Atos 15
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Kəni nətəmimi nəuvein kəmotsɨpən Jutiə mohiet=pa Antiok məutəgətun piatah mɨn məutəni məmə, “Okəmə kəsəhgi-pəniən itəmah, təhmen e inu iətəm Lou rəha Mosɨs tətəni, ko Uhgɨn təsosmiəgəhiən itəmah.”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Kəni Pol mɨne Panəpəs ilah nətəmi əha kɨnəutahi ilah mɨn o nəghatiən əha, kəni mɨnəutagət əfəməh e nəniən əha. Kəni uərisɨg, nətəmimi rəha niməfaki əha Antiok kəmotɨtəpɨn Pol mɨne Panəpəs mɨne ilah mɨn nəuvein məmə okəhuvən Jerusɨləm moteruh aposɨl mɨn mɨne eldə mɨn rəha niməfaki o nəniən əha.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Nətəmimi rəha niməfaki kəmotahli=pən ilah kəhuvən, kəni nian ilah kəmohiet=pən Fonisiə mɨne Səmeriə, kəmotəni pətɨgəm məmə təməhro lanu Uhgɨn tatiuvi=pa Nanihluə mɨn kəutəhuva rəhan nətəmimi. Kəni nəghatiən əha təmol piatah mɨn ikɨn əha nɨkilah tətagiən pɨk.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Nian kəməhuva Jerusɨləm, nətəmimi rəha niməfaki mɨne aposɨl mɨn mɨne eldə mɨn rəha niməfaki, kəmotagiən məmə okotos ilah məhuvən imalah mɨn ikɨn. Kəni Pol mɨne nətəmimi əha kəmotəni pətɨgəm natimnati iətəm Uhgɨn təməfən nəsanəniən kəm lah məmə okotol.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Mətəu Farəsi nəuvein əha ikɨn iətəm kəutəni nɨpəhriəniən e Iesu, kəmotəhtul motəni məmə, “Nanihluə mɨn, okəkeikei kəhgi=pən ilah, kəni okotəkeikei motəgətun ilah məmə okotohtəu=pən Lou rəha Mosɨs.”
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Kəni aposɨl mɨn mɨne eldə mɨn rəha niməfaki kəmotəharəg məutəghati e nəniən əha.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Kəni nian kəmotəghati nəfəməh nəuvetɨn, kəni Pitə təməhtul məni məmə, “Piak mɨn. Itəmah nəkotəhrun vivi məmə nuvəh rəkɨs Uhgɨn təmɨtəpɨn iəu e nɨkitəmah məmə iəkəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr rəha Iesu kəm Nanihluə mɨn məmə okotəni nɨpəhriəniən lan.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 Uhgɨn təhrun nətəlɨgiən rəha nətəmimi, kəni in tɨnəgətun rəkɨs məmə nɨkin tagiən məmə otosmiəgəh nətəmi mɨn u kəsəniəmə nətəm Isrel əmə, mətəu-inu təməfa Narmɨn Rəha Uhgɨn kəm lah təhmen əmə mə inu təməfa kəm tah.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 In təməsol pɨsɨniən əmə kəm lah. !Kəpə! In təmafəl rəkɨs rəhalah noliən tərah mɨn mətəu-inu kəutəni nɨpəhriəniən lan təhmen=pən əmə mə inu tɨnol rəkɨs kəm tah.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 “?Mətəu təhro itəmah nəutəhuvən e suaru pɨsɨn məmə Uhgɨn nɨkin otahmə? ?Təhro itəmah nɨnəutətu=pən Lou e nəhuvegɨlah məmə in nati fɨgəm kəti iətəm ilah kəutələs? !Kəpə! Itəmah, oteruh-to. Kitah mɨne tɨpɨtah mɨn kitah rəfin kəsotəhmeniən məmə okotələs nati fɨgəm əha.
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Mətəu kitah kəutəhatətə məmə Iesu in Iərmənɨg rəhatah, kəni in tatosmiəgəh itah e rəhan nəuvɨriən əmə, kəni in mətol əmə lanəha kəm lah.”
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Nəghatiən əha təmol ilah kotəruru nati okotəni, kəni məutətəlɨg e Pol mɨne Panəpəs kɨnətuanus pətɨgəm nati apɨspɨs mɨn mɨne nəmtətiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn iətəm Uhgɨn təmol ilau kuol e nəhmtɨ Nanihluə mɨn.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Nian kəmuol naunun e nəni pətɨgəmiən uək mɨn rəhalau, kəni Jemɨs təhtul məni məmə, “Piak mɨn. Otətəlɨg vivi-to e rəhak nəghatiən.
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Pitə təməni-vivi agɨn kəm tah məmə təməhro lanu Uhgɨn təmaupən miet=pən o Nanihluə mɨn məmkirəkɨs ilah nəuvein məmə rəhan mɨn.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Kəni nati əha təhmen=pən əmə e nəghatiən iətəm iəni rəha Uhgɨn təməni iətəm kəmətei e Nauəuə Rəha Uhgɨn. Uhgɨn tətəni məmə,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‘Uərisɨg e natimnati mɨn əha, oiəkɨtəlɨg=pa mɨn.
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 məmə nətəmi əpnapɨn e nɨtəni mɨn u Nanihluə mɨn, iətəm iəmɨtəpɨn rəkɨs ilah məmə rəhak nətəmimi mɨn, ilah okotəsal lak.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Iəu Iərmənɨg iətəni lanu, kəni iəmol nətəmimi kotəhrun rəkɨs nati əha nuvəh aupən.’”
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Kəni Jemɨs təməni məmə, “Kəni tol lanəha, iəu iəkəni məmə rəueiu Nanihluə mɨn tepət kɨnautəuhlin nətəlɨgiən rəhalah mɨnəutəhuva o Uhgɨn. Kəni təsəuvɨriən məmə rəueiu əha kitah okotol tiəkɨs pɨk mɨn o lah.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Mətəu pəh okotətei nauəuə kəti tuvən kəm lah məmə okəsotuniən nauəniən mɨn u kəmol rəkɨs sakrifais lan kəm narmɨ nati mɨn u iərmɨs mɨn, kəni kotamɨkmɨk e nəhmtɨ Uhgɨn. Kəni məsotoliən təfagə e pətan. Kəni məsotuniən nati miəgəh iətəm kəmarin nentəui mətəu-inu nɨran əha ikɨn e nɨpətɨn. Kəni okəsotuniən nɨrə.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Okotəkeikei motəniəhu ilah lanəha o nələhuiən nəməlinuiən tətatɨg o iəfaki mɨn, nətəm Isrel mɨne Nanihluə mɨn, mətəu-inu nətəmimi kəutɨsiai Mosɨs, kəni təmətuəuin nuvəh rəkɨs e Sapət mɨn rəfin, nətəmimi kəutafin Lou rəha Mosɨs əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel. Kəni kəutəni pətɨgəm nəghatiən mɨn əha e taun mɨn rəfin.”
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Kəni aposɨl mɨn mɨne eldə mɨn mɨne nətəmimi rəha niməfaki kəmotegəhan məmə okotahli=pən ilah mɨn nəuvein kotohtəu=pən Pol mɨne Panəpəs məhuvən Antiok. Kəni kəmotətgi=pən Sailəs mɨne Jutəs u kətəni məmə Pasapəs. Suah mil əha nətəmimi kəutɨsiai ilau.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Kəni kəmotəfən nauəuə kəm lah məmə okotos məhuvən. Nauəuə tətəni məmə,
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Itɨmah iəmotətəu məmə nətəmimi nəuvein u e nɨkitɨmah kəmotol tiəkɨs pɨk kəm təmah, kəni itəmah nəmotətəu tərah e nəghatiən rəhalah. Mətəu itɨmah iəməsotəfəniən nəghatiən məmə okəhuvən motəni lanəha.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Tol lanəha kəni itɨmah iəmotauɨn e nəghatiən kəti, kəni motegəhan məmə itɨmah nəuvein okotos nəghatiən rəhatɨmah muɨtəu=pən Pol mɨne Panəpəs u itɨmah iəkotolkeikei pɨk ilau.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Iuəkɨr kiamɨs o uək u rəha Iərmənɨg rəhatah, Iesu Krɨsto.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Kəni itɨmah iəutahli=pɨnə Jutəs mɨne Sailəs məmə okiauvnə mueh itəmah. Ilau okuəni əhruahru kəm təmah nəghatiən kətiəh əmə iətəm itɨmah iəmotətei.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn nɨkin tagiən mɨne nɨkitɨmah tagiən məmə iəsotəfɨnə mɨniən lou kəti kəm təmah məmə otəfɨgəm pɨk o təmah, mətəu in əmə u nəkotəkeikei motol:
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 onəsotuniən nauəniən mɨn u kɨnol rəkɨs sakrifais lan kəm narmɨ nati mɨn u iərmɨs mɨn; kəni məsotuniən nɨran; kəni məsotuniən nati miəgəh u kəmarin nentəui mətəu-inu nɨran əha ikɨn e nɨpətɨn; kəni məsotoliən təfagə e pətan. Nəmə nəutohtəu=pən nəghatiən mɨn əha, onəkəhuvən e suaru təuvɨr.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Kəni nətəmi asoli mɨn əha kəmotahli=pən nətəmi əha ilah kuvət məmə okəhuvən əpəha Antiok. Nian kəmohietɨgəm=pən Antiok, kəmotauɨn e nətəmimi rəha niməfaki mɨn əha ikɨn əha, kəni kəhuva kətiəh, kəni kotəfən nauəuə u kəm lah.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Kəni nian kəmotafin nauəuə u, nɨkilah təmagiən mətəu-inu nəghatiən əha təməfəri nɨkilah.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Jutəs mɨne Sailəs ilau iəni mil rəha Uhgɨn. Kəmuəghati təfəməh kəm piatah mɨn əha mətuəfəri nətəlɨgiən rəhalah mətuol ilah kəutəhtul əskasɨk.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Ilau kəmuatɨg təfəməh nəuvetɨn ikɨn əha, kəni piatah mɨn kəmotauiəhruin ilau kəni motətapuəh məmə Uhgɨn otəfən rəhan nəməlinuiən kəm lau, kəni motahli=pən ilau kiatəlɨg=pən o nətəmi mɨn u kəmotahli=pa ilau.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 — ausente —
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 — ausente —
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Nian nəuvein uərisɨg, Pol təməni=pən kəm Panəpəs məmə, “Təuvɨr məmə kiatəlɨg mɨn mian mueruh pialau mɨn e taun mɨn rəfin u kəmuəni pətɨgəm nəghatiən ikɨn rəha Iərmənɨg kəm lah, mueruh-to məmə kəutəhratɨg.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Kəni Panəpəs təmegəhan kəni molkeikei məmə otit mɨn Jon Mak.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Mətəu Pol təməniəhu əskasɨk məsolkeikeiən, mətəu-inu Jon Mak təməpəh rəkɨs ilau əpəha Pamfiliə mɨtəlɨg məsɨtəu-pəniən ilau mətəuarus kɨnuol naunun e uək.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Kəni kəmuəni təskasɨk e nian əha, əmeiko muəuəri ilau mɨn. Kəni Panəpəs təmit Mak kəni muos negəu kəti mian əpəha Saiprəs.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Mətəu Pol təmit Sailəs ilau min. Kəni nətəm kəutəfaki kəmotəfaki məmə Iərmənɨg oteh vivi ilau e rəhan nəuvɨriən, kəni motahli pətɨgəm ilau.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Kəni kəmualiuək mian=pən Sɨriə mɨne Silisiə ikɨn kəni matuem əskasɨk niməfaki mɨn.Naliuəkiən tatol keiu lan rəha Pol|alt="Paul's 2nd journey" src="Paul2 TNP.tif" size="span" loc="Act 15:36-18:22" copy="SIL" ref="Uək 15:36–18:22"
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.