Atos 22
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 “Tatə mɨn mɨne piak mɨn. Otətəlɨg-to lak. Pəh iəkəni rəhak kəm təmah.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Nian kəmotətəu məmə təməghati kəm lah e nəghatiən əhruahru rəhalah, kəni nagətiən təmɨkə agɨn məutətəlɨg lan.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Iəu iətəm Isrel. Iəmair əpəha Silisiə e taun əha Tasəs, mətəu iəmepət u Jerusɨləm. Kəmaliel təməgətun iəu. Təməgətun vivi iəu e Lou rəha tɨpɨtah mɨn məmə iəkɨtəu=pən əhruahru. Kəni e nian əha, iəmətəsanən o noliən natimnati iətəm Uhgɨn tolkeikei təhmen e təmah u rəueiu.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 “Aupən iəmatɨtəu məmə iəkol nərahiən kəm nətəmimi nətəm kautohtəu=pən Suaru Rəha Iesu. Kəni mətaskəlɨm ilah, nəman mɨne nɨpətan, mətəmki=pən ilah e kaləpus kəni mol nəuvein kohmɨs.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Nəghatiən mɨn u pris asoli agɨn mɨne nətəmi asoli mɨn rəha kaunsɨl rəhatah kotəhrun nəniən məmə nɨpəhriəniən. E nian əha, iəmos nəniən rəhalah e nauəuə mautegəhan lak məmə iəkuvən o nətəm Isrel əpəha Təmaskɨs. Iəu iəmuvən ikɨn əha məmə iəkaskəlɨm nətəmimi mɨn əha rəha Iesu məlis ilah e sen məmki ilah muva məmki=pən ilah e kaləpus əpəha Jerusɨləm məmə kol nalpɨniən kəm lah.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “E nian mɨtɨgar tɨnalelin əmə, kəni inuva iuəkɨr o Təmaskɨs, kəni nagəhagiən kəti tatuəu təruən vivi, təmsɨpən e neai, masiəgəpɨn iəu.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Kəni iəksɨpəri morin e nɨftəni. Mətəu nəuia iətəmi kəti tətəni=pa kəm iəu məmə, ‘!Sol! !Sol! ?Təhro natol tərah lanu lak?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Kəni iəkəmə, ‘?Mətəu Iərmənɨg ik pəh?’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Nətəm kəmautuərisɨg lak e suaru kəmoteruh nəhagəhagiən əha, mətəu kəməsotətəuiən nəuia suah kəha iətəm təməghati kəm iəu.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Kəni iəkətapuəh ohni məmə, ‘?Iərmənɨg, iəkəhro lanu əha rəueiu?’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Mətəu-inu nəhagəhagiən əha təsanən pɨk, kəni mol nəhmtək təpɨs, kəni nətəmimi nətəm kautəhuərisɨg lak kotos əmə nəhlmək motit iəu iəkəhuvən Təmaskɨs.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Kəni suah kəti əha ikɨn əha, nərgɨn u Anənaiəs, in suah kəti iətəm tatos vivi Lou rəhatah, kəni nətəm Isrel əha ikɨn əha kautɨsiai pɨk.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 In təmuva kəni meruh iəu məhtul=pa iuəkɨr ohniəu məmə, ‘Piak Sol, rəueiu əha nəhmtəm otair mɨn.’ Kəni e nian əmə əha, nəhmtək təmair mɨn kəni inateruh in.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Kəni təni=pa kəm iəu məmə, ‘Uhgɨn rəha tɨpɨtah mɨn aupən, in təmɨtəpɨn rəkɨs ik məmə ik onəkəhrun natimnati iətəm in tolkeikei. Kəni ik onəkeruh Iətəm Əhruahru kəni onəkətəu rəhan nəghatiən e nohlɨn.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Onəkəkeikei məni pətɨgəm kəm nətəmimi rəfin natimnati iətəm ik nəmətəu kəni meruh.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 ?Kəni rəueiu əha, nətəhtahnin nak? Əhtul muvən məfaki=pən kəm Iesu, kəni kol bəptais lam, kəni in otafəl rəham noliən tərah mɨn.’”
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Kəni təmatəni məmə, “Uərisɨg e nati u, kəni iəkuvən Jerusɨləm. Nian iəmuvən ikɨn əha, iəmuvən e Nimə Rəha Uhgɨn mətəfaki, kəni meruh nəməhlairiən kəti iətəm Uhgɨn təməfa.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 E nəməhlairiən əha, iəmeruh Iərmənɨg tətəni=pa kəm iəu məmə, ‘Əhtul uəhai əha rəueiu agɨn miet Jerusɨləm. Mətəu-inu nətəmi u ikɨnu ko kəsotətəlɨgiən e rəhak nəghatiən iətəm ik nətəni.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Mətəu iəkəmə, ‘Iərmənɨg, nətəmi mɨn əha kotəhrun vivi məmə aupən iəmatuvən e nimə mɨn rəha nuhapumɨniən mətaskəlɨm nətəmi u kəutəhatətə lam muva mətalis ilah mətəmki=pən ilah e kaləpus.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Kəni nian nətəmimi kəmotahtɨmu Stipɨn, kəni nɨran təmaiu mətəu-inu təmatəni pətɨgəm ik. Mətəu iəu mɨn, iəmatəhtul itɨmah milah. Kəni nɨkik tətagiən mətəu-inu kəutəhti Stipɨn e kəpiel, kəni mateh rəhalah natimnati.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 “Mətəu Iərmənɨg təməni=pa kəm iəu məmə, ‘Uvən. Mətəu-inu iəu iətahli=pən ik ikɨn əha kəm Nanihluə mɨn məmə onəkəni pətɨgəm rəhak nəghatiən kəm lah.’”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Kəni kəmautətəlɨg vivi lan mətəuarus təni nəghatiən əha. Mətəu nian kəmotətəu nəghatiən əha, motetet motagət əfəməh məmə, “!Otɨləfətɨgəm suah u, kotohamu! !Təsəuvɨriən məmə otəmiəgəh mətatɨg!”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Kəmautəkeikei məutagət əfəməh motəraki əpnapɨn əmə rəhalah napən, məutəmki nɨməulul məutəraki əpnapɨn əmə lan mətəu-inu niəməha tɨnol pɨk ilah.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Kəni iətəm Rom u in tepət e soldiə mɨn təni məmə okələs kan əpəha e nimə rəha soldiə mɨn. Kəni təni məmə okalis mətəu-inu tolkeikei məmə Pol otəni kəm in məmə nətəmimi kotagət pɨk lan lanəha onak.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Mətəu nian kəmautiuvi-ərain vivi Pol məmə okotalis, kəni təni=pən kəm nətəmi asoli mɨn əha kəti rəha soldiə mɨn u kəutəhtul iuəkɨr ohni məmə, “!Ei! Iəu iətəm Rom u. ?Təhruahru məmə onəkotalis iəu nian iəsuvən əhanəhiən e kot?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Nian iətəmi asoli rəha soldiə mɨn təmətəu nəghatiən əha, təmuvən meruh iətəmi asoli u in tepət e lah məni=pən kəm in məmə, “Ei! ?Nak u natol? !Suah u in iətəm Rom!”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn əha tətapuəh o Pol məmə, “!Ei! Əni-vivi-to məmə ik iətəm Rom pəhriən uə kəpə.”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn təni məmə, “Iəmətəou məni asoli o negəhan-pəniən iəu məmə iəkuva iəu iətəm Rom.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Kəni əmeiko soldiə mɨn nətəm kəmautəhtul maru məmə okotalis Pol kəmotauɨt motan e nəmtahlah məhuvən isəu. Kəni nian iətəmi asoli əha təməhrun məmə Pol in iətəm Rom, kəni təməgɨn mətəu-inu tɨnəlis rəkɨs e sen, kəni inu tətəhti lou rəha Rom.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Kəni lauɨg lan, kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn əha tolkeikei məmə otəhrun əhruahru məmə təhro nətəm Isrel kautol lanəha e Pol. Kəni məni kɨtɨs rəkɨs sen lan, kəni mauɨn e pris asoli mɨn mɨne nətəmi asoli rəha kaunsɨl rəha nətəm Isrel məmə okotəharəg motəghati, kəni muvən mələs Pol muva təhtul aupən e lah.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.