Atos 15
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NTLH
1 Kəni nətəmimi nəuvein kəmotsɨpən Jutiə mohiet=pa Antiok məutəgətun piatah mɨn məutəni məmə, “Okəmə kəsəhgi-pəniən itəmah, təhmen e inu iətəm Lou rəha Mosɨs tətəni, ko Uhgɨn təsosmiəgəhiən itəmah.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Kəni Pol mɨne Panəpəs ilah nətəmi əha kɨnəutahi ilah mɨn o nəghatiən əha, kəni mɨnəutagət əfəməh e nəniən əha. Kəni uərisɨg, nətəmimi rəha niməfaki əha Antiok kəmotɨtəpɨn Pol mɨne Panəpəs mɨne ilah mɨn nəuvein məmə okəhuvən Jerusɨləm moteruh aposɨl mɨn mɨne eldə mɨn rəha niməfaki o nəniən əha.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Nətəmimi rəha niməfaki kəmotahli=pən ilah kəhuvən, kəni nian ilah kəmohiet=pən Fonisiə mɨne Səmeriə, kəmotəni pətɨgəm məmə təməhro lanu Uhgɨn tatiuvi=pa Nanihluə mɨn kəutəhuva rəhan nətəmimi. Kəni nəghatiən əha təmol piatah mɨn ikɨn əha nɨkilah tətagiən pɨk.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Nian kəməhuva Jerusɨləm, nətəmimi rəha niməfaki mɨne aposɨl mɨn mɨne eldə mɨn rəha niməfaki, kəmotagiən məmə okotos ilah məhuvən imalah mɨn ikɨn. Kəni Pol mɨne nətəmimi əha kəmotəni pətɨgəm natimnati iətəm Uhgɨn təməfən nəsanəniən kəm lah məmə okotol.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Mətəu Farəsi nəuvein əha ikɨn iətəm kəutəni nɨpəhriəniən e Iesu, kəmotəhtul motəni məmə, “Nanihluə mɨn, okəkeikei kəhgi=pən ilah, kəni okotəkeikei motəgətun ilah məmə okotohtəu=pən Lou rəha Mosɨs.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Kəni aposɨl mɨn mɨne eldə mɨn rəha niməfaki kəmotəharəg məutəghati e nəniən əha.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Kəni nian kəmotəghati nəfəməh nəuvetɨn, kəni Pitə təməhtul məni məmə, “Piak mɨn. Itəmah nəkotəhrun vivi məmə nuvəh rəkɨs Uhgɨn təmɨtəpɨn iəu e nɨkitəmah məmə iəkəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr rəha Iesu kəm Nanihluə mɨn məmə okotəni nɨpəhriəniən lan.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Uhgɨn təhrun nətəlɨgiən rəha nətəmimi, kəni in tɨnəgətun rəkɨs məmə nɨkin tagiən məmə otosmiəgəh nətəmi mɨn u kəsəniəmə nətəm Isrel əmə, mətəu-inu təməfa Narmɨn Rəha Uhgɨn kəm lah təhmen əmə mə inu təməfa kəm tah.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 In təməsol pɨsɨniən əmə kəm lah. !Kəpə! In təmafəl rəkɨs rəhalah noliən tərah mɨn mətəu-inu kəutəni nɨpəhriəniən lan təhmen=pən əmə mə inu tɨnol rəkɨs kəm tah.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 “?Mətəu təhro itəmah nəutəhuvən e suaru pɨsɨn məmə Uhgɨn nɨkin otahmə? ?Təhro itəmah nɨnəutətu=pən Lou e nəhuvegɨlah məmə in nati fɨgəm kəti iətəm ilah kəutələs? !Kəpə! Itəmah, oteruh-to. Kitah mɨne tɨpɨtah mɨn kitah rəfin kəsotəhmeniən məmə okotələs nati fɨgəm əha.
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Mətəu kitah kəutəhatətə məmə Iesu in Iərmənɨg rəhatah, kəni in tatosmiəgəh itah e rəhan nəuvɨriən əmə, kəni in mətol əmə lanəha kəm lah.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Nəghatiən əha təmol ilah kotəruru nati okotəni, kəni məutətəlɨg e Pol mɨne Panəpəs kɨnətuanus pətɨgəm nati apɨspɨs mɨn mɨne nəmtətiən pɨsɨn pɨsɨn mɨn iətəm Uhgɨn təmol ilau kuol e nəhmtɨ Nanihluə mɨn.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Nian kəmuol naunun e nəni pətɨgəmiən uək mɨn rəhalau, kəni Jemɨs təhtul məni məmə, “Piak mɨn. Otətəlɨg vivi-to e rəhak nəghatiən.
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Pitə təməni-vivi agɨn kəm tah məmə təməhro lanu Uhgɨn təmaupən miet=pən o Nanihluə mɨn məmkirəkɨs ilah nəuvein məmə rəhan mɨn.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Kəni nati əha təhmen=pən əmə e nəghatiən iətəm iəni rəha Uhgɨn təməni iətəm kəmətei e Nauəuə Rəha Uhgɨn. Uhgɨn tətəni məmə,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘Uərisɨg e natimnati mɨn əha, oiəkɨtəlɨg=pa mɨn.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 məmə nətəmi əpnapɨn e nɨtəni mɨn u Nanihluə mɨn, iətəm iəmɨtəpɨn rəkɨs ilah məmə rəhak nətəmimi mɨn, ilah okotəsal lak.
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Iəu Iərmənɨg iətəni lanu, kəni iəmol nətəmimi kotəhrun rəkɨs nati əha nuvəh aupən.’”
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Kəni Jemɨs təməni məmə, “Kəni tol lanəha, iəu iəkəni məmə rəueiu Nanihluə mɨn tepət kɨnautəuhlin nətəlɨgiən rəhalah mɨnəutəhuva o Uhgɨn. Kəni təsəuvɨriən məmə rəueiu əha kitah okotol tiəkɨs pɨk mɨn o lah.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Mətəu pəh okotətei nauəuə kəti tuvən kəm lah məmə okəsotuniən nauəniən mɨn u kəmol rəkɨs sakrifais lan kəm narmɨ nati mɨn u iərmɨs mɨn, kəni kotamɨkmɨk e nəhmtɨ Uhgɨn. Kəni məsotoliən təfagə e pətan. Kəni məsotuniən nati miəgəh iətəm kəmarin nentəui mətəu-inu nɨran əha ikɨn e nɨpətɨn. Kəni okəsotuniən nɨrə.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Okotəkeikei motəniəhu ilah lanəha o nələhuiən nəməlinuiən tətatɨg o iəfaki mɨn, nətəm Isrel mɨne Nanihluə mɨn, mətəu-inu nətəmimi kəutɨsiai Mosɨs, kəni təmətuəuin nuvəh rəkɨs e Sapət mɨn rəfin, nətəmimi kəutafin Lou rəha Mosɨs əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel. Kəni kəutəni pətɨgəm nəghatiən mɨn əha e taun mɨn rəfin.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Kəni aposɨl mɨn mɨne eldə mɨn mɨne nətəmimi rəha niməfaki kəmotegəhan məmə okotahli=pən ilah mɨn nəuvein kotohtəu=pən Pol mɨne Panəpəs məhuvən Antiok. Kəni kəmotətgi=pən Sailəs mɨne Jutəs u kətəni məmə Pasapəs. Suah mil əha nətəmimi kəutɨsiai ilau.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Kəni kəmotəfən nauəuə kəm lah məmə okotos məhuvən. Nauəuə tətəni məmə,
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Itɨmah iəmotətəu məmə nətəmimi nəuvein u e nɨkitɨmah kəmotol tiəkɨs pɨk kəm təmah, kəni itəmah nəmotətəu tərah e nəghatiən rəhalah. Mətəu itɨmah iəməsotəfəniən nəghatiən məmə okəhuvən motəni lanəha.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Tol lanəha kəni itɨmah iəmotauɨn e nəghatiən kəti, kəni motegəhan məmə itɨmah nəuvein okotos nəghatiən rəhatɨmah muɨtəu=pən Pol mɨne Panəpəs u itɨmah iəkotolkeikei pɨk ilau.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Iuəkɨr kiamɨs o uək u rəha Iərmənɨg rəhatah, Iesu Krɨsto.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Kəni itɨmah iəutahli=pɨnə Jutəs mɨne Sailəs məmə okiauvnə mueh itəmah. Ilau okuəni əhruahru kəm təmah nəghatiən kətiəh əmə iətəm itɨmah iəmotətei.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn nɨkin tagiən mɨne nɨkitɨmah tagiən məmə iəsotəfɨnə mɨniən lou kəti kəm təmah məmə otəfɨgəm pɨk o təmah, mətəu in əmə u nəkotəkeikei motol:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 onəsotuniən nauəniən mɨn u kɨnol rəkɨs sakrifais lan kəm narmɨ nati mɨn u iərmɨs mɨn; kəni məsotuniən nɨran; kəni məsotuniən nati miəgəh u kəmarin nentəui mətəu-inu nɨran əha ikɨn e nɨpətɨn; kəni məsotoliən təfagə e pətan. Nəmə nəutohtəu=pən nəghatiən mɨn əha, onəkəhuvən e suaru təuvɨr.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Kəni nətəmi asoli mɨn əha kəmotahli=pən nətəmi əha ilah kuvət məmə okəhuvən əpəha Antiok. Nian kəmohietɨgəm=pən Antiok, kəmotauɨn e nətəmimi rəha niməfaki mɨn əha ikɨn əha, kəni kəhuva kətiəh, kəni kotəfən nauəuə u kəm lah.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Kəni nian kəmotafin nauəuə u, nɨkilah təmagiən mətəu-inu nəghatiən əha təməfəri nɨkilah.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Jutəs mɨne Sailəs ilau iəni mil rəha Uhgɨn. Kəmuəghati təfəməh kəm piatah mɨn əha mətuəfəri nətəlɨgiən rəhalah mətuol ilah kəutəhtul əskasɨk.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Ilau kəmuatɨg təfəməh nəuvetɨn ikɨn əha, kəni piatah mɨn kəmotauiəhruin ilau kəni motətapuəh məmə Uhgɨn otəfən rəhan nəməlinuiən kəm lau, kəni motahli=pən ilau kiatəlɨg=pən o nətəmi mɨn u kəmotahli=pa ilau.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 — ausente —
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 — ausente —
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Nian nəuvein uərisɨg, Pol təməni=pən kəm Panəpəs məmə, “Təuvɨr məmə kiatəlɨg mɨn mian mueruh pialau mɨn e taun mɨn rəfin u kəmuəni pətɨgəm nəghatiən ikɨn rəha Iərmənɨg kəm lah, mueruh-to məmə kəutəhratɨg.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Kəni Panəpəs təmegəhan kəni molkeikei məmə otit mɨn Jon Mak.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Mətəu Pol təməniəhu əskasɨk məsolkeikeiən, mətəu-inu Jon Mak təməpəh rəkɨs ilau əpəha Pamfiliə mɨtəlɨg məsɨtəu-pəniən ilau mətəuarus kɨnuol naunun e uək.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Kəni kəmuəni təskasɨk e nian əha, əmeiko muəuəri ilau mɨn. Kəni Panəpəs təmit Mak kəni muos negəu kəti mian əpəha Saiprəs.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Mətəu Pol təmit Sailəs ilau min. Kəni nətəm kəutəfaki kəmotəfaki məmə Iərmənɨg oteh vivi ilau e rəhan nəuvɨriən, kəni motahli pətɨgəm ilau.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Kəni kəmualiuək mian=pən Sɨriə mɨne Silisiə ikɨn kəni matuem əskasɨk niməfaki mɨn.Naliuəkiən tatol keiu lan rəha Pol|alt="Paul's 2nd journey" src="Paul2 TNP.tif" size="span" loc="Act 15:36-18:22" copy="SIL" ref="Uək 15:36–18:22"
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.