Atos 21
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Nian iəmotauiəhruin rəkɨs ilah, iəməhuvən e negəu kəni mohiet, motaiu əhruahru əmə o nɨtəni əkəku əha, Kos. Kəni lauɨg lan iəkəhuva e nɨtəni əkəku əha, Rotes. Kəni iəmohiet mɨn ikɨn əha məhuva mɨn e ikɨn kəti kətəni məmə Patarə, kəni məhuvari ikɨn.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Ikɨn əha iəmoteruh negəu kəti, kɨnatəni məmə otiet muvən əpəha Fonisiə. Kəni iəkotiuvɨg=pən lan mohiet mɨn.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Itɨmah iəməhuva moteruh nɨtəni asoli əha Saiprəs, kəni motohtəu=pən e nɨkalɨn u pesi ikɨn kəni motaiu e nɨtəni Sɨriə. Negəu əha təmuva e taun əha Taea məmə otəmki-pari natimnati ikɨn. Kəni iəkəhuvari ikɨn.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Ikɨn əha iəməhuvən moteruh nətəmi rəha Iesu. Kəni motatɨg itɨmah min ilah, motos nəfakiən apiəpiə kəti. Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təghati kəm lah, kəni ilah kəmotəni=pən əskasɨk kəm Pol məmə otəsuvəniən Jerusɨləm.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Mətəu nian rəhatɨmah natɨgiən ikɨnu tɨnol naunun, kəni iəkohiet mɨnautəhuvən əpəha Jerusɨləm, kəni nətəmi rəha Iesu ikɨn əha, mɨne rəhalah nɨpətan mɨn, mɨne nətɨlah mɨn kəmohtəu=pən itɨmah iəkəhuvən əpəha itəhi e nɨpəkɨl. Kəni motɨsin nəulɨtɨmah ikɨn motəfaki, kəni motauiəhruin itɨmah mɨn.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Kəni iəkəhuvən e negəu, kəni ilah kohtəlɨg=pən imalah mɨn ikɨn.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Kəni negəu təmiet Taea maiu o nɨtəni Toleme. Kəni iəkəhuvari məhuvən moteruh piatɨmah mɨn, motos nian kətiəh.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Kəni lauɨg lan, iəkohiet mɨn məhuvən məhuvari əpəha e taun Sisəriə kəni məhuvən məutatɨg e nimə rəha Fɨlɨp u iətəm tatuvən ikɨn mɨn mətəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr. Kəni in tatol səpɨn lan e nətəmimi nətəm kəməfəri ilah aupən o nasiruiən e aposɨl mɨn.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Nətɨn pətan kuvət kəsotohtəu-pəniən iərman. Nɨpətan mɨn əha kəutəni pətɨgəm nəghatiən iətəm Uhgɨn tətəfən kəm lah.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Iəmotatɨg nian kɨsɨl uə kuvət ikɨn əha, kəni iəni kəti rəha Uhgɨn əpəha Jutiə təmuva, nərgɨn u Akapus.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Təmuva meruh itɨmah kəni mələs rəkɨs kətəuti rəha Pol, kəni məlis əpumɨn aru nəhlmɨn mɨne nəhlkɨn lan, kəni məni pətɨgəm məmə Narmɨn Rəha Uhgɨn təməni kəm in məmə, “Nətəmi asoli nəuvein rəha Isrel okotəlis lanəha suah kəha rəhan u kətəuti, kəni motəfən e nəhlmɨ Nanihluə mɨn əpəha Jerusɨləm.”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Nian iəmotətəu nəghatiən əha, itɨmah nətəm ikɨn əha, iəmotəniəhu əskasɨk Pol məmə otəsuvəniən Jerusɨləm.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Mətəu Pol təni=pa kəm tɨmah məmə, “?Nəutasək onak? Nəkotol məutərəkɨn nɨkik o nuvəniən ikɨn əha. Iəu iəsəgɨniən o nuvəniən e kaləpus o nərgɨ Iərmənɨg Iesu, mətəu iətegəhan mɨn məmə iəkɨmɨs ohni əpəha Jerusɨləm.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nian iəmoteruh məmə ko Pol təsəuhliniən rəhan nətəlɨgiən, kəni iəkotəpəh əmə, məutəni məmə, “Pəh Iərmənɨg otol əmə məmə in tolkeikei mɨne.”
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Iəmotatɨg nəuvetɨn u ikɨnu, kəni uərisɨg iəkotaipei rəhatɨmah natimnati, motaliuək əmə məhuvən Jerusɨləm.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Nətəmimi nəuvein rəha Iesu əpəha Sisəriə kəmohtəu=pa itɨmah motit itəmah məhuvən e nimə rəha iətəm Saiprəs kəti u in iətəmi rəha Iesu nuvəh rəkɨs mətəuarus=pa əha rəueiu, nərgɨn u Nason. Kəni motapɨli ikɨn.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Nian iəməhuva Jerusɨləm, piatah mɨn nɨkilah təmagiən pɨk məmə koteruh itɨmah.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Kəni lauɨg lan Pol mɨne itɨmah rəfin iəməhuvən məmə iəkoteruh Jemɨs. Kəni eldə mɨn rəfin rəha niməfaki kəməhuva.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Pol təməni təuvɨr kəm lah kəni məni pətɨgəm vivi kəm lah natimnati rəfin agɨn e rəhan naliuəkiən iətəm Uhgɨn təmol kəm Nanihluə mɨn.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Nian kəmotətəu nəghatiən əha, ilah rəfin nɨkilah təmagiən, kəni motəni-vivi Uhgɨn.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Ilah kɨnotətəu rəkɨs nəghatiən nəuvein iətəm kətəni məmə nətəgətun nətəm Isrel əpəha ikɨn mɨn pɨsɨn pɨsɨn məmə okotəpəh Lou rəha Mosɨs. Kəni motətəu məmə ik nətəni məmə okəsəhgi-pəniən nenətɨlah mɨn, kəni məsotohtəu=pən mɨniən kastɨm rəhatah.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Rəueiu əha ilah okotətəu məmə ik nɨnuva u ikɨnu mətatɨg. ?Kəni okotəhro lanu əha rəueiu?
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 “Təuvɨr məmə onəkol nati u iətəm iəutəni=pɨnə kəm ik əha rəueiu. Nəman kuvət u ikɨnu kəmotol nəniəskasɨkiən kəti ilah Uhgɨn.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Olauɨg nəkəkeikei mit ilah məhuvən, kəni mos nəhmtɨ rəhalah nati miəgəh mɨn rəha sakrifais, kəni itəmah min ilah motol sakrifais rəha nafəliən iətəmi u Lou rəhatah tətəni. Kəni ilah kotəhrun nakiən rəhn-kapə lah təpiə. Nian natol natimnati mɨn rəfin əha, kəni nətəmimi okotəhrun məmə kəteiuə lam, mətəu nɨpəhriəniən, ik nətaskəlɨm əhanəh Lou rəha Mosɨs.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 “Kəni rəueiu iəkəni Nanihluə mɨn nətəm kəutəhatətə e Iesu. Itɨmah iəmotahli=pən rəkɨs nauəuə kəti kəm lah. Nauəuə əha tətəni lanu rəhatɨmah nəghatiən məmə ilah okəsotuniən nɨrə, mɨne nauəniən u katol sakrifais lan kəm narmɨ nati mɨn, kəni məsotuniən nati miəgəh u kəmarin nentəui mətəu-inu nɨran əpəha ikɨn e nɨpətɨn, kəni məsotoliən təfagə e pətan.” Kəni Pol təmegəhan e nəghatiən əha.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Kəni lauɨg lan, Pol mɨne nətəmi əha kuvət kəməhuvən motol natimnati iətəm Lou tətəni. Kəni Pol təmuvən əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn məmə otəni=pən kəm pris mɨn məmə nian kuvəh əha ikɨn tətatɨg əhanəh məmə Lou tətəni, kəni pris mɨn okotol sakrifais kuvət təhmen e nətəmi mɨn əha.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Nian tɨnuva iuəkɨr o nian səpɨn iətəm sakrifais rəha nafəliən otol naunun lan, nətəm Isrel nəuvein kəmotsɨpən Esiə aupən, kəmotafu Pol əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn kəni kɨnautos nətəmimi tepət əha ikɨn əha mɨnautahli=pən mɨn nɨgəm e nɨkilah, kəni nətəmimi mɨn əha kəmotaskəlɨm Pol,
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 məutagət əfəməh lan məmə, “!Ei, nətəm Isrel! !Əhuva motasiru e tɨmah! Suah əpələ in əpə iətəm tatuvən ikɨn mɨn rəfin mətəgətun nətəmimi məmə okotəməki e tah mətəni kəm lah mɨn məmə Lou rəha Mosɨs in nati əpnapɨn əmə mɨne Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni mit Nanihluə mɨn məhuva ikɨnu imatah pɨsɨn əmə ikɨn e Nimə Rəha Uhgɨn, kəni noliən əha təmatgəhli Lou kəni mɨnol tɨnamɨkmɨk u ikɨnu.”
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Kəmotəni lanəha mətəu-inu kəmoteruh suah kəha Trofiməs iətəm Efəsɨs təmətaliuək ilau Pol əpəha i taun. Kəni nɨkilah təhti məmə kəta Pol təmit miəuva əha ikɨn əha e noan rəha nətəm Isrel əmə əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Kəni nətəmimi rəfin e taun kəmotagət əfəməh o nati əha, motaiu məhuvən motaskəlɨm Pol moteikəpan mohiet e Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni pris mɨn kotahtɨpəsɨg uəhai əmə e doə e Nimə Rəha Uhgɨn.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Nian kəmotalkut məmə okotohamu Pol, kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn rəha Rom əpəha Jerusɨləm, təmos nəghatiən məmə katol nati asoli kəti əpəha i taun.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Kəni təmauɨt məmki rəhan mɨn nəuvein soldiə mɨn mɨne nətəmi asoli mɨn lan motaiu məhuvən əpəha ikɨn nətəmimi kəutoh Pol ikɨn. Nian nətəmimi kəmotafu ilah, ilah kotəpəh nohiən Pol, motəhtul motəpnapɨn əmə.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn təmuva o Pol maskəlɨm, kəni magət e rəhan mɨn soldiə mɨn kəhuva motəlis e sen keiu. Kəni motətapuəh o nətəmimi məmə, “?Iətəmi pəh u? ?Təmol nati tərah nak?”
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Kəni nɨmənin nətəmimi nəuvein kəutəni nəghatiən pɨsɨn, nəuvein kəutəni nəghatiən pɨsɨn. Mətəu kɨnotəruru əhruahru nəukətɨ nəghatiən, kəni nəghatiən tɨnepət. Iətəmi asoli rəha soldiə mɨn tɨnəruru məmə kəməhro lanu, kəni magət e rəhan mɨn soldiə mɨn məmə okotələs Pol məhuvən e nimə rəhalah.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Nian Pol tɨnatəpag-əpag pəri məmə otuvən imə, kəni soldiə mɨn kəmoteapən ohni kəni motləfəri, mətəu-inu nətəmimi nɨkilah tətahmə pɨk məmə okotoh.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Ilah rəfin kəmautəhuərisɨg məutəni əfəməh məmə, “!Otohamu! !Otohamu!”
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Nian kəmotələs məhuvən məmə okotevɨg=pən imə, kəni Pol təni=pən kəm iətəmi asoli rəha soldiə mɨn e nəghatiən Kris məmə, “Iəkolkeikei məmə iəkəni nati kəti kəm ik.”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Nɨkik təhti məmə ik iətəm Ijɨp u nəmətalkut məmə nəkələs iahu rəhatɨmah kəpmən aupən, kəni məmki nətəmimi fo-tausɨn u Nətəmi Rəha Nuhamuiən Nətəmimi, kəni məhuvən məutatɨg əpəha ikɨn təpiə-məpiə ikɨn. ?Ik uə kəpə?”
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Mətəu Pol təni məmə, “Kəpə. Iəu iətəm Isrel u. Iəmair əpəha e nɨtəni Silisiə e taun asoli Tasəs, kəni iəu iətəmi kəti rəha taun əha. Pale, iəmə nəkegəhan lak pəh iəkəghati-to kəm nətəmi mɨn əha.”
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Kəni tegəhan lan.
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.