Atos 2
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 E nian rəha Pentekos, lafet kəti rəha nətəm Isrel, nətəm u kəutəhatətə e Iesu kəməhuva kətiəh.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar.
2 Kəni rəueiu agɨn mɨn, kəmotətəu nati kəti təmsɨpəri e neai təhmen e nɨmətagi asoli kəti tətərkərɨk, kəni nati kəha kəmotətəu təmuva məri rəfin e nɨpəgnəua nimə əha kəutəharəg ikɨn.
2 De repente veio do céu um ruído, como que de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam sentados.
3 Kəni ilah kəmoteruh nati kəti təhmen e nəmnamɨ nɨgəm tatuəu. Kəni nəmnamɨ nɨgəm mɨn əha, kəmotiuvɨg motan-əhmen nətəmimi rəfin nətəm kəutəharəg əha imə.
3 E lhes apareceram umas línguas como que de fogo, que se distribuíam, e sobre cada um deles pousou uma.
4 Kəni ilah rəfin, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuva məriauəh mətatɨg e lah, kəni məfən nəsanəniən kəm lah, mol ilah kɨnəutəghati e nəghatiən ikɨ pɨsɨn mɨn.Narmɨn Asim təhmen e nəhanɨgəm.|alt="Pentecost" src="CN01890B.TIF" size="col" loc="Act 02" copy="Cook" ref="Uək 2"
4 E todos ficaram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Kəni nətəmimi mɨn nəuvein əha ikɨnu, nətəm Isrel nətəm kəutəfaki kəm Uhgɨn. Aupən, ilah kəməhuvən e nɨtəni pɨsɨn pɨsɨn mɨn məutatɨg ikɨn, kəni rəueiu kohtəlɨg=pa məutatɨg Jerusɨləm məmə okotol lafet rəha Pasova.
5 Habitavam então em Jerusalém judeus, homens piedosos, de todas as nações que há debaixo do céu.
6 Nian ilah kəmotətəu nəghatiən mɨn əha, nətəmimi mɨn tepət kəməhuva. Kəni ilah kəmotauɨt pɨk mətəu-inu kəmotətəu nəghatiən mɨn rəhalah nətəmimi mɨn əha kəutəni.
6 Ouvindo-se, pois, aquele ruído, ajuntou-se a multidão; e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Kəmotauɨt pɨk agɨn kəni məutəni məmə, “!Ei! ?Nətəm Kaləli mɨn əmə əha kəutəghati, uə kəpə?
7 E todos pasmavam e se admiravam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses que estão falando?
8 ?Təhro əpəha kitah rəfin kəutətəu rəhatah nəghatiən mɨn ilah kəutəni? Nəghatiən mɨn kəmotəghati lan nian rəha Pentekos|alt="map of origins of Pentecost celebrants" src="Pentecost TNP.tif" size="span" loc="Act 2:5-11" copy="SIL" ref="Uək 2:5-11"
8 Como é, pois, que os ouvimos falar cada um na própria língua em que nascemos?
9 — ausente —
9 Nós, partos, medos, e elamitas; e os que habitamos a Mesopotâmia, a Judéia e a Capadócia, o Ponto e a Ásia,
10 — ausente —
10 a Frígia e a Panfília, o Egito e as partes da Líbia próximas a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 — ausente —
11 cretenses e árabes-ouvímo-los em nossas línguas, falar das grandezas de Deus.
12 Narmɨlah təmiuvɨg pɨk, kəni kəmotətapuəh o lah mɨn məmə, “!Ei! ?Nak u tol lanu?”
12 E todos pasmavam e estavam perplexos, dizendo uns aos outros: Que quer dizer isto?
13 Mətəu nəuvein kəmotaləh əuvsan e lah, məutəni məmə, “Nati kəutapɨs əpəha.”
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Kəni Pitə təməhtul ilah lepɨn aposɨl mɨn, məghati əfəməh məni=pən kəm nətəmimi məmə, “Nətəmimak mɨn nətəm Isrel, mɨne nətəm ikɨ pɨsɨn pɨsɨn mɨn u nəutatɨg Jerusɨləm, otətəlɨg vivi-to lak, pəh iəkuhamtei=pɨnə nɨpətɨ nati əha kəm təmah.
14 Então Pedro, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Itəmah nəutəni məmə nətəmi mɨn u kəutapɨs. Mətəu kəpə, kəsotapɨsiən. Nain klok əmə əha rəueiu ləplapɨn. ?Kəni ilah kotəhra motapɨs?
15 Pois estes homens não estão embriagados, como vós pensais, visto que é apenas a terceira hora do dia.
16 “Mətəu mə tol lanu lan. Iəni rəha Uhgɨn aupən, nərgɨn u Joel, təməni rəkɨs nati u itəmah nəuteruh. In təməni məmə,
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 ‘Uhgɨn təməni məmə,
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos mancebos terão visões, os vossos anciãos terão sonhos;
18 Səniəmə nətəmi asoli mɨn əmə, mətəu nəman mɨne nɨpətan ilah noluək mɨn əmə rəhak, kəni iəkəfən Narmɨn rəhak kəm lah e nian mɨn əha. Kəni ilah okotəni pətɨgəm nəghatiən mɨn rəhak iətəm iəkəfən kəm lah.
18 e sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e eles profetizarão.
19 Oiəkol nati apɨspɨs mɨn əpəha e neai, mɨne nəmtətiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn e nɨtəni mɨn. Onəkoteruh nɨrə mɨne nɨgəm mɨne nahnɨgəm okotəri motol nəpuə lan.
19 E mostrarei prodígios em cima no céu; e sinais embaixo na terra, sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Mɨtɨgar otaupən mapinəpu lan, kəni məuɨg otasiə təhmen e nɨrə. Kəni ko uərisɨg, Nian asoli agɨn rəha Iərmənɨg otuva.
20 O sol se converterá em trevas, e a lua em sangue, antes que venha o grande e glorioso dia do Senhor.
21 E nian əha, nətəmimi rəfin nətəm okotauɨn e Nərgək, iəu oiəkosmiəgəh ilah.” ’
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 “Nətəm Isrel, itəmah otətəlɨg e nəghatiən u. Itəmah nəkotəhrun vivi nati apɨspɨs mɨn, mɨne nəmtətiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn iətəm Iesu iətəm Nasərɨt təmol e nəsanəniən rəha Uhgɨn, u itəmah nəmoteruh. Natimnati mɨn əha tətəgətun məmə Uhgɨn in pɨsɨn əmə təmahli=pa Iesu tuva.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus, o nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com milagres, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 E nəlpəkauiən rəha Uhgɨn u in təmol rəkɨs mələhu aupən, in təməfɨnə suah u e nəhlmɨtəmah. Kəni itəmah nəmotuhamu in e nian nəmotegəhan=pən lan tuvən e nəhlmɨ nətəm kəsotəfakiən. Kəmotuh u, kəmotətu-pəri e nɨgi kəməluau kəni tɨmɨs.
23 a este, que foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, vós matastes, crucificando-o pelas mãos de iníquos;
24 “Mətəu Uhgɨn təmɨtɨs Iesu e nahməiən rəha nɨmɨsiən, kəni mol in təmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, mətəu-inu nɨmɨsiən, rəhan nəsanəniən tɨkə o naskəlɨmiən in.
24 ao qual Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Tefɨt təməni lanəha e Iesu aupən məmə,
25 Porque dele fala Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado;
26 Kəni tol lanəha, iəu nɨkik tətagiən pɨk, mətəni-vivi ik e nohlɨk. Kəni nɨkik təməlinu mətəu iəkəhrun məmə Uhgɨn otosmiəgəh nɨpətɨk.
26 por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e além disso a minha carne há de repousar em esperança;
27 Kəni ko nəsəpəhiən narmək otətatɨg ima nətəm kəmohmɨs ikɨn. Kəni ko nəsegəhan mɨniən nɨpətɨ rəham Iətəmimi Əhruahru məmə otəmnəmɨt.
27 pois não deixarás a minha alma no inferno, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 Ik nəməgətun rəkɨs suaru rəha nəmiəgəhiən kəm iəu, kəni ik onəkol iəu nɨkik tətagiən pɨk nian iətatɨg kilau mɨn ik.’ Inu nəghatiən Tefɨt təməni e Iesu aupən.
28 fizeste-me conhecer os caminhos da vida; encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 “Piak mɨn. Iəkolkeikei məmə iəkəni nati əhruahru kəm təmah. Iauəhli u kəha rəhatah aupən, Kig Tefɨt, in təmɨmɨs rəkɨs, kəni kəmɨtənɨm, kəni rəhan suvət tətatɨg imatah ikɨn mətəuarus=pa u rəueiu.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Mətəu in iəni kəti rəha Uhgɨn, kəni in təhrun məmə Uhgɨn təmos nonauvɨl kəti kəm in məniəkɨs nəghatiən kəti kəm in məmə iətəmi kəti e nɨra rəhan otuərisɨg lan otəkeikei mol Kig.
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que faria sentar sobre o seu trono um dos seus descendentes,
31 Kig təmafu məmə nati u otəkeikei muva mol nɨpəhriəniən lan. Kəni in təməni məmə Krɨsto əha, iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa, Uhgɨn otol təmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən, kəni otəsəpəhiən narmɨn tətatɨg ima nətəm kəmohmɨs ikɨn, kəni nɨpətɨn ko təsəmnəmɨtiən.
31 prevendo isto, Davi falou da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Kəni nəghatiən u tətəghati e Iesu u Uhgɨn təmol rəkɨs təmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən. !Kəni itɨmah iəmoteh e nəhmtɨtɨmah!
32 Ora, a este Jesus, Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Iesu, rəhan tatə təmos in məri muvən e nɨkalɨn maru ikɨn, imə nɨsiaiən mɨne nəsanəniən. Kəni təhmen=pən əmə məmə Uhgɨn təməni rəkɨs lan aupən, in təməfən Narmɨn rəhan kəm Iesu məmə Iesu otəfən kəm rəhan mɨn. Kəni natimnati mɨn u, nauteruh, məutətəu, Narmɨn Rəha Uhgɨn tatol.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Kig Tefɨt təməsuvəniən e Negəu e Neai təhmen e Iesu. Kəni Tefɨt təməsəghati aruiən lan nian in təməni nəghatiən mɨn əha məmə,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 Oiəkol rəham mɨn tɨkɨmɨr mɨn məmə okotəhmen e nɨməulul iətəm natevɨg-ərain e nɨftəni, kəni ik onəkarmənɨg e lah.” ’
35 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 Pəh nətəm Isrel rəfin kotəkeikei motəhrun vivi məmə Iesu əha iətəm itəmah nəmotətu-pəri e nɨgi kəməluau, inəha, Uhgɨn təmol məmə in Iərmənɨg mɨne Krɨsto — u iətəm Uhgɨn təməni məmə otahli=pa.”
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse mesmo Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Nəghatiən u rəha Pitə təmek pəhriən nɨkilah kəni nɨkilah təpəou. Kəni kəmotətapuəh o Pitə mɨne aposɨl mɨn rəfin məmə, “Piatɨmah mɨn. ?Oiəkotəhro lanu?”
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Kəni Pitə təməni=pən kəm lah məmə, “Onəkotəkeikei motəuhlin nətəlɨgiən rəhatəmah, kəni kol bəptais e təmah rəfin kətiəh kətiəh e nərgɨ Iesu Krɨsto, məmə Uhgɨn otafəl rəkɨs noliən tərah mɨn rəhatəmah. Kəni Uhgɨn otəfɨnə Narmɨn u kəm təmah,
38 Pedro então lhes respondeu: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para remissão de vossos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 mətəu Uhgɨn təməni rəkɨs nəghatiən u o təmah, mɨne nenətɨtəmah mɨn, mɨne namipɨtəmah mɨn iətəm okəpanəhuva. Nəniəskasɨkiən u tətatɨg o nətəmimi rəfin mɨn u iətəm Iərmənɨg Uhgɨn rəhatah tətauɨn e lah.”
39 Porque a promessa vos pertence a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe: a quantos o Senhor nosso Deus chamar.
40 Kəni Pitə təməni nəghatiən təuvɨr tepət məmə otiuvi=pa ilah kəhuva, kəni mətəni kəm lah məmə, “O nəkohiet rəkɨs e nətəmi mɨn u, nəpiəh mɨne u nətəm kotərah məmə, Uhgɨn otəsoliən nalpɨniən kəm təmah min ilah.”
40 E com muitas outras palavras dava testemunho, e os exortava, dizendo: salvai-vos desta geração perversa.
41 Kəni ilah tepət u kəmotətəu nəghatiən rəha Pitə kəmotəni nɨpəhriəniən lan, kəni kəmol bəptais e lah. E nian əha, nətəmimi tepət təhmen e tri-tausɨn kəməhuva məhuərisɨg e lah u kəutəhatətə e Iesu.
41 De sorte que foram batizados os que receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas;
42 Nian rəfin nətəmimi mɨn u kəutəni nɨpəhriəniən e Iesu, kəutətəlɨg e nəghatiən iətəm aposɨl mɨn kəutəgətun ilah lan. E naliuəkiən rəhalah kəməhuva kətiəh, e nauəniən mɨne Nauəniən Rəha Nəmtətiən Rəha Iesu, mɨne nəfakiən. Kəni nian rəfin nɨkilah tətəskasɨk məmə okotəkeikei mautol nati əha.
42 e perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Aposɨl mɨn kəmautol nati apɨspɨs mɨne nəmtətiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn e nəsanəniən rəha Uhgɨn. Kəni nətəmimi narmɨlah tatiuvɨg pɨk ohni.
43 Em cada alma havia temor, e muitos prodígios e sinais eram feitos pelos apóstolos.
44 Nətəmimi mɨn u kəutəhatətə e Iesu, nian rəfin kəutəhuva kətiəh məutəfən rəhalah mɨn natimnati kəm lah mɨn;
44 Todos os que criam estavam unidos e tinham tudo em comum.
45 kəmə iətəmi kəti rəhan nati kəti tɨkə, kəni kəti təfən rəhan natimnati mos məni lan, kəni məuəri mətuati kəni masiru lan.
45 E vendiam suas propriedades e bens e os repartiam por todos, segundo a necessidade de cada um.
46 Nian rəfin kəutəhuvən məutəfaki pəti e Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni kəmautəhuvən e nimə pɨsɨn pɨsɨn mɨn məutəuəri nauəniən nɨglah e nagiəniən mɨne nɨkilah pəhriən, kəni kəməutauən mɨn e Nauəniən Rəha Nəmtətiən Rəha Iesu.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam com alegria e singeleza de coração,
47 Kəni nian rəfin kəutəni-vivi Uhgɨn, kəni nətəmimi kəutəni-vivi ilah o rəhalah noliən. Kəni nian rəfin Iərmənɨg tatosmiəgəh nətəmimi, kəni ilah kəməutəhuva kətiəh ilah nətəm kəutəhatətə e Iesu.
47 louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E cada dia acrescentava-lhes o Senhor os que iam sendo salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.