Atos 28
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARC
1 Nian iəməhuvari, kəni itɨmah rəfin iəkotəsanən əmə, kəni mɨnotətəu məmə nɨtəni əha, nərgɨn u Moltə.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Nətəm ikɨn əha kəmotəuvɨr pɨk o tɨmah, kəni nɨkilah təmagiən o nosiən itɨmah. Kəni e nian əha nuhuən təmatəfuv, nətəpuiən tepət. Kəni kotahli nɨgəm asoli kəti məmə otəhgi itɨmah.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Kəni Pol təməuəri nɨgi mətu nəuvein muva. Kəni nian tətəraki=pən nɨgi nəuvein e nɨgəm, əmeiko sɨneik kəti iətəm tus iətəmi katɨmɨs, təgɨn e nahgi nɨgəm miet matus nəhlmɨn məhkul=pən lan.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Nətəm ikɨn əha kəmoteruh sɨneik tətəhkul=pən e nəhlmɨ Pol, kəni motəni kəm lah mɨn məmə, “Nɨpəhriəniən suah u in iol təfagə kəti iohamu itəmi. Təməsɨmɨsiən ləuantəhi, mətəu uhgɨn u nərgɨn u Nalpɨniən otəsegəhaniən məmə otəmiəgəh.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Mətəu Pol təmorin=pən sɨneik əpəha e nɨgəm, kəni məsətəu agɨniən məmə nɨpətɨn kəti tahmə lan.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Nətəmimi nɨkilah təhti məmə nɨpətɨ Pol otasisi, uə otəsuvəhiən əha rəueiu, tsɨpəri morin mɨmɨs. Kəmautəharəg mauteruh mətəu tɨnuvəh, mətəu təsoliən nati kəti mɨne. Kəni nɨkilah təhti məmə nəmə təhro suah u in uhgɨn kəti.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Ikɨn əha səniəmə isəu o nɨtəni rəha suah kəti, nərgɨn u Pupliəs, iətəm tətarmənɨg e nətəmi ikɨn əha. Təməmki itɨmah iəkəhuvən iman ikɨn, kəni meruh vivi itɨmah. Kəni iəkotatɨg iman ikɨn motos nian kɨsɨl.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Kəni tatə rəha suah u Pupliəs, in tatɨmɨs matətəpu-ətəpu, kəni mətaiu e nɨrə. Kəni Pol tuvən ohni əpəha iman ikɨn imə, mələhu=pən nəhlmɨn mil lan, kəni məfaki lan, kəni nɨmɨsiən rəhan təuvɨr mɨn.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Nian nətəmimi kəmotətəu nati əha, kəni ilah rəfin e nɨtəni u iətəm kautohmɨs kəməhuva mɨn o Pol. Kəni Pol təfaki e lah kotəuvɨr.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Nətəmi ikɨn əha, kəmotəfa natimnati tepət kəm tɨmah. Nian inautol əpenə-penə məmə iəkohiet, kəmotəmki=pən rəfin rəhatɨmah natimnati mɨne nauəniən əpəha e negəu iətəm otasiru e tɨmah e suaru.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Iəmotatɨg ikɨn əha motos məuɨg kɨsɨl, kəni iəməhuvən e negəu kəti rəha Aleksantriə iətəm təməhluaig e nɨtəni əha e nian rəha nətəpuiən. E nohlɨ negəu əha, kəməfu aupən narmɨ uhgɨn mil əha mil-mil mil, nərgɨ lau u Kasto mɨne Polakis.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Iəməhuva əha taun Saerakus əpəha nɨtəni Sɨsɨli, kəni motəhtul ikɨn motos nian kɨsɨl.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Kəni mohiet ikɨn əha məhuva e taun kəti mɨn, nərgɨn u Retiam əpəha nɨtəni Itali. Kəni lauɨg lan, nɨmətagi iasɨpesi tɨnatelel nati, kəni iəkohiet motaiu o nian keiu, motələs=pən nati əpəha Puteoli.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Ikɨn əha iəmoteruh piatah mɨn nəuvein əha ikɨn nətəm kəutəhatətə e Iesu. Kəni kotətapuəh məmə oiəkotatɨg itɨmah min ilah o nəfakiən kətiəh. Kəni uərisɨg iəmotaliuək əmə məhuvən əpəha Rom. Kəni inu suaru rəhatɨmah iətəm iəmotaliuək lan mohiet=pa Rom.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Kəni nian piatah mɨn iətəm kəutəfaki əpəha Rom kəmotətəu məmə iəməhuvən, kəni kəməhuva məmə okoteruh itɨmah əpəha e suaru. Kəməhuva məutəharəg əpəha Apias, taun kəti katol makɨt ikɨn. Ikɨn əha, hotel kɨsɨl əha ikɨn. Kəni nian Pol təmeruh ilah, təməni-vivi Uhgɨn, kəni nɨkin təmagiən məri məriauəh.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Nian iəmohiet=pa Rom, kəni kəpmən təmegəhan məmə Pol otətatɨg pɨsɨn əmə e nimə kəti, pəh soldiə kəti tateh.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Tɨnos nian kɨsɨl, kəni Pol tahli=pən nəghatiən kəm nətəmi asoli mɨn rəha Isrel məmə okəhuva o nəghatiən kəti. Nian kəməhuva, kəni təməni pətɨgəm kəm lah məmə, “Piak mɨn, iəu iəməsoliən nati kəti tərah e nətəm imatah ikɨn, mɨne kastɨm rəhatah iətəm tɨpɨtah mɨn kəmautəgətun itah lan aupən. Mətəu nətəm Jerusɨləm kəmotaskəlɨm iəu kləfən iəu kəm nətəm Rom.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Kəni nətəm Rom kəmotətapuəh o nəghatiən tepət ohniəu. Mətəu kəməsoteruhiən nəghatiən kəti mɨne məmə oiəkɨmɨs ohni. Kəni kotolkeikei məmə okotahli pətɨgəm iəu.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Mətəu nətəm Isrel ikɨn əha kəsotolkeikeiən. Kəni iəu aru əmə iəkətapuəh məmə iəkuva ikɨnu Rom məhtul e kot e nəhmtɨ suah u Sisə, mətəu iəsəniən nəghatiən kəti tərah e nətəm imak mɨn.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 “Mətəu-inu tol lanəha, kəni iəkolkeikei məmə iəkahli=pən nəghatiən o təmah məmə iəkeruh itəmah məghati lan nəuvetɨn kəm təmah. Kəməlis iəu e sen u, mətəu-inu o Iosmiəgəh əmə u, iətəm kitah nətəm Isrel kəutəni məmə otəpanuva.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Kəni kəmotəni=pən kəm Pol məmə, “Iəsotosiən nauəuə lan kəti mɨne iətəm təmsɨpən Jutiə. Kəni kitah mɨn nəuvein kəsotsɨpəniən ikɨn əha motos nəghatiən kəhuva məmə kətəni nəghatiən tərah nəuvein lam.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Mətəu iəkolkeikei məmə iəkətəu-to məmə rəham nətəlɨgiən təhro lanu. Mətəu-inu iəkotəhrun məmə kɨnatəni rah noliən rəha nəfakiən u rəhatəmah əpəha ikɨn mɨn rəfin.”
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Kəni ilah kəmotələhu nian kəti o nəghatiən. Kəni e nian əha, ilah tepət mɨn nətəm Isrel kəməhuva əha Pol tətatɨg ikɨn. Kəni in təməghati kəm lah e nian apiəpiə əha, mətəni-vivi kəm lah narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Kəni mətəni mɨn Lou rəha Mosɨs mɨne iəni rəha Uhgɨn, məmə otiuvi ilah kəhuva o Iesu.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Nəuvein kəmotətəu rəhan nəghatiən, motəni nɨpəhriəniən lan. Mətəu nəuvein kəsotəniən nɨpəhriəniən lan.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Kəni mɨnautorgəhu ilah min ilah mɨnautol məmə okotagɨm mɨn. Mətəu uərisɨg kohiet, Pol təni=pən nəghatiən kəti mɨn kəm lah məmə, “Nəghatiən iətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn təməfən kəm iəni rəha Uhgɨn u Aiseə məmə otəni pətɨgəm kəm tɨpɨtah mɨn aupən, in təhruahru əmə. Uhgɨn təməni kəm iəni məmə,
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 ‘Uvən məni pətɨgəm kəm nətəmi mɨn əha məmə iəu Uhgɨn iatəni məmə,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 In tol lanəha mətəu-inu nɨkilah tɨniəkɨs rəkɨs.
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Kəni Pol təni məmə, “Onəkotəkeikei motəhrun vivi məmə Uhgɨn təmol suaru u rəhan o nosmiəgəhiən nətəmimi. Tɨnuvən rəkɨs o Nanihluə mɨn. Kəni nətəmi mɨn əha okotətəlɨg e nəghatiən əha kəni motəni nɨpəhriəniən lan.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 — ausente —
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Kəni e nu keiu apiəpiə, Pol təmətatɨg əmə e nimə əha kəni matol ren lan. Kəni nɨkin tətagiən o nətəmimi mɨn rəfin kəutəhuva məutəh.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 In təməkeikei mətəni pətɨgəm narmənɨgiən Rəha Uhgɨn kəni mətəgətun əskasɨk ilah e nanusiən təuvɨr rəha Iərmənɨg Iesu Krɨsto. Kəni suah kəti tɨkə məmə otəniəhu o nəni pətɨgəmiən nəghatiən əha.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.