Atos 21
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NAA
1 Nian iəmotauiəhruin rəkɨs ilah, iəməhuvən e negəu kəni mohiet, motaiu əhruahru əmə o nɨtəni əkəku əha, Kos. Kəni lauɨg lan iəkəhuva e nɨtəni əkəku əha, Rotes. Kəni iəmohiet mɨn ikɨn əha məhuva mɨn e ikɨn kəti kətəni məmə Patarə, kəni məhuvari ikɨn.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Ikɨn əha iəmoteruh negəu kəti, kɨnatəni məmə otiet muvən əpəha Fonisiə. Kəni iəkotiuvɨg=pən lan mohiet mɨn.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Itɨmah iəməhuva moteruh nɨtəni asoli əha Saiprəs, kəni motohtəu=pən e nɨkalɨn u pesi ikɨn kəni motaiu e nɨtəni Sɨriə. Negəu əha təmuva e taun əha Taea məmə otəmki-pari natimnati ikɨn. Kəni iəkəhuvari ikɨn.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Ikɨn əha iəməhuvən moteruh nətəmi rəha Iesu. Kəni motatɨg itɨmah min ilah, motos nəfakiən apiəpiə kəti. Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təghati kəm lah, kəni ilah kəmotəni=pən əskasɨk kəm Pol məmə otəsuvəniən Jerusɨləm.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Mətəu nian rəhatɨmah natɨgiən ikɨnu tɨnol naunun, kəni iəkohiet mɨnautəhuvən əpəha Jerusɨləm, kəni nətəmi rəha Iesu ikɨn əha, mɨne rəhalah nɨpətan mɨn, mɨne nətɨlah mɨn kəmohtəu=pən itɨmah iəkəhuvən əpəha itəhi e nɨpəkɨl. Kəni motɨsin nəulɨtɨmah ikɨn motəfaki, kəni motauiəhruin itɨmah mɨn.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Kəni iəkəhuvən e negəu, kəni ilah kohtəlɨg=pən imalah mɨn ikɨn.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Kəni negəu təmiet Taea maiu o nɨtəni Toleme. Kəni iəkəhuvari məhuvən moteruh piatɨmah mɨn, motos nian kətiəh.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Kəni lauɨg lan, iəkohiet mɨn məhuvən məhuvari əpəha e taun Sisəriə kəni məhuvən məutatɨg e nimə rəha Fɨlɨp u iətəm tatuvən ikɨn mɨn mətəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr. Kəni in tatol səpɨn lan e nətəmimi nətəm kəməfəri ilah aupən o nasiruiən e aposɨl mɨn.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Nətɨn pətan kuvət kəsotohtəu-pəniən iərman. Nɨpətan mɨn əha kəutəni pətɨgəm nəghatiən iətəm Uhgɨn tətəfən kəm lah.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Iəmotatɨg nian kɨsɨl uə kuvət ikɨn əha, kəni iəni kəti rəha Uhgɨn əpəha Jutiə təmuva, nərgɨn u Akapus.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Təmuva meruh itɨmah kəni mələs rəkɨs kətəuti rəha Pol, kəni məlis əpumɨn aru nəhlmɨn mɨne nəhlkɨn lan, kəni məni pətɨgəm məmə Narmɨn Rəha Uhgɨn təməni kəm in məmə, “Nətəmi asoli nəuvein rəha Isrel okotəlis lanəha suah kəha rəhan u kətəuti, kəni motəfən e nəhlmɨ Nanihluə mɨn əpəha Jerusɨləm.”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Nian iəmotətəu nəghatiən əha, itɨmah nətəm ikɨn əha, iəmotəniəhu əskasɨk Pol məmə otəsuvəniən Jerusɨləm.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Mətəu Pol təni=pa kəm tɨmah məmə, “?Nəutasək onak? Nəkotol məutərəkɨn nɨkik o nuvəniən ikɨn əha. Iəu iəsəgɨniən o nuvəniən e kaləpus o nərgɨ Iərmənɨg Iesu, mətəu iətegəhan mɨn məmə iəkɨmɨs ohni əpəha Jerusɨləm.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nian iəmoteruh məmə ko Pol təsəuhliniən rəhan nətəlɨgiən, kəni iəkotəpəh əmə, məutəni məmə, “Pəh Iərmənɨg otol əmə məmə in tolkeikei mɨne.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Iəmotatɨg nəuvetɨn u ikɨnu, kəni uərisɨg iəkotaipei rəhatɨmah natimnati, motaliuək əmə məhuvən Jerusɨləm.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Nətəmimi nəuvein rəha Iesu əpəha Sisəriə kəmohtəu=pa itɨmah motit itəmah məhuvən e nimə rəha iətəm Saiprəs kəti u in iətəmi rəha Iesu nuvəh rəkɨs mətəuarus=pa əha rəueiu, nərgɨn u Nason. Kəni motapɨli ikɨn.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Nian iəməhuva Jerusɨləm, piatah mɨn nɨkilah təmagiən pɨk məmə koteruh itɨmah.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Kəni lauɨg lan Pol mɨne itɨmah rəfin iəməhuvən məmə iəkoteruh Jemɨs. Kəni eldə mɨn rəfin rəha niməfaki kəməhuva.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pol təməni təuvɨr kəm lah kəni məni pətɨgəm vivi kəm lah natimnati rəfin agɨn e rəhan naliuəkiən iətəm Uhgɨn təmol kəm Nanihluə mɨn.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Nian kəmotətəu nəghatiən əha, ilah rəfin nɨkilah təmagiən, kəni motəni-vivi Uhgɨn.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 Ilah kɨnotətəu rəkɨs nəghatiən nəuvein iətəm kətəni məmə nətəgətun nətəm Isrel əpəha ikɨn mɨn pɨsɨn pɨsɨn məmə okotəpəh Lou rəha Mosɨs. Kəni motətəu məmə ik nətəni məmə okəsəhgi-pəniən nenətɨlah mɨn, kəni məsotohtəu=pən mɨniən kastɨm rəhatah.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Rəueiu əha ilah okotətəu məmə ik nɨnuva u ikɨnu mətatɨg. ?Kəni okotəhro lanu əha rəueiu?
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 “Təuvɨr məmə onəkol nati u iətəm iəutəni=pɨnə kəm ik əha rəueiu. Nəman kuvət u ikɨnu kəmotol nəniəskasɨkiən kəti ilah Uhgɨn.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Olauɨg nəkəkeikei mit ilah məhuvən, kəni mos nəhmtɨ rəhalah nati miəgəh mɨn rəha sakrifais, kəni itəmah min ilah motol sakrifais rəha nafəliən iətəmi u Lou rəhatah tətəni. Kəni ilah kotəhrun nakiən rəhn-kapə lah təpiə. Nian natol natimnati mɨn rəfin əha, kəni nətəmimi okotəhrun məmə kəteiuə lam, mətəu nɨpəhriəniən, ik nətaskəlɨm əhanəh Lou rəha Mosɨs.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 “Kəni rəueiu iəkəni Nanihluə mɨn nətəm kəutəhatətə e Iesu. Itɨmah iəmotahli=pən rəkɨs nauəuə kəti kəm lah. Nauəuə əha tətəni lanu rəhatɨmah nəghatiən məmə ilah okəsotuniən nɨrə, mɨne nauəniən u katol sakrifais lan kəm narmɨ nati mɨn, kəni məsotuniən nati miəgəh u kəmarin nentəui mətəu-inu nɨran əpəha ikɨn e nɨpətɨn, kəni məsotoliən təfagə e pətan.” Kəni Pol təmegəhan e nəghatiən əha.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Kəni lauɨg lan, Pol mɨne nətəmi əha kuvət kəməhuvən motol natimnati iətəm Lou tətəni. Kəni Pol təmuvən əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn məmə otəni=pən kəm pris mɨn məmə nian kuvəh əha ikɨn tətatɨg əhanəh məmə Lou tətəni, kəni pris mɨn okotol sakrifais kuvət təhmen e nətəmi mɨn əha.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Nian tɨnuva iuəkɨr o nian səpɨn iətəm sakrifais rəha nafəliən otol naunun lan, nətəm Isrel nəuvein kəmotsɨpən Esiə aupən, kəmotafu Pol əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn kəni kɨnautos nətəmimi tepət əha ikɨn əha mɨnautahli=pən mɨn nɨgəm e nɨkilah, kəni nətəmimi mɨn əha kəmotaskəlɨm Pol,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 məutagət əfəməh lan məmə, “!Ei, nətəm Isrel! !Əhuva motasiru e tɨmah! Suah əpələ in əpə iətəm tatuvən ikɨn mɨn rəfin mətəgətun nətəmimi məmə okotəməki e tah mətəni kəm lah mɨn məmə Lou rəha Mosɨs in nati əpnapɨn əmə mɨne Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni mit Nanihluə mɨn məhuva ikɨnu imatah pɨsɨn əmə ikɨn e Nimə Rəha Uhgɨn, kəni noliən əha təmatgəhli Lou kəni mɨnol tɨnamɨkmɨk u ikɨnu.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Kəmotəni lanəha mətəu-inu kəmoteruh suah kəha Trofiməs iətəm Efəsɨs təmətaliuək ilau Pol əpəha i taun. Kəni nɨkilah təhti məmə kəta Pol təmit miəuva əha ikɨn əha e noan rəha nətəm Isrel əmə əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn.
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Kəni nətəmimi rəfin e taun kəmotagət əfəməh o nati əha, motaiu məhuvən motaskəlɨm Pol moteikəpan mohiet e Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni pris mɨn kotahtɨpəsɨg uəhai əmə e doə e Nimə Rəha Uhgɨn.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Nian kəmotalkut məmə okotohamu Pol, kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn rəha Rom əpəha Jerusɨləm, təmos nəghatiən məmə katol nati asoli kəti əpəha i taun.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Kəni təmauɨt məmki rəhan mɨn nəuvein soldiə mɨn mɨne nətəmi asoli mɨn lan motaiu məhuvən əpəha ikɨn nətəmimi kəutoh Pol ikɨn. Nian nətəmimi kəmotafu ilah, ilah kotəpəh nohiən Pol, motəhtul motəpnapɨn əmə.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn təmuva o Pol maskəlɨm, kəni magət e rəhan mɨn soldiə mɨn kəhuva motəlis e sen keiu. Kəni motətapuəh o nətəmimi məmə, “?Iətəmi pəh u? ?Təmol nati tərah nak?”
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Kəni nɨmənin nətəmimi nəuvein kəutəni nəghatiən pɨsɨn, nəuvein kəutəni nəghatiən pɨsɨn. Mətəu kɨnotəruru əhruahru nəukətɨ nəghatiən, kəni nəghatiən tɨnepət. Iətəmi asoli rəha soldiə mɨn tɨnəruru məmə kəməhro lanu, kəni magət e rəhan mɨn soldiə mɨn məmə okotələs Pol məhuvən e nimə rəhalah.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Nian Pol tɨnatəpag-əpag pəri məmə otuvən imə, kəni soldiə mɨn kəmoteapən ohni kəni motləfəri, mətəu-inu nətəmimi nɨkilah tətahmə pɨk məmə okotoh.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ilah rəfin kəmautəhuərisɨg məutəni əfəməh məmə, “!Otohamu! !Otohamu!”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Nian kəmotələs məhuvən məmə okotevɨg=pən imə, kəni Pol təni=pən kəm iətəmi asoli rəha soldiə mɨn e nəghatiən Kris məmə, “Iəkolkeikei məmə iəkəni nati kəti kəm ik.”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 Nɨkik təhti məmə ik iətəm Ijɨp u nəmətalkut məmə nəkələs iahu rəhatɨmah kəpmən aupən, kəni məmki nətəmimi fo-tausɨn u Nətəmi Rəha Nuhamuiən Nətəmimi, kəni məhuvən məutatɨg əpəha ikɨn təpiə-məpiə ikɨn. ?Ik uə kəpə?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 Mətəu Pol təni məmə, “Kəpə. Iəu iətəm Isrel u. Iəmair əpəha e nɨtəni Silisiə e taun asoli Tasəs, kəni iəu iətəmi kəti rəha taun əha. Pale, iəmə nəkegəhan lak pəh iəkəghati-to kəm nətəmi mɨn əha.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Kəni tegəhan lan.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.