Atos 24
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Nian faif tɨnuvən rəkɨs, kəni pris asoli agɨn nərgɨn u Anənaiəs, təmuvən Sisəriə ilah nətəmi asoli mɨn nəuvein rəha Isrel mɨne iətəm təhrun vivi lou kəti, nərgɨn u Tetaləs. Nian kəmohiet=pa, kəni məhuvən motəhtul e nəhmtɨ Filiks məmə okotəni nəghatiən mɨn iətəm nɨkilah təhti məmə Pol təmol təsəhruahruiən.
1 Cinco dias depois o sumo sacerdote Ananias desceu com alguns anciãos e um certo Tertulo, orador, os quais fizeram, perante o governador, queixa contra Paulo.
2 Kəni kəmotauɨn e Pol məmə otuva imə e nəghatiən, kəni Tetaləs tətəni=pən nəghatiən mɨn rəhalah kəm Filiks məmə, “Iətəmi asoli. Iautɨsiai pɨk ik mətəu-inu ik ilɨs pəhriən. Kəni noliən rəham e nəmkiən itɨmah in təhruahru vivi. Imatɨmah ikɨn təməlinu nuvəh rəkɨs mətəuarus=pa u rəueiu matuvən əhanəh. E narmənɨgiən rəham u ikɨnu nəmol vivi natimnati tepət məmə otol nəmiəgəhiən mɨne natɨgiən rəhatɨmah təuvɨr.
2 Sendo este chamado, Tertulo começou a acusá-lo, dizendo:
3 Kəni nian rəfin kitah kəutətəu təuvɨr e natimnati mɨn əha, kəni iəkotəni-vivi pɨk ik ohni.
3 Visto que por ti gozamos de muita paz e por tua providência são continuamente feitas reformas nesta nação, em tudo e em todo lugar reconhecemo-lo com toda a gratidão, ó excelentíssimo Félix.
4 Iəsolkeikeiən məmə iəkaskəlɨm pɨk ik, mətəu iəkətapuəh ohnik məmə onəkasiru e tɨmah mətəlɨg vivi-to e nəghatiən əkuəkɨr u rəhatɨmah.
4 Mas, para que não te detenha muito rogo-te que, conforme a tua eqüidade, nos ouças por um momento.
5 “Itɨmah inotafu rəkɨs məmə suah kəha in iətəmi tərah kəti. In nəukətɨ nərahiən tepət e ikɨn mɨn e nɨtəni mɨn. In tatəhlili itɨmah nətəm Isrel məmə iəkotərəkɨn kəpmən, kəni iətəmi asoli rəha nətəm kəutuərisɨg e suah əpələ iətəm Nasərɨt.
5 Temos achado que este homem é uma peste, e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e chefe da seita dos nazarenos;
6 Kəni in mətalkut məmə otol Nimə Rəha Uhgɨn tamɨkmɨk e nəhmtɨ Uhgɨn, kəni iəkotaskəlɨm.
6 o qual tentou profanar o templo; e nós o prendemos, e conforme a nossa lei o quisemos julgar.
7 — ausente —
7 Mas sobrevindo o comandante Lísias no-lo tirou dentre as mãos com grande violência,
8 Kəni nəmə nəkətapuəh ohni, nəkəhrun nətəuiən nəghatiən mɨn u tiet e nohlɨn iətəm iətəni=pɨnə kəm ik.”
8 mandando aos acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás certificar-te de tudo aquilo de que o acusamos.
9 Kəni nətəm Isrel kəmotegəhan e nəghatiən rəha louiə əha məutəni məmə, “Nəghatiən mɨn rəfin əha, in nɨpəhriəniən.”
9 Os judeus também concordam na acusação, afirmando que estas coisas eram assim.
10 Kəni Filiks torin=pən rəhn-kapə kəm Pol məmə otəghati. Kəni Pol təghati məmə, “Iətəmi asoli Filiks. Iəu iəkəhrun vivi məmə ik nəmətakil e kot nətəmimi u ikɨnu imatɨmah ikɨn o nu tepət rəkɨs. Kəni tol lanu nɨkik tagiən məmə iəkəni pətɨgəm nɨpɨlgan nəghatiən rəhak kəm ik.
10 Paulo, tendo-lhe o governador feito sinal que falasse, respondeu: Porquanto sei que há muitos anos és juiz sobre esta nação, com bom ânimo faço a minha defesa,
11 Iəu iəmuvən Jerusɨləm məmə iəkuvən məfaki. Kəni rəueiu əha nian tueləf əmə tɨnuva mɨnuvən rəkɨs. Kəni ik nəkəhrun nətapuəhiən o nati u məmə in nɨpəhriəniən uə neiuəiən.
11 pois bem podes verificar que não há mais de doze dias subi a Jerusalém para adorar,
12 Nətəmi mɨn u kəutətu=pa nəghatiən u lak, kəsoteruhiən mɨne məmə iəkuərgəhu itɨmlau suah kəti əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni məsoteruhiən məmə iatol nətəmimi kəutorgəhu əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel, uə ikɨn mɨn əpəha i taun. !Kəpə!
12 e que não me acharam no templo discutindo com alguém nem amotinando o povo, quer nas sinagogas quer na cidade.
13 Kəni ko təsəgətun əhruahruiən kəm ik məmə nəghatiən iətəm kəutəni lak u rəueiu in nɨpəhriəniən, mətəu-inu in neiuəiən.
13 Nem te podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 “Mətəu iəkəhrun nəni-pɨnəiən kəm ik məmə nɨpəhriəniən məmə iatɨtəu=pən Suaru Rəha Iesu iətəm nətəm Isrel kotəni məmə in nəfakiən eiuə. Mətəu iəu iətəfaki kəm Uhgɨn rəha tɨpɨtɨmah mɨn, kəni iəu iətəni nɨpəhriəniən e nəghatiən mɨn iətəm kəmətei e Lou rəha Mosɨs mɨne nəghatiən rəha iəni mɨn rəha Uhgɨn aupən.
14 Mas confesso-te isto: que, seguindo o caminho a que eles chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na lei e nos profetas.
15 Iəu iatələhu=pən əmə rəhak nətəlɨgiən kəm Uhgɨn məmə in otol kəm nətəmi kəmohmɨs məmə okotəmiəgəh mɨn, nətəmi mɨn u kotəhruahru mɨne nətəm kəsotəhruahruiən. Inu nətəlɨgiən kətiəh əmə nɨkilah tətəhti.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição tanto dos justos como dos injustos.
16 Mətəu-inu tol lanəha, kəni iətalkut pɨk məmə iəkol nati iəu iəkəhrun məmə təhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn mɨne nətəmimi.
16 Por isso procuro sempre ter uma consciência sem ofensas diante de Deus e dos homens.
17 “Uərisɨg e nu nəuvein nian iəmiet u ikɨnu Jerusɨləm, kəni iəmɨtəlɨg=pa mɨn məmə iəkos məni muvən kəm nanrah mɨn imak ikɨn, kəni mol sakrifais mɨn əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn.
17 Vários anos depois vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Kəni nian iəmatol əhanəh nati əha, kəni inəhruahru rəkɨs e nəhmtɨ Uhgɨn, kəmoteruh iəu əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni səniəmə itɨmah nətəmimi tepət, kəni məsotorgəhu mɨniən.
18 Ocupado nestas coisas, me acharam já santificado no templo não em ajuntamento, nem com tumulto, alguns judeus da Ásia,
19 Mətəu nətəm Isrel nəuvein kəmotsɨpən Esiə, kəmautəhtul əha ikɨn e nian əha. Kəni nəmə kəutos nəghatiən kəti tərah lak, təuvɨr əmə məmə ilah okəhuva motəhtul e nəhmtəm motəni pətɨgəm.
19 os quais deviam comparecer diante de ti e acusar-me se tivessem alguma coisa contra mim;
20 Mətəu nəmə kəpə, təuvɨr məmə nətəm Isrel mɨn u kəutəhtul u ikɨnu, okotəni=pɨnə əhruahru kəm ik nəghatiən rəha kaunsɨl rəhalah nian iəməhtul e nəhmtɨlah. Pəh kotəni məmə nati nak iəmol təsəhmeniən.
20 ou estes mesmos digam que iniqüidade acharam, quando compareci perante o sinédrio,
21 Kəmotəməki lak o nəghatiən kətiəh əmə məmə nian iəməhtul aupən e lah, magət əfəməh e lah məmə, ‘Itəmah nəutakil iəu u rəueiu mətəu-inu iəu iətəni nɨpəhriəniən məmə nətəm kəmohmɨs okotəmiəgəh mɨn.’”
21 a não ser acerca desta única palavra que, estando no meio deles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos é que hoje estou sendo julgado por vós.
22 Suah əha Filiks in təhrun vivi Suaru Rəha Iesu. Kəni təmasisɨg e nəghatiən əha məmə, “Nian Lisiəs u iətəm tətarmənɨg e soldiə mɨn otiet=pa ikɨnu, kəni iəmanəfɨnə nəghatiən e nəharəgiən u rəueiu.”
22 Félix, porém, que era bem informado a respeito do Caminho, adiou a questão, dizendo: Quando o comandante Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento da vossa causa.
23 Kəni Filiks təməni=pən kəm iətəmi asoli e soldiə mɨn məmə otaskəlɨm Pol, mətəu otegəhan lan məmə in otol natimnati nəuvein. Kəni megəhan e rəhan mɨn məmə kotəhrun nosiən natimnati iətəm in tolkeikei məhuva kəm in.
23 E ordenou ao centurião que Paulo ficasse detido, mas fosse tratado com brandura e que a nenhum dos seus proibisse servi-lo.
24 Kəni uərisɨg e nian nəuvein, Filiks təmit rəhan pətan Trusilə muva u in pətan Isrel kəti. Kəni Filiks təni=pən kəm lah məmə okotit Pol məhuva-to təhtul aupən lan. Kəni nian Pol təmuva, kəni mətəghati kəm lau mətəni=pən noliən mɨn rəha nəhatətəiən e Krɨsto Iesu.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo, e ouviu-o acerca da fé em Cristo Jesus.
25 Kəni Pol təməni pətɨgəm rəhan nɨpəgnəmtɨn mɨn kəm lau məmə otiuvi rəhalau nətəlɨgiən. Kəni nian in təməghati e noliən rəha nəmiəgəhiən iətəm təhruahru, mɨne noliən iətəm suah kəti tətarmənɨg e rəhan nətəlɨgiən mɨne noliən mɨn, mɨne nian Uhgɨn otakil nətəmimi lan, kəni Filiks təməgɨn pɨk kəni məni məmə, “Tɨnəhmen. Iet-tə. Nəmə iəkos nian kəti mɨn, kəni iəmanauɨn mɨn lam.”
25 E discorrendo ele sobre a justiça, o domínio próprio e o juízo vindouro, Félix ficou atemorizado e respondeu: Por ora vai-te, e quando tiver ocasião favorável, eu te chamarei.
26 Kəni nian tepət tətəni=pən məmə Pol otuva mətuəghati, mətəu-inu in tolkeikei məmə otətəu Pol, mətəu nati kəti mɨn, nɨkin təhti məmə təhro Pol otəfən məni kəti kəm in pəh in tahli pətɨgəm.
26 Esperava ao mesmo tempo que Paulo lhe desse dinheiro, pelo que o mandava chamar mais freqüentemente e conversava com ele.
27 Kəni nian tɨnos nu keiu, Filiks təmeiuaiu e kəpmən, kəni suah kəti nərgɨn u Posiəs Festəs təmos nɨmein. Mətəu Filiks təməpəh Pol tətatɨg əmə e kaləpus məmə otol nɨki nətəm Isrel tagiən.
27 Mas passados dois anos, teve Félix por sucessor a Pórcio Festo; e querendo Félix agradar aos judeus, deixou a Paulo preso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.