Atos 21
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Nian iəmotauiəhruin rəkɨs ilah, iəməhuvən e negəu kəni mohiet, motaiu əhruahru əmə o nɨtəni əkəku əha, Kos. Kəni lauɨg lan iəkəhuva e nɨtəni əkəku əha, Rotes. Kəni iəmohiet mɨn ikɨn əha məhuva mɨn e ikɨn kəti kətəni məmə Patarə, kəni məhuvari ikɨn.
1 E assim aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e, correndo em direitura, chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, e dali a Pátara.
2 Ikɨn əha iəmoteruh negəu kəti, kɨnatəni məmə otiet muvən əpəha Fonisiə. Kəni iəkotiuvɨg=pən lan mohiet mɨn.
2 Achando um navio que seguia para a Fenícia, embarcamos e partimos.
3 Itɨmah iəməhuva moteruh nɨtəni asoli əha Saiprəs, kəni motohtəu=pən e nɨkalɨn u pesi ikɨn kəni motaiu e nɨtəni Sɨriə. Negəu əha təmuva e taun əha Taea məmə otəmki-pari natimnati ikɨn. Kəni iəkəhuvari ikɨn.
3 E quando avistamos Chipre, deixando-a á esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio havia de ser descarregado ali.
4 Ikɨn əha iəməhuvən moteruh nətəmi rəha Iesu. Kəni motatɨg itɨmah min ilah, motos nəfakiən apiəpiə kəti. Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təghati kəm lah, kəni ilah kəmotəni=pən əskasɨk kəm Pol məmə otəsuvəniən Jerusɨləm.
4 Havendo achado os discípulos, demoramo-nos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Mətəu nian rəhatɨmah natɨgiən ikɨnu tɨnol naunun, kəni iəkohiet mɨnautəhuvən əpəha Jerusɨləm, kəni nətəmi rəha Iesu ikɨn əha, mɨne rəhalah nɨpətan mɨn, mɨne nətɨlah mɨn kəmohtəu=pən itɨmah iəkəhuvən əpəha itəhi e nɨpəkɨl. Kəni motɨsin nəulɨtɨmah ikɨn motəfaki, kəni motauiəhruin itɨmah mɨn.
5 Depois de passarmos ali aqueles dias, saímos e seguimos a nossa viagem, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos, até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos,
6 Kəni iəkəhuvən e negəu, kəni ilah kohtəlɨg=pən imalah mɨn ikɨn.
6 e despedindo-nos uns dos outros, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Kəni negəu təmiet Taea maiu o nɨtəni Toleme. Kəni iəkəhuvari məhuvən moteruh piatɨmah mɨn, motos nian kətiəh.
7 Concluída a nossa viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, passamos um dia com eles.
8 Kəni lauɨg lan, iəkohiet mɨn məhuvən məhuvari əpəha e taun Sisəriə kəni məhuvən məutatɨg e nimə rəha Fɨlɨp u iətəm tatuvən ikɨn mɨn mətəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr. Kəni in tatol səpɨn lan e nətəmimi nətəm kəməfəri ilah aupən o nasiruiən e aposɨl mɨn.
8 Partindo no dia seguinte, fomos a Cesaréia; e entrando em casa de Felipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Nətɨn pətan kuvət kəsotohtəu-pəniən iərman. Nɨpətan mɨn əha kəutəni pətɨgəm nəghatiən iətəm Uhgɨn tətəfən kəm lah.
9 Tinha este quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Iəmotatɨg nian kɨsɨl uə kuvət ikɨn əha, kəni iəni kəti rəha Uhgɨn əpəha Jutiə təmuva, nərgɨn u Akapus.
10 Demorando-nos ali por muitos dias, desceu da Judéia um profeta, de nome Ágabo;
11 Təmuva meruh itɨmah kəni mələs rəkɨs kətəuti rəha Pol, kəni məlis əpumɨn aru nəhlmɨn mɨne nəhlkɨn lan, kəni məni pətɨgəm məmə Narmɨn Rəha Uhgɨn təməni kəm in məmə, “Nətəmi asoli nəuvein rəha Isrel okotəlis lanəha suah kəha rəhan u kətəuti, kəni motəfən e nəhlmɨ Nanihluə mɨn əpəha Jerusɨləm.”
11 e vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus ligarão em Jerusalém o homem a quem pertence esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Nian iəmotətəu nəghatiən əha, itɨmah nətəm ikɨn əha, iəmotəniəhu əskasɨk Pol məmə otəsuvəniən Jerusɨləm.
12 Quando ouvimos isto, rogamos-lhe, tanto nós como os daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Mətəu Pol təni=pa kəm tɨmah məmə, “?Nəutasək onak? Nəkotol məutərəkɨn nɨkik o nuvəniən ikɨn əha. Iəu iəsəgɨniən o nuvəniən e kaləpus o nərgɨ Iərmənɨg Iesu, mətəu iətegəhan mɨn məmə iəkɨmɨs ohni əpəha Jerusɨləm.”
13 Então Paulo respondeu: Que fazeis chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Nian iəmoteruh məmə ko Pol təsəuhliniən rəhan nətəlɨgiən, kəni iəkotəpəh əmə, məutəni məmə, “Pəh Iərmənɨg otol əmə məmə in tolkeikei mɨne.”
14 E, como não se deixasse persuadir, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor; e calamo-nos.
15 Iəmotatɨg nəuvetɨn u ikɨnu, kəni uərisɨg iəkotaipei rəhatɨmah natimnati, motaliuək əmə məhuvən Jerusɨləm.
15 Depois destes dias, havendo feito os preparativos, fomos subindo a Jerusalém.
16 Nətəmimi nəuvein rəha Iesu əpəha Sisəriə kəmohtəu=pa itɨmah motit itəmah məhuvən e nimə rəha iətəm Saiprəs kəti u in iətəmi rəha Iesu nuvəh rəkɨs mətəuarus=pa əha rəueiu, nərgɨn u Nason. Kəni motapɨli ikɨn.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnáson, cíprio, discípulo antigo, com quem nos havíamos de hospedar.
17 Nian iəməhuva Jerusɨləm, piatah mɨn nɨkilah təmagiən pɨk məmə koteruh itɨmah.
17 E chegando nós a Jerusalém, os irmãos nos receberam alegremente.
18 Kəni lauɨg lan Pol mɨne itɨmah rəfin iəməhuvən məmə iəkoteruh Jemɨs. Kəni eldə mɨn rəfin rəha niməfaki kəməhuva.
18 No dia seguinte Paulo foi em nossa companhia ter com Tiago, e compareceram todos os anciãos.
19 Pol təməni təuvɨr kəm lah kəni məni pətɨgəm vivi kəm lah natimnati rəfin agɨn e rəhan naliuəkiən iətəm Uhgɨn təmol kəm Nanihluə mɨn.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes uma por uma as coisas que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Nian kəmotətəu nəghatiən əha, ilah rəfin nɨkilah təmagiən, kəni motəni-vivi Uhgɨn.
20 Ouvindo eles isto, glorificaram a Deus, e disseram-lhe: Bem vês, irmãos, quantos milhares há entre os judeus que têm crido, e todos são zelosos da lei.
21 Ilah kɨnotətəu rəkɨs nəghatiən nəuvein iətəm kətəni məmə nətəgətun nətəm Isrel əpəha ikɨn mɨn pɨsɨn pɨsɨn məmə okotəpəh Lou rəha Mosɨs. Kəni motətəu məmə ik nətəni məmə okəsəhgi-pəniən nenətɨlah mɨn, kəni məsotohtəu=pən mɨniən kastɨm rəhatah.
21 Têm sido informados a teu respeito que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a se apartarem de Moisés, dizendo que não circuncidem seus filhos, nem andem segundo os costumes da lei.
22 Rəueiu əha ilah okotətəu məmə ik nɨnuva u ikɨnu mətatɨg. ?Kəni okotəhro lanu əha rəueiu?
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão que és chegado.
23 “Təuvɨr məmə onəkol nati u iətəm iəutəni=pɨnə kəm ik əha rəueiu. Nəman kuvət u ikɨnu kəmotol nəniəskasɨkiən kəti ilah Uhgɨn.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer: Temos quatro homens que fizeram voto;
24 Olauɨg nəkəkeikei mit ilah məhuvən, kəni mos nəhmtɨ rəhalah nati miəgəh mɨn rəha sakrifais, kəni itəmah min ilah motol sakrifais rəha nafəliən iətəmi u Lou rəhatah tətəni. Kəni ilah kotəhrun nakiən rəhn-kapə lah təpiə. Nian natol natimnati mɨn rəfin əha, kəni nətəmimi okotəhrun məmə kəteiuə lam, mətəu nɨpəhriəniən, ik nətaskəlɨm əhanəh Lou rəha Mosɨs.
24 toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles as despesas para que rapem a cabeça; e saberão todos que é falso aquilo de que têm sido informados a teu respeito, mas que também tu mesmo andas corretamente, guardando a lei.
25 “Kəni rəueiu iəkəni Nanihluə mɨn nətəm kəutəhatətə e Iesu. Itɨmah iəmotahli=pən rəkɨs nauəuə kəti kəm lah. Nauəuə əha tətəni lanu rəhatɨmah nəghatiən məmə ilah okəsotuniən nɨrə, mɨne nauəniən u katol sakrifais lan kəm narmɨ nati mɨn, kəni məsotuniən nati miəgəh u kəmarin nentəui mətəu-inu nɨran əpəha ikɨn e nɨpətɨn, kəni məsotoliən təfagə e pətan.” Kəni Pol təmegəhan e nəghatiən əha.
25 Todavia, quanto aos gentios que têm crido já escrevemos, dando o parecer que se abstenham do que é sacrificado a os ídolos, do sangue, do sufocado e da prostituição.
26 Kəni lauɨg lan, Pol mɨne nətəmi əha kuvət kəməhuvən motol natimnati iətəm Lou tətəni. Kəni Pol təmuvən əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn məmə otəni=pən kəm pris mɨn məmə nian kuvəh əha ikɨn tətatɨg əhanəh məmə Lou tətəni, kəni pris mɨn okotol sakrifais kuvət təhmen e nətəmi mɨn əha.
26 Então Paulo, no dia seguinte, tomando consigo aqueles homens, purificou-se com eles e entrou no templo, notificando o cumprimento dos dias da purificação, quando seria feita a favor de cada um deles a respectiva oferta.
27 Nian tɨnuva iuəkɨr o nian səpɨn iətəm sakrifais rəha nafəliən otol naunun lan, nətəm Isrel nəuvein kəmotsɨpən Esiə aupən, kəmotafu Pol əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn kəni kɨnautos nətəmimi tepət əha ikɨn əha mɨnautahli=pən mɨn nɨgəm e nɨkilah, kəni nətəmimi mɨn əha kəmotaskəlɨm Pol,
27 Mas quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, tendo-o visto no templo, alvoroçaram todo o povo e agarraram-no,
28 məutagət əfəməh lan məmə, “!Ei, nətəm Isrel! !Əhuva motasiru e tɨmah! Suah əpələ in əpə iətəm tatuvən ikɨn mɨn rəfin mətəgətun nətəmimi məmə okotəməki e tah mətəni kəm lah mɨn məmə Lou rəha Mosɨs in nati əpnapɨn əmə mɨne Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni mit Nanihluə mɨn məhuva ikɨnu imatah pɨsɨn əmə ikɨn e Nimə Rəha Uhgɨn, kəni noliən əha təmatgəhli Lou kəni mɨnol tɨnamɨkmɨk u ikɨnu.”
28 clamando: Varões israelitas, acudi; este é o homem que por toda parte ensina a todos contra o povo, contra a lei, e contra este lugar; e ainda, além disso, introduziu gregos no templo, e tem profanado este santo lugar.
29 Kəmotəni lanəha mətəu-inu kəmoteruh suah kəha Trofiməs iətəm Efəsɨs təmətaliuək ilau Pol əpəha i taun. Kəni nɨkilah təhti məmə kəta Pol təmit miəuva əha ikɨn əha e noan rəha nətəm Isrel əmə əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn.
29 Antes tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, e pensavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Kəni nətəmimi rəfin e taun kəmotagət əfəməh o nati əha, motaiu məhuvən motaskəlɨm Pol moteikəpan mohiet e Nimə Rəha Uhgɨn. Kəni pris mɨn kotahtɨpəsɨg uəhai əmə e doə e Nimə Rəha Uhgɨn.
30 Alvoroçou-se toda a cidade, e houve ajuntamento do povo; e agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Nian kəmotalkut məmə okotohamu Pol, kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn rəha Rom əpəha Jerusɨləm, təmos nəghatiən məmə katol nati asoli kəti əpəha i taun.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao comandante da corte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Kəni təmauɨt məmki rəhan mɨn nəuvein soldiə mɨn mɨne nətəmi asoli mɨn lan motaiu məhuvən əpəha ikɨn nətəmimi kəutoh Pol ikɨn. Nian nətəmimi kəmotafu ilah, ilah kotəpəh nohiən Pol, motəhtul motəpnapɨn əmə.
32 o qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles; e quando viram o comandante e os soldados, cessaram de espancar a Paulo.
33 Kəni iətəmi asoli rəha soldiə mɨn təmuva o Pol maskəlɨm, kəni magət e rəhan mɨn soldiə mɨn kəhuva motəlis e sen keiu. Kəni motətapuəh o nətəmimi məmə, “?Iətəmi pəh u? ?Təmol nati tərah nak?”
33 Então aproximando-se o comandante, prendeu-o e mandou que fosse acorrentado com duas cadeias, e perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Kəni nɨmənin nətəmimi nəuvein kəutəni nəghatiən pɨsɨn, nəuvein kəutəni nəghatiən pɨsɨn. Mətəu kɨnotəruru əhruahru nəukətɨ nəghatiən, kəni nəghatiən tɨnepət. Iətəmi asoli rəha soldiə mɨn tɨnəruru məmə kəməhro lanu, kəni magət e rəhan mɨn soldiə mɨn məmə okotələs Pol məhuvən e nimə rəhalah.
34 E na multidão uns gritavam de um modo, outros de outro; mas, não podendo por causa do alvoroço saber a verdade, mandou conduzi-lo à fortaleza.
35 Nian Pol tɨnatəpag-əpag pəri məmə otuvən imə, kəni soldiə mɨn kəmoteapən ohni kəni motləfəri, mətəu-inu nətəmimi nɨkilah tətahmə pɨk məmə okotoh.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, foi ele carregado pelos soldados por causa da violência da turba.
36 Ilah rəfin kəmautəhuərisɨg məutəni əfəməh məmə, “!Otohamu! !Otohamu!”
36 Pois a multidão o seguia, clamando: Mata-o!
37 Nian kəmotələs məhuvən məmə okotevɨg=pən imə, kəni Pol təni=pən kəm iətəmi asoli rəha soldiə mɨn e nəghatiən Kris məmə, “Iəkolkeikei məmə iəkəni nati kəti kəm ik.”
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, disse Paulo ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Nɨkik təhti məmə ik iətəm Ijɨp u nəmətalkut məmə nəkələs iahu rəhatɨmah kəpmən aupən, kəni məmki nətəmimi fo-tausɨn u Nətəmi Rəha Nuhamuiən Nətəmimi, kəni məhuvən məutatɨg əpəha ikɨn təpiə-məpiə ikɨn. ?Ik uə kəpə?”
38 Não és porventura o egípcio que há poucos dias fez uma sedição e levou ao deserto os quatro mil sicários?
39 Mətəu Pol təni məmə, “Kəpə. Iəu iətəm Isrel u. Iəmair əpəha e nɨtəni Silisiə e taun asoli Tasəs, kəni iəu iətəmi kəti rəha taun əha. Pale, iəmə nəkegəhan lak pəh iəkəghati-to kəm nətəmi mɨn əha.”
39 Mas Paulo lhe disse: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Kəni tegəhan lan.
40 E, havendo-lho permitido o comandante, Paulo, em pé na escada, fez sinal ao povo com a mão; e, feito grande silêncio, falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.