Atos 25
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Nian Festəs təmol kəpmən mɨnos əmə nian kɨsɨl, kəni miet Sisəriə muvən əpəha Jerusɨləm.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Ikɨn əha, pris asoli mɨn mɨne nətəmi asoli mɨn rəha Isrel kəmotəni=pən kəm Festəs nakiliən rəhalah e natimnati nəuvein iətəm nɨkilah təhti məmə Pol təmol təsəhruahruiən.
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 Kəmotətapuəh o Festəs mə otəkeikei masiru e lah mol nəuialah, kəni motolkeikei məmə otahli=pən Pol tɨtəlɨg=pən əpəha Jerusɨləm, mətəu-inu ilah kəmotol oneuən nətəlɨgiən məmə okotohamu Pol e suaru.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Mətəu Festəs təni məmə, “Pol otətatɨg əmə e kaləpus əpəha Sisəriə. Kəni otəsuvəhiən, iəkɨtəlɨg=pən əha ikɨn.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Kəni rəhatəmah nəuvein nətəmi asoli okotəkeikei motətəu=pa iəu iəkəhuvən Sisəriə, kəni nəmə Pol təmol nati kəti təsəhmeniən, kəni okotətu=pa kəm iəu.”
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Kəni Festəs təmatɨg mos nian eit uə ten ilah min ilah, kəni mɨtəlɨg muvən əpəha Sisəriə. Kəni kəməni lauɨg lan, kəni təmuvən məharəg e jeə iətəm iətəmi tətakil nəghatiən tətəharəg ikɨn. Kəni mahli=pən nəghatiən məmə okotit Pol məhuva, təhtul e kot.
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Nian Pol təmuva imə, nətəm Isrel mɨn u kəmotsɨpən Jerusɨləm kəmotəhtul mohtəlau lan məutəni pətɨgəm nəghatiən əskasɨk nəuvein e Pol, mətəu suaru tɨkə təməgətun rəhalah nəghatiən məmə kəutəni nɨpəhriəniən.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Kəni Pol təmuhalpɨn nəghatiən rəhalah məmə, “Iəsoliən nati kəti tərah e Lou rəha nətəm Isrel, mɨne Nimə Rəha Uhgɨn, mɨne Sisə u tətarmənɨg e ikɨn mɨn rəfin.”
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Mətəu Festəs tolkeikei məmə otol nɨki nətəm Isrel tagiən, kəni mətapuəh o Pol məmə, “?Nɨkim tagiən məmə onəkuvən Jerusɨləm? ?Pəh iəkuvnə ikɨn makil rəham nəghatiən e nəniən mɨn u?”
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Kəni Pol təni məmə, “Iəu iətəhtul e kot kəti rəha Rom, iətəm rəhan iətəmi asoli in Sisə. Kəni təhruahru məmə rəhak nəghatiən kakil ikɨn. Kəni ik nəkəhrun rəkɨs məmə iəsoliən nati kəti tərah e nətəm Isrel.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Nəmə iəmatgəhli lou uə iəmol nati kəti tərah məmə iəkɨmɨs ohni, kəni ko iəsətapuəhiən ohnik məmə, nəkələs rəkɨs iəu e nati əha. Mətəu nəmə nəniən mɨn əha kəutəni lak kəsotəhruahruiən, kəni suah kəti ko təsəfəniən iəu e nəhlmɨlah. Mətəu iəkolkeikei əmə məmə Sisə in otakil nəniən mɨn u iətəm kəutəni lak.”
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Kəni Festəs təməghati e nəniən əha nəuvetɨn ilah rəhan mɨn nətəmimi iətəm kəutakil nəghatiən. Kəni uərisɨg təni=pən kəm Pol məmə, “Ik nəməni məmə nəkolkeikei məmə onəkuvən meruh Sisə o nəghatiən u rəham. Kəni təuvɨr əmə. Ik onəkuvən meruh Sisə.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Nian nəuvein mɨn təmuva muvən, kəni Kig Herot Akripə Tu mɨne nəuvɨnɨn nərgɨn u Pernis, ilau kəmuəsəu-pah Sisəriə məmə okueruh Festəs muəni təuvɨr kəm in.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Kəni nian kəmuatɨg ikɨn əha nian nəuvein, kəni Festəs təni=pən kəm kig natimnati nəuvein iətəm kətəni e Pol. In təməni məmə, “Suah kəti u ikɨnu e kaləpus, iətəm Filiks təmləfən.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Nian iəmuvən Jerusɨləm, kəni pris asoli mɨn mɨne nətəmi asoli rəha Isrel kəmotəni pətɨgəm nɨpəgnəmtɨn nəuvein lan məmə tatol kəsotəhruahruiən motətapuəh məmə iəkəni pətɨgəm məmə in təmol tərah kəni otos nalpɨniən ohni.
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 “Mətəu iəməni=pən kəm lah məmə, ‘Itɨmah nətəm Rom səniəmə noliən u rəhatɨmah məmə okotegəhan əmə e iətəmimi tuvən e nəhlmɨ nətəmimi iətəm kəutəni məmə təmol nati kəti təsəhruahruiən. Mətəu təkeikei məhtul aupən e lah muhalpɨn rəhalah nəghatiən iətəm kətətu=pən lan.’
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Kəni nian nətəm Isrel mɨn əha kəməhuva, iəmsiuvi=pən mɨniən, mətəu kəməni lauɨg əmə, kəni iəkəhuvən motəharəg e nimə kot kəni motauɨn mɨn e Pol məmə otuva məhtul aupən.
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Nian rəhan mɨn tɨkɨmɨr mɨn kəmotəhtul motəghati, mətəu kəsotəniən məmə təmol nati nak tərah iətəm nɨkik təmatəhti məmə okotəni.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Ilah kəmotəni pətɨgəm əmə norgəhuiən kəti rəhalah e nəfakiən rəhalah, kəni məutəni nəniən e iətəmi təmɨmɨs kəti, nərgɨn u Iesu, iətəm Pol tətəni məmə suah kəha təməmiəgəh.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 E natimnati mɨn əha, iəu iəsəhrun viviən suaru o nəhruniən lan nəuvetɨn, kəni mol iəkətapuəh o Pol məmə, ‘?Təhro, nɨkim tagiən məmə nəkuvən Jerusɨləm? ?Pəh iəkuvnə ikɨn makil nəniən mɨn iətəm kətəni lam?’
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Mətəu Pol təməsegəhaniən lan, kəni mətapuəh məmə iəkahli=pən Rom kəm Sisə, pəh in otakil nəniən mɨn əha iətəm kətəni lan. Kəni iəməni=pən məmə rəhak nətəmimi okotaskəlɨm vivi mətəuarus iəkeh suaru kəti, kəni mənahli=pən tuvən meruh Sisə.”
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Kəni Kig Akripə təməni kəm Festəs məmə, “Iəu mɨn iəkolkeikei məmə iəkətəu nəghatiən rəha suah kəha.” Kəni Festəs təni məmə, “Təuvɨr əmə. Olauɨg nəkətəu rəhan nəghatiən.”
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Kəməni lauɨg lan, kəni Kig Akripə mɨne Pernis kəmiəuva e nimə kot, kəni nətəmi asoli mɨn rəha soldiə mɨn, mɨne nətəmi asoli agɨn mɨn e taun əha Sisəriə kəməhuva, kəni kəmotol noliən asoli mɨn rəha nɨsiaiən. Kəni Festəs tahli=pən rəhan mɨn soldiə mɨn məmə okəhuvən motələs Pol məhuva.
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Kəni Festəs təni məmə, “Kig Akripə mɨne itəmah rəfin u nəutəharəg u ikɨnu rəueiu. Suah u iətəm tətəhtul aupən e təmah, nətəm Isrel u ikɨnu mɨne Jerusɨləm kəutəghati kəm iəu ohni nian rəfin. Nian rəfin kəutagət əskasɨk lak məmə təsəuvɨriən məmə iəkegəhan e suah kəha tətatɨg, mətəu təkeikei mɨmɨs.
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Mətəu iəseruhiən nati kəti lan mɨne, mə iəkol nalpɨniən kəm in e nɨmɨsiən. Mətəu nian in təmətapuəh məmə otuvən meruh Sisə əpəha Rom, kəni nɨkik təhti məmə iəkegəhan lan.
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 Mətəu iəsosiən nəghatiən əhruahru kəti mɨne e nati u məmə iəkətei nauəuə lan mahli=pən kəm Sisə. Kəni ko, iəkos muva məmə otəhtul aupən e nəhmtəm, Kig Akripə, mɨne itəmah rəfin. Iəkolkeikei məmə ik, Kig Akripə, u ik iətəm Isrel, onəkeh mɨn-to kəni məhrun natimnati mɨn əha, kəni nian kilau okuətapuəh ohni mueruh muəhrun natimnati mɨn əha, kəni pəh iəkətei nauəuə lan kəti mahli=pən kəm Sisə.
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 Iəkəhrun məmə təsəhruahruiən məmə iəkahli=pən iətəm tatol kaləpus kəti kəm Sisə, kəni məsəni=pən əhruahruiən kəm in məmə nati nak təmol tərah.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.