Atos 24
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NAA
1 Nian faif tɨnuvən rəkɨs, kəni pris asoli agɨn nərgɨn u Anənaiəs, təmuvən Sisəriə ilah nətəmi asoli mɨn nəuvein rəha Isrel mɨne iətəm təhrun vivi lou kəti, nərgɨn u Tetaləs. Nian kəmohiet=pa, kəni məhuvən motəhtul e nəhmtɨ Filiks məmə okotəni nəghatiən mɨn iətəm nɨkilah təhti məmə Pol təmol təsəhruahruiən.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias foi até Cesareia com alguns anciãos e com certo orador, chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador a sua acusação contra Paulo.
2 Kəni kəmotauɨn e Pol məmə otuva imə e nəghatiən, kəni Tetaləs tətəni=pən nəghatiən mɨn rəhalah kəm Filiks məmə, “Iətəmi asoli. Iautɨsiai pɨk ik mətəu-inu ik ilɨs pəhriən. Kəni noliən rəham e nəmkiən itɨmah in təhruahru vivi. Imatɨmah ikɨn təməlinu nuvəh rəkɨs mətəuarus=pa u rəueiu matuvən əhanəh. E narmənɨgiən rəham u ikɨnu nəmol vivi natimnati tepət məmə otol nəmiəgəhiən mɨne natɨgiən rəhatɨmah təuvɨr.
2 Depois que Paulo foi chamado, Tértulo passou a acusá-lo, dizendo: — Excelentíssimo Félix, tendo nós desfrutado de paz perene por meio do senhor e tendo sido feitas, por seu providente cuidado, notáveis reformas em benefício deste povo,
3 Kəni nian rəfin kitah kəutətəu təuvɨr e natimnati mɨn əha, kəni iəkotəni-vivi pɨk ik ohni.
3 sempre e em todos os lugares, reconhecemos isto com profunda gratidão.
4 Iəsolkeikeiən məmə iəkaskəlɨm pɨk ik, mətəu iəkətapuəh ohnik məmə onəkasiru e tɨmah mətəlɨg vivi-to e nəghatiən əkuəkɨr u rəhatɨmah.
4 Entretanto, para não deter o senhor por muito tempo, peço que, de acordo com a sua clemência, nos ouça por alguns instantes.
5 “Itɨmah inotafu rəkɨs məmə suah kəha in iətəmi tərah kəti. In nəukətɨ nərahiən tepət e ikɨn mɨn e nɨtəni mɨn. In tatəhlili itɨmah nətəm Isrel məmə iəkotərəkɨn kəpmən, kəni iətəmi asoli rəha nətəm kəutuərisɨg e suah əpələ iətəm Nasərɨt.
5 Porque, tendo nós verificado que este homem é uma peste e promove desordens entre os judeus do mundo inteiro, sendo também o principal agitador da seita dos nazarenos,
6 Kəni in mətalkut məmə otol Nimə Rəha Uhgɨn tamɨkmɨk e nəhmtɨ Uhgɨn, kəni iəkotaskəlɨm.
6 o qual também tentou profanar o templo, nós o prendemos com o intuito de julgá-lo segundo a nossa Lei.
7 — ausente —
7 Mas, sobrevindo o comandante Lísias, o arrebatou das nossas mãos com grande violência,
8 Kəni nəmə nəkətapuəh ohni, nəkəhrun nətəuiən nəghatiən mɨn u tiet e nohlɨn iətəm iətəni=pɨnə kəm ik.”
8 ordenando que os seus acusadores viessem à presença do senhor. Se o interrogar, o senhor mesmo poderá tomar conhecimento de todas as coisas de que nós o acusamos.
9 Kəni nətəm Isrel kəmotegəhan e nəghatiən rəha louiə əha məutəni məmə, “Nəghatiən mɨn rəfin əha, in nɨpəhriəniən.”
9 Os judeus também concordaram na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Kəni Filiks torin=pən rəhn-kapə kəm Pol məmə otəghati. Kəni Pol təghati məmə, “Iətəmi asoli Filiks. Iəu iəkəhrun vivi məmə ik nəmətakil e kot nətəmimi u ikɨnu imatɨmah ikɨn o nu tepət rəkɨs. Kəni tol lanu nɨkik tagiən məmə iəkəni pətɨgəm nɨpɨlgan nəghatiən rəhak kəm ik.
10 Quando o governador fez sinal para que Paulo falasse, ele disse: — Sabendo que há muitos anos o senhor é juiz desta nação, sinto-me à vontade para me defender.
11 Iəu iəmuvən Jerusɨləm məmə iəkuvən məfaki. Kəni rəueiu əha nian tueləf əmə tɨnuva mɨnuvən rəkɨs. Kəni ik nəkəhrun nətapuəhiən o nati u məmə in nɨpəhriəniən uə neiuəiən.
11 O senhor mesmo pode verificar que não se passaram mais de doze dias desde que fui a Jerusalém para adorar a Deus;
12 Nətəmi mɨn u kəutətu=pa nəghatiən u lak, kəsoteruhiən mɨne məmə iəkuərgəhu itɨmlau suah kəti əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni məsoteruhiən məmə iatol nətəmimi kəutorgəhu əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel, uə ikɨn mɨn əpəha i taun. !Kəpə!
12 e que não me acharam no templo discutindo com ninguém, nem agitando o povo, fosse nas sinagogas ou na cidade;
13 Kəni ko təsəgətun əhruahruiən kəm ik məmə nəghatiən iətəm kəutəni lak u rəueiu in nɨpəhriəniən, mətəu-inu in neiuəiən.
13 nem podem provar diante do senhor as acusações que agora fazem contra mim.
14 “Mətəu iəkəhrun nəni-pɨnəiən kəm ik məmə nɨpəhriəniən məmə iatɨtəu=pən Suaru Rəha Iesu iətəm nətəm Isrel kotəni məmə in nəfakiən eiuə. Mətəu iəu iətəfaki kəm Uhgɨn rəha tɨpɨtɨmah mɨn, kəni iəu iətəni nɨpəhriəniən e nəghatiən mɨn iətəm kəmətei e Lou rəha Mosɨs mɨne nəghatiən rəha iəni mɨn rəha Uhgɨn aupən.
14 Porém confesso ao senhor que, segundo o Caminho, a que chamam seita, assim eu sirvo ao Deus de nossos pais, acreditando em todas as coisas que concordam com a lei e os escritos dos profetas,
15 Iəu iatələhu=pən əmə rəhak nətəlɨgiən kəm Uhgɨn məmə in otol kəm nətəmi kəmohmɨs məmə okotəmiəgəh mɨn, nətəmi mɨn u kotəhruahru mɨne nətəm kəsotəhruahruiən. Inu nətəlɨgiən kətiəh əmə nɨkilah tətəhti.
15 tendo esperança em Deus, como também estes a têm, de que haverá ressurreição, tanto de justos como de injustos.
16 Mətəu-inu tol lanəha, kəni iətalkut pɨk məmə iəkol nati iəu iəkəhrun məmə təhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn mɨne nətəmimi.
16 Por isso, também me esforço por ter sempre uma consciência pura diante de Deus e dos homens.
17 “Uərisɨg e nu nəuvein nian iəmiet u ikɨnu Jerusɨləm, kəni iəmɨtəlɨg=pa mɨn məmə iəkos məni muvən kəm nanrah mɨn imak ikɨn, kəni mol sakrifais mɨn əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn.
17 — Depois de anos, vim trazer donativos para o meu povo e também fazer oferendas,
18 Kəni nian iəmatol əhanəh nati əha, kəni inəhruahru rəkɨs e nəhmtɨ Uhgɨn, kəmoteruh iəu əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni səniəmə itɨmah nətəmimi tepət, kəni məsotorgəhu mɨniən.
18 e foi nesta prática que alguns judeus da província da Ásia me encontraram já purificado no templo, sem ajuntamento de povo e sem tumulto,
19 Mətəu nətəm Isrel nəuvein kəmotsɨpən Esiə, kəmautəhtul əha ikɨn e nian əha. Kəni nəmə kəutos nəghatiən kəti tərah lak, təuvɨr əmə məmə ilah okəhuva motəhtul e nəhmtəm motəni pətɨgəm.
19 os quais deviam comparecer diante do senhor e fazer as acusações, se tivessem alguma coisa contra mim.
20 Mətəu nəmə kəpə, təuvɨr məmə nətəm Isrel mɨn u kəutəhtul u ikɨnu, okotəni=pɨnə əhruahru kəm ik nəghatiən rəha kaunsɨl rəhalah nian iəməhtul e nəhmtɨlah. Pəh kotəni məmə nati nak iəmol təsəhmeniən.
20 Ou então que estes homens que estão aqui digam que crime acharam em mim, por ocasião do meu comparecimento diante do Sinédrio,
21 Kəmotəməki lak o nəghatiən kətiəh əmə məmə nian iəməhtul aupən e lah, magət əfəməh e lah məmə, ‘Itəmah nəutakil iəu u rəueiu mətəu-inu iəu iətəni nɨpəhriəniən məmə nətəm kəmohmɨs okotəmiəgəh mɨn.’”
21 salvo estas palavras que clamei, estando entre eles: “Hoje estou sendo julgado por vocês por causa da ressurreição dos mortos.”
22 Suah əha Filiks in təhrun vivi Suaru Rəha Iesu. Kəni təmasisɨg e nəghatiən əha məmə, “Nian Lisiəs u iətəm tətarmənɨg e soldiə mɨn otiet=pa ikɨnu, kəni iəmanəfɨnə nəghatiən e nəharəgiən u rəueiu.”
22 Então Félix, conhecendo mais acuradamente as coisas relacionadas com o Caminho, adiou a causa, dizendo: — Quando chegar o comandante Lísias, tomarei uma decisão a respeito do caso de vocês.
23 Kəni Filiks təməni=pən kəm iətəmi asoli e soldiə mɨn məmə otaskəlɨm Pol, mətəu otegəhan lan məmə in otol natimnati nəuvein. Kəni megəhan e rəhan mɨn məmə kotəhrun nosiən natimnati iətəm in tolkeikei məhuva kəm in.
23 E ordenou ao centurião que conservasse Paulo na prisão, tratando-o com tolerância e não impedindo que os seus próprios o servissem.
24 Kəni uərisɨg e nian nəuvein, Filiks təmit rəhan pətan Trusilə muva u in pətan Isrel kəti. Kəni Filiks təni=pən kəm lah məmə okotit Pol məhuva-to təhtul aupən lan. Kəni nian Pol təmuva, kəni mətəghati kəm lau mətəni=pən noliən mɨn rəha nəhatətəiən e Krɨsto Iesu.
24 Passados alguns dias, Félix veio com Drusila, sua mulher, que era judia. Mandou chamar Paulo e passou a ouvi-lo a respeito da fé em Cristo Jesus.
25 Kəni Pol təməni pətɨgəm rəhan nɨpəgnəmtɨn mɨn kəm lau məmə otiuvi rəhalau nətəlɨgiən. Kəni nian in təməghati e noliən rəha nəmiəgəhiən iətəm təhruahru, mɨne noliən iətəm suah kəti tətarmənɨg e rəhan nətəlɨgiən mɨne noliən mɨn, mɨne nian Uhgɨn otakil nətəmimi lan, kəni Filiks təməgɨn pɨk kəni məni məmə, “Tɨnəhmen. Iet-tə. Nəmə iəkos nian kəti mɨn, kəni iəmanauɨn mɨn lam.”
25 Quando Paulo começou a falar sobre a justiça, o domínio próprio e o Juízo vindouro, Félix ficou amedrontado e disse: — Por agora, você pode retirar-se, e, quando eu tiver oportunidade, mandarei chamá-lo.
26 Kəni nian tepət tətəni=pən məmə Pol otuva mətuəghati, mətəu-inu in tolkeikei məmə otətəu Pol, mətəu nati kəti mɨn, nɨkin təhti məmə təhro Pol otəfən məni kəti kəm in pəh in tahli pətɨgəm.
26 Ao mesmo tempo, esperava que Paulo lhe desse dinheiro. Por isso, chamando-o mais frequentemente, conversava com ele.
27 Kəni nian tɨnos nu keiu, Filiks təmeiuaiu e kəpmən, kəni suah kəti nərgɨn u Posiəs Festəs təmos nɨmein. Mətəu Filiks təməpəh Pol tətatɨg əmə e kaləpus məmə otol nɨki nətəm Isrel tagiən.
27 Dois anos mais tarde, Félix teve por sucessor Pórcio Festo. E, como Félix queria assegurar o apoio dos judeus, manteve Paulo encarcerado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.