Atos 11
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARC
1 Kəni aposɨl mɨn mɨne nətəm kəutəfaki əpəha ikɨn mɨn e nɨtəni Jutiə kəmotətəu məmə Nanihluə mɨn, ilah mɨn kɨnəutəni nɨpəhriəniən e nəghatiən rəha Uhgɨn.
1 E ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judeia que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Kəni nian Pitə təməri muvən Jerusɨləm, mətəu nətəmi rəha iəfaki mɨn iətəm kəutəni məmə okəkeikei kəhgi=pən nətəmimi, ilah kɨnəutəni nɨkalɨn,
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 məutəni məmə, “?Təhro ik nəmuvən mətatɨg e nimə rəha nətəmi kəsəhgi-pəniən ilah, mətauən itəmah min ilah?”
3 dizendo: Entraste em casa de varões incircuncisos e comeste com eles.
4 Kəni Pitə tɨnətuəuin mətəni-vivi kəm lah nanusiən rəha natimnati rəfin əpəha Sisəriə,
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 təmətəni kəm lah məmə, “Nian iəmətatɨg əpəha Jopə mətəfaki meruh nati kəti təhmen e nəməhlairiən. E nati əha, iəmeruh nati kəti təhmen e tapolɨn asoli kəti təmeiuaiu e neai kətaskəlɨm nɨfɨfɨn mɨn kətəhlman-əhlman təteiuaiu mətuva ohniəu.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Iəməsal=pən vivi e nɨpəgnəua nati əha meruh nati miəgəh pɨsɨn pɨsɨn mɨn əha ikɨn iətəm kəutaliuək, mɨne məutəlkəu, mɨne nati arpɨn mɨn, mɨne mənɨg pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
6 E, pondo nele os olhos, considerei e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis, e aves do céu.
7 Kəni iəmətəu nəuia iətəmi kəti tətəni=pa kəm iəu məmə, ‘Pitə, əhtul muhamu nəuvein mun.’
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 “Mətəu iəkəni=pən kəm in məmə, ‘!Iərmənɨg, kəpə! E rəhak nəmiəgəhiən iəsuniən nati kəti tol lanko iətəm Lou rəham tətəniəhu məmə iəsuniən tamɨkmɨk e nəhmtəm.’
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 “Iəmətəu mɨn nəuia iətəmi u təmsɨpən e neai mətəni=pa kəm iəu məmə, ‘Səniən məmə nati kəti tamɨkmɨk iətəm iəu Uhgɨn iətəni məmə təuvɨr əmə təsamɨkmɨkiən.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Iəmuəghati o natimnati mɨn əha muau kɨsɨl, kəni tapolɨn əha təməri muvən əpəha e neai.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se no céu.
11 “Kəni rəueiu agɨn e nian əha, suah milahal kɨsɨl kəmlietɨgəm=pa e nimə iətəm iəutatɨg ikɨn. Iətəm Sisəriə kəti təmahli=pa ilahal məmə okɨluva ohniəu, mɨhlit iəu mɨhluva.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que eu estava três varões que me foram enviados de Cesareia.
12 Kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təni=pa kəm iəu məmə iəkɨtəu=pən ilahal, nɨkik otəsəhtiən məmə ilahal Nanihluə mɨn. Piatah mɨn sikɨs u ilah kəmotətəu=pa iəu, iəməhuvən mohiet=pən əpəha e nimə rəha suah əha Koniliəs məhuvən imə.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele varão.
13 Kəni in təməni=pa kəm tɨmah məmə təməhro lanu in təmeruh agelo kəti rəha Uhgɨn təmuva miet=pən ohni məmə, ‘Ahli=pən nətəmimi nəuvein kəhuvən əpəha Jopə o suah kəti nərgɨn u Saimon Pitə.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia varões a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 In otəni=pɨnə nəghatiən kəti kəm təmah, kəni nian nəkotətəu nəghatiən əha, kəni Uhgɨn otosmiəgəh itəmah rəfin, ik mɨne rəham mɨn, mɨne rəham mɨn noluək mɨn.
14 o qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 “Kəni nian iəmətuəuin mətəghati, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmeiuaiu məriauəh matɨg e lah, Nanihluə mɨn, təhmen əmə e inu təmuva e tah, nətəm Isrel, aupən mɨne.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Kəni nɨkik tətəhti nəghatiən iətəm Iərmənɨg təməni məmə, ‘Jon təmol bəptais e nətəmimi e nəhu, mətəu otəsuvəhiən Uhgɨn tol bəptais e təmah e Narmɨn Rəhan.’
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Kəni nəmə Uhgɨn tətəfən kəm Nanihluə mɨn Narmɨn kətiəh əmə iətəm təməfa kəm tah nətəm Isrel nian kitah kəmotəni nɨpəhriəniən e Iesu Krɨsto, iəu iətəmimi əmə u, ko iəsəniəhuiən Uhgɨn o nati nak iətəm in tolkeikei məmə otol kəm lah.”
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era, então, eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Nian kəmotətəu nəghatiən rəha Pitə, ilah kəməsotagət mɨniən, mətəu kəmotəni-vivi Uhgɨn motəni məmə, “Nati əha tol lanəha məmə Uhgɨn tɨnol rəkɨs suaru rəha Nanihluə mɨn məmə ilah mɨn okotəuhlin ilah e rəhalah noliən tərah mɨn məmə Uhgɨn otosmiəgəh ilah.”
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade, até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Nian Sol mɨne rəhan mɨn kəmotuhamu Stipɨn, kəmotol tərah e nətəm kəutəni nɨpəhriəniən e Iesu. Kəni nətəm nəfaki mɨn əha kəmotagɨm məhuvən isəu əpəha ikɨn mɨn əpəha Fonisiə mɨne Saiprəs mɨne Antiok, məutəni pətɨgəm nərgɨ Iesu kəm nətəm Isrel mɨn əmə u kəutatɨg əha ikɨn mɨn əha.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra senão somente aos judeus.
20 Mətəu nəfaki mɨn nəuvein, nətəm Saiprəs mɨne Saerin, kəməhuvən Antiok məutəni pətɨgəm mɨn nanusiən təuvɨr rəha Iərmənɨg Iesu kəm nətəmimi əpnapɨn mɨn əmə u Nanihluə mɨn, səniəmə nətəm Isrel əmə.
20 E havia entre eles alguns varões de Chipre e de Cirene, os quais, entrando em Antioquia, falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Kəni Iərmənɨg təmol natimnati tepət e rəhan nəsanəniən kəni mətasiru pɨk e lah, kəni nətəmimi tepət tepət kəmotəuhlin ilah məutəni nɨpəhriəniən e Iərmənɨg Iesu.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Nətəm kəutəfaki əpəha Jerusɨləm kəmotətəu nanusiən u, kəni ilah kəmotahli=pən Panəpəs məmə otuvən əpəha Antiok.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia,
23 Nian təmiet=pən, meruh məmə Uhgɨn təmolkeikei pɨk ilah matol təuvɨr kəm lah, kəni nətəmimi tepət kəmotəni nɨpəhriəniən e Iesu, kəni Panəpəs nɨkin təmagiən masiru e lah məmə ilah okotəhtul əskasɨk e Iərmənɨg e nɨkilah rəfin.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou e exortou a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Panəpəs in iətəmi təuvɨr kəti iətəm Narmɨn Rəha Uhgɨn təriauəh mətatɨg lan, kəni rəhan nəhatətəiən in təskasɨk e Uhgɨn. Kəni in təmasiru e nətəmimi tepət ikɨn əha məmə ilah okotəni nɨpəhriəniən e Iərmənɨg Iesu.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Kəni Panəpəs təmiet muvən Tasəs mətəsal e Sol.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Nian təmeruh Sol, tit mian əpəha Antiok, kəni muatɨg ikɨn o nu apiəpiə kətiəh mətuəfaki ilah nətəmi rəha niməfaki əha mətuəgətun nətəmimi tepət. Ikɨn əha Antiok kəmətuəuin kauɨn e nətəmi rəha Iesu Krɨsto məmə “Krɨstɨn.”
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja e ensinaram muita gente. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 E nian əha, iəni mɨn nəuvein rəha Uhgɨn kəmohiet Jerusɨləm məhuvən əpəha Antiok.
27 Naqueles dias, desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Kəti nərgɨn u Akapus təməhtul məghati e nəsanəniən e Narmɨn Rəha Uhgɨn məmə nəumɨs otan e nɨtəni mɨn rəfin iətəm Rom tətarmənɨg e lah. (Kəni təmuva mol nɨpəhriəniən lan. Nəumɨs təman nian Klotiəs təmətarmənɨg e nətəm Rom.)
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Kəni nətəmi rəha Iesu əpəha Antiok kəmotolkeikei məmə okotasiru e nətəmi rəha Iesu əpəha Jutiə. Iətəmi kəti təhrun nəfəniən məni nak in təhrun nəfəniən.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judeia.
30 Kəni kəmotol məni mɨn əha, motəfən kəm Panəpəs mɨne Sol məmə okuos mian kəm eldə mɨn rəha niməfaki əpəha Jerusɨləm.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.