Atos 20
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Nian nərahiən əha təmol naunun, Pol təmauɨn e nətəmi rəha Iesu məmə okəhuva kətiəh. Kəni mətəghati kəm lah o nem əskasɨkiən ilah. Kəni uərisɨg lan, tauiəhruin ilah miet maliuək muvən əpəha Masetoniə.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Təmuvən əha ikɨn tepət ikɨn kəni mətəfən nəghatiən tepət kəm nətəmimi rəha Iesu matem əskasɨk ilah, kəni miet=pa Kris.
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 Matɨg mos məuɨg kɨsɨl ikɨn əha, kəni uərisɨg təni məmə otos negəu kəti mɨtəlɨg=pa Sɨriə. Mətəu təmətəu məmə nətəm Isrel mɨn kɨnautol nəghatiən oneuən kəti məmə okotohamu əpəha e negəu. Kəni təməuhlin rəhan nətəlɨgiən, kəni məpəh negəu mətaliuək əmə mɨtəlɨg=pən Masetoniə.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Nətəmimi nətəm kəməutohtəu=pən e nian əha, kəti u Sopata nətɨ Pirəs iətəm Perea, mɨne Aristakəs, mɨne Sekantəs, iətəm Təsalonaikə mil, mɨne Kaeəs iətəm Terpe, mɨne Timoti, mɨne nətəm Esiə mil u Tikikəs mɨne Trofiməs.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Kəni e Fɨlɨpai, nətəmi əha kəmotaupən məhuvən məutəhtahnin itɨmah əpəha taun Troas Esiə ikɨn.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Nian Lafet rəha Pɨret U Is Tɨkə Lan təmol naunun, itɨmah iəmotos negəu kəti mohiet Fɨlɨpai motaiu nian faif mɨnəhuvən əpəha Troas, məhuvən moteruh ilah kəni motatɨg motos wik apiəpiə.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 E Sarere lapɨn, iəməhuva kətiəh məmə iəkotəfaki, kəni motauən, kəni mautun Nauəniən Rəha Nəmtətiən Rəha Iesu. Kəni Pol təməghati kəm nətəmimi mətəu-inu təhrun məmə olauɨg tatuvən məpəh ilah. Kəni təməghati mətəuarus nəlugɨ nian lapɨn.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Nɨpəgnəua nimə iətəm iəutəharəg ikɨn, in e nimə kəmol kɨlpɨn-ɨlpɨn təri. Kəni kəmasiəpən e lait tepət əha ikɨn.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Kəni iətəm aluə kəti, nərgɨn u Iutɨkɨs, tətəharəg e wintə ikɨn. Nian Pol tətəni pətɨgəm nəghatiən rəha Uhgɨn mətəni mətəni, kəni Iutɨkɨs, napɨliən təmos, əmeiko məmei pətɨgəm e wintə mɨsɨpəri morin əpəha ləhtəni e nɨftəni. Kəni nɨpəg nəua nimə iətəm təməmei ikɨn, in tol kɨsɨl lan. Kəni nian kəmoteiuaiu məhuvən, mətəu tɨnɨmɨs rəkɨs.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Kəni Pol təmuvən mɨsin nəulɨn e nɨkalɨ iətəm aluə əha, kəni mələs məgəu=pa e nəhlmɨn mil, kəni məni=pən kəm lah məmə, “Nɨkitəmah təsahməiən. In tɨnəmiəgəh mɨn.”
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Kəni Pol təməri mɨn muvən əpəha ilɨs kəni mol Nauəniən Rəha Nəmtətiən Rəha Iesu ilah min ilah, kəni ko motauən pəti. Kəni tətəghati mɨn kəm lah mətəuarus tian, kəni məpəh ilah.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Kəni ilah kəmotit iətəm aluə u məhuvən lahuənu. Nɨkilah tətagiən mətəu-inu iətəm aluə təməmiəgəh mɨn.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Kəni Pol təməni məmə otaliuək əmə muvən əpəha e taun əha Asos, mətəu itɨmah iəkəhuvən e negəu məhuvən mə iəkotələs əha ikɨn. Kəni itɨmah iəkotos negəu motaupən məhuvən əpəha Asos, kəni in tuərisɨg muva.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 Nian təmiet=pa, iəkotit məhuvən e negəu. Kəni itɨmah rəfin məhuvən əpəha Mitilen.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Iəmotiet məhuvən ikɨn əha, kəni lauɨg lan iəkəhuva məutəməhli ihluə e nɨtəni əha Kios. Kəni lauɨg mɨn iəkəhuva e nɨtəni əkəku Samos. Kəni lauɨg mɨn iəpanəhuva Maelitəs kəni məhuvari ikɨn.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 Pol təməni rəkɨs məmə iəsotəhtuliən Efəsɨs mətəu-inu təsolkeikeiən məmə iəkotan pɨk əha e nɨtəni Esiə. In təmalkut məmə iəkəhuvən uəhai Jerusɨləm məmə in otuvən e lafet rəha Nauəniən Vi kətəni məmə Pentekos.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 Kəni nian iəməhuvari əpəha Maelitəs, Pol təmahli=pən nəghatiən əpəha Efəsɨs məmə eldə mɨn rəha niməfaki mə okəhuva-to moteh in.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Nian kəməhuva, təməghati kəm lah məmə, “Itəmah nəkotəhrun rəkɨs rəhak noliən iətəm iatol nian iəmuva apis ikɨnu Esiə mətəuarus=pa u rəueiu.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Iəu ioluək əmə rəha Iərmənɨg. Kəni rəhak nətəlɨgiən in ləhtəni əmə. Kəni nian rəfin nəhu nəhmtək tətaiu o təmah. Kəni nian rəfin iətatɨg e nian əskasɨk mɨn, mətəu-inu nətəm Isrel kotolkeikei məmə okotuhamu iəu.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 “Itəmah nəkotəhrun məmə iəmətəghati kəm təmah mətəgətun itəmah e nɨki nətəmimi natimnati mɨn iətəm otasiru e təmah, məsəhluaigiən e nati kəti o təmah. Iəməni=pɨnə rəfin e nɨpəgnəua nimə mɨn kəni ihluə mɨn e nəhmtɨ nətəmimi.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Iətəni=pən əhruahru kəm nətəm Isrel mɨne Nanihluə mɨn məmə okotəkeikei motəuhlin ilah e rəhalah nəmiəgəhiən məhuva o Uhgɨn, kəni motəhatətə e rəhatəmah Iərmənɨg Iesu Krɨsto.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Kəni rəueiu əha, inatuvən Jerusɨləm mətəu-inu Narmɨn Rəha Uhgɨn təməni kəm iəu məmə iəkuvən. Iəsəhruniən məmə oiəkəhratɨg əha ikɨn.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Nati kətiəh əmə iəkəhrun məmə taun mɨn rəfin iətəm iətuvən=pən ikɨn, Narmɨn Rəha Uhgɨn tətəni=pa kəm iəu məmə nian iəkuvən ikɨn əha, iəkatɨg e nərahiən kəti kəni muvən e kaləpus.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Kəni iəu iəsəgɨniən e natimnati mɨn əha. Nəmiəgəhiən rəhak in nati əpnapɨn əmə. Mətəu iəkolkeikei pɨk məmə iəkol naunun e uək u Iərmənɨg Iesu təməfa məmə iəkol o nəni pətɨgəmiən nanusiən təuvɨr e nəuvɨriən rəha Uhgɨn.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Otətəu-to. Iəməghati kəm təmah e Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn, mətəu rəueiu əha iəkəhrun məmə itəmah rəfin onəsoteruh mɨniən iəu nian kəti.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Kəni iətəni=pɨnə kəm təmah əha rəueiu e nəhmtɨ Uhgɨn məmə, nəmə itəmah kəti otuvən tərah ikɨn, mətəu rəhan aru, səniəmə iəu iəmol.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Iəməni=pɨnə natimnati mɨn rəfin kəm təmah iətəm Uhgɨn tolkeikei məmə onəkotəhrun.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 “Onəkotətəu vivi itəmah. Kəni nətəmimi nətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn təməfən e nəhlmɨtəmah, inu niməfaki rəha Uhgɨn. Kəni onəkotəkeikei məuteh vivi ilah təhmen e iətəmi rəha sipsip mɨn tateh vivi rəhan sipsip mɨn. Ilah mɨn əha, Uhgɨn təmos nəhmtɨ lah e nɨra nətɨn nian təmɨmɨs e nɨgi kəməluau.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Inəhrun rəkɨs məmə nian iəkiet rəkɨs e təmah, nətəmimi nəuvein iətəm kotəhmen e kuri arpɨn mɨn okəhuva məmə okotus itəmah nətəmimi rəha Iesu.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Itəmah aru mɨn əmə nəuvein okəpanotəhtul moteiuə motəgəu nəghatiən pəhriən məmə okotit rəkɨs nətəmimi rəha Iesu.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Kəni onəkotətəu vivi itəmah kəni məsotaluiən məmə e nu kɨsɨl iəməsəpəhiən nəni-pɨnəiən nəghatiən u kəm təmah e nian mɨn rəfin. Kəni nian nəuvein, iəmətasək o təmah.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Kəni rəueiu əha, iətəfən itəmah e nəhlmɨ Uhgɨn mɨne nəghatiən rəha nəuvɨriən rəhan kəm təmah. Nəghatiən u nəsanəniən lanəha ikɨn məmə otol itəmah nəkotəskasɨk, kəni məfɨnə nəuvɨriən iətəm Uhgɨn təməni rəkɨs məmə otəfən kəm rəhan mɨn nətəmimi.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 “Iəu səniəmə iətəmimi iəkolkeikei pɨk nautə rəha iətəpɨsɨn, məni rəhan uə napən iətəm katuvən lan.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Itəmah nəkotəhrun rəkɨs məmə iəu aru əmə, iatol uək o nosiən natimnati iətəm iəu mɨne nətəmimi kəutəhuərisɨg lak kotolkeikei o natɨgiən.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Nian nəmoteh rəhak noliən mɨn, iəməgətun suaru mɨn əha kəm təmah məmə onəkotol lanəha motasiru e nətəmimi u kəsotəskasɨkiən. Kəni onəsotaluiən e nəghatiən rəha Iərmənɨg Iesu iətəm təməni məmə, ‘Təuvɨr agɨn o nətəmimi u nətəm kəutəfən kəm nətəmimi, mapirəkɨs in mɨn u ilah kəutəhtahnin əmə məmə okəfən kəm lah.’”
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 Nian Pol təmol naunun e rəhan nəghatiən, təmeiuaiu mɨsin nəulɨn kəni məfaki ilah min ilah.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Kəni kəmotasək pɨk motaskəlɨm Pol məutəgətun nolkeikeiən rəhalah ohni, kəni motauiəhruin.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Kəmotətəu tərah pɨk məmə təməni kəm lah məmə okəsoteh mɨniən nəhmtɨn. Kəni ilah min kəmotaliuək məhuvən əpəha negəu ikɨn.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.