nətəm Isrel, mɨne nətəm ikɨ pɨsɨn pɨsɨn mɨn u nəutatɨg Jerusɨləm, otətəlɨg vivi-to lak, pəh iəkuhamtei=pɨnə nɨpətɨ nati əha kəm təmah.
14 Pedro então, pondo-se de pé em companhia dos Onze, com voz forte lhes disse: Homens da Judéia e vós todos que habitais em Jerusalém: seja-vos isto conhecido e prestai atenção às minhas palavras.
15 Itəmah nəutəni məmə nətəmi mɨn u kəutapɨs. Mətəu kəpə, kəsotapɨsiən. Nain klok əmə əha rəueiu ləplapɨn. ?Kəni ilah kotəhra motapɨs?
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto não ser ainda a hora terceira do dia.
16 “Mətəu mə tol lanu lan. Iəni rəha Uhgɨn aupən, nərgɨn u Joel, təməni rəkɨs nati u itəmah nəuteruh. In təməni məmə,
16 Mas cumpre-se o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‘Uhgɨn təməni məmə,
17 Acontecerá nos últimos dias - é Deus quem fala -, que derramarei do meu Espírito sobre todo ser vivo: profetizarão os vossos filhos e as vossas filhas. Os vossos jovens terão visões, e os vossos anciãos sonharão.
18 Səniəmə nətəmi asoli mɨn əmə, mətəu nəman mɨne nɨpətan ilah noluək mɨn əmə rəhak, kəni iəkəfən Narmɨn rəhak kəm lah e nian mɨn əha. Kəni ilah okotəni pətɨgəm nəghatiən mɨn rəhak iətəm iəkəfən kəm lah.
18 Sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei naqueles dias do meu Espírito e profetizarão.
19 Oiəkol nati apɨspɨs mɨn əpəha e neai, mɨne nəmtətiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn e nɨtəni mɨn. Onəkoteruh nɨrə mɨne nɨgəm mɨne nahnɨgəm okotəri motol nəpuə lan.
19 Farei aparecer prodígios em cima, no céu, e milagres embaixo, na terra: sangue fogo e vapor de fumaça.
20 Mɨtɨgar otaupən mapinəpu lan, kəni məuɨg otasiə təhmen e nɨrə. Kəni ko uərisɨg, Nian asoli agɨn rəha Iərmənɨg otuva.
20 O sol se converterá em trevas e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 E nian əha, nətəmimi rəfin nətəm okotauɨn e Nərgək, iəu oiəkosmiəgəh ilah.” ’
21 E então todo o que invocar o nome do Senhor será salvo {Jl 3,1-5}.
22 “Nətəm Isrel, itəmah otətəlɨg e nəghatiən u. Itəmah nəkotəhrun vivi nati apɨspɨs mɨn, mɨne nəmtətiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn iətəm Iesu iətəm Nasərɨt təmol e nəsanəniən rəha Uhgɨn, u itəmah nəmoteruh. Natimnati mɨn əha tətəgətun məmə Uhgɨn in pɨsɨn əmə təmahli=pa Iesu tuva.
22 Israelitas, ouvi estas palavras: Jesus de Nazaré, homem de quem Deus tem dado testemunho diante de vós com milagres, prodígios e sinais que Deus por ele realizou no meio de vós como vós mesmos o sabeis,
23 E nəlpəkauiən rəha Uhgɨn u in təmol rəkɨs mələhu aupən, in təməfɨnə suah u e nəhlmɨtəmah. Kəni itəmah nəmotuhamu in e nian nəmotegəhan=pən lan tuvən e nəhlmɨ nətəm kəsotəfakiən. Kəmotuh u, kəmotətu-pəri e nɨgi kəməluau kəni tɨmɨs.
23 depois de ter sido entregue, segundo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de ímpios.
24 “Mətəu Uhgɨn təmɨtɨs Iesu e nahməiən rəha nɨmɨsiən, kəni mol in təmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, mətəu-inu nɨmɨsiən, rəhan nəsanəniən tɨkə o naskəlɨmiən in.
24 Mas Deus o ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, porque não era possível que ela o retivesse em seu poder.
25 Tefɨt təməni lanəha e Iesu aupən məmə,
25 Pois dele diz Davi: Eu via sempre o Senhor perto de mim, pois ele está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Kəni tol lanəha, iəu nɨkik tətagiən pɨk, mətəni-vivi ik e nohlɨk. Kəni nɨkik təməlinu mətəu iəkəhrun məmə Uhgɨn otosmiəgəh nɨpətɨk.
26 Alegrou-se por isso o meu coração e a minha língua exultou. Sim, também a minha carne repousará na esperança,
27 Kəni ko nəsəpəhiən narmək otətatɨg ima nətəm kəmohmɨs ikɨn. Kəni ko nəsegəhan mɨniən nɨpətɨ rəham Iətəmimi Əhruahru məmə otəmnəmɨt.
27 pois não deixarás a minha alma na região dos mortos, nem permitirás que o teu santo conheça a corrupção.
28 Ik nəməgətun rəkɨs suaru rəha nəmiəgəhiən kəm iəu, kəni ik onəkol iəu nɨkik tətagiən pɨk nian iətatɨg kilau mɨn ik.’ Inu nəghatiən Tefɨt təməni e Iesu aupən.
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, e me encherás de alegria com a visão de tua face {Sl 15,8-11}.
29 “Piak mɨn. Iəkolkeikei məmə iəkəni nati əhruahru kəm təmah. Iauəhli u kəha rəhatah aupən, Kig Tefɨt, in təmɨmɨs rəkɨs, kəni kəmɨtənɨm, kəni rəhan suvət tətatɨg imatah ikɨn mətəuarus=pa u rəueiu.
29 Irmãos, seja permitido dizer-vos com franqueza: do patriarca Davi dizemos que morreu e foi sepultado, e o seu sepulcro está entre nós até o dia de hoje.
30 Mətəu in iəni kəti rəha Uhgɨn, kəni in təhrun məmə Uhgɨn təmos nonauvɨl kəti kəm in məniəkɨs nəghatiən kəti kəm in məmə iətəmi kəti e nɨra rəhan otuərisɨg lan otəkeikei mol Kig.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes seria colocado no seu trono.
31 Kig təmafu məmə nati u otəkeikei muva mol nɨpəhriəniən lan. Kəni in təməni məmə Krɨsto əha, iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa, Uhgɨn otol təmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, kəni otəsəpəhiən narmɨn tətatɨg ima nətəm kəmohmɨs ikɨn, kəni nɨpətɨn ko təsəmnəmɨtiən.
31 É, portanto, a ressurreição de Cristo que ele previu e anunciou por estas palavras: Ele não foi abandonado na região dos mortos, e sua carne não conheceu a corrupção.
32 Kəni nəghatiən u tətəghati e Iesu u Uhgɨn təmol rəkɨs təmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən. !Kəni itɨmah iəmoteh e nəhmtɨtɨmah!
32 A este Jesus, Deus o ressuscitou: do que todos nós somos testemunhas.
33 Iesu, rəhan tatə təmos in məri muvən e nɨkalɨn maru ikɨn, imə nɨsiaiən mɨne nəsanəniən. Kəni təhmen=pən əmə məmə Uhgɨn təməni rəkɨs lan aupən, in təməfən Narmɨn rəhan kəm Iesu məmə Iesu otəfən kəm rəhan mɨn. Kəni natimnati mɨn u, nauteruh, məutətəu, Narmɨn Rəha Uhgɨn tatol.
33 Exaltado pela direita de Deus, havendo recebido do Pai o Espírito Santo prometido, derramou-o como vós vedes e ouvis.
34 Kig Tefɨt təməsuvəniən e Negəu e Neai təhmen e Iesu. Kəni Tefɨt təməsəghati aruiən lan nian in təməni nəghatiən mɨn əha məmə,
34 Pois Davi pessoalmente não subiu ao céu, todavia diz: O Senhor disse a meu Senhor: Senta-te à minha direita
35 Oiəkol rəham mɨn tɨkɨmɨr mɨn məmə okotəhmen e nɨməulul iətəm natevɨg-ərain e nɨftəni, kəni ik onəkarmənɨg e lah.” ’
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
36 Pəh nətəm Isrel rəfin kotəkeikei motəhrun vivi məmə Iesu əha iətəm itəmah nəmotətu-pəri e nɨgi kəməluau, inəha, Uhgɨn təmol məmə in Iərmənɨg mɨne Krɨsto — u iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa.”
36 Que toda a casa de Israel saiba, portanto, com a maior certeza de que este Jesus, que vós crucificastes, Deus o constituiu Senhor e Cristo.
37 Nəghatiən u rəha Pitə təmek pəhriən nɨkilah kəni nɨkilah təpəou. Kəni kəmotətapuəh o Pitə mɨne aposɨl mɨn rəfin məmə, “Piatɨmah mɨn. ?Oiəkotəhro lanu?”
37 Ao ouvirem essas coisas, ficaram compungidos no íntimo do coração e indagaram de Pedro e dos demais apóstolos: Que devemos fazer, irmãos?
38 Kəni Pitə təməni=pən kəm lah məmə, “Onəkotəkeikei motəuhlin nətəlɨgiən rəhatəmah, kəni kol bəptais e təmah rəfin kətiəh kətiəh e nərgɨ Iesu Krɨsto, məmə Uhgɨn otafəl rəkɨs noliən tərah mɨn rəhatəmah. Kəni Uhgɨn otəfɨnə Narmɨn u kəm təmah,
38 Pedro lhes respondeu: Arrependei-vos e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 mətəu Uhgɨn təməni rəkɨs nəghatiən u o təmah, mɨne nenətɨtəmah mɨn, mɨne namipɨtəmah mɨn iətəm okəpanəhuva. Nəniəskasɨkiən u tətatɨg o nətəmimi rəfin mɨn u iətəm Iərmənɨg Uhgɨn rəhatah tətauɨn e lah.”
39 Pois a promessa é para vós, para vossos filhos e para todos os que ouvirem de longe o apelo do Senhor, nosso Deus.
40 Kəni Pitə təməni nəghatiən təuvɨr tepət məmə otiuvi=pa ilah kəhuva, kəni mətəni kəm lah məmə, “O nəkohiet rəkɨs e nətəmi mɨn u, nəpiəh mɨne u nətəm kotərah məmə, Uhgɨn otəsoliən nalpɨniən kəm təmah min ilah.”
40 Ainda com muitas outras palavras exortava-os, dizendo: Salvai-vos do meio dessa geração perversa!
41 Kəni ilah tepət u kəmotətəu nəghatiən rəha Pitə kəmotəni nɨpəhriəniən lan, kəni kəmol bəptais e lah. E nian əha, nətəmimi tepət təhmen e tri-tausɨn kəməhuva məhuərisɨg e lah u kəutəhatətə e Iesu.
41 que receberam a sua palavra foram batizados. E naquele dia elevou-se a mais ou menos três mil o número dos adeptos.
42 Nian rəfin nətəmimi mɨn u kəutəni nɨpəhriəniən e Iesu, kəutətəlɨg e nəghatiən iətəm aposɨl mɨn kəutəgətun ilah lan. E naliuəkiən rəhalah kəməhuva kətiəh, e nauəniən mɨne Nauəniən Rəha Nəmtətiən Rəha Iesu, mɨne nəfakiən. Kəni nian rəfin nɨkilah tətəskasɨk məmə okotəkeikei mautol nati əha.
42 Perseveravam eles na doutrina dos apóstolos, na reunião em comum, na fração do pão e nas orações.
43 Aposɨl mɨn kəmautol nati apɨspɨs mɨne nəmtətiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn e nəsanəniən rəha Uhgɨn. Kəni nətəmimi narmɨlah tatiuvɨg pɨk ohni.
43 De todos eles se apoderou o temor, pois pelos apóstolos foram feitos também muitos prodígios e milagres em Jerusalém e o temor estava em todos os corações.
44 Nətəmimi mɨn u kəutəhatətə e Iesu, nian rəfin kəutəhuva kətiəh məutəfən rəhalah mɨn natimnati kəm lah mɨn;
44 Todos os fiéis viviam unidos e tinham tudo em comum.
45 kəmə iətəmi kəti rəhan nati kəti tɨkə, kəni kəti təfən rəhan natimnati mos məni lan, kəni məuəri mətuati kəni masiru lan.
45 Vendiam as suas propriedades e os seus bens, e dividiam-nos por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Nian rəfin kəutəhuvən məutəfaki pəti e Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni kəmautəhuvən e nimə pɨsɨn pɨsɨn mɨn məutəuəri nauəniən nɨglah e nagiəniən mɨne nɨkilah pəhriən, kəni kəməutauən mɨn e Nauəniən Rəha Nəmtətiən Rəha Iesu.
46 Unidos de coração freqüentavam todos os dias o templo. Partiam o pão nas casas e tomavam a comida com alegria e singeleza de coração,
47 Kəni nian rəfin kəutəni-vivi Uhgɨn, kəni nətəmimi kəutəni-vivi ilah o rəhalah noliən. Kəni nian rəfin Iərmənɨg tatosmiəgəh nətəmimi, kəni ilah kəməutəhuva kətiəh ilah nətəm kəutəhatətə e Iesu.
47 louvando a Deus e cativando a simpatia de todo o povo. E o Senhor cada dia lhes ajuntava outros que estavam a caminho da salvação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.