Atos 2
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 E nian rəha Pentekos, lafet kəti rəha nətəm Isrel, nətəm u kəutəhatətə e Iesu kəməhuva kətiəh.
1 No dia de Pentecostes, todos estavam reunidos num só lugar.
2 Kəni rəueiu agɨn mɨn, kəmotətəu nati kəti təmsɨpəri e neai təhmen e nɨmətagi asoli kəti tətərkərɨk, kəni nati kəha kəmotətəu təmuva məri rəfin e nɨpəgnəua nimə əha kəutəharəg ikɨn.
2 De repente, veio do céu um som como o de um poderoso vendaval e encheu a casa onde estavam sentados.
3 Kəni ilah kəmoteruh nati kəti təhmen e nəmnamɨ nɨgəm tatuəu. Kəni nəmnamɨ nɨgəm mɨn əha, kəmotiuvɨg motan-əhmen nətəmimi rəfin nətəm kəutəharəg əha imə.
3 Então surgiu algo semelhante a chamas ou línguas de fogo que pousaram sobre cada um deles.
4 Kəni ilah rəfin, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuva məriauəh mətatɨg e lah, kəni məfən nəsanəniən kəm lah, mol ilah kɨnəutəghati e nəghatiən ikɨ pɨsɨn mɨn.Narmɨn Asim təhmen e nəhanɨgəm.|alt="Pentecost" src="CN01890B.TIF" size="col" loc="Act 02" copy="Cook" ref="Uək 2"
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito os habilitava.
5 Kəni nətəmimi mɨn nəuvein əha ikɨnu, nətəm Isrel nətəm kəutəfaki kəm Uhgɨn. Aupən, ilah kəməhuvən e nɨtəni pɨsɨn pɨsɨn mɨn məutatɨg ikɨn, kəni rəueiu kohtəlɨg=pa məutatɨg Jerusɨləm məmə okotol lafet rəha Pasova.
5 Naquela época, judeus devotos de todas as nações viviam em Jerusalém.
6 Nian ilah kəmotətəu nəghatiən mɨn əha, nətəmimi mɨn tepət kəməhuva. Kəni ilah kəmotauɨt pɨk mətəu-inu kəmotətəu nəghatiən mɨn rəhalah nətəmimi mɨn əha kəutəni.
6 Quando ouviram o som das vozes, vieram correndo e ficaram espantados, pois cada um deles ouvia em seu próprio idioma.
7 Kəmotauɨt pɨk agɨn kəni məutəni məmə, “!Ei! ?Nətəm Kaləli mɨn əmə əha kəutəghati, uə kəpə?
7 Muito admirados, exclamavam: “Como isto é possível? Estes homens são todos galileus
8 ?Təhro əpəha kitah rəfin kəutətəu rəhatah nəghatiən mɨn ilah kəutəni? Nəghatiən mɨn kəmotəghati lan nian rəha Pentekos|alt="map of origins of Pentecost celebrants" src="Pentecost TNP.tif" size="span" loc="Act 2:5-11" copy="SIL" ref="Uək 2:5-11"
8 e, no entanto, cada um de nós os ouve falar em nosso próprio idioma!
9 — ausente —
9 Estão aqui partos, medos, elamitas, habitantes da Mesopotâmia, da Judeia, da Capadócia, do Ponto, da província da Ásia,
10 — ausente —
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e de regiões da Líbia próximas a Cirene, visitantes de Roma
11 — ausente —
11 (tanto judeus como convertidos ao judaísmo), cretenses e árabes, e todos nós ouvimos estas pessoas falarem em nossa própria língua sobre as coisas maravilhosas que Deus fez!”.
12 Narmɨlah təmiuvɨg pɨk, kəni kəmotətapuəh o lah mɨn məmə, “!Ei! ?Nak u tol lanu?”
12 Admirados e perplexos, perguntavam uns aos outros: “Que significa isto?”.
13 Mətəu nəuvein kəmotaləh əuvsan e lah, məutəni məmə, “Nati kəutapɨs əpəha.”
13 Outros, porém, zombavam e diziam: “Eles estão bêbados!”.
14 Kəni Pitə təməhtul ilah lepɨn aposɨl mɨn, məghati əfəməh məni=pən kəm nətəmimi məmə, “Nətəmimak mɨn nətəm Isrel, mɨne nətəm ikɨ pɨsɨn pɨsɨn mɨn u nəutatɨg Jerusɨləm, otətəlɨg vivi-to lak, pəh iəkuhamtei=pɨnə nɨpətɨ nati əha kəm təmah.
14 Então Pedro deu um passo à frente com os onze apóstolos e dirigiu-se em alta voz à multidão: “Ouçam com atenção, todos vocês, povo da Judeia e habitantes de Jerusalém! Escutem o que lhes digo!
15 Itəmah nəutəni məmə nətəmi mɨn u kəutapɨs. Mətəu kəpə, kəsotapɨsiən. Nain klok əmə əha rəueiu ləplapɨn. ?Kəni ilah kotəhra motapɨs?
15 Estas pessoas não estão bêbadas, como alguns de vocês pensam, pois são apenas nove horas da manhã.
16 “Mətəu mə tol lanu lan. Iəni rəha Uhgɨn aupən, nərgɨn u Joel, təməni rəkɨs nati u itəmah nəuteruh. In təməni məmə,
16 Pelo contrário! O que vocês estão vendo foi predito há tempos pelo profeta Joel:
17 ‘Uhgɨn təməni məmə,
17 ‘Nos últimos dias’, disse Deus, ‘derramarei meu Espírito sobre todo tipo de pessoa. Seus filhos e suas filhas profetizarão; os jovens terão visões, e os velhos terão sonhos.
18 Səniəmə nətəmi asoli mɨn əmə, mətəu nəman mɨne nɨpətan ilah noluək mɨn əmə rəhak, kəni iəkəfən Narmɨn rəhak kəm lah e nian mɨn əha. Kəni ilah okotəni pətɨgəm nəghatiən mɨn rəhak iətəm iəkəfən kəm lah.
18 Naqueles dias, derramarei meu Espírito até mesmo sobre servos e servas, e eles profetizarão.
19 Oiəkol nati apɨspɨs mɨn əpəha e neai, mɨne nəmtətiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn e nɨtəni mɨn. Onəkoteruh nɨrə mɨne nɨgəm mɨne nahnɨgəm okotəri motol nəpuə lan.
19 Farei maravilhas em cima, no céu, e sinais embaixo, na terra: sangue e fogo, e nuvens de fumaça.
20 Mɨtɨgar otaupən mapinəpu lan, kəni məuɨg otasiə təhmen e nɨrə. Kəni ko uərisɨg, Nian asoli agɨn rəha Iərmənɨg otuva.
20 O sol se escurecerá, e a lua se tornará vermelha como sangue, antes que chegue o grande e glorioso dia do Senhor.
21 E nian əha, nətəmimi rəfin nətəm okotauɨn e Nərgək, iəu oiəkosmiəgəh ilah.” ’
21 Mas todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo’.
22 “Nətəm Isrel, itəmah otətəlɨg e nəghatiən u. Itəmah nəkotəhrun vivi nati apɨspɨs mɨn, mɨne nəmtətiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn iətəm Iesu iətəm Nasərɨt təmol e nəsanəniən rəha Uhgɨn, u itəmah nəmoteruh. Natimnati mɨn əha tətəgətun məmə Uhgɨn in pɨsɨn əmə təmahli=pa Iesu tuva.
22 “Povo de Israel, escute! Deus aprovou publicamente Jesus, o nazareno, ao realizar milagres, maravilhas e sinais por meio dele, como vocês bem sabem.
23 E nəlpəkauiən rəha Uhgɨn u in təmol rəkɨs mələhu aupən, in təməfɨnə suah u e nəhlmɨtəmah. Kəni itəmah nəmotuhamu in e nian nəmotegəhan=pən lan tuvən e nəhlmɨ nətəm kəsotəfakiən. Kəmotuh u, kəmotətu-pəri e nɨgi kəməluau kəni tɨmɨs.
23 Ele foi entregue conforme o plano preestabelecido por Deus e seu conhecimento prévio daquilo que aconteceria. Com a ajuda de gentios que desconheciam a lei, vocês o pregaram na cruz e o mataram.
24 “Mətəu Uhgɨn təmɨtɨs Iesu e nahməiən rəha nɨmɨsiən, kəni mol in təmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, mətəu-inu nɨmɨsiən, rəhan nəsanəniən tɨkə o naskəlɨmiən in.
24 Mas Deus o ressuscitou, libertando-o dos horrores da morte, pois ela não pôde mantê-lo sob seu domínio.
25 Tefɨt təməni lanəha e Iesu aupən məmə,
25 A respeito dele disse o rei Davi: ‘Vejo que o Senhor está sempre comigo; não serei abalado, pois ele está à minha direita.
26 Kəni tol lanəha, iəu nɨkik tətagiən pɨk, mətəni-vivi ik e nohlɨk. Kəni nɨkik təməlinu mətəu iəkəhrun məmə Uhgɨn otosmiəgəh nɨpətɨk.
26 Não é de admirar que meu coração esteja alegre e que minha língua o louve; meu corpo repousa em esperança.
27 Kəni ko nəsəpəhiən narmək otətatɨg ima nətəm kəmohmɨs ikɨn. Kəni ko nəsegəhan mɨniən nɨpətɨ rəham Iətəmimi Əhruahru məmə otəmnəmɨt.
27 Pois tu não deixarás minha alma entre os mortos, nem permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo.
28 Ik nəməgətun rəkɨs suaru rəha nəmiəgəhiən kəm iəu, kəni ik onəkol iəu nɨkik tətagiən pɨk nian iətatɨg kilau mɨn ik.’ Inu nəghatiən Tefɨt təməni e Iesu aupən.
28 Tu me mostraste o caminho da vida, e me encherás com a alegria de tua presença’.
29 “Piak mɨn. Iəkolkeikei məmə iəkəni nati əhruahru kəm təmah. Iauəhli u kəha rəhatah aupən, Kig Tefɨt, in təmɨmɨs rəkɨs, kəni kəmɨtənɨm, kəni rəhan suvət tətatɨg imatah ikɨn mətəuarus=pa u rəueiu.
29 “Irmãos, permitam-me dizer com toda convicção que o patriarca Davi não estava se referindo a si mesmo, pois ele morreu e foi sepultado, e seu túmulo ainda está aqui, entre nós.
30 Mətəu in iəni kəti rəha Uhgɨn, kəni in təhrun məmə Uhgɨn təmos nonauvɨl kəti kəm in məniəkɨs nəghatiən kəti kəm in məmə iətəmi kəti e nɨra rəhan otuərisɨg lan otəkeikei mol Kig.
30 Mas ele era profeta e sabia que Deus havia prometido sob juramento que um de seus descendentes se sentaria em seu trono.
31 Kig təmafu məmə nati u otəkeikei muva mol nɨpəhriəniən lan. Kəni in təməni məmə Krɨsto əha, iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa, Uhgɨn otol təmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, kəni otəsəpəhiən narmɨn tətatɨg ima nətəm kəmohmɨs ikɨn, kəni nɨpətɨn ko təsəmnəmɨtiən.
31 Davi estava olhando para o futuro e falando da ressurreição do Cristo, que não foi deixado entre os mortos nem seu corpo apodreceu no túmulo.
32 Kəni nəghatiən u tətəghati e Iesu u Uhgɨn təmol rəkɨs təmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən. !Kəni itɨmah iəmoteh e nəhmtɨtɨmah!
32 “Foi esse Jesus que Deus ressuscitou, e todos nós somos testemunhas disso.
33 Iesu, rəhan tatə təmos in məri muvən e nɨkalɨn maru ikɨn, imə nɨsiaiən mɨne nəsanəniən. Kəni təhmen=pən əmə məmə Uhgɨn təməni rəkɨs lan aupən, in təməfən Narmɨn rəhan kəm Iesu məmə Iesu otəfən kəm rəhan mɨn. Kəni natimnati mɨn u, nauteruh, məutətəu, Narmɨn Rəha Uhgɨn tatol.
33 Ele foi exaltado ao lugar de honra, à direita de Deus. E, conforme havia prometido, o Pai lhe deu o Espírito Santo, que ele derramou sobre nós, como vocês estão vendo e ouvindo hoje.
34 Kig Tefɨt təməsuvəniən e Negəu e Neai təhmen e Iesu. Kəni Tefɨt təməsəghati aruiən lan nian in təməni nəghatiən mɨn əha məmə,
34 Pois Davi não subiu ao céu e, no entanto, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita,
35 Oiəkol rəham mɨn tɨkɨmɨr mɨn məmə okotəhmen e nɨməulul iətəm natevɨg-ərain e nɨftəni, kəni ik onəkarmənɨg e lah.” ’
35 até que eu humilhe seus inimigos e os ponha debaixo de seus pés’.
36 Pəh nətəm Isrel rəfin kotəkeikei motəhrun vivi məmə Iesu əha iətəm itəmah nəmotətu-pəri e nɨgi kəməluau, inəha, Uhgɨn təmol məmə in Iərmənɨg mɨne Krɨsto — u iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa.”
36 “Portanto, saibam com certeza todos em Israel que a esse Jesus, que vocês crucificaram, Deus fez Senhor e Cristo!”.
37 Nəghatiən u rəha Pitə təmek pəhriən nɨkilah kəni nɨkilah təpəou. Kəni kəmotətapuəh o Pitə mɨne aposɨl mɨn rəfin məmə, “Piatɨmah mɨn. ?Oiəkotəhro lanu?”
37 As palavras partiram o coração dos que ouviam, e eles perguntaram a Pedro e aos outros apóstolos: “Irmãos, o que devemos fazer?”.
38 Kəni Pitə təməni=pən kəm lah məmə, “Onəkotəkeikei motəuhlin nətəlɨgiən rəhatəmah, kəni kol bəptais e təmah rəfin kətiəh kətiəh e nərgɨ Iesu Krɨsto, məmə Uhgɨn otafəl rəkɨs noliən tərah mɨn rəhatəmah. Kəni Uhgɨn otəfɨnə Narmɨn u kəm təmah,
38 Pedro respondeu: “Vocês devem se arrepender, para o perdão de seus pecados, e cada um deve ser batizado em nome de Jesus Cristo. Então receberão a dádiva do Espírito Santo.
39 mətəu Uhgɨn təməni rəkɨs nəghatiən u o təmah, mɨne nenətɨtəmah mɨn, mɨne namipɨtəmah mɨn iətəm okəpanəhuva. Nəniəskasɨkiən u tətatɨg o nətəmimi rəfin mɨn u iətəm Iərmənɨg Uhgɨn rəhatah tətauɨn e lah.”
39 Essa promessa é para vocês, para seus filhos e para os que estão longe, isto é, para todos que forem chamados pelo Senhor, nosso Deus”.
40 Kəni Pitə təməni nəghatiən təuvɨr tepət məmə otiuvi=pa ilah kəhuva, kəni mətəni kəm lah məmə, “O nəkohiet rəkɨs e nətəmi mɨn u, nəpiəh mɨne u nətəm kotərah məmə, Uhgɨn otəsoliən nalpɨniən kəm təmah min ilah.”
40 Pedro continuou a pregar, advertindo com insistência a seus ouvintes: “Salvem-se desta geração corrompida!”.
41 Kəni ilah tepət u kəmotətəu nəghatiən rəha Pitə kəmotəni nɨpəhriəniən lan, kəni kəmol bəptais e lah. E nian əha, nətəmimi tepət təhmen e tri-tausɨn kəməhuva məhuərisɨg e lah u kəutəhatətə e Iesu.
41 Os que acreditaram nas palavras de Pedro foram batizados, e naquele dia houve um acréscimo de cerca de três mil pessoas.
42 Nian rəfin nətəmimi mɨn u kəutəni nɨpəhriəniən e Iesu, kəutətəlɨg e nəghatiən iətəm aposɨl mɨn kəutəgətun ilah lan. E naliuəkiən rəhalah kəməhuva kətiəh, e nauəniən mɨne Nauəniən Rəha Nəmtətiən Rəha Iesu, mɨne nəfakiən. Kəni nian rəfin nɨkilah tətəskasɨk məmə okotəkeikei mautol nati əha.
42 Todos se dedicavam de coração ao ensino dos apóstolos, à comunhão, ao partir do pão e à oração.
43 Aposɨl mɨn kəmautol nati apɨspɨs mɨne nəmtətiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn e nəsanəniən rəha Uhgɨn. Kəni nətəmimi narmɨlah tatiuvɨg pɨk ohni.
43 Havia em todos eles um profundo temor, e os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas.
44 Nətəmimi mɨn u kəutəhatətə e Iesu, nian rəfin kəutəhuva kətiəh məutəfən rəhalah mɨn natimnati kəm lah mɨn;
44 Os que criam se reuniam num só lugar e compartilhavam tudo que possuíam.
45 kəmə iətəmi kəti rəhan nati kəti tɨkə, kəni kəti təfən rəhan natimnati mos məni lan, kəni məuəri mətuati kəni masiru lan.
45 Vendiam propriedades e bens e repartiam o dinheiro com os necessitados,
46 Nian rəfin kəutəhuvən məutəfaki pəti e Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni kəmautəhuvən e nimə pɨsɨn pɨsɨn mɨn məutəuəri nauəniən nɨglah e nagiəniən mɨne nɨkilah pəhriən, kəni kəməutauən mɨn e Nauəniən Rəha Nəmtətiən Rəha Iesu.
46 adoravam juntos no templo diariamente, reuniam-se nos lares para comer e partiam o pão com grande alegria e generosidade,
47 Kəni nian rəfin kəutəni-vivi Uhgɨn, kəni nətəmimi kəutəni-vivi ilah o rəhalah noliən. Kəni nian rəfin Iərmənɨg tatosmiəgəh nətəmimi, kəni ilah kəməutəhuva kətiəh ilah nətəm kəutəhatətə e Iesu.
47 sempre louvando a Deus e desfrutando a simpatia de todo o povo. E, a cada dia, o Senhor lhes acrescentava aqueles que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.