Atos 14
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 E Ikoniəm kəmian mɨn əpəha e nimə rəha nuhapumɨniən rəha nətəm Isrel, kəni mətuəni pətɨgəm nəghatiən rəha Uhgɨn, kəni nəghatiən rəhalau təuvɨr pɨk, kəni təmiuvi=pa nətəmimi tepət məmə ilah kəmotəni nɨpəhriəniən e Iesu, inu nətəm Isrel tepət mɨne Ianihluə tepət mɨn nətəm kəutohtəu=pən noliən rəha nəfakiən rəha nətəm Isrel.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Mətəu nətəm Isrel mɨn u kəməsotəniən nɨpəhriəniən e rəhalau nəghatiən, kəməhuvən o Nanihluə mɨn, motol ilah kotəməki pɨk e nətəmi mɨn u kəutəni nɨpəhriəniən e Iesu, məutol niəməha kəm lah.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Mətəu Pol mɨne Panəpəs kəmuatɨg təfəməh ikɨn, məsuəgɨniən e lah, mətuəkeikei matuəni pətɨgəm nəghatiən rəha nəuvɨriən rəha Uhgɨn kəm nətəmimi rəfin. Kəni Iərmənɨg təmol ilau kuol nati apɨspɨs mɨne nəmtətiən tepət məmə nətəmimi okotəhrun məmə rəhalau nəghatiən in nəghatiən pəhriən.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Kəni nətəm ikɨn əha, kəmotəhapu ilah mɨn, nəuvein kəutohtəu=pən nətəm Isrel u kəsotəniən nɨpəhriəniən e Iesu, kəni nəuvein kəutohtəu=pən aposɨl mil əha, Pol mɨne Panəpəs.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Kəni nətəm Isrel mɨne Nanihluə mɨn, mɨne nətəmi asoli mɨn rəhalah mɨn, kɨnautol nəghatiən oneuən kəti məmə okotərəkɨn ilau, kəni kotahtɨhmu ilau e kəpiel.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Mətəu nian kəmuətəu nəghatiən oneuən rəhalah, ilau kəmuagɨm mian əpəha e profens rəha Likaoniə, kəni mian əpəha e taun mil əha, Listra mɨne Terpe. Kəni e taun mil əha mɨne ikɨn mɨn tɨtəlau e taun mil əha,
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 ilau kətuəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr rəha Iesu Iosmiəgəh.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Kəni əha Listra, suah kəti əha ikɨn. Nian təmair mətəu nəhlkɨn mil kəmuəpaiu təruru naliuəkiən, təmətəharəg əmə, kəni in təmətəharəg əha ikɨn
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 matətəlɨg e nəghatiən rəha Pol. Pol təməsal=pən əhruahru o suah kəha, mɨnəhrun məmə in tɨnəhatətə rəkɨs məmə nəhlkɨn təhrun nəuvɨriən,
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 kəni magət əfəməh lan məmə, “!Ei piak, əhtul!” Kəni əmeiko, suah u təməhtul əhruahru kəni mɨnətaliuək.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Nian nɨmənin nətəmimi kəmoteruh nati əha iətəm Pol təmol, kəmotəni əfəməh e nəghatiən Likaoniə məmə, “!Ei! Otafu-to. Uhgɨn mɨn rəhatah kɨnotol nətəmimi e lah, kəni mɨnəhuva imatah ikɨn.”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Kəni kəmotauɨn ərəg-rəg e nərgɨ Panəpəs məmə Sus u nɨpətɨn təni məmə in iərmənɨg rəha uhgɨn mɨn rəhalah. Kəni motauɨn ərəg-rəg mɨn e nərgɨ Pol məmə Heremes, nɨpətɨn u təni məmə in iətəm tətəghati rəha uhgɨn mɨn rəhalah. Kəmotauɨn lan lanəha mətəu-inko Pol tətəghati pɨk, mapirəkɨs Panəpəs.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Nimə rəha narmɨ nati rəha uhgɨn əha Sus, in tətəhtul ihluə e taun əha. Kəni pris rəha uhgɨn əha Sus təmasɨg kau mɨn nəuvein iətəm təmətu=pən rəkɨs nəugɨnɨgi e lah. Kəni məmki ilah muva e namtɨhluə rəha lahuənu. Mətəu in mɨne nɨmənin nətəmimi kotolkeikei məmə kotol sakrifais kəm lau motol nəni-viviən lan kəm Pol mɨne Panəpəs.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Mətəu nian aposɨl mil kəmuətəu nəghatiən e nati əha kəni muəhrun, kəmuəhapu rəhalau napən. Kəni kəmuaiu mian əpəha e nəlugɨn e lah. Kəni muagət əfəməh məmə,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 “!Ei, nəman! ?Nəkotəni məmə nautol nak u? Itɨmlau iətəmimi əmə təhmen e təmah. Iatuos nəniən təuvɨr mətiəuva kəm təmah, kəni iəkuolkeikei məmə iəkuəuhlin nətəlɨgiən rəhatəmah məmə nəkotəpəh nəfakiən kəm uhgɨn mɨn u iətəm rəhalah nəsanəniən tɨkə. Mətəu onəkotəfaki əmə kəm Uhgɨn iətəm tətəmiəgəh, mətatɨg itulɨn. In pɨsɨn əmə təmol neai, nɨftəni, nɨtəhi, mɨne natimnati rəfin iətəm kəutatɨg ikɨn mɨn rəfin.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 “Aupən in təmegəhan məmə nətəmimi ikɨn mɨn rəfin məmə ilah okotohtəu=pən aru əmə suaru mɨn rəhalah.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Mətəu nian rəfin in tatol suaru kəm lah məmə ilah kotəhrun neruhiən rəhan nəuvɨriən iətəm in tatol. In tatol nuhuən tətəfuv, matol nauəniən mɨn e nasumiən, kəni kautol nɨpətɨlah e nian əhruahru rəhalah. In tətəfən nauəniən kəm təmah mol itəmah nəutətəu təuvɨr.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Mətəu kəmətuəni pau nəghatiən əha kəm lah, iuəkɨr əmə kəni kuəruru nəniəhuiən ilah o noliən sakrifais o nəni-viviən ilau.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Kəni nətəmimi nəuvein e nəuanɨləuɨs rəha nətəm Isrel kəmotsɨpən Antiok əha Pɨsitiə mɨne Ikoniəm mohiet=pa Listra, kəni kəmotol nətəlɨgiən rəha nətəmimi tepət məmə okotəməki e Pol mɨne Panəpəs. Kəni kəmotələs Pol kəni motəhti e kəpiel, kəni moteikəpan məhuvən motəraki pətɨgəm e taun motəpəh tətəməhli. Nɨkilah təhti məmə təmɨmɨs.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Mətəu nian nətəmi rəha Iesu kəməhuva motəhtul təlau lan, kəni təhtul əmeiko muvən mɨn əpəha imə e taun. Kəni kəməni=pa lauɨg lan, in mɨne Panəpəs kəmiaiet mian Terpe.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Kəni Pol mɨne Panəpəs kəmuəni pətɨgəm nəniən təuvɨr e taun əha Terpe, kəni kəmiavi=pa nətəmimi tepət kəhuva o Iesu. Kəni kəmiatəlɨg miəuva Listra, kəni uərisɨg miaiet mɨn miəuva Ikoniəm, kəni kiaiet mɨn miəuva Antiok əha Pɨsitiə.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Kəni ikɨn əha, kəmətuəfu əskasɨk e nətəmi rəha Iesu. Kəni mətuəfən nəghatiən məmə okotəhtul əskasɨk e nəhatətəiən e Iesu. Kəni matuəni məmə, “Kitah okotatɨg e nərahiən tepət nian kəhuvən e suaru rəha nuvəniən matɨg ahgəl Narmənɨgiən Rəha Uhgɨn. Mətəu nati əpnapɨn əmə, kitah okotəkeikei məutəhtul əskasɨk.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Kəni e niməfaki mɨn ikɨn mɨn rəfin iətəm ilau kətian ikɨn, mətuəfəri eldə mɨn rəhalah. Kəni mətuəpəh nauəniən matuol əmə nəfakiən, kəni mətuələhu e nəhlmɨ Iərmənɨg nətəmimi nətəm kɨnotəni rəkɨs nɨpəhriəniən lan.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Kəni ilau kəmian=pən Pɨsitiə ikɨn muəsəu-pah mueiuaiu Pamfiliə ikɨn e taun əha Perka,
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 ikɨn əha ilau kəmuəni pətɨgəm nəniən təuvɨr ikɨn. Kəni ilau muəsəu-pah mueiuaiu=pa mɨn e taun kəti mɨn Ataliə,
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 kəni kəmuos negəu ikɨn miatəlɨg=pa Antiok əha Sɨriə. Nətəm Antiok əha inəha, aupən ikɨn ilah kəmotahli=pən Pol mɨne Panəpəs məmə okian muəni pətɨgəm nəghatiən rəha Uhgɨn, kəni motəfaki məmə Uhgɨn oteh vivi ilau e ikɨn mɨn iətəm ilau kətian ikɨn. Kəni rəueiu kɨnuol naunun uək rəhalau.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Nian ilau kəmiatəlɨg=pa mɨn, kəmuauɨn e nətəmimi rəha niməfaki məmə okəhuva kətiəh. Kəni ilau kəmuəni pətɨgəm kəm lah natimnati rəfin iətəm Uhgɨn təmol ilau kuol e nəsanəniən rəhan, kəni muəni məmə təməhro lanu Nanihluə mɨn, ilah kəməhuva motəni nɨpəhriəniən e Iesu.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Kəni ikɨn əha, ilau kəmuatɨg tuvəh nəuvetɨn ilah nətəmi rəha Iesu.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.