Atos 22
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVI
1 “Tatə mɨn mɨne piak mɨn. Otətəlɨg-to lak. Pəh iəkəni rəhak kəm təmah.”
1 "Irmãos e pais, ouçam agora a minha defesa".
2 Nian kəmotətəu məmə təməghati kəm lah e nəghatiən əhruahru rəhalah, kəni nagətiən təmɨkə agɨn məutətəlɨg lan.
2 Quando ouviram que lhes falava em aramaico, ficaram em absoluto silêncio. Então Paulo disse:
3 “Iəu iətəm Isrel. Iəmair əpəha Silisiə e taun əha Tasəs, mətəu iəmepət u Jerusɨləm. Kəmaliel təməgətun iəu. Təməgətun vivi iəu e Lou rəha tɨpɨtah mɨn məmə iəkɨtəu=pən əhruahru. Kəni e nian əha, iəmətəsanən o noliən natimnati iətəm Uhgɨn tolkeikei təhmen e təmah u rəueiu.
3 "Sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade. Fui instruído rigorosamente por Gamaliel na lei de nossos antepassados, sendo tão zeloso por Deus quanto qualquer de vocês hoje.
4 “Aupən iəmatɨtəu məmə iəkol nərahiən kəm nətəmimi nətəm kautohtəu=pən Suaru Rəha Iesu. Kəni mətaskəlɨm ilah, nəman mɨne nɨpətan, mətəmki=pən ilah e kaləpus kəni mol nəuvein kohmɨs.
4 Persegui os seguidores deste Caminho até a morte, prendendo tanto homens como mulheres e lançando-os na prisão,
5 Nəghatiən mɨn u pris asoli agɨn mɨne nətəmi asoli mɨn rəha kaunsɨl rəhatah kotəhrun nəniən məmə nɨpəhriəniən. E nian əha, iəmos nəniən rəhalah e nauəuə mautegəhan lak məmə iəkuvən o nətəm Isrel əpəha Təmaskɨs. Iəu iəmuvən ikɨn əha məmə iəkaskəlɨm nətəmimi mɨn əha rəha Iesu məlis ilah e sen məmki ilah muva məmki=pən ilah e kaləpus əpəha Jerusɨləm məmə kol nalpɨniən kəm lah.
5 como o podem testemunhar o sumo sacerdote e todo o Conselho, de quem cheguei a obter cartas para seus irmãos em Damasco e fui até lá, a fim de trazer essas pessoas a Jerusalém como prisioneiras, para serem punidas.
6 “E nian mɨtɨgar tɨnalelin əmə, kəni inuva iuəkɨr o Təmaskɨs, kəni nagəhagiən kəti tatuəu təruən vivi, təmsɨpən e neai, masiəgəpɨn iəu.
6 "Por volta do meio-dia, eu me aproximava de Damasco, quando de repente uma forte luz vinda do céu brilhou ao meu redor.
7 Kəni iəksɨpəri morin e nɨftəni. Mətəu nəuia iətəmi kəti tətəni=pa kəm iəu məmə, ‘!Sol! !Sol! ?Təhro natol tərah lanu lak?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: ‘Saulo, Saulo! por que você está me perseguindo? ’
8 “Kəni iəkəmə, ‘?Mətəu Iərmənɨg ik pəh?’
8 Então perguntei: Quem és tu, Senhor? E ele respondeu: ‘Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue’.
9 Nətəm kəmautuərisɨg lak e suaru kəmoteruh nəhagəhagiən əha, mətəu kəməsotətəuiən nəuia suah kəha iətəm təməghati kəm iəu.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Kəni iəkətapuəh ohni məmə, ‘?Iərmənɨg, iəkəhro lanu əha rəueiu?’
10 "Assim perguntei: Que devo fazer, Senhor? Disse o Senhor: ‘Levante-se, entre em Damasco, onde lhe será dito o que você deve fazer’.
11 Mətəu-inu nəhagəhagiən əha təsanən pɨk, kəni mol nəhmtək təpɨs, kəni nətəmimi nətəm kautəhuərisɨg lak kotos əmə nəhlmək motit iəu iəkəhuvən Təmaskɨs.
11 Os que estavam comigo me levaram pela mão até Damasco, porque o resplendor da luz me deixara cego.
12 “Kəni suah kəti əha ikɨn əha, nərgɨn u Anənaiəs, in suah kəti iətəm tatos vivi Lou rəhatah, kəni nətəm Isrel əha ikɨn əha kautɨsiai pɨk.
12 "Um homem chamado Ananias, piedoso segundo a lei e muito respeitado por todos os judeus que ali viviam,
13 In təmuva kəni meruh iəu məhtul=pa iuəkɨr ohniəu məmə, ‘Piak Sol, rəueiu əha nəhmtəm otair mɨn.’ Kəni e nian əmə əha, nəhmtək təmair mɨn kəni inateruh in.
13 veio ver-me e, pondo-se junto a mim, disse: ‘Irmão Saulo, recupere a visão’. Naquele mesmo instante pude vê-lo.
14 Kəni təni=pa kəm iəu məmə, ‘Uhgɨn rəha tɨpɨtah mɨn aupən, in təmɨtəpɨn rəkɨs ik məmə ik onəkəhrun natimnati iətəm in tolkeikei. Kəni ik onəkeruh Iətəm Əhruahru kəni onəkətəu rəhan nəghatiən e nohlɨn.
14 "Então ele disse: ‘O Deus dos nossos antepassados o escolheu para conhecer a sua vontade, ver o Justo e ouvir as palavras de sua boca.
15 Onəkəkeikei məni pətɨgəm kəm nətəmimi rəfin natimnati iətəm ik nəmətəu kəni meruh.
15 Você será testemunha dele a todos os homens, daquilo que viu e ouviu.
16 ?Kəni rəueiu əha, nətəhtahnin nak? Əhtul muvən məfaki=pən kəm Iesu, kəni kol bəptais lam, kəni in otafəl rəham noliən tərah mɨn.’”
16 E agora, que está esperando? Levante-se, seja batizado e lave os seus pecados, invocando o nome dele’.
17 Kəni təmatəni məmə, “Uərisɨg e nati u, kəni iəkuvən Jerusɨləm. Nian iəmuvən ikɨn əha, iəmuvən e Nimə Rəha Uhgɨn mətəfaki, kəni meruh nəməhlairiən kəti iətəm Uhgɨn təməfa.
17 "Quando voltei a Jerusalém, estando eu a orar no templo, caí em êxtase e
18 E nəməhlairiən əha, iəmeruh Iərmənɨg tətəni=pa kəm iəu məmə, ‘Əhtul uəhai əha rəueiu agɨn miet Jerusɨləm. Mətəu-inu nətəmi u ikɨnu ko kəsotətəlɨgiən e rəhak nəghatiən iətəm ik nətəni.’
18 vi o Senhor que me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém imediatamente, pois não aceitarão seu testemunho a meu respeito’.
19 “Mətəu iəkəmə, ‘Iərmənɨg, nətəmi mɨn əha kotəhrun vivi məmə aupən iəmatuvən e nimə mɨn rəha nuhapumɨniən mətaskəlɨm nətəmi u kəutəhatətə lam muva mətalis ilah mətəmki=pən ilah e kaləpus.
19 "Eu respondi: Senhor, estes homens sabem que eu ia de uma sinagoga a outra, a fim de prender e açoitar os que crêem em ti.
20 Kəni nian nətəmimi kəmotahtɨmu Stipɨn, kəni nɨran təmaiu mətəu-inu təmatəni pətɨgəm ik. Mətəu iəu mɨn, iəmatəhtul itɨmah milah. Kəni nɨkik tətagiən mətəu-inu kəutəhti Stipɨn e kəpiel, kəni mateh rəhalah natimnati.’
20 E quando foi derramado o sangue de tua testemunha Estêvão, eu estava lá, dando minha aprovação e cuidando das roupas dos que o matavam.
21 “Mətəu Iərmənɨg təməni=pa kəm iəu məmə, ‘Uvən. Mətəu-inu iəu iətahli=pən ik ikɨn əha kəm Nanihluə mɨn məmə onəkəni pətɨgəm rəhak nəghatiən kəm lah.’”
21 "Então o Senhor me disse: ‘Vá, eu o enviarei para longe, aos gentios’ ".
22 Kəni kəmautətəlɨg vivi lan mətəuarus təni nəghatiən əha. Mətəu nian kəmotətəu nəghatiən əha, motetet motagət əfəməh məmə, “!Otɨləfətɨgəm suah u, kotohamu! !Təsəuvɨriən məmə otəmiəgəh mətatɨg!”
22 A multidão ouvia Paulo até que ele disse isso. Então todos levantaram a voz e gritaram: "Tira esse homem da face da terra! Ele não merece viver! "
23 Kəmautəkeikei məutagət əfəməh motəraki əpnapɨn əmə rəhalah napən, məutəmki nɨməulul məutəraki əpnapɨn əmə lan mətəu-inu niəməha tɨnol pɨk ilah.
23 Estando eles gritando, tirando suas capas e lançando poeira para o ar,
24 Kəni iətəm Rom u in tepət e soldiə mɨn təni məmə okələs kan əpəha e nimə rəha soldiə mɨn. Kəni təni məmə okalis mətəu-inu tolkeikei məmə Pol otəni kəm in məmə nətəmimi kotagət pɨk lan lanəha onak.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza e fosse açoitado e interrogado, para saber por que o povo gritava daquela forma contra ele.
25 Mətəu nian kəmautiuvi-ərain vivi Pol məmə okotalis, kəni təni=pən kəm nətəmi asoli mɨn əha kəti rəha soldiə mɨn u kəutəhtul iuəkɨr ohni məmə, “!Ei! Iəu iətəm Rom u. ?Təhruahru məmə onəkotalis iəu nian iəsuvən əhanəhiən e kot?”
25 Enquanto o amarravam a fim de açoitá-lo, Paulo disse ao centurião que ali estava: "Vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido condenado? "
26 Nian iətəmi asoli rəha soldiə mɨn təmətəu nəghatiən əha, təmuvən meruh iətəmi asoli u in tepət e lah məni=pən kəm in məmə, “Ei! ?Nak u natol? !Suah u in iətəm Rom!”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi prevenir o comandante: "Que vais fazer? Este homem é cidadão romano".
27 Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn əha tətapuəh o Pol məmə, “!Ei! Əni-vivi-to məmə ik iətəm Rom pəhriən uə kəpə.”
27 O comandante dirigiu-se a Paulo e perguntou: "Diga-me, você é cidadão romano? " Ele respondeu: "Sim, sou".
28 Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn təni məmə, “Iəmətəou məni asoli o negəhan-pəniən iəu məmə iəkuva iəu iətəm Rom.”
28 Então o comandante disse: "Eu precisei pagar um elevado preço por minha cidadania". Respondeu Paulo: "Eu a tenho por direito de nascimento".
29 Kəni əmeiko soldiə mɨn nətəm kəmautəhtul maru məmə okotalis Pol kəmotauɨt motan e nəmtahlah məhuvən isəu. Kəni nian iətəmi asoli əha təməhrun məmə Pol in iətəm Rom, kəni təməgɨn mətəu-inu tɨnəlis rəkɨs e sen, kəni inu tətəhti lou rəha Rom.
29 Os que iam interrogá-lo retiraram-se imediatamente. O próprio comandante ficou alarmado, ao saber que havia prendido um cidadão romano.
30 Kəni lauɨg lan, kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn əha tolkeikei məmə otəhrun əhruahru məmə təhro nətəm Isrel kautol lanəha e Pol. Kəni məni kɨtɨs rəkɨs sen lan, kəni mauɨn e pris asoli mɨn mɨne nətəmi asoli rəha kaunsɨl rəha nətəm Isrel məmə okotəharəg motəghati, kəni muvən mələs Pol muva təhtul aupən e lah.
30 No dia seguinte, visto que o comandante queria descobrir exatamente por que Paulo estava sendo acusado pelos judeus, libertou-o e ordenou que se reunissem os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio. Então, trazendo Paulo, apresentou-o a eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.