Atos 11
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Kəni aposɨl mɨn mɨne nətəm kəutəfaki əpəha ikɨn mɨn e nɨtəni Jutiə kəmotətəu məmə Nanihluə mɨn, ilah mɨn kɨnəutəni nɨpəhriəniən e nəghatiən rəha Uhgɨn.
1 Ora, ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judéia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Kəni nian Pitə təməri muvən Jerusɨləm, mətəu nətəmi rəha iəfaki mɨn iətəm kəutəni məmə okəkeikei kəhgi=pən nətəmimi, ilah kɨnəutəni nɨkalɨn,
2 E quando Pedro subiu a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 məutəni məmə, “?Təhro ik nəmuvən mətatɨg e nimə rəha nətəmi kəsəhgi-pəniən ilah, mətauən itəmah min ilah?”
3 dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Kəni Pitə tɨnətuəuin mətəni-vivi kəm lah nanusiən rəha natimnati rəfin əpəha Sisəriə,
4 Pedro, porém, começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 təmətəni kəm lah məmə, “Nian iəmətatɨg əpəha Jopə mətəfaki meruh nati kəti təhmen e nəməhlairiən. E nati əha, iəmeruh nati kəti təhmen e tapolɨn asoli kəti təmeiuaiu e neai kətaskəlɨm nɨfɨfɨn mɨn kətəhlman-əhlman təteiuaiu mətuva ohniəu.
5 Estava eu orando na cidade de Jope, e em êxtase tive uma visão; descia um objeto, como se fosse um grande lençol, sendo baixado do céu pelas quatro pontas, e chegou perto de mim.
6 Iəməsal=pən vivi e nɨpəgnəua nati əha meruh nati miəgəh pɨsɨn pɨsɨn mɨn əha ikɨn iətəm kəutaliuək, mɨne məutəlkəu, mɨne nati arpɨn mɨn, mɨne mənɨg pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
6 E, fitando nele os olhos, o contemplava, e vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Kəni iəmətəu nəuia iətəmi kəti tətəni=pa kəm iəu məmə, ‘Pitə, əhtul muhamu nəuvein mun.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro, mata e come.
8 “Mətəu iəkəni=pən kəm in məmə, ‘!Iərmənɨg, kəpə! E rəhak nəmiəgəhiən iəsuniən nati kəti tol lanko iətəm Lou rəham tətəniəhu məmə iəsuniən tamɨkmɨk e nəhmtəm.’
8 Mas eu respondi: De modo nenhum, Senhor, pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum e imunda.
9 “Iəmətəu mɨn nəuia iətəmi u təmsɨpən e neai mətəni=pa kəm iəu məmə, ‘Səniən məmə nati kəti tamɨkmɨk iətəm iəu Uhgɨn iətəni məmə təuvɨr əmə təsamɨkmɨkiən.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Iəmuəghati o natimnati mɨn əha muau kɨsɨl, kəni tapolɨn əha təməri muvən əpəha e neai.
10 Sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 “Kəni rəueiu agɨn e nian əha, suah milahal kɨsɨl kəmlietɨgəm=pa e nimə iətəm iəutatɨg ikɨn. Iətəm Sisəriə kəti təmahli=pa ilahal məmə okɨluva ohniəu, mɨhlit iəu mɨhluva.
11 E eis que, nesse momento, pararam em frente à casa onde estávamos três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təni=pa kəm iəu məmə iəkɨtəu=pən ilahal, nɨkik otəsəhtiən məmə ilahal Nanihluə mɨn. Piatah mɨn sikɨs u ilah kəmotətəu=pa iəu, iəməhuvən mohiet=pən əpəha e nimə rəha suah əha Koniliəs məhuvən imə.
12 Disse-me o Espírito que eu fosse com eles, sem hesitar; e também estes seis irmãos foram comigo e entramos na casa daquele homem.
13 Kəni in təməni=pa kəm tɨmah məmə təməhro lanu in təmeruh agelo kəti rəha Uhgɨn təmuva miet=pən ohni məmə, ‘Ahli=pən nətəmimi nəuvein kəhuvən əpəha Jopə o suah kəti nərgɨn u Saimon Pitə.
13 E ele nos contou como vira em pé em sua casa o anjo, que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 In otəni=pɨnə nəghatiən kəti kəm təmah, kəni nian nəkotətəu nəghatiən əha, kəni Uhgɨn otosmiəgəh itəmah rəfin, ik mɨne rəham mɨn, mɨne rəham mɨn noluək mɨn.
14 o qual te dirá palavras pelas quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 “Kəni nian iəmətuəuin mətəghati, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmeiuaiu məriauəh matɨg e lah, Nanihluə mɨn, təhmen əmə e inu təmuva e tah, nətəm Isrel, aupən mɨne.
15 Logo que eu comecei a falar, desceu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós no princípio.
16 Kəni nɨkik tətəhti nəghatiən iətəm Iərmənɨg təməni məmə, ‘Jon təmol bəptais e nətəmimi e nəhu, mətəu otəsuvəhiən Uhgɨn tol bəptais e təmah e Narmɨn Rəhan.’
16 Lembrei-me então da palavra do Senhor, como disse: João, na verdade, batizou com água; mas vós sereis batizados no Espírito Santo.
17 Kəni nəmə Uhgɨn tətəfən kəm Nanihluə mɨn Narmɨn kətiəh əmə iətəm təməfa kəm tah nətəm Isrel nian kitah kəmotəni nɨpəhriəniən e Iesu Krɨsto, iəu iətəmimi əmə u, ko iəsəniəhuiən Uhgɨn o nati nak iətəm in tolkeikei məmə otol kəm lah.”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que dera também a nós, ao crermos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Nian kəmotətəu nəghatiən rəha Pitə, ilah kəməsotagət mɨniən, mətəu kəmotəni-vivi Uhgɨn motəni məmə, “Nati əha tol lanəha məmə Uhgɨn tɨnol rəkɨs suaru rəha Nanihluə mɨn məmə ilah mɨn okotəuhlin ilah e rəhalah noliən tərah mɨn məmə Uhgɨn otosmiəgəh ilah.”
18 Ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Assim, pois, Deus concedeu também aos gentios o arrependimento para a vida.
19 Nian Sol mɨne rəhan mɨn kəmotuhamu Stipɨn, kəmotol tərah e nətəm kəutəni nɨpəhriəniən e Iesu. Kəni nətəm nəfaki mɨn əha kəmotagɨm məhuvən isəu əpəha ikɨn mɨn əpəha Fonisiə mɨne Saiprəs mɨne Antiok, məutəni pətɨgəm nərgɨ Iesu kəm nətəm Isrel mɨn əmə u kəutatɨg əha ikɨn mɨn əha.
19 Aqueles, pois, que foram dispersos pela tribulação suscitada por causa de Estêvão, passaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Mətəu nəfaki mɨn nəuvein, nətəm Saiprəs mɨne Saerin, kəməhuvən Antiok məutəni pətɨgəm mɨn nanusiən təuvɨr rəha Iərmənɨg Iesu kəm nətəmimi əpnapɨn mɨn əmə u Nanihluə mɨn, səniəmə nətəm Isrel əmə.
20 Havia, porém, entre eles alguns cíprios e cirenenses, os quais, entrando em Antioquia, falaram também aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Kəni Iərmənɨg təmol natimnati tepət e rəhan nəsanəniən kəni mətasiru pɨk e lah, kəni nətəmimi tepət tepət kəmotəuhlin ilah məutəni nɨpəhriəniən e Iərmənɨg Iesu.
21 E a mão do Senhor era com eles, e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Nətəm kəutəfaki əpəha Jerusɨləm kəmotətəu nanusiən u, kəni ilah kəmotahli=pən Panəpəs məmə otuvən əpəha Antiok.
22 Chegou a notícia destas coisas aos ouvidos da igreja em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia;
23 Nian təmiet=pən, meruh məmə Uhgɨn təmolkeikei pɨk ilah matol təuvɨr kəm lah, kəni nətəmimi tepət kəmotəni nɨpəhriəniən e Iesu, kəni Panəpəs nɨkin təmagiən masiru e lah məmə ilah okotəhtul əskasɨk e Iərmənɨg e nɨkilah rəfin.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortava a todos a perseverarem no Senhor com firmeza de coração;
24 Panəpəs in iətəmi təuvɨr kəti iətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn təriauəh mətatɨg lan, kəni rəhan nəhatətəiən in təskasɨk e Uhgɨn. Kəni in təmasiru e nətəmimi tepət ikɨn əha məmə ilah okotəni nɨpəhriəniən e Iərmənɨg Iesu.
24 porque era homem de bem, e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Kəni Panəpəs təmiet muvən Tasəs mətəsal e Sol.
25 Partiu, pois, Barnabé para Tarso, em busca de Saulo;
26 Nian təmeruh Sol, tit mian əpəha Antiok, kəni muatɨg ikɨn o nu apiəpiə kətiəh mətuəfaki ilah nətəmi rəha niməfaki əha mətuəgətun nətəmimi tepət. Ikɨn əha Antiok kəmətuəuin kauɨn e nətəmi rəha Iesu Krɨsto məmə “Krɨstɨn.”
26 e tendo-o achado, o levou para Antioquia. E durante um ano inteiro reuniram-se naquela igreja e instruíram muita gente; e em Antioquia os discípulos pela primeira vez foram chamados cristãos.
27 E nian əha, iəni mɨn nəuvein rəha Uhgɨn kəmohiet Jerusɨləm məhuvən əpəha Antiok.
27 Naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia;
28 Kəti nərgɨn u Akapus təməhtul məghati e nəsanəniən e Narmɨn Rəha Uhgɨn məmə nəumɨs otan e nɨtəni mɨn rəfin iətəm Rom tətarmənɨg e lah. (Kəni təmuva mol nɨpəhriəniən lan. Nəumɨs təman nian Klotiəs təmətarmənɨg e nətəm Rom.)
28 e levantando-se um deles, de nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome por todo o mundo, a qual ocorreu no tempo de Cláudio.
29 Kəni nətəmi rəha Iesu əpəha Antiok kəmotolkeikei məmə okotasiru e nətəmi rəha Iesu əpəha Jutiə. Iətəmi kəti təhrun nəfəniən məni nak in təhrun nəfəniən.
29 E os discípulos resolveram mandar, cada um conforme suas posses, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia;
30 Kəni kəmotol məni mɨn əha, motəfən kəm Panəpəs mɨne Sol məmə okuos mian kəm eldə mɨn rəha niməfaki əpəha Jerusɨləm.
30 o que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.