Atos 20
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ACF
1 Nian nərahiən əha təmol naunun, Pol təmauɨn e nətəmi rəha Iesu məmə okəhuva kətiəh. Kəni mətəghati kəm lah o nem əskasɨkiən ilah. Kəni uərisɨg lan, tauiəhruin ilah miet maliuək muvən əpəha Masetoniə.
1 E, depois que cessou o alvoroço, Paulo chamou a si os discípulos e, abraçando-os, saiu para a macedônia.
2 Təmuvən əha ikɨn tepət ikɨn kəni mətəfən nəghatiən tepət kəm nətəmimi rəha Iesu matem əskasɨk ilah, kəni miet=pa Kris.
2 E, havendo andado por aquelas terras, exortando-os com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Matɨg mos məuɨg kɨsɨl ikɨn əha, kəni uərisɨg təni məmə otos negəu kəti mɨtəlɨg=pa Sɨriə. Mətəu təmətəu məmə nətəm Isrel mɨn kɨnautol nəghatiən oneuən kəti məmə okotohamu əpəha e negəu. Kəni təməuhlin rəhan nətəlɨgiən, kəni məpəh negəu mətaliuək əmə mɨtəlɨg=pən Masetoniə.
3 E, passando ali três meses, e sendo-lhe pelos judeus postas ciladas, como tivesse de navegar para a Síria, determinou voltar pela macedônia.
4 Nətəmimi nətəm kəməutohtəu=pən e nian əha, kəti u Sopata nətɨ Pirəs iətəm Perea, mɨne Aristakəs, mɨne Sekantəs, iətəm Təsalonaikə mil, mɨne Kaeəs iətəm Terpe, mɨne Timoti, mɨne nətəm Esiə mil u Tikikəs mɨne Trofiməs.
4 E acompanhou-o, até à Ásia, Sópater, de Beréia, e, dos de Tessalônica, Aristarco, e Segundo, e Gaio de Derbe, e Timóteo, e, dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Kəni e Fɨlɨpai, nətəmi əha kəmotaupən məhuvən məutəhtahnin itɨmah əpəha taun Troas Esiə ikɨn.
5 Estes, indo adiante, nos esperaram em Trôade.
6 Nian Lafet rəha Pɨret U Is Tɨkə Lan təmol naunun, itɨmah iəmotos negəu kəti mohiet Fɨlɨpai motaiu nian faif mɨnəhuvən əpəha Troas, məhuvən moteruh ilah kəni motatɨg motos wik apiəpiə.
6 E, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles a Trôade, onde estivemos sete dias.
7 E Sarere lapɨn, iəməhuva kətiəh məmə iəkotəfaki, kəni motauən, kəni mautun Nauəniən Rəha Nəmtətiən Rəha Iesu. Kəni Pol təməghati kəm nətəmimi mətəu-inu təhrun məmə olauɨg tatuvən məpəh ilah. Kəni təməghati mətəuarus nəlugɨ nian lapɨn.
7 E no primeiro dia da semana, ajuntando-se os discípulos para partir o pão, Paulo, que havia de partir no dia seguinte, falava com eles; e prolongou a prática até à meia-noite.
8 Nɨpəgnəua nimə iətəm iəutəharəg ikɨn, in e nimə kəmol kɨlpɨn-ɨlpɨn təri. Kəni kəmasiəpən e lait tepət əha ikɨn.
8 E havia muitas luzes no cenáculo onde estavam juntos.
9 Kəni iətəm aluə kəti, nərgɨn u Iutɨkɨs, tətəharəg e wintə ikɨn. Nian Pol tətəni pətɨgəm nəghatiən rəha Uhgɨn mətəni mətəni, kəni Iutɨkɨs, napɨliən təmos, əmeiko məmei pətɨgəm e wintə mɨsɨpəri morin əpəha ləhtəni e nɨftəni. Kəni nɨpəg nəua nimə iətəm təməmei ikɨn, in tol kɨsɨl lan. Kəni nian kəmoteiuaiu məhuvən, mətəu tɨnɨmɨs rəkɨs.
9 E, estando um certo jovem, por nome Eutico, assentado numa janela, caiu do terceiro andar, tomado de um sono profundo que lhe sobreveio durante o extenso discurso de Paulo; e foi levantado morto.
10 Kəni Pol təmuvən mɨsin nəulɨn e nɨkalɨ iətəm aluə əha, kəni mələs məgəu=pa e nəhlmɨn mil, kəni məni=pən kəm lah məmə, “Nɨkitəmah təsahməiən. In tɨnəmiəgəh mɨn.”
10 Paulo, porém, descendo, inclinou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, que a sua alma nele está.
11 Kəni Pol təməri mɨn muvən əpəha ilɨs kəni mol Nauəniən Rəha Nəmtətiən Rəha Iesu ilah min ilah, kəni ko motauən pəti. Kəni tətəghati mɨn kəm lah mətəuarus tian, kəni məpəh ilah.
11 E subindo, e partindo o pão, e comendo, ainda lhes falou largamente até à alvorada; e assim partiu.
12 Kəni ilah kəmotit iətəm aluə u məhuvən lahuənu. Nɨkilah tətagiən mətəu-inu iətəm aluə təməmiəgəh mɨn.
12 E levaram vivo o jovem, e ficaram não pouco consolados.
13 Kəni Pol təməni məmə otaliuək əmə muvən əpəha e taun əha Asos, mətəu itɨmah iəkəhuvən e negəu məhuvən mə iəkotələs əha ikɨn. Kəni itɨmah iəkotos negəu motaupən məhuvən əpəha Asos, kəni in tuərisɨg muva.
13 Nós, porém, subindo ao navio, navegamos até Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque assim o ordenara, indo ele por terra.
14 Nian təmiet=pa, iəkotit məhuvən e negəu. Kəni itɨmah rəfin məhuvən əpəha Mitilen.
14 E, logo que se ajuntou conosco em Assôs, o recebemos, e fomos a Mitilene.
15 Iəmotiet məhuvən ikɨn əha, kəni lauɨg lan iəkəhuva məutəməhli ihluə e nɨtəni əha Kios. Kəni lauɨg mɨn iəkəhuva e nɨtəni əkəku Samos. Kəni lauɨg mɨn iəpanəhuva Maelitəs kəni məhuvari ikɨn.
15 E, navegando dali, chegamos no dia seguinte defronte de Quios, e no outro aportamos a Samos e, ficando em Trogílio, chegamos no dia seguinte a Mileto.
16 Pol təməni rəkɨs məmə iəsotəhtuliən Efəsɨs mətəu-inu təsolkeikeiən məmə iəkotan pɨk əha e nɨtəni Esiə. In təmalkut məmə iəkəhuvən uəhai Jerusɨləm məmə in otuvən e lafet rəha Nauəniən Vi kətəni məmə Pentekos.
16 Porque já Paulo tinha determinado passar ao largo de Éfeso, para não gastar tempo na Ásia. Apressava-se, pois, para estar, se lhe fosse possível, em Jerusalém no dia de Pentecostes.
17 Kəni nian iəməhuvari əpəha Maelitəs, Pol təmahli=pən nəghatiən əpəha Efəsɨs məmə eldə mɨn rəha niməfaki mə okəhuva-to moteh in.
17 E de Mileto mandou a Éfeso, a chamar os anciãos da igreja.
18 Nian kəməhuva, təməghati kəm lah məmə, “Itəmah nəkotəhrun rəkɨs rəhak noliən iətəm iatol nian iəmuva apis ikɨnu Esiə mətəuarus=pa u rəueiu.
18 E, logo que chegaram junto dele, disse-lhes: Vós bem sabeis, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia, como em todo esse tempo me portei no meio de vós,
19 Iəu ioluək əmə rəha Iərmənɨg. Kəni rəhak nətəlɨgiən in ləhtəni əmə. Kəni nian rəfin nəhu nəhmtək tətaiu o təmah. Kəni nian rəfin iətatɨg e nian əskasɨk mɨn, mətəu-inu nətəm Isrel kotolkeikei məmə okotuhamu iəu.
19 Servindo ao Senhor com toda a humildade, e com muitas lágrimas e tentações, que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 “Itəmah nəkotəhrun məmə iəmətəghati kəm təmah mətəgətun itəmah e nɨki nətəmimi natimnati mɨn iətəm otasiru e təmah, məsəhluaigiən e nati kəti o təmah. Iəməni=pɨnə rəfin e nɨpəgnəua nimə mɨn kəni ihluə mɨn e nəhmtɨ nətəmimi.
20 Como nada, que útil seja, deixei de vos anunciar, e ensinar publicamente e pelas casas,
21 Iətəni=pən əhruahru kəm nətəm Isrel mɨne Nanihluə mɨn məmə okotəkeikei motəuhlin ilah e rəhalah nəmiəgəhiən məhuva o Uhgɨn, kəni motəhatətə e rəhatəmah Iərmənɨg Iesu Krɨsto.
21 Testificando, tanto aos judeus como aos gregos, a conversão a Deus, e a fé em nosso Senhor Jesus Cristo.
22 “Kəni rəueiu əha, inatuvən Jerusɨləm mətəu-inu Narmɨn Rəha Uhgɨn təməni kəm iəu məmə iəkuvən. Iəsəhruniən məmə oiəkəhratɨg əha ikɨn.
22 E agora, eis que, ligado eu pelo espírito, vou para Jerusalém, não sabendo o que lá me há de acontecer,
23 Nati kətiəh əmə iəkəhrun məmə taun mɨn rəfin iətəm iətuvən=pən ikɨn, Narmɨn Rəha Uhgɨn tətəni=pa kəm iəu məmə nian iəkuvən ikɨn əha, iəkatɨg e nərahiən kəti kəni muvən e kaləpus.
23 Senão o que o Espírito Santo de cidade em cidade me revela, dizendo que me esperam prisões e tribulações.
24 Kəni iəu iəsəgɨniən e natimnati mɨn əha. Nəmiəgəhiən rəhak in nati əpnapɨn əmə. Mətəu iəkolkeikei pɨk məmə iəkol naunun e uək u Iərmənɨg Iesu təməfa məmə iəkol o nəni pətɨgəmiən nanusiən təuvɨr e nəuvɨriən rəha Uhgɨn.
24 Mas de nada faço questão, nem tenho a minha vida por preciosa, contanto que cumpra com alegria a minha carreira, e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Otətəu-to. Iəməghati kəm təmah e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn, mətəu rəueiu əha iəkəhrun məmə itəmah rəfin onəsoteruh mɨniən iəu nian kəti.
25 E agora, na verdade, sei que todos vós, por quem passei pregando o reino de Deus, não vereis mais o meu rosto.
26 Kəni iətəni=pɨnə kəm təmah əha rəueiu e nəhmtɨ Uhgɨn məmə, nəmə itəmah kəti otuvən tərah ikɨn, mətəu rəhan aru, səniəmə iəu iəmol.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Iəməni=pɨnə natimnati mɨn rəfin kəm təmah iətəm Uhgɨn tolkeikei məmə onəkotəhrun.
27 Porque nunca deixei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 “Onəkotətəu vivi itəmah. Kəni nətəmimi nətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn təməfən e nəhlmɨtəmah, inu niməfaki rəha Uhgɨn. Kəni onəkotəkeikei məuteh vivi ilah təhmen e iətəmi rəha sipsip mɨn tateh vivi rəhan sipsip mɨn. Ilah mɨn əha, Uhgɨn təmos nəhmtɨ lah e nɨra nətɨn nian təmɨmɨs e nɨgi kəməluau.
28 Olhai, pois, por vós, e por todo o rebanho sobre que o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele resgatou com seu próprio sangue.
29 Inəhrun rəkɨs məmə nian iəkiet rəkɨs e təmah, nətəmimi nəuvein iətəm kotəhmen e kuri arpɨn mɨn okəhuva məmə okotus itəmah nətəmimi rəha Iesu.
29 Porque eu sei isto que, depois da minha partida, entrarão no meio de vós lobos cruéis, que não pouparão ao rebanho;
30 Itəmah aru mɨn əmə nəuvein okəpanotəhtul moteiuə motəgəu nəghatiən pəhriən məmə okotit rəkɨs nətəmimi rəha Iesu.
30 E que de entre vós mesmos se levantarão homens que falarão coisas perversas, para atraírem os discípulos após si.
31 Kəni onəkotətəu vivi itəmah kəni məsotaluiən məmə e nu kɨsɨl iəməsəpəhiən nəni-pɨnəiən nəghatiən u kəm təmah e nian mɨn rəfin. Kəni nian nəuvein, iəmətasək o təmah.
31 Portanto, vigiai, lembrando-vos de que durante três anos, não cessei, noite e dia, de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Kəni rəueiu əha, iətəfən itəmah e nəhlmɨ Uhgɨn mɨne nəghatiən rəha nəuvɨriən rəhan kəm təmah. Nəghatiən u nəsanəniən lanəha ikɨn məmə otol itəmah nəkotəskasɨk, kəni məfɨnə nəuvɨriən iətəm Uhgɨn təməni rəkɨs məmə otəfən kəm rəhan mɨn nətəmimi.
32 Agora, pois, irmãos, encomendo-vos a Deus e à palavra da sua graça; a ele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os santificados.
33 “Iəu səniəmə iətəmimi iəkolkeikei pɨk nautə rəha iətəpɨsɨn, məni rəhan uə napən iətəm katuvən lan.
33 De ninguém cobicei a prata, nem o ouro, nem o vestuário.
34 Itəmah nəkotəhrun rəkɨs məmə iəu aru əmə, iatol uək o nosiən natimnati iətəm iəu mɨne nətəmimi kəutəhuərisɨg lak kotolkeikei o natɨgiən.
34 Sim, vós mesmos sabeis que para o que me era necessário a mim, e aos que estão comigo, estas mãos me serviram.
35 Nian nəmoteh rəhak noliən mɨn, iəməgətun suaru mɨn əha kəm təmah məmə onəkotol lanəha motasiru e nətəmimi u kəsotəskasɨkiən. Kəni onəsotaluiən e nəghatiən rəha Iərmənɨg Iesu iətəm təməni məmə, ‘Təuvɨr agɨn o nətəmimi u nətəm kəutəfən kəm nətəmimi, mapirəkɨs in mɨn u ilah kəutəhtahnin əmə məmə okəfən kəm lah.’”
35 Tenho-vos mostrado em tudo que, trabalhando assim, é necessário auxiliar os enfermos, e recordar as palavras do Senhor Jesus, que disse: Mais bem-aventurada coisa é dar do que receber.
36 Nian Pol təmol naunun e rəhan nəghatiən, təmeiuaiu mɨsin nəulɨn kəni məfaki ilah min ilah.
36 E, havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Kəni kəmotasək pɨk motaskəlɨm Pol məutəgətun nolkeikeiən rəhalah ohni, kəni motauiəhruin.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos e, lançando-se ao pescoço de Paulo, o beijavam,
38 Kəmotətəu tərah pɨk məmə təməni kəm lah məmə okəsoteh mɨniən nəhmtɨn. Kəni ilah min kəmotaliuək məhuvən əpəha negəu ikɨn.
38 Entristecendo-se muito, principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.