Apocalipse 18
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NTLH
1 Uərisɨg e natimnati mɨn u, iəmafu agelo kəti mɨn təmsɨpəri e neai. In tatos nepətiən asoli, kəni in tətasiəgəpɨn rəfin nəhue nɨftəni e rəhan nəhagəhagiən.
1 Depois disso vi outro anjo descendo do céu. Ele tinha um grande poder, e o seu brilho iluminava toda a terra.
2 Təməmərɨt əfəməh e nəuian kəti iətəm iahgin, məmə,
2 E gritava com voz forte: — Caiu! Caiu a grande Babilônia ! Agora quem vive ali são os demônios e todos os espíritos imundos. Todos os tipos de aves e feras imundas e nojentas vivem nela.
3 Mətəu-inko kəntri mɨn rəfin kɨnotapɨs e nɨmɨn wain u, mautɨtəu nalməliən, mautit in.
3 Pois todas as nações beberam do seu vinho, o vinho forte do seu desejo imoral. Os reis do mundo inteiro cometeram imoralidade sexual com ela, e os homens de negócio deste mundo se enriqueceram à custa das práticas sexuais sujas da prostituta.
4 Kəni əmeiko iəmətəu nəuian kəti mɨn e negəu e neai təni məmə,
4 Então ouvi outra voz do céu, que disse: — Saia dessa cidade, meu povo! Saiam todos dela para não tomarem parte nos seus pecados e para não participarem dos seus castigos!
5 mətəu-inko in təmətoriarun rəhan noliən tərah təri iuəkɨr əmə tek neai, mol Uhgɨn təsaluiən e rəhan noliən tərah mɨn.
5 Pois os seus pecados estão amontoados até o céu, e Deus lembra das suas maldades.
6 Otalpɨn nɨtai nati təhmen e iətəm in təmol kəm rəham nətəmimi.
6 Deem a ela o mesmo que ela deu a vocês; paguem em dobro o que ela fez. Encham a taça dela com bebida duas vezes mais forte do que a bebida que ela preparou para vocês.
7 Pətan konu, təmatəfəri aru in, mətətəu təuvɨr e nautə rəhan,
7 Deem a ela tanto sofrimento e tristeza quanto luxo e ela deu a si mesma. Porque ela pensa assim: “Estou sentada aqui como rainha! Não sou viúva e nunca mais vou sofrer!”
8 O nəfəriən rəhan, rəhan nalpɨniən mɨn otələs in o nian kətiəh əmə.
8 Por isso num mesmo dia cairão sobre ela estas pragas: doenças, dor e fome, e ela será queimada no fogo. Pois o Senhor Deus, que a julga, é poderoso.
9 “Kəni nian kig mɨn rəha nəhue nɨftəni nətəm kəmautit kəni mautos pəti nautə mɨn rəhan, koteruh nəhanɨgəm e nɨgəm iətəm tatus, kəni ilah okotasək, mautətəu tərah ohni.
9 Os reis do mundo inteiro que tomaram parte na imoralidade e na corrupção dela vão gritar e chorar quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Rəhan nahməiən otol ilah kotəgɨn, kəni motəhtul=pən əmə isəu məutəni məmə,
10 Eles ficam de longe porque têm medo de tomar parte no castigo que ela vai sofrer e dizem: — Ai de você! Ai de você, Babilônia, grande e poderosa cidade! Em apenas uma hora você já foi castigada!
11 “Nətəmimi kautol səlɨm e natimnati e nəhue nɨftəni, ilah mɨn okotasək motasək o pətan u, mətəu-inu iətəmimi kəti mɨn tɨkə o nosiən nəhmtɨ rəhalah natimnati.
11 Os comerciantes do mundo inteiro também gritam e se lamentam por causa dela porque ninguém mais compra os produtos deles.
12 Iətəmi kəti mɨn otəsosiən nəhmtɨ aiən u kol, mɨne sɨlfə, mɨne kəpiel təuvɨr mɨn, mɨne perəl rəhalah, kəni iətəmi kəti otəsosiən nəhmtɨ napən təuvɨr u linən, mɨne napən təuvɨr u sɨlɨk, mɨne napən u iətəm tətərarəuv, iətəm nəhmtɨlah tiəkɨs agɨn. Iətəmimi otɨkə o nosiən nəhmtɨn nɨgi pɨsɨn pɨsɨn mɨn iətəm kəutəpien vivi, mɨne natimnati mɨn iətəm katol e rəhnəpati eləfən, mɨne nɨgi əskasɨk mɨn u nəhmtɨn tiəkɨs agɨn, mɨne prons, mɨne aiən, mɨne kəpiel təuvɨr kəti u, mapɨl.
12 Ninguém compra o seu ouro, prata, pedras preciosas e pérolas; nem o seu linho finíssimo, a sua púrpura , a sua seda e a sua lã vermelha; nem qualquer espécie de madeira rara ou qualquer tipo de objetos feitos de marfim e de madeira cara, de bronze, ferro e mármore;
13 Iətəmimi otɨkə o nosiən nəhmtɨ nati nəmiəvɨlah tətəpien vivi mɨn, inu sɨnəmon, mɨne səntə, mɨne insens, mɨne frankɨnsens, mɨne fomat u mɨr. Nətəmimi okohkə o nosiən nəhmtɨ wain mɨne oiel mɨne flauə mɨne wit rəhalah. Kəni iətəmimi otɨkə mɨn o nosiən nəhmtɨ kau mɨn, mɨne sipsip mɨn, mɨne əhos mɨn, mɨne kat mɨn, mɨne slef mɨn rəhalah.
13 nem canela, cardamomo , incenso, mirra ou perfumes. Ninguém compra o seu vinho, azeite, farinha de trigo e trigo em grão; nem gado e ovelhas, cavalos e carruagens, nem escravos ou outros seres humanos.
14 “Kəni nətəmimi rəha noliən səlɨm e natimnati mɨn, ilah okotasək pɨk, nɨkilah tahmə. Ilah okotəni məmə, ‘Nəua uək asoli mɨn rəham iətəm ik rəham nətəlɨgiən təmuvən pɨk lan, kəni nəmatol, ilah kɨnotagɨm motəpəh ik. Rəham nautə mɨn mɨne malə-malə mɨn rəham kɨnotagɨm, ko nəsos mɨniən ilah.’
14 Os comerciantes dizem à cidade: — Acabaram todas aquelas coisas boas que você tanto desejava, e você perdeu para sempre toda a riqueza e toda a fama que possuía e não as encontrará mais.
15 Nətəmimi kautol səlɨm e natimnati mɨn rəhalah kəm pətan u, mautos nautə asoli mɨn lan, ilah kautəhtul=pən isəu ohni, məutərəmrumɨn o rəhan nahməiən. Ilah nɨkilah otahmə kəni kotasək motasək əfəməh,
15 E os comerciantes, que se tornaram ricos negociando naquela cidade, ficarão de longe, com medo de serem castigados junto com ela. Eles vão gritar e lamentar assim:
16 motəni məmə,
16 — Ai da grande cidade! Ai da cidade que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de lã vermelha e que se enfeitava com joias de ouro, com pedras preciosas e com pérolas!
17 Mətəu rəueiu agɨn uəha, kəmau kətiəh əmə lan, kəmərəkɨn rəfin nautə asoli mɨn rəhan.’
17 Em somente uma hora ela perdeu toda a sua riqueza! Todos os capitães de navios e todos os passageiros, marinheiros e outros que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 Nian kotafu nəhanɨgəm lan tatuəu, kəni ilah okotəni məmə, ‘!Kəsehiən taun kəti təsanən təhmen e taun asoli u!’
18 Então, vendo a fumaça do incêndio da cidade, gritaram: — Nunca houve uma cidade igual a esta grande cidade!
19 Kəni ilah okotatu rəhn-kapə lah e nɨməulul, tətəgətun=pən məmə nɨkilah tətahmə, kəni motasək pɨk məmə,
19 Em sinal de tristeza eles jogaram pó sobre a cabeça, choraram e gritaram assim: — Ai da grande cidade! Ai da cidade onde, à custa da sua grande riqueza, se enriqueceram todos os que tinham navios no mar! E em apenas uma hora ela perdeu tudo!
20 !Mətəu itəmah e negəu e neai, itəmah nətəmimi rəha Uhgɨn, mɨne aposɨl mɨn mɨne iəni mɨn,
20 Alegrem-se, ó céus, por causa da destruição dessa cidade! Alegrem-se, povo de Deus, apóstolos e profetas ! Pois Deus a condenou pelo que ela fez a vocês!
21 Kəni əmeiko, agelo əsanən kəti təmələs kəpiel asoli kəti, matu=pən e nahgin rəfin əpəha itəhi, kəni məni məmə,
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e a jogou no mar. E disse: — É assim que a grande cidade de Babilônia será jogada fora com violência e nunca mais será vista.
22 Kəni ko kəsətəu mɨniən nəuia hap mɨne nəpuən mɨn, mɨne nəuia nahliən nau mɨne təui u ikɨn u.
22 A música dos tocadores de harpa , de flauta e de trombeta e as vozes dos cantores nunca mais serão ouvidas em você, e em você nunca mais será encontrado nenhum trabalhador de qualquer ofício, e nunca mais se ouvirá em você o barulho das pedras de moinho!
23 Nəhagəhagiən rəha lait mɨn ko kəsotasiə mɨniən,
23 Em você jamais brilhará a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você a voz dos noivos e das noivas. Os seus comerciantes foram os mais poderosos do mundo, e com feitiçaria você enganou todos os povos da terra.
24 Taun asoli u Papilon in təmos nalpɨniən
24 A grande Babilônia foi castigada porque nela foi encontrado o sangue dos profetas, o sangue do povo de Deus e o de todos os que foram assassinados na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.