Atos 11
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 Kəni aposɨl mɨn mɨne nətəm kəutəfaki əpəha ikɨn mɨn e nɨtəni Jutiə kəmotətəu məmə Nanihluə mɨn, ilah mɨn kɨnəutəni nɨpəhriəniən e nəghatiən rəha Uhgɨn.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Kəni nian Pitə təməri muvən Jerusɨləm, mətəu nətəmi rəha iəfaki mɨn iətəm kəutəni məmə okəkeikei kəhgi=pən nətəmimi, ilah kɨnəutəni nɨkalɨn,
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 məutəni məmə, “?Təhro ik nəmuvən mətatɨg e nimə rəha nətəmi kəsəhgi-pəniən ilah, mətauən itəmah min ilah?”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Kəni Pitə tɨnətuəuin mətəni-vivi kəm lah nanusiən rəha natimnati rəfin əpəha Sisəriə,
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 təmətəni kəm lah məmə, “Nian iəmətatɨg əpəha Jopə mətəfaki meruh nati kəti təhmen e nəməhlairiən. E nati əha, iəmeruh nati kəti təhmen e tapolɨn asoli kəti təmeiuaiu e neai kətaskəlɨm nɨfɨfɨn mɨn kətəhlman-əhlman təteiuaiu mətuva ohniəu.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Iəməsal=pən vivi e nɨpəgnəua nati əha meruh nati miəgəh pɨsɨn pɨsɨn mɨn əha ikɨn iətəm kəutaliuək, mɨne məutəlkəu, mɨne nati arpɨn mɨn, mɨne mənɨg pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Kəni iəmətəu nəuia iətəmi kəti tətəni=pa kəm iəu məmə, ‘Pitə, əhtul muhamu nəuvein mun.’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 “Mətəu iəkəni=pən kəm in məmə, ‘!Iərmənɨg, kəpə! E rəhak nəmiəgəhiən iəsuniən nati kəti tol lanko iətəm Lou rəham tətəniəhu məmə iəsuniən tamɨkmɨk e nəhmtəm.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 “Iəmətəu mɨn nəuia iətəmi u təmsɨpən e neai mətəni=pa kəm iəu məmə, ‘Səniən məmə nati kəti tamɨkmɨk iətəm iəu Uhgɨn iətəni məmə təuvɨr əmə təsamɨkmɨkiən.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Iəmuəghati o natimnati mɨn əha muau kɨsɨl, kəni tapolɨn əha təməri muvən əpəha e neai.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 “Kəni rəueiu agɨn e nian əha, suah milahal kɨsɨl kəmlietɨgəm=pa e nimə iətəm iəutatɨg ikɨn. Iətəm Sisəriə kəti təmahli=pa ilahal məmə okɨluva ohniəu, mɨhlit iəu mɨhluva.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təni=pa kəm iəu məmə iəkɨtəu=pən ilahal, nɨkik otəsəhtiən məmə ilahal Nanihluə mɨn. Piatah mɨn sikɨs u ilah kəmotətəu=pa iəu, iəməhuvən mohiet=pən əpəha e nimə rəha suah əha Koniliəs məhuvən imə.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Kəni in təməni=pa kəm tɨmah məmə təməhro lanu in təmeruh agelo kəti rəha Uhgɨn təmuva miet=pən ohni məmə, ‘Ahli=pən nətəmimi nəuvein kəhuvən əpəha Jopə o suah kəti nərgɨn u Saimon Pitə.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 In otəni=pɨnə nəghatiən kəti kəm təmah, kəni nian nəkotətəu nəghatiən əha, kəni Uhgɨn otosmiəgəh itəmah rəfin, ik mɨne rəham mɨn, mɨne rəham mɨn noluək mɨn.
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 “Kəni nian iəmətuəuin mətəghati, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmeiuaiu məriauəh matɨg e lah, Nanihluə mɨn, təhmen əmə e inu təmuva e tah, nətəm Isrel, aupən mɨne.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Kəni nɨkik tətəhti nəghatiən iətəm Iərmənɨg təməni məmə, ‘Jon təmol bəptais e nətəmimi e nəhu, mətəu otəsuvəhiən Uhgɨn tol bəptais e təmah e Narmɨn Rəhan.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Kəni nəmə Uhgɨn tətəfən kəm Nanihluə mɨn Narmɨn kətiəh əmə iətəm təməfa kəm tah nətəm Isrel nian kitah kəmotəni nɨpəhriəniən e Iesu Krɨsto, iəu iətəmimi əmə u, ko iəsəniəhuiən Uhgɨn o nati nak iətəm in tolkeikei məmə otol kəm lah.”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Nian kəmotətəu nəghatiən rəha Pitə, ilah kəməsotagət mɨniən, mətəu kəmotəni-vivi Uhgɨn motəni məmə, “Nati əha tol lanəha məmə Uhgɨn tɨnol rəkɨs suaru rəha Nanihluə mɨn məmə ilah mɨn okotəuhlin ilah e rəhalah noliən tərah mɨn məmə Uhgɨn otosmiəgəh ilah.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Nian Sol mɨne rəhan mɨn kəmotuhamu Stipɨn, kəmotol tərah e nətəm kəutəni nɨpəhriəniən e Iesu. Kəni nətəm nəfaki mɨn əha kəmotagɨm məhuvən isəu əpəha ikɨn mɨn əpəha Fonisiə mɨne Saiprəs mɨne Antiok, məutəni pətɨgəm nərgɨ Iesu kəm nətəm Isrel mɨn əmə u kəutatɨg əha ikɨn mɨn əha.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Mətəu nəfaki mɨn nəuvein, nətəm Saiprəs mɨne Saerin, kəməhuvən Antiok məutəni pətɨgəm mɨn nanusiən təuvɨr rəha Iərmənɨg Iesu kəm nətəmimi əpnapɨn mɨn əmə u Nanihluə mɨn, səniəmə nətəm Isrel əmə.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Kəni Iərmənɨg təmol natimnati tepət e rəhan nəsanəniən kəni mətasiru pɨk e lah, kəni nətəmimi tepət tepət kəmotəuhlin ilah məutəni nɨpəhriəniən e Iərmənɨg Iesu.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Nətəm kəutəfaki əpəha Jerusɨləm kəmotətəu nanusiən u, kəni ilah kəmotahli=pən Panəpəs məmə otuvən əpəha Antiok.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Nian təmiet=pən, meruh məmə Uhgɨn təmolkeikei pɨk ilah matol təuvɨr kəm lah, kəni nətəmimi tepət kəmotəni nɨpəhriəniən e Iesu, kəni Panəpəs nɨkin təmagiən masiru e lah məmə ilah okotəhtul əskasɨk e Iərmənɨg e nɨkilah rəfin.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Panəpəs in iətəmi təuvɨr kəti iətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn təriauəh mətatɨg lan, kəni rəhan nəhatətəiən in təskasɨk e Uhgɨn. Kəni in təmasiru e nətəmimi tepət ikɨn əha məmə ilah okotəni nɨpəhriəniən e Iərmənɨg Iesu.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Kəni Panəpəs təmiet muvən Tasəs mətəsal e Sol.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Nian təmeruh Sol, tit mian əpəha Antiok, kəni muatɨg ikɨn o nu apiəpiə kətiəh mətuəfaki ilah nətəmi rəha niməfaki əha mətuəgətun nətəmimi tepət. Ikɨn əha Antiok kəmətuəuin kauɨn e nətəmi rəha Iesu Krɨsto məmə “Krɨstɨn.”
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 E nian əha, iəni mɨn nəuvein rəha Uhgɨn kəmohiet Jerusɨləm məhuvən əpəha Antiok.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Kəti nərgɨn u Akapus təməhtul məghati e nəsanəniən e Narmɨn Rəha Uhgɨn məmə nəumɨs otan e nɨtəni mɨn rəfin iətəm Rom tətarmənɨg e lah. (Kəni təmuva mol nɨpəhriəniən lan. Nəumɨs təman nian Klotiəs təmətarmənɨg e nətəm Rom.)
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Kəni nətəmi rəha Iesu əpəha Antiok kəmotolkeikei məmə okotasiru e nətəmi rəha Iesu əpəha Jutiə. Iətəmi kəti təhrun nəfəniən məni nak in təhrun nəfəniən.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Kəni kəmotol məni mɨn əha, motəfən kəm Panəpəs mɨne Sol məmə okuos mian kəm eldə mɨn rəha niməfaki əpəha Jerusɨləm.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.