Atos 28
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Nian iəməhuvari, kəni itɨmah rəfin iəkotəsanən əmə, kəni mɨnotətəu məmə nɨtəni əha, nərgɨn u Moltə.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Nətəm ikɨn əha kəmotəuvɨr pɨk o tɨmah, kəni nɨkilah təmagiən o nosiən itɨmah. Kəni e nian əha nuhuən təmatəfuv, nətəpuiən tepət. Kəni kotahli nɨgəm asoli kəti məmə otəhgi itɨmah.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Kəni Pol təməuəri nɨgi mətu nəuvein muva. Kəni nian tətəraki=pən nɨgi nəuvein e nɨgəm, əmeiko sɨneik kəti iətəm tus iətəmi katɨmɨs, təgɨn e nahgi nɨgəm miet matus nəhlmɨn məhkul=pən lan.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Nətəm ikɨn əha kəmoteruh sɨneik tətəhkul=pən e nəhlmɨ Pol, kəni motəni kəm lah mɨn məmə, “Nɨpəhriəniən suah u in iol təfagə kəti iohamu itəmi. Təməsɨmɨsiən ləuantəhi, mətəu uhgɨn u nərgɨn u Nalpɨniən otəsegəhaniən məmə otəmiəgəh.”
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Mətəu Pol təmorin=pən sɨneik əpəha e nɨgəm, kəni məsətəu agɨniən məmə nɨpətɨn kəti tahmə lan.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Nətəmimi nɨkilah təhti məmə nɨpətɨ Pol otasisi, uə otəsuvəhiən əha rəueiu, tsɨpəri morin mɨmɨs. Kəmautəharəg mauteruh mətəu tɨnuvəh, mətəu təsoliən nati kəti mɨne. Kəni nɨkilah təhti məmə nəmə təhro suah u in uhgɨn kəti.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Ikɨn əha səniəmə isəu o nɨtəni rəha suah kəti, nərgɨn u Pupliəs, iətəm tətarmənɨg e nətəmi ikɨn əha. Təməmki itɨmah iəkəhuvən iman ikɨn, kəni meruh vivi itɨmah. Kəni iəkotatɨg iman ikɨn motos nian kɨsɨl.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Kəni tatə rəha suah u Pupliəs, in tatɨmɨs matətəpu-ətəpu, kəni mətaiu e nɨrə. Kəni Pol tuvən ohni əpəha iman ikɨn imə, mələhu=pən nəhlmɨn mil lan, kəni məfaki lan, kəni nɨmɨsiən rəhan təuvɨr mɨn.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Nian nətəmimi kəmotətəu nati əha, kəni ilah rəfin e nɨtəni u iətəm kautohmɨs kəməhuva mɨn o Pol. Kəni Pol təfaki e lah kotəuvɨr.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Nətəmi ikɨn əha, kəmotəfa natimnati tepət kəm tɨmah. Nian inautol əpenə-penə məmə iəkohiet, kəmotəmki=pən rəfin rəhatɨmah natimnati mɨne nauəniən əpəha e negəu iətəm otasiru e tɨmah e suaru.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Iəmotatɨg ikɨn əha motos məuɨg kɨsɨl, kəni iəməhuvən e negəu kəti rəha Aleksantriə iətəm təməhluaig e nɨtəni əha e nian rəha nətəpuiən. E nohlɨ negəu əha, kəməfu aupən narmɨ uhgɨn mil əha mil-mil mil, nərgɨ lau u Kasto mɨne Polakis.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Iəməhuva əha taun Saerakus əpəha nɨtəni Sɨsɨli, kəni motəhtul ikɨn motos nian kɨsɨl.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Kəni mohiet ikɨn əha məhuva e taun kəti mɨn, nərgɨn u Retiam əpəha nɨtəni Itali. Kəni lauɨg lan, nɨmətagi iasɨpesi tɨnatelel nati, kəni iəkohiet motaiu o nian keiu, motələs=pən nati əpəha Puteoli.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Ikɨn əha iəmoteruh piatah mɨn nəuvein əha ikɨn nətəm kəutəhatətə e Iesu. Kəni kotətapuəh məmə oiəkotatɨg itɨmah min ilah o nəfakiən kətiəh. Kəni uərisɨg iəmotaliuək əmə məhuvən əpəha Rom. Kəni inu suaru rəhatɨmah iətəm iəmotaliuək lan mohiet=pa Rom.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Kəni nian piatah mɨn iətəm kəutəfaki əpəha Rom kəmotətəu məmə iəməhuvən, kəni kəməhuva məmə okoteruh itɨmah əpəha e suaru. Kəməhuva məutəharəg əpəha Apias, taun kəti katol makɨt ikɨn. Ikɨn əha, hotel kɨsɨl əha ikɨn. Kəni nian Pol təmeruh ilah, təməni-vivi Uhgɨn, kəni nɨkin təmagiən məri məriauəh.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Nian iəmohiet=pa Rom, kəni kəpmən təmegəhan məmə Pol otətatɨg pɨsɨn əmə e nimə kəti, pəh soldiə kəti tateh.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Tɨnos nian kɨsɨl, kəni Pol tahli=pən nəghatiən kəm nətəmi asoli mɨn rəha Isrel məmə okəhuva o nəghatiən kəti. Nian kəməhuva, kəni təməni pətɨgəm kəm lah məmə, “Piak mɨn, iəu iəməsoliən nati kəti tərah e nətəm imatah ikɨn, mɨne kastɨm rəhatah iətəm tɨpɨtah mɨn kəmautəgətun itah lan aupən. Mətəu nətəm Jerusɨləm kəmotaskəlɨm iəu kləfən iəu kəm nətəm Rom.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Kəni nətəm Rom kəmotətapuəh o nəghatiən tepət ohniəu. Mətəu kəməsoteruhiən nəghatiən kəti mɨne məmə oiəkɨmɨs ohni. Kəni kotolkeikei məmə okotahli pətɨgəm iəu.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 Mətəu nətəm Isrel ikɨn əha kəsotolkeikeiən. Kəni iəu aru əmə iəkətapuəh məmə iəkuva ikɨnu Rom məhtul e kot e nəhmtɨ suah u Sisə, mətəu iəsəniən nəghatiən kəti tərah e nətəm imak mɨn.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 “Mətəu-inu tol lanəha, kəni iəkolkeikei məmə iəkahli=pən nəghatiən o təmah məmə iəkeruh itəmah məghati lan nəuvetɨn kəm təmah. Kəməlis iəu e sen u, mətəu-inu o Iosmiəgəh əmə u, iətəm kitah nətəm Isrel kəutəni məmə otəpanuva.”
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Kəni kəmotəni=pən kəm Pol məmə, “Iəsotosiən nauəuə lan kəti mɨne iətəm təmsɨpən Jutiə. Kəni kitah mɨn nəuvein kəsotsɨpəniən ikɨn əha motos nəghatiən kəhuva məmə kətəni nəghatiən tərah nəuvein lam.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Mətəu iəkolkeikei məmə iəkətəu-to məmə rəham nətəlɨgiən təhro lanu. Mətəu-inu iəkotəhrun məmə kɨnatəni rah noliən rəha nəfakiən u rəhatəmah əpəha ikɨn mɨn rəfin.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Kəni ilah kəmotələhu nian kəti o nəghatiən. Kəni e nian əha, ilah tepət mɨn nətəm Isrel kəməhuva əha Pol tətatɨg ikɨn. Kəni in təməghati kəm lah e nian apiəpiə əha, mətəni-vivi kəm lah narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Kəni mətəni mɨn Lou rəha Mosɨs mɨne iəni rəha Uhgɨn, məmə otiuvi ilah kəhuva o Iesu.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Nəuvein kəmotətəu rəhan nəghatiən, motəni nɨpəhriəniən lan. Mətəu nəuvein kəsotəniən nɨpəhriəniən lan.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Kəni mɨnautorgəhu ilah min ilah mɨnautol məmə okotagɨm mɨn. Mətəu uərisɨg kohiet, Pol təni=pən nəghatiən kəti mɨn kəm lah məmə, “Nəghatiən iətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn təməfən kəm iəni rəha Uhgɨn u Aiseə məmə otəni pətɨgəm kəm tɨpɨtah mɨn aupən, in təhruahru əmə. Uhgɨn təməni kəm iəni məmə,
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 ‘Uvən məni pətɨgəm kəm nətəmi mɨn əha məmə iəu Uhgɨn iatəni məmə,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 In tol lanəha mətəu-inu nɨkilah tɨniəkɨs rəkɨs.
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Kəni Pol təni məmə, “Onəkotəkeikei motəhrun vivi məmə Uhgɨn təmol suaru u rəhan o nosmiəgəhiən nətəmimi. Tɨnuvən rəkɨs o Nanihluə mɨn. Kəni nətəmi mɨn əha okotətəlɨg e nəghatiən əha kəni motəni nɨpəhriəniən lan.”
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 — ausente —
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Kəni e nu keiu apiəpiə, Pol təmətatɨg əmə e nimə əha kəni matol ren lan. Kəni nɨkin tətagiən o nətəmimi mɨn rəfin kəutəhuva məutəh.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 In təməkeikei mətəni pətɨgəm narmənɨgiən Rəha Uhgɨn kəni mətəgətun əskasɨk ilah e nanusiən təuvɨr rəha Iərmənɨg Iesu Krɨsto. Kəni suah kəti tɨkə məmə otəniəhu o nəni pətɨgəmiən nəghatiən əha.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.