Atos 20
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARA
1 Nian nərahiən əha təmol naunun, Pol təmauɨn e nətəmi rəha Iesu məmə okəhuva kətiəh. Kəni mətəghati kəm lah o nem əskasɨkiən ilah. Kəni uərisɨg lan, tauiəhruin ilah miet maliuək muvən əpəha Masetoniə.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos, e, tendo-os confortado, despediu-se, e partiu para a Macedônia.
2 Təmuvən əha ikɨn tepət ikɨn kəni mətəfən nəghatiən tepət kəm nətəmimi rəha Iesu matem əskasɨk ilah, kəni miet=pa Kris.
2 Havendo atravessado aquelas terras, fortalecendo os discípulos com muitas exortações, dirigiu-se para a Grécia,
3 Matɨg mos məuɨg kɨsɨl ikɨn əha, kəni uərisɨg təni məmə otos negəu kəti mɨtəlɨg=pa Sɨriə. Mətəu təmətəu məmə nətəm Isrel mɨn kɨnautol nəghatiən oneuən kəti məmə okotohamu əpəha e negəu. Kəni təməuhlin rəhan nətəlɨgiən, kəni məpəh negəu mətaliuək əmə mɨtəlɨg=pən Masetoniə.
3 onde se demorou três meses. Tendo havido uma conspiração por parte dos judeus contra ele, quando estava para embarcar rumo à Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Nətəmimi nətəm kəməutohtəu=pən e nian əha, kəti u Sopata nətɨ Pirəs iətəm Perea, mɨne Aristakəs, mɨne Sekantəs, iətəm Təsalonaikə mil, mɨne Kaeəs iətəm Terpe, mɨne Timoti, mɨne nətəm Esiə mil u Tikikəs mɨne Trofiməs.
4 Acompanharam-no [até à Ásia] Sópatro, de Bereia, filho de Pirro, Aristarco e Secundo, de Tessalônica, Gaio, de Derbe, e Timóteo, bem como Tíquico e Trófimo, da Ásia;
5 Kəni e Fɨlɨpai, nətəmi əha kəmotaupən məhuvən məutəhtahnin itɨmah əpəha taun Troas Esiə ikɨn.
5 estes nos precederam, esperando-nos em Trôade.
6 Nian Lafet rəha Pɨret U Is Tɨkə Lan təmol naunun, itɨmah iəmotos negəu kəti mohiet Fɨlɨpai motaiu nian faif mɨnəhuvən əpəha Troas, məhuvən moteruh ilah kəni motatɨg motos wik apiəpiə.
6 Depois dos dias dos pães asmos, navegamos de Filipos e, em cinco dias, fomos ter com eles naquele porto, onde passamos uma semana.
7 E Sarere lapɨn, iəməhuva kətiəh məmə iəkotəfaki, kəni motauən, kəni mautun Nauəniən Rəha Nəmtətiən Rəha Iesu. Kəni Pol təməghati kəm nətəmimi mətəu-inu təhrun məmə olauɨg tatuvən məpəh ilah. Kəni təməghati mətəuarus nəlugɨ nian lapɨn.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos com o fim de partir o pão, Paulo, que devia seguir viagem no dia imediato, exortava-os e prolongou o discurso até à meia-noite.
8 Nɨpəgnəua nimə iətəm iəutəharəg ikɨn, in e nimə kəmol kɨlpɨn-ɨlpɨn təri. Kəni kəmasiəpən e lait tepət əha ikɨn.
8 Havia muitas lâmpadas no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Kəni iətəm aluə kəti, nərgɨn u Iutɨkɨs, tətəharəg e wintə ikɨn. Nian Pol tətəni pətɨgəm nəghatiən rəha Uhgɨn mətəni mətəni, kəni Iutɨkɨs, napɨliən təmos, əmeiko məmei pətɨgəm e wintə mɨsɨpəri morin əpəha ləhtəni e nɨftəni. Kəni nɨpəg nəua nimə iətəm təməmei ikɨn, in tol kɨsɨl lan. Kəni nian kəmoteiuaiu məhuvən, mətəu tɨnɨmɨs rəkɨs.
9 Um jovem, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormecendo profundamente durante o prolongado discurso de Paulo, vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo e foi levantado morto.
10 Kəni Pol təmuvən mɨsin nəulɨn e nɨkalɨ iətəm aluə əha, kəni mələs məgəu=pa e nəhlmɨn mil, kəni məni=pən kəm lah məmə, “Nɨkitəmah təsahməiən. In tɨnəmiəgəh mɨn.”
10 Descendo, porém, Paulo inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a vida nele está.
11 Kəni Pol təməri mɨn muvən əpəha ilɨs kəni mol Nauəniən Rəha Nəmtətiən Rəha Iesu ilah min ilah, kəni ko motauən pəti. Kəni tətəghati mɨn kəm lah mətəuarus tian, kəni məpəh ilah.
11 Subindo de novo, partiu o pão, e comeu, e ainda lhes falou largamente até ao romper da alva. E, assim, partiu.
12 Kəni ilah kəmotit iətəm aluə u məhuvən lahuənu. Nɨkilah tətagiən mətəu-inu iətəm aluə təməmiəgəh mɨn.
12 Então, conduziram vivo o rapaz e sentiram-se grandemente confortados.
13 Kəni Pol təməni məmə otaliuək əmə muvən əpəha e taun əha Asos, mətəu itɨmah iəkəhuvən e negəu məhuvən mə iəkotələs əha ikɨn. Kəni itɨmah iəkotos negəu motaupən məhuvən əpəha Asos, kəni in tuərisɨg muva.
13 Nós, porém, prosseguindo, embarcamos e navegamos para Assôs, onde devíamos receber Paulo, porque assim nos fora determinado, devendo ele ir por terra.
14 Nian təmiet=pa, iəkotit məhuvən e negəu. Kəni itɨmah rəfin məhuvən əpəha Mitilen.
14 Quando se reuniu conosco em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Iəmotiet məhuvən ikɨn əha, kəni lauɨg lan iəkəhuva məutəməhli ihluə e nɨtəni əha Kios. Kəni lauɨg mɨn iəkəhuva e nɨtəni əkəku Samos. Kəni lauɨg mɨn iəpanəhuva Maelitəs kəni məhuvari ikɨn.
15 dali, navegando, no dia seguinte, passamos defronte de Quios, no dia imediato, tocamos em Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 Pol təməni rəkɨs məmə iəsotəhtuliən Efəsɨs mətəu-inu təsolkeikeiən məmə iəkotan pɨk əha e nɨtəni Esiə. In təmalkut məmə iəkəhuvən uəhai Jerusɨləm məmə in otuvən e lafet rəha Nauəniən Vi kətəni məmə Pentekos.
16 Porque Paulo já havia determinado não aportar em Éfeso, não querendo demorar-se na Ásia, porquanto se apressava com o intuito de passar o dia de Pentecostes em Jerusalém, caso lhe fosse possível.
17 Kəni nian iəməhuvari əpəha Maelitəs, Pol təmahli=pən nəghatiən əpəha Efəsɨs məmə eldə mɨn rəha niməfaki mə okəhuva-to moteh in.
17 De Mileto, mandou a Éfeso chamar os presbíteros da igreja.
18 Nian kəməhuva, təməghati kəm lah məmə, “Itəmah nəkotəhrun rəkɨs rəhak noliən iətəm iatol nian iəmuva apis ikɨnu Esiə mətəuarus=pa u rəueiu.
18 E, quando se encontraram com ele, disse-lhes: Vós bem sabeis como foi que me conduzi entre vós em todo o tempo, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Iəu ioluək əmə rəha Iərmənɨg. Kəni rəhak nətəlɨgiən in ləhtəni əmə. Kəni nian rəfin nəhu nəhmtək tətaiu o təmah. Kəni nian rəfin iətatɨg e nian əskasɨk mɨn, mətəu-inu nətəm Isrel kotolkeikei məmə okotuhamu iəu.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, lágrimas e provações que, pelas ciladas dos judeus, me sobrevieram,
20 “Itəmah nəkotəhrun məmə iəmətəghati kəm təmah mətəgətun itəmah e nɨki nətəmimi natimnati mɨn iətəm otasiru e təmah, məsəhluaigiən e nati kəti o təmah. Iəməni=pɨnə rəfin e nɨpəgnəua nimə mɨn kəni ihluə mɨn e nəhmtɨ nətəmimi.
20 jamais deixando de vos anunciar coisa alguma proveitosa e de vo-la ensinar publicamente e também de casa em casa,
21 Iətəni=pən əhruahru kəm nətəm Isrel mɨne Nanihluə mɨn məmə okotəkeikei motəuhlin ilah e rəhalah nəmiəgəhiən məhuva o Uhgɨn, kəni motəhatətə e rəhatəmah Iərmənɨg Iesu Krɨsto.
21 testificando tanto a judeus como a gregos o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus [Cristo].
22 “Kəni rəueiu əha, inatuvən Jerusɨləm mətəu-inu Narmɨn Rəha Uhgɨn təməni kəm iəu məmə iəkuvən. Iəsəhruniən məmə oiəkəhratɨg əha ikɨn.
22 E, agora, constrangido em meu espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que ali me acontecerá,
23 Nati kətiəh əmə iəkəhrun məmə taun mɨn rəfin iətəm iətuvən=pən ikɨn, Narmɨn Rəha Uhgɨn tətəni=pa kəm iəu məmə nian iəkuvən ikɨn əha, iəkatɨg e nərahiən kəti kəni muvən e kaləpus.
23 senão que o Espírito Santo, de cidade em cidade, me assegura que me esperam cadeias e tribulações.
24 Kəni iəu iəsəgɨniən e natimnati mɨn əha. Nəmiəgəhiən rəhak in nati əpnapɨn əmə. Mətəu iəkolkeikei pɨk məmə iəkol naunun e uək u Iərmənɨg Iesu təməfa məmə iəkol o nəni pətɨgəmiən nanusiən təuvɨr e nəuvɨriən rəha Uhgɨn.
24 Porém em nada considero a vida preciosa para mim mesmo, contanto que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus para testemunhar o evangelho da graça de Deus.
25 “Otətəu-to. Iəməghati kəm təmah e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn, mətəu rəueiu əha iəkəhrun məmə itəmah rəfin onəsoteruh mɨniən iəu nian kəti.
25 Agora, eu sei que todos vós, em cujo meio passei pregando o reino, não vereis mais o meu rosto.
26 Kəni iətəni=pɨnə kəm təmah əha rəueiu e nəhmtɨ Uhgɨn məmə, nəmə itəmah kəti otuvən tərah ikɨn, mətəu rəhan aru, səniəmə iəu iəmol.
26 Portanto, eu vos protesto, no dia de hoje, que estou limpo do sangue de todos;
27 Iəməni=pɨnə natimnati mɨn rəfin kəm təmah iətəm Uhgɨn tolkeikei məmə onəkotəhrun.
27 porque jamais deixei de vos anunciar todo o desígnio de Deus.
28 “Onəkotətəu vivi itəmah. Kəni nətəmimi nətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn təməfən e nəhlmɨtəmah, inu niməfaki rəha Uhgɨn. Kəni onəkotəkeikei məuteh vivi ilah təhmen e iətəmi rəha sipsip mɨn tateh vivi rəhan sipsip mɨn. Ilah mɨn əha, Uhgɨn təmos nəhmtɨ lah e nɨra nətɨn nian təmɨmɨs e nɨgi kəməluau.
28 Atendei por vós e por todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastoreardes a igreja de Deus, a qual ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Inəhrun rəkɨs məmə nian iəkiet rəkɨs e təmah, nətəmimi nəuvein iətəm kotəhmen e kuri arpɨn mɨn okəhuva məmə okotus itəmah nətəmimi rəha Iesu.
29 Eu sei que, depois da minha partida, entre vós penetrarão lobos vorazes, que não pouparão o rebanho.
30 Itəmah aru mɨn əmə nəuvein okəpanotəhtul moteiuə motəgəu nəghatiən pəhriən məmə okotit rəkɨs nətəmimi rəha Iesu.
30 E que, dentre vós mesmos, se levantarão homens falando coisas pervertidas para arrastar os discípulos atrás deles.
31 Kəni onəkotətəu vivi itəmah kəni məsotaluiən məmə e nu kɨsɨl iəməsəpəhiən nəni-pɨnəiən nəghatiən u kəm təmah e nian mɨn rəfin. Kəni nian nəuvein, iəmətasək o təmah.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que, por três anos, noite e dia, não cessei de admoestar, com lágrimas, a cada um.
32 “Kəni rəueiu əha, iətəfən itəmah e nəhlmɨ Uhgɨn mɨne nəghatiən rəha nəuvɨriən rəhan kəm təmah. Nəghatiən u nəsanəniən lanəha ikɨn məmə otol itəmah nəkotəskasɨk, kəni məfɨnə nəuvɨriən iətəm Uhgɨn təməni rəkɨs məmə otəfən kəm rəhan mɨn nətəmimi.
32 Agora, pois, encomendo-vos ao Senhor e à palavra da sua graça, que tem poder para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 “Iəu səniəmə iətəmimi iəkolkeikei pɨk nautə rəha iətəpɨsɨn, məni rəhan uə napən iətəm katuvən lan.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes;
34 Itəmah nəkotəhrun rəkɨs məmə iəu aru əmə, iatol uək o nosiən natimnati iətəm iəu mɨne nətəmimi kəutəhuərisɨg lak kotolkeikei o natɨgiən.
34 vós mesmos sabeis que estas mãos serviram para o que me era necessário a mim e aos que estavam comigo.
35 Nian nəmoteh rəhak noliən mɨn, iəməgətun suaru mɨn əha kəm təmah məmə onəkotol lanəha motasiru e nətəmimi u kəsotəskasɨkiən. Kəni onəsotaluiən e nəghatiən rəha Iərmənɨg Iesu iətəm təməni məmə, ‘Təuvɨr agɨn o nətəmimi u nətəm kəutəfən kəm nətəmimi, mapirəkɨs in mɨn u ilah kəutəhtahnin əmə məmə okəfən kəm lah.’”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é mister socorrer os necessitados e recordar as palavras do próprio Senhor Jesus: Mais bem-aventurado é dar que receber.
36 Nian Pol təmol naunun e rəhan nəghatiən, təmeiuaiu mɨsin nəulɨn kəni məfaki ilah min ilah.
36 Tendo dito estas coisas, ajoelhando-se, orou com todos eles.
37 Kəni kəmotasək pɨk motaskəlɨm Pol məutəgətun nolkeikeiən rəhalah ohni, kəni motauiəhruin.
37 Então, houve grande pranto entre todos, e, abraçando afetuosamente a Paulo, o beijavam,
38 Kəmotətəu tərah pɨk məmə təməni kəm lah məmə okəsoteh mɨniən nəhmtɨn. Kəni ilah min kəmotaliuək məhuvən əpəha negəu ikɨn.
38 entristecidos especialmente pela palavra que ele dissera: que não mais veriam o seu rosto. E acompanharam-no até ao navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.