Atos 10
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARC
1 E taun Sisəriə, suah kəti əha ikɨn nərgɨn u Koniliəs. In iətəm Rom, kəni in iətəmi asoli rəha soldiə mɨn u ilah rəfin uan-hanrɨt. Kəni ilah kəutsɨpən e “Soldiə rəha Itali.”
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 In iətəmi kəti in tatɨsiai Uhgɨn rəha nətəm Isrel, mətɨtəu=pən noliən rəha nəfakiən rəhalah, in mɨne rəhan mɨn, mɨne noluək mɨn rəhan. In tətəfən rəhan məni tepət kəm ianrah mɨn, kəni mətəfaki kəm Uhgɨn rəha nətəm Isrel nian rəfin.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Nian kəti əmeiko e tri klok ləhnaiuv e nian tətəfaki lan, təmeruh nati kəti təhmen e nəməhlairiən. In təmafu vivi əmə agelo kəti rəha Uhgɨn tətuva ohni, kəni mauɨn lan məmə, “!Koniliəs!”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Nian nəhmtɨ Koniliəs təməhtul lan, in təməgɨn kəni məni məmə, “?Iərmənɨg, təhro?”
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Ahli=pən nətəmimi nəuvein kəhuvən əpəha Jopə, motos suah kəti məhuva, nərgɨn u Saimon Pitə.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 In tətatɨg ilau suah kəti nərgɨn u Saimon u tatol əpenə-penə e nɨlosɨ kau. Rəhan nimə tətəhtul iuəkɨr o nɨtəhi.”
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Nian agelo təməghati rəkɨs kəm in təmɨtəlɨg, kəni Koniliəs təmauɨn e rəhan ioluək keiu mɨne soldiə kəti iətəm tatol uək kəm in, kəni in mɨn iətəmi rəha nəfakiən.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 In təməni=pən rəfin natimnati iətəm in təmeruh kəm lahal, kəni mahli=pən ilahal məmə okɨhluvən Jopə.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Kəni kəməni lauɨg lan, nian mɨtɨgar tɨnalelin, kəni suah milahal əha kəmluva e suaru iuəkɨr o taun əha Jopə. E nian əha, Pitə in təmuvən əpəha ilɨs e nəhue nimə iətəm tepin-epin ikɨn məmə otəfaki kəm Uhgɨn.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Mətəu nəumɨs tɨnus, kəni nian kəmatol əhanəh nɨgɨn nauəniən, in təmair mətəu təmeruh nəməhlairiən kəti iətəm Uhgɨn təməfən.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 E nəməhlairiən əha, təmeruh neai təmerəh, kəni nati təhmen e tapolɨn asoli kətaskəlɨm nɨfɨfɨn mɨn, kəni kəhlman-əhlman teiuaiu=pa e nɨftəni. Nəməhlairiən rəha Pitə e nati miəgəh amɨkmɨk mɨn.|alt="Peter/unclean animal vision" src="cn01945B.tif" size="col" loc="Act 10:11-12" copy="Cook" ref="Uək 10:11-12"
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 E nɨpəg nati əha, təmeruh nati miəgəh pɨsɨn pɨsɨn mɨn əha ikɨn iətəm kəutaliuək mɨne mautəlkəu, mɨne mənɨg pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Kəni nəuia iətəmi kəti təməni=pən kəm in məmə, “Pitə, əhtul. Ohamu nəuvein mun.”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Mətəu Pitə təni məmə, “!Iərmənɨg, kəpə! E rəhak nəmiəgəhiən iətan məsun əhanəhiən nati kəti tol lanu iətəm Lou rəham təməniəhu məmə kəsuniən tamɨkmɨk e nəhmtəm.”
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Kəni nəuia iətəmimi təməghati mɨn kəm in məmə, “Səniən məmə nati kəti tamɨkmɨk iətəm iəu Uhgɨn iatəni məmə təuvɨr əmə, təsamɨkmɨkiən.”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Kəmuəghati o natimnati mɨn əha mau kɨsɨl, kəni rəueiu agɨn mɨn, tapolɨn əha təməri muvən əpəha e neai.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Kəni Pitə nɨkin təməhti pɨk məmə otəhrun nɨpətɨ nati əha təmeh e nəməhlairiən u təmeruh. Mətəu suah milahal u iətəm Koniliəs təmahli=pən ilahal, kəmlətapuəh o nimə rəha Saimon, kəni mɨnluva mɨnleruh. Kəni mɨnluvən məhləhtul əpəha e namtɨhluə.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Kəni məhlauɨn əfəməh məmə, “!Ei! ?Suah kəti u ikɨnu nərgɨn u Saimon Pitə uə?”
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Kəni nian Pitə tətalkut əhanəh məmə otəhrun nɨpətɨ nati əha təmeh e nəməhlairiən, kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təməni=pən kəm in məmə, “!Ei, ətəu-to! Suah milahal kɨsɨl əpəha kələsal lam.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Əhtul uəhai meiuaiu muvən meruh ilahal. Nɨkim təsəhtiən məmə ko nəsuvəniən mɨtəu=pən ilahal mətəu-inu iəu iəmahli=pa ilahal məmə okɨluva.”
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Kəni Pitə təmeiuaiu muvən məni=pən kəm lahal məmə, “Mə iəu u iətəm itəmahal nələsal lan. ?Nəklolkeikei iəu o nah?”
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Kəni kɨhləni=pən kəm in məmə, “Əuəh. Iətəm tətarmənɨg e soldiə mɨn, u Koniliəs, təmahli=pa itɨmahal məmə iəkluva. In suah kəti iətəm tatɨsiai Uhgɨn kəni in məhruahru e nəhmtɨn, kəni nətəm Isrel kəutɨsiai pɨk in. Agelo kəti rəha Iərmənɨg təməni=pən kəm in məmə in otahli=pa itɨmahal iəhkluva mɨhlit ik kəhuvən iman ikɨn, məmə ik nəkanus nəghatiən kəm in pəh tətəu.”
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Kəni Pitə təmit ilahal məhuvən imə məmə ilah okotapɨli əha ikɨn.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Kəməni lauɨg mɨn lan, kəmohiet=pən əpəha Sisəriə. Ikɨn əha Koniliəs təmətapuəh o rəhan mɨn mɨne nətəmimi mɨn nəuvein məmə okəhuva məutəhtahnin Pitə.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Nian Pitə təmətuəuin məmə tuva imə, kəni Koniliəs təmeiuaiu mɨsin nəulɨn e nəhlkɨ Pitə məmə otəfaki kəm in.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Mətəu Pitə təmeapən kəni miuvi-pəri mɨn kəni məni=pən kəm in məmə, “Əhtul, iəu iətəmimi əmə təhmen lam.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Kəni Pitə təmətəghati ilau Koniliəs kəni mian imə. Pitə təmeruh məmə nətəmimi tepət kɨnəhuva rəkɨs məutəharəg.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Kəni Pitə təməni=pən kəm lah məmə, “Itəmah rəfin nəkotəhrun vivi məmə tasim e Lou rəha nətəm Isrel məmə okəhuva motan kətiəh ilah nətəm səniə məmə nətəm Isrel, uə okəhuvən motatɨg pəti. Mətəu Uhgɨn təməni kəm iəu e nəməhlairiən məmə iəsəniən məmə suah kəti in tamɨkmɨk e nəhmtɨn.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Tol=pən lanəha, nian nəmotahli=pɨnə nəghatiən ohniəu, iəməsəniən nati kəti, nɨkik təmagiən əmə məmə iəkuva. ?Mətəu iəkolkeikei məmə iəkətapuəh məmə nəmotahli=pɨnə nəghatiən ohniəu məmə iəkuva o nak?”
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Kəni Koniliəs təni məmə, “Nian kɨsɨl tɨnuvən rəkɨs təhmen əha rəueiu e tri klok ləhnaiuv, iəmətəfaki əpəha e rəhak nimə. Kəni rəueiu agɨn suah kəti iətəm rəhan napən tagəhag tətəhtul aupən lak,
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Kəni məni məmə, ‘Koniliəs. Uhgɨn təmətəu rəkɨs rəham nəfakiən, kəni məsaluiən e nati təuvɨr mɨn iətəm ik natol kəm ianrah mɨn.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Ahli=pən nətəmimi nəuvein kəhuvən əpəha Jopə o suah kəti əha ikɨn, nərgɨn u Saimon Pitə məmə otuva. In tətatɨg e nimə rəha suah kəti, nərgɨn u Saimon, u tol əpenə-penə e nɨlosɨ kau. Rəhan nimə tətəhtul e nɨkalɨ nɨtəhi.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Kəni iəkahli=pɨnə uəhai əmə nəghatiən ohnik. Kəni təuvɨr pɨk məmə ik nəkuva. Itɨmah rəfin u ikɨnu e nəhmtɨ Uhgɨn o iəkotətəlɨg lam məmə onəkəni=pa rəfin natimnati iətəm Iərmənɨg təməfɨnə məmə onəkəni=pa kəm tɨmah.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Kəni Pitə təməghati məni məmə, “Rəueiu inəhrun məmə səniəmə nətəm Isrel əmə iətəm Uhgɨn nɨkin tətagiən matol təuvɨr kəm lah,
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 mətəu nɨkin tagiən o nətəmimi e ikɨn mɨn rəfin u kəutɨsiai in mɨne mautol nati iətəm təhruahru.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 “Itəmah nəkotəhrun rəkɨs nəghatiən iətəm Uhgɨn təməfən kəm nətəm Isrel. Tətəni nanusiən təuvɨr rəha nəməlinuiən ilah Uhgɨn e Iesu Krɨsto iətəm in Iərmənɨg rəha nətəmimi ərəfin.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Itəmah nəkotəhrun natimnati mɨn iətəm Iesu iətəm Nasərɨt təmol əpəha ikɨn e Jutiə təmətuəuin e Kaləli. In təmol natimnati mɨn əha uərisɨg e uək rəha Jon Bəptais iətəm tətəni pətɨgəm kəm nətəmimi məmə okəkeikei kol bəptais e lah.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Iesu əha, Uhgɨn təmɨtəpɨn məfən Narmɨn Rəha Uhgɨn mɨne nəsanəniən kəm in, kəni mətəu-inu Uhgɨn tətatɨg ilau mɨn, in təmuvən e ikɨn mɨn matol nati təuvɨr mɨn, kəni matol vivi nətəmimi rəfin iətəm Setən təmələs ilah.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 “Itɨmah iəmoteruh natimnati iətəm in təmol əpəha Jerusɨləm mɨne ikɨn mɨn əpəha Jutiə. Kəni itɨmah iəmoteruh nian nətəmimi kəmotoh motətu-pəri e nɨgi kəməluau kəni tɨmɨs.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Mətəu Uhgɨn təmol təmiəgəh mɨn e nian iətəm tatol kɨsɨl lan, kəni matol əpu in kəm nətəmimi nəuvein məmə okoteruh məmə in təməmiəgəh mɨn.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Səniəmə nətəmimi rəfin kəmoteruh in, mətəu nətəmi mɨn əmə u iətəm Uhgɨn təmɨtəpɨn ilah məmə okoteruh, itɨmah əha iəmotauən kətiəh itɨmah min nian təməmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 “Kəni in təməni=pa kəm tɨmah məmə iəkotəni Iesu kəm nətəmimi, kəni motəni pətɨgəm məmə Uhgɨn təməfəri rəkɨs in məmə in otakil noliən rəha nətəmimi rəfin iətəm kautəmiəgəh mɨne iətəm kɨnohmɨs rəkɨs.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Iəni mɨn rəfin rəha Uhgɨn aupən kəmautəni pətɨgəm in məmə, nətəmimi rəfin iətəm kotəni nɨpəhriəniən lan, Uhgɨn otafəl rəkɨs rəhalah mɨn noliən tərah mɨn e nərgɨ Iesu.”
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Nian Pitə təmətəghati əhanəh, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuva məriauəh mətatɨg e lah rəfin u nətəm kəutətəu nəghatiən əha.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Kəni nətəm Isrel mɨn u kəutəni nɨpəhriəniən e Iesu iətəm kəmohtəu=pən Pitə əpəha Jopə məhuva, kəmotauɨt pɨk nian kəmoteruh nati əha məmə Uhgɨn tətətuati mɨn e Narmɨn Rəhan kəm nətəmi mɨn u səniəmə nətəm Isrel.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Kɨnotəhrun məmə təməfən Narmɨn Rəhan kəm lah mətəu-inu kəmotətəu nətəmimi kəutəghati e nəghatiən ikɨ pɨsɨn mɨn məutəni-vivi nərgɨ Uhgɨn.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 “?Pəh təhrun nəniəhuiən nətəmi mɨn u məmə ko kəsoliən bəptais e lah? Mətəu ilah kɨnotos rəkɨs Narmɨn Rəha Uhgɨn təhmen e tah.”
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Kəni in təməni=pən məmə okol bəptais e lah e nərgɨ Iesu Krɨsto. Kəni ilah kəmotətapuəh o Pitə məmə otatɨg nəuvetɨn ilah min.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.