Atos 28

Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nian iəməhuvari, kəni itɨmah rəfin iəkotəsanən əmə, kəni mɨnotətəu məmə nɨtəni əha, nərgɨn u Moltə.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Nətəm ikɨn əha kəmotəuvɨr pɨk o tɨmah, kəni nɨkilah təmagiən o nosiən itɨmah. Kəni e nian əha nuhuən təmatəfuv, nətəpuiən tepət. Kəni kotahli nɨgəm asoli kəti məmə otəhgi itɨmah.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Kəni Pol təməuəri nɨgi mətu nəuvein muva. Kəni nian tətəraki=pən nɨgi nəuvein e nɨgəm, əmeiko sɨneik kəti iətəm tus iətəmi katɨmɨs, təgɨn e nahgi nɨgəm miet matus nəhlmɨn məhkul=pən lan.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Nətəm ikɨn əha kəmoteruh sɨneik tətəhkul=pən e nəhlmɨ Pol, kəni motəni kəm lah mɨn məmə, “Nɨpəhriəniən suah u in iol təfagə kəti iohamu itəmi. Təməsɨmɨsiən ləuantəhi, mətəu uhgɨn u nərgɨn u Nalpɨniən otəsegəhaniən məmə otəmiəgəh.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Mətəu Pol təmorin=pən sɨneik əpəha e nɨgəm, kəni məsətəu agɨniən məmə nɨpətɨn kəti tahmə lan.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Nətəmimi nɨkilah təhti məmə nɨpətɨ Pol otasisi, uə otəsuvəhiən əha rəueiu, tsɨpəri morin mɨmɨs. Kəmautəharəg mauteruh mətəu tɨnuvəh, mətəu təsoliən nati kəti mɨne. Kəni nɨkilah təhti məmə nəmə təhro suah u in uhgɨn kəti.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ikɨn əha səniəmə isəu o nɨtəni rəha suah kəti, nərgɨn u Pupliəs, iətəm tətarmənɨg e nətəmi ikɨn əha. Təməmki itɨmah iəkəhuvən iman ikɨn, kəni meruh vivi itɨmah. Kəni iəkotatɨg iman ikɨn motos nian kɨsɨl.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Kəni tatə rəha suah u Pupliəs, in tatɨmɨs matətəpu-ətəpu, kəni mətaiu e nɨrə. Kəni Pol tuvən ohni əpəha iman ikɨn imə, mələhu=pən nəhlmɨn mil lan, kəni məfaki lan, kəni nɨmɨsiən rəhan təuvɨr mɨn.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Nian nətəmimi kəmotətəu nati əha, kəni ilah rəfin e nɨtəni u iətəm kautohmɨs kəməhuva mɨn o Pol. Kəni Pol təfaki e lah kotəuvɨr.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Nətəmi ikɨn əha, kəmotəfa natimnati tepət kəm tɨmah. Nian inautol əpenə-penə məmə iəkohiet, kəmotəmki=pən rəfin rəhatɨmah natimnati mɨne nauəniən əpəha e negəu iətəm otasiru e tɨmah e suaru.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Iəmotatɨg ikɨn əha motos məuɨg kɨsɨl, kəni iəməhuvən e negəu kəti rəha Aleksantriə iətəm təməhluaig e nɨtəni əha e nian rəha nətəpuiən. E nohlɨ negəu əha, kəməfu aupən narmɨ uhgɨn mil əha mil-mil mil, nərgɨ lau u Kasto mɨne Polakis.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Iəməhuva əha taun Saerakus əpəha nɨtəni Sɨsɨli, kəni motəhtul ikɨn motos nian kɨsɨl.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Kəni mohiet ikɨn əha məhuva e taun kəti mɨn, nərgɨn u Retiam əpəha nɨtəni Itali. Kəni lauɨg lan, nɨmətagi iasɨpesi tɨnatelel nati, kəni iəkohiet motaiu o nian keiu, motələs=pən nati əpəha Puteoli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Ikɨn əha iəmoteruh piatah mɨn nəuvein əha ikɨn nətəm kəutəhatətə e Iesu. Kəni kotətapuəh məmə oiəkotatɨg itɨmah min ilah o nəfakiən kətiəh. Kəni uərisɨg iəmotaliuək əmə məhuvən əpəha Rom. Kəni inu suaru rəhatɨmah iətəm iəmotaliuək lan mohiet=pa Rom.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Kəni nian piatah mɨn iətəm kəutəfaki əpəha Rom kəmotətəu məmə iəməhuvən, kəni kəməhuva məmə okoteruh itɨmah əpəha e suaru. Kəməhuva məutəharəg əpəha Apias, taun kəti katol makɨt ikɨn. Ikɨn əha, hotel kɨsɨl əha ikɨn. Kəni nian Pol təmeruh ilah, təməni-vivi Uhgɨn, kəni nɨkin təmagiən məri məriauəh.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Nian iəmohiet=pa Rom, kəni kəpmən təmegəhan məmə Pol otətatɨg pɨsɨn əmə e nimə kəti, pəh soldiə kəti tateh.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Tɨnos nian kɨsɨl, kəni Pol tahli=pən nəghatiən kəm nətəmi asoli mɨn rəha Isrel məmə okəhuva o nəghatiən kəti. Nian kəməhuva, kəni təməni pətɨgəm kəm lah məmə, “Piak mɨn, iəu iəməsoliən nati kəti tərah e nətəm imatah ikɨn, mɨne kastɨm rəhatah iətəm tɨpɨtah mɨn kəmautəgətun itah lan aupən. Mətəu nətəm Jerusɨləm kəmotaskəlɨm iəu kləfən iəu kəm nətəm Rom.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Kəni nətəm Rom kəmotətapuəh o nəghatiən tepət ohniəu. Mətəu kəməsoteruhiən nəghatiən kəti mɨne məmə oiəkɨmɨs ohni. Kəni kotolkeikei məmə okotahli pətɨgəm iəu.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Mətəu nətəm Isrel ikɨn əha kəsotolkeikeiən. Kəni iəu aru əmə iəkətapuəh məmə iəkuva ikɨnu Rom məhtul e kot e nəhmtɨ suah u Sisə, mətəu iəsəniən nəghatiən kəti tərah e nətəm imak mɨn.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 “Mətəu-inu tol lanəha, kəni iəkolkeikei məmə iəkahli=pən nəghatiən o təmah məmə iəkeruh itəmah məghati lan nəuvetɨn kəm təmah. Kəməlis iəu e sen u, mətəu-inu o Iosmiəgəh əmə u, iətəm kitah nətəm Isrel kəutəni məmə otəpanuva.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Kəni kəmotəni=pən kəm Pol məmə, “Iəsotosiən nauəuə lan kəti mɨne iətəm təmsɨpən Jutiə. Kəni kitah mɨn nəuvein kəsotsɨpəniən ikɨn əha motos nəghatiən kəhuva məmə kətəni nəghatiən tərah nəuvein lam.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Mətəu iəkolkeikei məmə iəkətəu-to məmə rəham nətəlɨgiən təhro lanu. Mətəu-inu iəkotəhrun məmə kɨnatəni rah noliən rəha nəfakiən u rəhatəmah əpəha ikɨn mɨn rəfin.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Kəni ilah kəmotələhu nian kəti o nəghatiən. Kəni e nian əha, ilah tepət mɨn nətəm Isrel kəməhuva əha Pol tətatɨg ikɨn. Kəni in təməghati kəm lah e nian apiəpiə əha, mətəni-vivi kəm lah narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Kəni mətəni mɨn Lou rəha Mosɨs mɨne iəni rəha Uhgɨn, məmə otiuvi ilah kəhuva o Iesu.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Nəuvein kəmotətəu rəhan nəghatiən, motəni nɨpəhriəniən lan. Mətəu nəuvein kəsotəniən nɨpəhriəniən lan.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Kəni mɨnautorgəhu ilah min ilah mɨnautol məmə okotagɨm mɨn. Mətəu uərisɨg kohiet, Pol təni=pən nəghatiən kəti mɨn kəm lah məmə, “Nəghatiən iətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn təməfən kəm iəni rəha Uhgɨn u Aiseə məmə otəni pətɨgəm kəm tɨpɨtah mɨn aupən, in təhruahru əmə. Uhgɨn təməni kəm iəni məmə,
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 ‘Uvən məni pətɨgəm kəm nətəmi mɨn əha məmə iəu Uhgɨn iatəni məmə,
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 In tol lanəha mətəu-inu nɨkilah tɨniəkɨs rəkɨs.
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Kəni Pol təni məmə, “Onəkotəkeikei motəhrun vivi məmə Uhgɨn təmol suaru u rəhan o nosmiəgəhiən nətəmimi. Tɨnuvən rəkɨs o Nanihluə mɨn. Kəni nətəmi mɨn əha okotətəlɨg e nəghatiən əha kəni motəni nɨpəhriəniən lan.”
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 — ausente —
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Kəni e nu keiu apiəpiə, Pol təmətatɨg əmə e nimə əha kəni matol ren lan. Kəni nɨkin tətagiən o nətəmimi mɨn rəfin kəutəhuva məutəh.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 In təməkeikei mətəni pətɨgəm narmənɨgiən Rəha Uhgɨn kəni mətəgətun əskasɨk ilah e nanusiən təuvɨr rəha Iərmənɨg Iesu Krɨsto. Kəni suah kəti tɨkə məmə otəniəhu o nəni pətɨgəmiən nəghatiən əha.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.