Atos 15
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARC
1 Kəni nətəmimi nəuvein kəmotsɨpən Jutiə mohiet=pa Antiok məutəgətun piatah mɨn məutəni məmə, “Okəmə kəsəhgi-pəniən itəmah, təhmen e inu iətəm Lou rəha Mosɨs tətəni, ko Uhgɨn təsosmiəgəhiən itəmah.”
1 Então, alguns que tinham descido da Judeia ensinavam assim os irmãos: Se vos não circuncidardes, conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Kəni Pol mɨne Panəpəs ilah nətəmi əha kɨnəutahi ilah mɨn o nəghatiən əha, kəni mɨnəutagət əfəməh e nəniən əha. Kəni uərisɨg, nətəmimi rəha niməfaki əha Antiok kəmotɨtəpɨn Pol mɨne Panəpəs mɨne ilah mɨn nəuvein məmə okəhuvən Jerusɨləm moteruh aposɨl mɨn mɨne eldə mɨn rəha niməfaki o nəniən əha.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo, Barnabé e alguns dentre eles subissem a Jerusalém aos apóstolos e aos anciãos sobre aquela questão.
3 Nətəmimi rəha niməfaki kəmotahli=pən ilah kəhuvən, kəni nian ilah kəmohiet=pən Fonisiə mɨne Səmeriə, kəmotəni pətɨgəm məmə təməhro lanu Uhgɨn tatiuvi=pa Nanihluə mɨn kəutəhuva rəhan nətəmimi. Kəni nəghatiən əha təmol piatah mɨn ikɨn əha nɨkilah tətagiən pɨk.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passaram pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios, e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Nian kəməhuva Jerusɨləm, nətəmimi rəha niməfaki mɨne aposɨl mɨn mɨne eldə mɨn rəha niməfaki, kəmotagiən məmə okotos ilah məhuvən imalah mɨn ikɨn. Kəni Pol mɨne nətəmimi əha kəmotəni pətɨgəm natimnati iətəm Uhgɨn təməfən nəsanəniən kəm lah məmə okotol.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Mətəu Farəsi nəuvein əha ikɨn iətəm kəutəni nɨpəhriəniən e Iesu, kəmotəhtul motəni məmə, “Nanihluə mɨn, okəkeikei kəhgi=pən ilah, kəni okotəkeikei motəgətun ilah məmə okotohtəu=pən Lou rəha Mosɨs.”
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus que tinham crido se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar- lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Kəni aposɨl mɨn mɨne eldə mɨn rəha niməfaki kəmotəharəg məutəghati e nəniən əha.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Kəni nian kəmotəghati nəfəməh nəuvetɨn, kəni Pitə təməhtul məni məmə, “Piak mɨn. Itəmah nəkotəhrun vivi məmə nuvəh rəkɨs Uhgɨn təmɨtəpɨn iəu e nɨkitəmah məmə iəkəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr rəha Iesu kəm Nanihluə mɨn məmə okotəni nɨpəhriəniən lan.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Varões irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Uhgɨn təhrun nətəlɨgiən rəha nətəmimi, kəni in tɨnəgətun rəkɨs məmə nɨkin tagiən məmə otosmiəgəh nətəmi mɨn u kəsəniəmə nətəm Isrel əmə, mətəu-inu təməfa Narmɨn Rəha Uhgɨn kəm lah təhmen əmə mə inu təməfa kəm tah.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 In təməsol pɨsɨniən əmə kəm lah. !Kəpə! In təmafəl rəkɨs rəhalah noliən tərah mɨn mətəu-inu kəutəni nɨpəhriəniən lan təhmen=pən əmə mə inu tɨnol rəkɨs kəm tah.
9 e não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando o seu coração pela fé.
10 “?Mətəu təhro itəmah nəutəhuvən e suaru pɨsɨn məmə Uhgɨn nɨkin otahmə? ?Təhro itəmah nɨnəutətu=pən Lou e nəhuvegɨlah məmə in nati fɨgəm kəti iətəm ilah kəutələs? !Kəpə! Itəmah, oteruh-to. Kitah mɨne tɨpɨtah mɨn kitah rəfin kəsotəhmeniən məmə okotələs nati fɨgəm əha.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós podemos suportar?
11 Mətəu kitah kəutəhatətə məmə Iesu in Iərmənɨg rəhatah, kəni in tatosmiəgəh itah e rəhan nəuvɨriən əmə, kəni in mətol əmə lanəha kəm lah.”
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Nəghatiən əha təmol ilah kotəruru nati okotəni, kəni məutətəlɨg e Pol mɨne Panəpəs kɨnətuanus pətɨgəm nati apɨspɨs mɨn mɨne nəmtətiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn iətəm Uhgɨn təmol ilau kuol e nəhmtɨ Nanihluə mɨn.
12 Então, toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Nian kəmuol naunun e nəni pətɨgəmiən uək mɨn rəhalau, kəni Jemɨs təhtul məni məmə, “Piak mɨn. Otətəlɨg vivi-to e rəhak nəghatiən.
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.
14 Pitə təməni-vivi agɨn kəm tah məmə təməhro lanu Uhgɨn təmaupən miet=pən o Nanihluə mɨn məmkirəkɨs ilah nəuvein məmə rəhan mɨn.
14 Simão relatou como, primeiramente, Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Kəni nati əha təhmen=pən əmə e nəghatiən iətəm iəni rəha Uhgɨn təməni iətəm kəmətei e Nauəuə Rəha Uhgɨn. Uhgɨn tətəni məmə,
15 E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Uərisɨg e natimnati mɨn əha, oiəkɨtəlɨg=pa mɨn.
16 Depois disto, voltarei e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; levantá-lo-ei das suas ruínas e tornarei a edificá-lo.
17 məmə nətəmi əpnapɨn e nɨtəni mɨn u Nanihluə mɨn, iətəm iəmɨtəpɨn rəkɨs ilah məmə rəhak nətəmimi mɨn, ilah okotəsal lak.
17 Para que o resto dos homens busque ao Senhor, e também todos os gentios sobre os quais o meu nome é invocado, diz o Senhor, que faz todas estas coisas
18 Iəu Iərmənɨg iətəni lanu, kəni iəmol nətəmimi kotəhrun rəkɨs nati əha nuvəh aupən.’”
18 que são conhecidas desde toda a eternidade.
19 Kəni Jemɨs təməni məmə, “Kəni tol lanəha, iəu iəkəni məmə rəueiu Nanihluə mɨn tepət kɨnautəuhlin nətəlɨgiən rəhalah mɨnəutəhuva o Uhgɨn. Kəni təsəuvɨriən məmə rəueiu əha kitah okotol tiəkɨs pɨk mɨn o lah.
19 Pelo que julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Mətəu pəh okotətei nauəuə kəti tuvən kəm lah məmə okəsotuniən nauəniən mɨn u kəmol rəkɨs sakrifais lan kəm narmɨ nati mɨn u iərmɨs mɨn, kəni kotamɨkmɨk e nəhmtɨ Uhgɨn. Kəni məsotoliən təfagə e pətan. Kəni məsotuniən nati miəgəh iətəm kəmarin nentəui mətəu-inu nɨran əha ikɨn e nɨpətɨn. Kəni okəsotuniən nɨrə.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Okotəkeikei motəniəhu ilah lanəha o nələhuiən nəməlinuiən tətatɨg o iəfaki mɨn, nətəm Isrel mɨne Nanihluə mɨn, mətəu-inu nətəmimi kəutɨsiai Mosɨs, kəni təmətuəuin nuvəh rəkɨs e Sapət mɨn rəfin, nətəmimi kəutafin Lou rəha Mosɨs əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel. Kəni kəutəni pətɨgəm nəghatiən mɨn əha e taun mɨn rəfin.”
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue e, cada sábado, é lido nas sinagogas.
22 Kəni aposɨl mɨn mɨne eldə mɨn mɨne nətəmimi rəha niməfaki kəmotegəhan məmə okotahli=pən ilah mɨn nəuvein kotohtəu=pən Pol mɨne Panəpəs məhuvən Antiok. Kəni kəmotətgi=pən Sailəs mɨne Jutəs u kətəni məmə Pasapəs. Suah mil əha nətəmimi kəutɨsiai ilau.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger varões dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, varões distintos entre os irmãos.
23 Kəni kəmotəfən nauəuə kəm lah məmə okotos məhuvən. Nauəuə tətəni məmə,
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos, e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, Síria e Cilícia, saúde.
24 Itɨmah iəmotətəu məmə nətəmimi nəuvein u e nɨkitɨmah kəmotol tiəkɨs pɨk kəm təmah, kəni itəmah nəmotətəu tərah e nəghatiən rəhalah. Mətəu itɨmah iəməsotəfəniən nəghatiən məmə okəhuvən motəni lanəha.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras e transtornaram a vossa alma (não lhes tendo nós dado mandamento),
25 Tol lanəha kəni itɨmah iəmotauɨn e nəghatiən kəti, kəni motegəhan məmə itɨmah nəuvein okotos nəghatiən rəhatɨmah muɨtəu=pən Pol mɨne Panəpəs u itɨmah iəkotolkeikei pɨk ilau.
25 pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns varões e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Iuəkɨr kiamɨs o uək u rəha Iərmənɨg rəhatah, Iesu Krɨsto.
26 homens que já expuseram a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Kəni itɨmah iəutahli=pɨnə Jutəs mɨne Sailəs məmə okiauvnə mueh itəmah. Ilau okuəni əhruahru kəm təmah nəghatiən kətiəh əmə iətəm itɨmah iəmotətei.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais de boca vos anunciarão também o mesmo.
28 Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn nɨkin tagiən mɨne nɨkitɨmah tagiən məmə iəsotəfɨnə mɨniən lou kəti kəm təmah məmə otəfɨgəm pɨk o təmah, mətəu in əmə u nəkotəkeikei motol:
28 Na verdade, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 onəsotuniən nauəniən mɨn u kɨnol rəkɨs sakrifais lan kəm narmɨ nati mɨn u iərmɨs mɨn; kəni məsotuniən nɨran; kəni məsotuniən nati miəgəh u kəmarin nentəui mətəu-inu nɨran əha ikɨn e nɨpətɨn; kəni məsotoliən təfagə e pətan. Nəmə nəutohtəu=pən nəghatiən mɨn əha, onəkəhuvən e suaru təuvɨr.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Kəni nətəmi asoli mɨn əha kəmotahli=pən nətəmi əha ilah kuvət məmə okəhuvən əpəha Antiok. Nian kəmohietɨgəm=pən Antiok, kəmotauɨn e nətəmimi rəha niməfaki mɨn əha ikɨn əha, kəni kəhuva kətiəh, kəni kotəfən nauəuə u kəm lah.
30 Tendo-se eles, então, despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Kəni nian kəmotafin nauəuə u, nɨkilah təmagiən mətəu-inu nəghatiən əha təməfəri nɨkilah.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Jutəs mɨne Sailəs ilau iəni mil rəha Uhgɨn. Kəmuəghati təfəməh kəm piatah mɨn əha mətuəfəri nətəlɨgiən rəhalah mətuol ilah kəutəhtul əskasɨk.
32 Depois, Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Ilau kəmuatɨg təfəməh nəuvetɨn ikɨn əha, kəni piatah mɨn kəmotauiəhruin ilau kəni motətapuəh məmə Uhgɨn otəfən rəhan nəməlinuiən kəm lau, kəni motahli=pən ilau kiatəlɨg=pən o nətəmi mɨn u kəmotahli=pa ilau.
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos,
34 — ausente —
34 mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 — ausente —
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Nian nəuvein uərisɨg, Pol təməni=pən kəm Panəpəs məmə, “Təuvɨr məmə kiatəlɨg mɨn mian mueruh pialau mɨn e taun mɨn rəfin u kəmuəni pətɨgəm nəghatiən ikɨn rəha Iərmənɨg kəm lah, mueruh-to məmə kəutəhratɨg.”
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Kəni Panəpəs təmegəhan kəni molkeikei məmə otit mɨn Jon Mak.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Mətəu Pol təməniəhu əskasɨk məsolkeikeiən, mətəu-inu Jon Mak təməpəh rəkɨs ilau əpəha Pamfiliə mɨtəlɨg məsɨtəu-pəniən ilau mətəuarus kɨnuol naunun e uək.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Kəni kəmuəni təskasɨk e nian əha, əmeiko muəuəri ilau mɨn. Kəni Panəpəs təmit Mak kəni muos negəu kəti mian əpəha Saiprəs.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Mətəu Pol təmit Sailəs ilau min. Kəni nətəm kəutəfaki kəmotəfaki məmə Iərmənɨg oteh vivi ilau e rəhan nəuvɨriən, kəni motahli pətɨgəm ilau.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Kəni kəmualiuək mian=pən Sɨriə mɨne Silisiə ikɨn kəni matuem əskasɨk niməfaki mɨn.Naliuəkiən tatol keiu lan rəha Pol|alt="Paul's 2nd journey" src="Paul2 TNP.tif" size="span" loc="Act 15:36-18:22" copy="SIL" ref="Uək 15:36–18:22"
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.