Atos 10
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVT
1 E taun Sisəriə, suah kəti əha ikɨn nərgɨn u Koniliəs. In iətəm Rom, kəni in iətəmi asoli rəha soldiə mɨn u ilah rəfin uan-hanrɨt. Kəni ilah kəutsɨpən e “Soldiə rəha Itali.”
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 In iətəmi kəti in tatɨsiai Uhgɨn rəha nətəm Isrel, mətɨtəu=pən noliən rəha nəfakiən rəhalah, in mɨne rəhan mɨn, mɨne noluək mɨn rəhan. In tətəfən rəhan məni tepət kəm ianrah mɨn, kəni mətəfaki kəm Uhgɨn rəha nətəm Isrel nian rəfin.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Nian kəti əmeiko e tri klok ləhnaiuv e nian tətəfaki lan, təmeruh nati kəti təhmen e nəməhlairiən. In təmafu vivi əmə agelo kəti rəha Uhgɨn tətuva ohni, kəni mauɨn lan məmə, “!Koniliəs!”
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Nian nəhmtɨ Koniliəs təməhtul lan, in təməgɨn kəni məni məmə, “?Iərmənɨg, təhro?”
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Ahli=pən nətəmimi nəuvein kəhuvən əpəha Jopə, motos suah kəti məhuva, nərgɨn u Saimon Pitə.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 In tətatɨg ilau suah kəti nərgɨn u Saimon u tatol əpenə-penə e nɨlosɨ kau. Rəhan nimə tətəhtul iuəkɨr o nɨtəhi.”
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Nian agelo təməghati rəkɨs kəm in təmɨtəlɨg, kəni Koniliəs təmauɨn e rəhan ioluək keiu mɨne soldiə kəti iətəm tatol uək kəm in, kəni in mɨn iətəmi rəha nəfakiən.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 In təməni=pən rəfin natimnati iətəm in təmeruh kəm lahal, kəni mahli=pən ilahal məmə okɨhluvən Jopə.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Kəni kəməni lauɨg lan, nian mɨtɨgar tɨnalelin, kəni suah milahal əha kəmluva e suaru iuəkɨr o taun əha Jopə. E nian əha, Pitə in təmuvən əpəha ilɨs e nəhue nimə iətəm tepin-epin ikɨn məmə otəfaki kəm Uhgɨn.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Mətəu nəumɨs tɨnus, kəni nian kəmatol əhanəh nɨgɨn nauəniən, in təmair mətəu təmeruh nəməhlairiən kəti iətəm Uhgɨn təməfən.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 E nəməhlairiən əha, təmeruh neai təmerəh, kəni nati təhmen e tapolɨn asoli kətaskəlɨm nɨfɨfɨn mɨn, kəni kəhlman-əhlman teiuaiu=pa e nɨftəni. Nəməhlairiən rəha Pitə e nati miəgəh amɨkmɨk mɨn.|alt="Peter/unclean animal vision" src="cn01945B.tif" size="col" loc="Act 10:11-12" copy="Cook" ref="Uək 10:11-12"
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 E nɨpəg nati əha, təmeruh nati miəgəh pɨsɨn pɨsɨn mɨn əha ikɨn iətəm kəutaliuək mɨne mautəlkəu, mɨne mənɨg pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Kəni nəuia iətəmi kəti təməni=pən kəm in məmə, “Pitə, əhtul. Ohamu nəuvein mun.”
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Mətəu Pitə təni məmə, “!Iərmənɨg, kəpə! E rəhak nəmiəgəhiən iətan məsun əhanəhiən nati kəti tol lanu iətəm Lou rəham təməniəhu məmə kəsuniən tamɨkmɨk e nəhmtəm.”
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Kəni nəuia iətəmimi təməghati mɨn kəm in məmə, “Səniən məmə nati kəti tamɨkmɨk iətəm iəu Uhgɨn iatəni məmə təuvɨr əmə, təsamɨkmɨkiən.”
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Kəmuəghati o natimnati mɨn əha mau kɨsɨl, kəni rəueiu agɨn mɨn, tapolɨn əha təməri muvən əpəha e neai.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Kəni Pitə nɨkin təməhti pɨk məmə otəhrun nɨpətɨ nati əha təmeh e nəməhlairiən u təmeruh. Mətəu suah milahal u iətəm Koniliəs təmahli=pən ilahal, kəmlətapuəh o nimə rəha Saimon, kəni mɨnluva mɨnleruh. Kəni mɨnluvən məhləhtul əpəha e namtɨhluə.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Kəni məhlauɨn əfəməh məmə, “!Ei! ?Suah kəti u ikɨnu nərgɨn u Saimon Pitə uə?”
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Kəni nian Pitə tətalkut əhanəh məmə otəhrun nɨpətɨ nati əha təmeh e nəməhlairiən, kəni Narmɨn Rəha Uhgɨn təməni=pən kəm in məmə, “!Ei, ətəu-to! Suah milahal kɨsɨl əpəha kələsal lam.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Əhtul uəhai meiuaiu muvən meruh ilahal. Nɨkim təsəhtiən məmə ko nəsuvəniən mɨtəu=pən ilahal mətəu-inu iəu iəmahli=pa ilahal məmə okɨluva.”
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Kəni Pitə təmeiuaiu muvən məni=pən kəm lahal məmə, “Mə iəu u iətəm itəmahal nələsal lan. ?Nəklolkeikei iəu o nah?”
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Kəni kɨhləni=pən kəm in məmə, “Əuəh. Iətəm tətarmənɨg e soldiə mɨn, u Koniliəs, təmahli=pa itɨmahal məmə iəkluva. In suah kəti iətəm tatɨsiai Uhgɨn kəni in məhruahru e nəhmtɨn, kəni nətəm Isrel kəutɨsiai pɨk in. Agelo kəti rəha Iərmənɨg təməni=pən kəm in məmə in otahli=pa itɨmahal iəhkluva mɨhlit ik kəhuvən iman ikɨn, məmə ik nəkanus nəghatiən kəm in pəh tətəu.”
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Kəni Pitə təmit ilahal məhuvən imə məmə ilah okotapɨli əha ikɨn.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Kəməni lauɨg mɨn lan, kəmohiet=pən əpəha Sisəriə. Ikɨn əha Koniliəs təmətapuəh o rəhan mɨn mɨne nətəmimi mɨn nəuvein məmə okəhuva məutəhtahnin Pitə.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Nian Pitə təmətuəuin məmə tuva imə, kəni Koniliəs təmeiuaiu mɨsin nəulɨn e nəhlkɨ Pitə məmə otəfaki kəm in.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Mətəu Pitə təmeapən kəni miuvi-pəri mɨn kəni məni=pən kəm in məmə, “Əhtul, iəu iətəmimi əmə təhmen lam.”
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Kəni Pitə təmətəghati ilau Koniliəs kəni mian imə. Pitə təmeruh məmə nətəmimi tepət kɨnəhuva rəkɨs məutəharəg.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Kəni Pitə təməni=pən kəm lah məmə, “Itəmah rəfin nəkotəhrun vivi məmə tasim e Lou rəha nətəm Isrel məmə okəhuva motan kətiəh ilah nətəm səniə məmə nətəm Isrel, uə okəhuvən motatɨg pəti. Mətəu Uhgɨn təməni kəm iəu e nəməhlairiən məmə iəsəniən məmə suah kəti in tamɨkmɨk e nəhmtɨn.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Tol=pən lanəha, nian nəmotahli=pɨnə nəghatiən ohniəu, iəməsəniən nati kəti, nɨkik təmagiən əmə məmə iəkuva. ?Mətəu iəkolkeikei məmə iəkətapuəh məmə nəmotahli=pɨnə nəghatiən ohniəu məmə iəkuva o nak?”
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Kəni Koniliəs təni məmə, “Nian kɨsɨl tɨnuvən rəkɨs təhmen əha rəueiu e tri klok ləhnaiuv, iəmətəfaki əpəha e rəhak nimə. Kəni rəueiu agɨn suah kəti iətəm rəhan napən tagəhag tətəhtul aupən lak,
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Kəni məni məmə, ‘Koniliəs. Uhgɨn təmətəu rəkɨs rəham nəfakiən, kəni məsaluiən e nati təuvɨr mɨn iətəm ik natol kəm ianrah mɨn.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Ahli=pən nətəmimi nəuvein kəhuvən əpəha Jopə o suah kəti əha ikɨn, nərgɨn u Saimon Pitə məmə otuva. In tətatɨg e nimə rəha suah kəti, nərgɨn u Saimon, u tol əpenə-penə e nɨlosɨ kau. Rəhan nimə tətəhtul e nɨkalɨ nɨtəhi.’
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Kəni iəkahli=pɨnə uəhai əmə nəghatiən ohnik. Kəni təuvɨr pɨk məmə ik nəkuva. Itɨmah rəfin u ikɨnu e nəhmtɨ Uhgɨn o iəkotətəlɨg lam məmə onəkəni=pa rəfin natimnati iətəm Iərmənɨg təməfɨnə məmə onəkəni=pa kəm tɨmah.”
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Kəni Pitə təməghati məni məmə, “Rəueiu inəhrun məmə səniəmə nətəm Isrel əmə iətəm Uhgɨn nɨkin tətagiən matol təuvɨr kəm lah,
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 mətəu nɨkin tagiən o nətəmimi e ikɨn mɨn rəfin u kəutɨsiai in mɨne mautol nati iətəm təhruahru.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 “Itəmah nəkotəhrun rəkɨs nəghatiən iətəm Uhgɨn təməfən kəm nətəm Isrel. Tətəni nanusiən təuvɨr rəha nəməlinuiən ilah Uhgɨn e Iesu Krɨsto iətəm in Iərmənɨg rəha nətəmimi ərəfin.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Itəmah nəkotəhrun natimnati mɨn iətəm Iesu iətəm Nasərɨt təmol əpəha ikɨn e Jutiə təmətuəuin e Kaləli. In təmol natimnati mɨn əha uərisɨg e uək rəha Jon Bəptais iətəm tətəni pətɨgəm kəm nətəmimi məmə okəkeikei kol bəptais e lah.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Iesu əha, Uhgɨn təmɨtəpɨn məfən Narmɨn Rəha Uhgɨn mɨne nəsanəniən kəm in, kəni mətəu-inu Uhgɨn tətatɨg ilau mɨn, in təmuvən e ikɨn mɨn matol nati təuvɨr mɨn, kəni matol vivi nətəmimi rəfin iətəm Setən təmələs ilah.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 “Itɨmah iəmoteruh natimnati iətəm in təmol əpəha Jerusɨləm mɨne ikɨn mɨn əpəha Jutiə. Kəni itɨmah iəmoteruh nian nətəmimi kəmotoh motətu-pəri e nɨgi kəməluau kəni tɨmɨs.
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 Mətəu Uhgɨn təmol təmiəgəh mɨn e nian iətəm tatol kɨsɨl lan, kəni matol əpu in kəm nətəmimi nəuvein məmə okoteruh məmə in təməmiəgəh mɨn.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Səniəmə nətəmimi rəfin kəmoteruh in, mətəu nətəmi mɨn əmə u iətəm Uhgɨn təmɨtəpɨn ilah məmə okoteruh, itɨmah əha iəmotauən kətiəh itɨmah min nian təməmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 “Kəni in təməni=pa kəm tɨmah məmə iəkotəni Iesu kəm nətəmimi, kəni motəni pətɨgəm məmə Uhgɨn təməfəri rəkɨs in məmə in otakil noliən rəha nətəmimi rəfin iətəm kautəmiəgəh mɨne iətəm kɨnohmɨs rəkɨs.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Iəni mɨn rəfin rəha Uhgɨn aupən kəmautəni pətɨgəm in məmə, nətəmimi rəfin iətəm kotəni nɨpəhriəniən lan, Uhgɨn otafəl rəkɨs rəhalah mɨn noliən tərah mɨn e nərgɨ Iesu.”
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Nian Pitə təmətəghati əhanəh, Narmɨn Rəha Uhgɨn təmuva məriauəh mətatɨg e lah rəfin u nətəm kəutətəu nəghatiən əha.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Kəni nətəm Isrel mɨn u kəutəni nɨpəhriəniən e Iesu iətəm kəmohtəu=pən Pitə əpəha Jopə məhuva, kəmotauɨt pɨk nian kəmoteruh nati əha məmə Uhgɨn tətətuati mɨn e Narmɨn Rəhan kəm nətəmi mɨn u səniəmə nətəm Isrel.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Kɨnotəhrun məmə təməfən Narmɨn Rəhan kəm lah mətəu-inu kəmotətəu nətəmimi kəutəghati e nəghatiən ikɨ pɨsɨn mɨn məutəni-vivi nərgɨ Uhgɨn.
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 “?Pəh təhrun nəniəhuiən nətəmi mɨn u məmə ko kəsoliən bəptais e lah? Mətəu ilah kɨnotos rəkɨs Narmɨn Rəha Uhgɨn təhmen e tah.”
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Kəni in təməni=pən məmə okol bəptais e lah e nərgɨ Iesu Krɨsto. Kəni ilah kəmotətapuəh o Pitə məmə otatɨg nəuvetɨn ilah min.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.