Atos 25
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Nian Festəs təmol kəpmən mɨnos əmə nian kɨsɨl, kəni miet Sisəriə muvən əpəha Jerusɨləm.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ikɨn əha, pris asoli mɨn mɨne nətəmi asoli mɨn rəha Isrel kəmotəni=pən kəm Festəs nakiliən rəhalah e natimnati nəuvein iətəm nɨkilah təhti məmə Pol təmol təsəhruahruiən.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Kəmotətapuəh o Festəs mə otəkeikei masiru e lah mol nəuialah, kəni motolkeikei məmə otahli=pən Pol tɨtəlɨg=pən əpəha Jerusɨləm, mətəu-inu ilah kəmotol oneuən nətəlɨgiən məmə okotohamu Pol e suaru.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Mətəu Festəs təni məmə, “Pol otətatɨg əmə e kaləpus əpəha Sisəriə. Kəni otəsuvəhiən, iəkɨtəlɨg=pən əha ikɨn.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Kəni rəhatəmah nəuvein nətəmi asoli okotəkeikei motətəu=pa iəu iəkəhuvən Sisəriə, kəni nəmə Pol təmol nati kəti təsəhmeniən, kəni okotətu=pa kəm iəu.”
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Kəni Festəs təmatɨg mos nian eit uə ten ilah min ilah, kəni mɨtəlɨg muvən əpəha Sisəriə. Kəni kəməni lauɨg lan, kəni təmuvən məharəg e jeə iətəm iətəmi tətakil nəghatiən tətəharəg ikɨn. Kəni mahli=pən nəghatiən məmə okotit Pol məhuva, təhtul e kot.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Nian Pol təmuva imə, nətəm Isrel mɨn u kəmotsɨpən Jerusɨləm kəmotəhtul mohtəlau lan məutəni pətɨgəm nəghatiən əskasɨk nəuvein e Pol, mətəu suaru tɨkə təməgətun rəhalah nəghatiən məmə kəutəni nɨpəhriəniən.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Kəni Pol təmuhalpɨn nəghatiən rəhalah məmə, “Iəsoliən nati kəti tərah e Lou rəha nətəm Isrel, mɨne Nimə Rəha Uhgɨn, mɨne Sisə u tətarmənɨg e ikɨn mɨn rəfin.”
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Mətəu Festəs tolkeikei məmə otol nɨki nətəm Isrel tagiən, kəni mətapuəh o Pol məmə, “?Nɨkim tagiən məmə onəkuvən Jerusɨləm? ?Pəh iəkuvnə ikɨn makil rəham nəghatiən e nəniən mɨn u?”
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Kəni Pol təni məmə, “Iəu iətəhtul e kot kəti rəha Rom, iətəm rəhan iətəmi asoli in Sisə. Kəni təhruahru məmə rəhak nəghatiən kakil ikɨn. Kəni ik nəkəhrun rəkɨs məmə iəsoliən nati kəti tərah e nətəm Isrel.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Nəmə iəmatgəhli lou uə iəmol nati kəti tərah məmə iəkɨmɨs ohni, kəni ko iəsətapuəhiən ohnik məmə, nəkələs rəkɨs iəu e nati əha. Mətəu nəmə nəniən mɨn əha kəutəni lak kəsotəhruahruiən, kəni suah kəti ko təsəfəniən iəu e nəhlmɨlah. Mətəu iəkolkeikei əmə məmə Sisə in otakil nəniən mɨn u iətəm kəutəni lak.”
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Kəni Festəs təməghati e nəniən əha nəuvetɨn ilah rəhan mɨn nətəmimi iətəm kəutakil nəghatiən. Kəni uərisɨg təni=pən kəm Pol məmə, “Ik nəməni məmə nəkolkeikei məmə onəkuvən meruh Sisə o nəghatiən u rəham. Kəni təuvɨr əmə. Ik onəkuvən meruh Sisə.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Nian nəuvein mɨn təmuva muvən, kəni Kig Herot Akripə Tu mɨne nəuvɨnɨn nərgɨn u Pernis, ilau kəmuəsəu-pah Sisəriə məmə okueruh Festəs muəni təuvɨr kəm in.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Kəni nian kəmuatɨg ikɨn əha nian nəuvein, kəni Festəs təni=pən kəm kig natimnati nəuvein iətəm kətəni e Pol. In təməni məmə, “Suah kəti u ikɨnu e kaləpus, iətəm Filiks təmləfən.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Nian iəmuvən Jerusɨləm, kəni pris asoli mɨn mɨne nətəmi asoli rəha Isrel kəmotəni pətɨgəm nɨpəgnəmtɨn nəuvein lan məmə tatol kəsotəhruahruiən motətapuəh məmə iəkəni pətɨgəm məmə in təmol tərah kəni otos nalpɨniən ohni.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 “Mətəu iəməni=pən kəm lah məmə, ‘Itɨmah nətəm Rom səniəmə noliən u rəhatɨmah məmə okotegəhan əmə e iətəmimi tuvən e nəhlmɨ nətəmimi iətəm kəutəni məmə təmol nati kəti təsəhruahruiən. Mətəu təkeikei məhtul aupən e lah muhalpɨn rəhalah nəghatiən iətəm kətətu=pən lan.’
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Kəni nian nətəm Isrel mɨn əha kəməhuva, iəmsiuvi=pən mɨniən, mətəu kəməni lauɨg əmə, kəni iəkəhuvən motəharəg e nimə kot kəni motauɨn mɨn e Pol məmə otuva məhtul aupən.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Nian rəhan mɨn tɨkɨmɨr mɨn kəmotəhtul motəghati, mətəu kəsotəniən məmə təmol nati nak tərah iətəm nɨkik təmatəhti məmə okotəni.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Ilah kəmotəni pətɨgəm əmə norgəhuiən kəti rəhalah e nəfakiən rəhalah, kəni məutəni nəniən e iətəmi təmɨmɨs kəti, nərgɨn u Iesu, iətəm Pol tətəni məmə suah kəha təməmiəgəh.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 E natimnati mɨn əha, iəu iəsəhrun viviən suaru o nəhruniən lan nəuvetɨn, kəni mol iəkətapuəh o Pol məmə, ‘?Təhro, nɨkim tagiən məmə nəkuvən Jerusɨləm? ?Pəh iəkuvnə ikɨn makil nəniən mɨn iətəm kətəni lam?’
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Mətəu Pol təməsegəhaniən lan, kəni mətapuəh məmə iəkahli=pən Rom kəm Sisə, pəh in otakil nəniən mɨn əha iətəm kətəni lan. Kəni iəməni=pən məmə rəhak nətəmimi okotaskəlɨm vivi mətəuarus iəkeh suaru kəti, kəni mənahli=pən tuvən meruh Sisə.”
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Kəni Kig Akripə təməni kəm Festəs məmə, “Iəu mɨn iəkolkeikei məmə iəkətəu nəghatiən rəha suah kəha.” Kəni Festəs təni məmə, “Təuvɨr əmə. Olauɨg nəkətəu rəhan nəghatiən.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Kəməni lauɨg lan, kəni Kig Akripə mɨne Pernis kəmiəuva e nimə kot, kəni nətəmi asoli mɨn rəha soldiə mɨn, mɨne nətəmi asoli agɨn mɨn e taun əha Sisəriə kəməhuva, kəni kəmotol noliən asoli mɨn rəha nɨsiaiən. Kəni Festəs tahli=pən rəhan mɨn soldiə mɨn məmə okəhuvən motələs Pol məhuva.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Kəni Festəs təni məmə, “Kig Akripə mɨne itəmah rəfin u nəutəharəg u ikɨnu rəueiu. Suah u iətəm tətəhtul aupən e təmah, nətəm Isrel u ikɨnu mɨne Jerusɨləm kəutəghati kəm iəu ohni nian rəfin. Nian rəfin kəutagət əskasɨk lak məmə təsəuvɨriən məmə iəkegəhan e suah kəha tətatɨg, mətəu təkeikei mɨmɨs.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Mətəu iəseruhiən nati kəti lan mɨne, mə iəkol nalpɨniən kəm in e nɨmɨsiən. Mətəu nian in təmətapuəh məmə otuvən meruh Sisə əpəha Rom, kəni nɨkik təhti məmə iəkegəhan lan.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 Mətəu iəsosiən nəghatiən əhruahru kəti mɨne e nati u məmə iəkətei nauəuə lan mahli=pən kəm Sisə. Kəni ko, iəkos muva məmə otəhtul aupən e nəhmtəm, Kig Akripə, mɨne itəmah rəfin. Iəkolkeikei məmə ik, Kig Akripə, u ik iətəm Isrel, onəkeh mɨn-to kəni məhrun natimnati mɨn əha, kəni nian kilau okuətapuəh ohni mueruh muəhrun natimnati mɨn əha, kəni pəh iəkətei nauəuə lan kəti mahli=pən kəm Sisə.
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 Iəkəhrun məmə təsəhruahruiən məmə iəkahli=pən iətəm tatol kaləpus kəti kəm Sisə, kəni məsəni=pən əhruahruiən kəm in məmə nati nak təmol tərah.”
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.