Atos 10
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 E taun Sisəriə, suah kəti əha ikɨn nərgɨn u Koniliəs. In iətəm Rom, kəni in iətəmi asoli rəha soldiə mɨn u ilah rəfin uan-hanrɨt. Kəni ilah kəutsɨpən e “Soldiə rəha Itali.”
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 In iətəmi kəti in tatɨsiai Uhgɨn rəha nətəm Isrel, mətɨtəu=pən noliən rəha nəfakiən rəhalah, in mɨne rəhan mɨn, mɨne noluək mɨn rəhan. In tətəfən rəhan məni tepət kəm ianrah mɨn, kəni mətəfaki kəm Uhgɨn rəha nətəm Isrel nian rəfin.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Nian kəti əmeiko e tri klok ləhnaiuv e nian tətəfaki lan, təmeruh nati kəti təhmen e nəməhlairiən. In təmafu vivi əmə agelo kəti rəha Uhgɨn tətuva ohni, kəni mauɨn lan məmə, “!Koniliəs!”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Nian nəhmtɨ Koniliəs təməhtul lan, in təməgɨn kəni məni məmə, “?Iərmənɨg, təhro?”
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Ahli=pən nətəmimi nəuvein kəhuvən əpəha Jopə, motos suah kəti məhuva, nərgɨn u Saimon Pitə.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 In tətatɨg ilau suah kəti nərgɨn u Saimon u tatol əpenə-penə e nɨlosɨ kau. Rəhan nimə tətəhtul iuəkɨr o nɨtəhi.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Nian agelo təməghati rəkɨs kəm in təmɨtəlɨg, kəni Koniliəs təmauɨn e rəhan ioluək keiu mɨne soldiə kəti iətəm tatol uək kəm in, kəni in mɨn iətəmi rəha nəfakiən.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 In təməni=pən rəfin natimnati iətəm in təmeruh kəm lahal, kəni mahli=pən ilahal məmə okɨhluvən Jopə.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Kəni kəməni lauɨg lan, nian mɨtɨgar tɨnalelin, kəni suah milahal əha kəmluva e suaru iuəkɨr o taun əha Jopə. E nian əha, Pitə in təmuvən əpəha ilɨs e nəhue nimə iətəm tepin-epin ikɨn məmə otəfaki kəm Uhgɨn.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Mətəu nəumɨs tɨnus, kəni nian kəmatol əhanəh nɨgɨn nauəniən, in təmair mətəu təmeruh nəməhlairiən kəti iətəm Uhgɨn təməfən.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 E nəməhlairiən əha, təmeruh neai təmerəh, kəni nati təhmen e tapolɨn asoli kətaskəlɨm nɨfɨfɨn mɨn, kəni kəhlman-əhlman teiuaiu=pa e nɨftəni. Nəməhlairiən rəha Pitə e nati miəgəh amɨkmɨk mɨn.|alt="Peter/unclean animal vision" src="cn01945B.tif" size="col" loc="Act 10:11-12" copy="Cook" ref="Uək 10:11-12"
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 E nɨpəg nati əha, təmeruh nati miəgəh pɨsɨn pɨsɨn mɨn əha ikɨn iətəm kəutaliuək mɨne mautəlkəu, mɨne mənɨg pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Kəni nəuia iətəmi kəti təməni=pən kəm in məmə, “Pitə, əhtul. Ohamu nəuvein mun.”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Mətəu Pitə təni məmə, “!Iərmənɨg, kəpə! E rəhak nəmiəgəhiən iətan məsun əhanəhiən nati kəti tol lanu iətəm Lou rəham təməniəhu məmə kəsuniən tamɨkmɨk e nəhmtəm.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Kəni nəuia iətəmimi təməghati mɨn kəm in məmə, “Səniən məmə nati kəti tamɨkmɨk iətəm iəu Uhgɨn iatəni məmə təuvɨr əmə, təsamɨkmɨkiən.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Kəmuəghati o natimnati mɨn əha mau kɨsɨl, kəni rəueiu agɨn mɨn, tapolɨn əha təməri muvən əpəha e neai.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Kəni Pitə nɨkin təməhti pɨk məmə otəhrun nɨpətɨ nati əha təmeh e nəməhlairiən u təmeruh. Mətəu suah milahal u iətəm Koniliəs təmahli=pən ilahal, kəmlətapuəh o nimə rəha Saimon, kəni mɨnluva mɨnleruh. Kəni mɨnluvən məhləhtul əpəha e namtɨhluə.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Kəni məhlauɨn əfəməh məmə, “!Ei! ?Suah kəti u ikɨnu nərgɨn u Saimon Pitə uə?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Kəni nian Pitə tətalkut əhanəh məmə otəhrun nɨpətɨ nati əha təmeh e nəməhlairiən, kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təməni=pən kəm in məmə, “!Ei, ətəu-to! Suah milahal kɨsɨl əpəha kələsal lam.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Əhtul uəhai meiuaiu muvən meruh ilahal. Nɨkim təsəhtiən məmə ko nəsuvəniən mɨtəu=pən ilahal mətəu-inu iəu iəmahli=pa ilahal məmə okɨluva.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Kəni Pitə təmeiuaiu muvən məni=pən kəm lahal məmə, “Mə iəu u iətəm itəmahal nələsal lan. ?Nəklolkeikei iəu o nah?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Kəni kɨhləni=pən kəm in məmə, “Əuəh. Iətəm tətarmənɨg e soldiə mɨn, u Koniliəs, təmahli=pa itɨmahal məmə iəkluva. In suah kəti iətəm tatɨsiai Uhgɨn kəni in məhruahru e nəhmtɨn, kəni nətəm Isrel kəutɨsiai pɨk in. Agelo kəti rəha Iərmənɨg təməni=pən kəm in məmə in otahli=pa itɨmahal iəhkluva mɨhlit ik kəhuvən iman ikɨn, məmə ik nəkanus nəghatiən kəm in pəh tətəu.”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Kəni Pitə təmit ilahal məhuvən imə məmə ilah okotapɨli əha ikɨn.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Kəməni lauɨg mɨn lan, kəmohiet=pən əpəha Sisəriə. Ikɨn əha Koniliəs təmətapuəh o rəhan mɨn mɨne nətəmimi mɨn nəuvein məmə okəhuva məutəhtahnin Pitə.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Nian Pitə təmətuəuin məmə tuva imə, kəni Koniliəs təmeiuaiu mɨsin nəulɨn e nəhlkɨ Pitə məmə otəfaki kəm in.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Mətəu Pitə təmeapən kəni miuvi-pəri mɨn kəni məni=pən kəm in məmə, “Əhtul, iəu iətəmimi əmə təhmen lam.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Kəni Pitə təmətəghati ilau Koniliəs kəni mian imə. Pitə təmeruh məmə nətəmimi tepət kɨnəhuva rəkɨs məutəharəg.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Kəni Pitə təməni=pən kəm lah məmə, “Itəmah rəfin nəkotəhrun vivi məmə tasim e Lou rəha nətəm Isrel məmə okəhuva motan kətiəh ilah nətəm səniə məmə nətəm Isrel, uə okəhuvən motatɨg pəti. Mətəu Uhgɨn təməni kəm iəu e nəməhlairiən məmə iəsəniən məmə suah kəti in tamɨkmɨk e nəhmtɨn.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Tol=pən lanəha, nian nəmotahli=pɨnə nəghatiən ohniəu, iəməsəniən nati kəti, nɨkik təmagiən əmə məmə iəkuva. ?Mətəu iəkolkeikei məmə iəkətapuəh məmə nəmotahli=pɨnə nəghatiən ohniəu məmə iəkuva o nak?”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Kəni Koniliəs təni məmə, “Nian kɨsɨl tɨnuvən rəkɨs təhmen əha rəueiu e tri klok ləhnaiuv, iəmətəfaki əpəha e rəhak nimə. Kəni rəueiu agɨn suah kəti iətəm rəhan napən tagəhag tətəhtul aupən lak,
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Kəni məni məmə, ‘Koniliəs. Uhgɨn təmətəu rəkɨs rəham nəfakiən, kəni məsaluiən e nati təuvɨr mɨn iətəm ik natol kəm ianrah mɨn.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Ahli=pən nətəmimi nəuvein kəhuvən əpəha Jopə o suah kəti əha ikɨn, nərgɨn u Saimon Pitə məmə otuva. In tətatɨg e nimə rəha suah kəti, nərgɨn u Saimon, u tol əpenə-penə e nɨlosɨ kau. Rəhan nimə tətəhtul e nɨkalɨ nɨtəhi.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Kəni iəkahli=pɨnə uəhai əmə nəghatiən ohnik. Kəni təuvɨr pɨk məmə ik nəkuva. Itɨmah rəfin u ikɨnu e nəhmtɨ Uhgɨn o iəkotətəlɨg lam məmə onəkəni=pa rəfin natimnati iətəm Iərmənɨg təməfɨnə məmə onəkəni=pa kəm tɨmah.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Kəni Pitə təməghati məni məmə, “Rəueiu inəhrun məmə səniəmə nətəm Isrel əmə iətəm Uhgɨn nɨkin tətagiən matol təuvɨr kəm lah,
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 mətəu nɨkin tagiən o nətəmimi e ikɨn mɨn rəfin u kəutɨsiai in mɨne mautol nati iətəm təhruahru.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 “Itəmah nəkotəhrun rəkɨs nəghatiən iətəm Uhgɨn təməfən kəm nətəm Isrel. Tətəni nanusiən təuvɨr rəha nəməlinuiən ilah Uhgɨn e Iesu Krɨsto iətəm in Iərmənɨg rəha nətəmimi ərəfin.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Itəmah nəkotəhrun natimnati mɨn iətəm Iesu iətəm Nasərɨt təmol əpəha ikɨn e Jutiə təmətuəuin e Kaləli. In təmol natimnati mɨn əha uərisɨg e uək rəha Jon Bəptais iətəm tətəni pətɨgəm kəm nətəmimi məmə okəkeikei kol bəptais e lah.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Iesu əha, Uhgɨn təmɨtəpɨn məfən Narmɨn Rəha Uhgɨn mɨne nəsanəniən kəm in, kəni mətəu-inu Uhgɨn tətatɨg ilau mɨn, in təmuvən e ikɨn mɨn matol nati təuvɨr mɨn, kəni matol vivi nətəmimi rəfin iətəm Setən təmələs ilah.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 “Itɨmah iəmoteruh natimnati iətəm in təmol əpəha Jerusɨləm mɨne ikɨn mɨn əpəha Jutiə. Kəni itɨmah iəmoteruh nian nətəmimi kəmotoh motətu-pəri e nɨgi kəməluau kəni tɨmɨs.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Mətəu Uhgɨn təmol təmiəgəh mɨn e nian iətəm tatol kɨsɨl lan, kəni matol əpu in kəm nətəmimi nəuvein məmə okoteruh məmə in təməmiəgəh mɨn.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Səniəmə nətəmimi rəfin kəmoteruh in, mətəu nətəmi mɨn əmə u iətəm Uhgɨn təmɨtəpɨn ilah məmə okoteruh, itɨmah əha iəmotauən kətiəh itɨmah min nian təməmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 “Kəni in təməni=pa kəm tɨmah məmə iəkotəni Iesu kəm nətəmimi, kəni motəni pətɨgəm məmə Uhgɨn təməfəri rəkɨs in məmə in otakil noliən rəha nətəmimi rəfin iətəm kautəmiəgəh mɨne iətəm kɨnohmɨs rəkɨs.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Iəni mɨn rəfin rəha Uhgɨn aupən kəmautəni pətɨgəm in məmə, nətəmimi rəfin iətəm kotəni nɨpəhriəniən lan, Uhgɨn otafəl rəkɨs rəhalah mɨn noliən tərah mɨn e nərgɨ Iesu.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Nian Pitə təmətəghati əhanəh, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuva məriauəh mətatɨg e lah rəfin u nətəm kəutətəu nəghatiən əha.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Kəni nətəm Isrel mɨn u kəutəni nɨpəhriəniən e Iesu iətəm kəmohtəu=pən Pitə əpəha Jopə məhuva, kəmotauɨt pɨk nian kəmoteruh nati əha məmə Uhgɨn tətətuati mɨn e Narmɨn Rəhan kəm nətəmi mɨn u səniəmə nətəm Isrel.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Kɨnotəhrun məmə təməfən Narmɨn Rəhan kəm lah mətəu-inu kəmotətəu nətəmimi kəutəghati e nəghatiən ikɨ pɨsɨn mɨn məutəni-vivi nərgɨ Uhgɨn.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 “?Pəh təhrun nəniəhuiən nətəmi mɨn u məmə ko kəsoliən bəptais e lah? Mətəu ilah kɨnotos rəkɨs Narmɨn Rəha Uhgɨn təhmen e tah.”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Kəni in təməni=pən məmə okol bəptais e lah e nərgɨ Iesu Krɨsto. Kəni ilah kəmotətapuəh o Pitə məmə otatɨg nəuvetɨn ilah min.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.