Atos 25
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Nian Festəs təmol kəpmən mɨnos əmə nian kɨsɨl, kəni miet Sisəriə muvən əpəha Jerusɨləm.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Ikɨn əha, pris asoli mɨn mɨne nətəmi asoli mɨn rəha Isrel kəmotəni=pən kəm Festəs nakiliən rəhalah e natimnati nəuvein iətəm nɨkilah təhti məmə Pol təmol təsəhruahruiən.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 Kəmotətapuəh o Festəs mə otəkeikei masiru e lah mol nəuialah, kəni motolkeikei məmə otahli=pən Pol tɨtəlɨg=pən əpəha Jerusɨləm, mətəu-inu ilah kəmotol oneuən nətəlɨgiən məmə okotohamu Pol e suaru.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Mətəu Festəs təni məmə, “Pol otətatɨg əmə e kaləpus əpəha Sisəriə. Kəni otəsuvəhiən, iəkɨtəlɨg=pən əha ikɨn.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Kəni rəhatəmah nəuvein nətəmi asoli okotəkeikei motətəu=pa iəu iəkəhuvən Sisəriə, kəni nəmə Pol təmol nati kəti təsəhmeniən, kəni okotətu=pa kəm iəu.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Kəni Festəs təmatɨg mos nian eit uə ten ilah min ilah, kəni mɨtəlɨg muvən əpəha Sisəriə. Kəni kəməni lauɨg lan, kəni təmuvən məharəg e jeə iətəm iətəmi tətakil nəghatiən tətəharəg ikɨn. Kəni mahli=pən nəghatiən məmə okotit Pol məhuva, təhtul e kot.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Nian Pol təmuva imə, nətəm Isrel mɨn u kəmotsɨpən Jerusɨləm kəmotəhtul mohtəlau lan məutəni pətɨgəm nəghatiən əskasɨk nəuvein e Pol, mətəu suaru tɨkə təməgətun rəhalah nəghatiən məmə kəutəni nɨpəhriəniən.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Kəni Pol təmuhalpɨn nəghatiən rəhalah məmə, “Iəsoliən nati kəti tərah e Lou rəha nətəm Isrel, mɨne Nimə Rəha Uhgɨn, mɨne Sisə u tətarmənɨg e ikɨn mɨn rəfin.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Mətəu Festəs tolkeikei məmə otol nɨki nətəm Isrel tagiən, kəni mətapuəh o Pol məmə, “?Nɨkim tagiən məmə onəkuvən Jerusɨləm? ?Pəh iəkuvnə ikɨn makil rəham nəghatiən e nəniən mɨn u?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Kəni Pol təni məmə, “Iəu iətəhtul e kot kəti rəha Rom, iətəm rəhan iətəmi asoli in Sisə. Kəni təhruahru məmə rəhak nəghatiən kakil ikɨn. Kəni ik nəkəhrun rəkɨs məmə iəsoliən nati kəti tərah e nətəm Isrel.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Nəmə iəmatgəhli lou uə iəmol nati kəti tərah məmə iəkɨmɨs ohni, kəni ko iəsətapuəhiən ohnik məmə, nəkələs rəkɨs iəu e nati əha. Mətəu nəmə nəniən mɨn əha kəutəni lak kəsotəhruahruiən, kəni suah kəti ko təsəfəniən iəu e nəhlmɨlah. Mətəu iəkolkeikei əmə məmə Sisə in otakil nəniən mɨn u iətəm kəutəni lak.”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Kəni Festəs təməghati e nəniən əha nəuvetɨn ilah rəhan mɨn nətəmimi iətəm kəutakil nəghatiən. Kəni uərisɨg təni=pən kəm Pol məmə, “Ik nəməni məmə nəkolkeikei məmə onəkuvən meruh Sisə o nəghatiən u rəham. Kəni təuvɨr əmə. Ik onəkuvən meruh Sisə.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Nian nəuvein mɨn təmuva muvən, kəni Kig Herot Akripə Tu mɨne nəuvɨnɨn nərgɨn u Pernis, ilau kəmuəsəu-pah Sisəriə məmə okueruh Festəs muəni təuvɨr kəm in.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Kəni nian kəmuatɨg ikɨn əha nian nəuvein, kəni Festəs təni=pən kəm kig natimnati nəuvein iətəm kətəni e Pol. In təməni məmə, “Suah kəti u ikɨnu e kaləpus, iətəm Filiks təmləfən.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Nian iəmuvən Jerusɨləm, kəni pris asoli mɨn mɨne nətəmi asoli rəha Isrel kəmotəni pətɨgəm nɨpəgnəmtɨn nəuvein lan məmə tatol kəsotəhruahruiən motətapuəh məmə iəkəni pətɨgəm məmə in təmol tərah kəni otos nalpɨniən ohni.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 “Mətəu iəməni=pən kəm lah məmə, ‘Itɨmah nətəm Rom səniəmə noliən u rəhatɨmah məmə okotegəhan əmə e iətəmimi tuvən e nəhlmɨ nətəmimi iətəm kəutəni məmə təmol nati kəti təsəhruahruiən. Mətəu təkeikei məhtul aupən e lah muhalpɨn rəhalah nəghatiən iətəm kətətu=pən lan.’
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Kəni nian nətəm Isrel mɨn əha kəməhuva, iəmsiuvi=pən mɨniən, mətəu kəməni lauɨg əmə, kəni iəkəhuvən motəharəg e nimə kot kəni motauɨn mɨn e Pol məmə otuva məhtul aupən.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Nian rəhan mɨn tɨkɨmɨr mɨn kəmotəhtul motəghati, mətəu kəsotəniən məmə təmol nati nak tərah iətəm nɨkik təmatəhti məmə okotəni.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Ilah kəmotəni pətɨgəm əmə norgəhuiən kəti rəhalah e nəfakiən rəhalah, kəni məutəni nəniən e iətəmi təmɨmɨs kəti, nərgɨn u Iesu, iətəm Pol tətəni məmə suah kəha təməmiəgəh.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 E natimnati mɨn əha, iəu iəsəhrun viviən suaru o nəhruniən lan nəuvetɨn, kəni mol iəkətapuəh o Pol məmə, ‘?Təhro, nɨkim tagiən məmə nəkuvən Jerusɨləm? ?Pəh iəkuvnə ikɨn makil nəniən mɨn iətəm kətəni lam?’
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Mətəu Pol təməsegəhaniən lan, kəni mətapuəh məmə iəkahli=pən Rom kəm Sisə, pəh in otakil nəniən mɨn əha iətəm kətəni lan. Kəni iəməni=pən məmə rəhak nətəmimi okotaskəlɨm vivi mətəuarus iəkeh suaru kəti, kəni mənahli=pən tuvən meruh Sisə.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Kəni Kig Akripə təməni kəm Festəs məmə, “Iəu mɨn iəkolkeikei məmə iəkətəu nəghatiən rəha suah kəha.” Kəni Festəs təni məmə, “Təuvɨr əmə. Olauɨg nəkətəu rəhan nəghatiən.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Kəməni lauɨg lan, kəni Kig Akripə mɨne Pernis kəmiəuva e nimə kot, kəni nətəmi asoli mɨn rəha soldiə mɨn, mɨne nətəmi asoli agɨn mɨn e taun əha Sisəriə kəməhuva, kəni kəmotol noliən asoli mɨn rəha nɨsiaiən. Kəni Festəs tahli=pən rəhan mɨn soldiə mɨn məmə okəhuvən motələs Pol məhuva.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Kəni Festəs təni məmə, “Kig Akripə mɨne itəmah rəfin u nəutəharəg u ikɨnu rəueiu. Suah u iətəm tətəhtul aupən e təmah, nətəm Isrel u ikɨnu mɨne Jerusɨləm kəutəghati kəm iəu ohni nian rəfin. Nian rəfin kəutagət əskasɨk lak məmə təsəuvɨriən məmə iəkegəhan e suah kəha tətatɨg, mətəu təkeikei mɨmɨs.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Mətəu iəseruhiən nati kəti lan mɨne, mə iəkol nalpɨniən kəm in e nɨmɨsiən. Mətəu nian in təmətapuəh məmə otuvən meruh Sisə əpəha Rom, kəni nɨkik təhti məmə iəkegəhan lan.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Mətəu iəsosiən nəghatiən əhruahru kəti mɨne e nati u məmə iəkətei nauəuə lan mahli=pən kəm Sisə. Kəni ko, iəkos muva məmə otəhtul aupən e nəhmtəm, Kig Akripə, mɨne itəmah rəfin. Iəkolkeikei məmə ik, Kig Akripə, u ik iətəm Isrel, onəkeh mɨn-to kəni məhrun natimnati mɨn əha, kəni nian kilau okuətapuəh ohni mueruh muəhrun natimnati mɨn əha, kəni pəh iəkətei nauəuə lan kəti mahli=pən kəm Sisə.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Iəkəhrun məmə təsəhruahruiən məmə iəkahli=pən iətəm tatol kaləpus kəti kəm Sisə, kəni məsəni=pən əhruahruiən kəm in məmə nati nak təmol tərah.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.