Apocalipse 18
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NAA
1 Uərisɨg e natimnati mɨn u, iəmafu agelo kəti mɨn təmsɨpəri e neai. In tatos nepətiən asoli, kəni in tətasiəgəpɨn rəfin nəhue nɨftəni e rəhan nəhagəhagiən.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Təməmərɨt əfəməh e nəuian kəti iətəm iahgin, məmə,
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 Mətəu-inko kəntri mɨn rəfin kɨnotapɨs e nɨmɨn wain u, mautɨtəu nalməliən, mautit in.
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Kəni əmeiko iəmətəu nəuian kəti mɨn e negəu e neai təni məmə,
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 mətəu-inko in təmətoriarun rəhan noliən tərah təri iuəkɨr əmə tek neai, mol Uhgɨn təsaluiən e rəhan noliən tərah mɨn.
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 Otalpɨn nɨtai nati təhmen e iətəm in təmol kəm rəham nətəmimi.
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 Pətan konu, təmatəfəri aru in, mətətəu təuvɨr e nautə rəhan,
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 O nəfəriən rəhan, rəhan nalpɨniən mɨn otələs in o nian kətiəh əmə.
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 “Kəni nian kig mɨn rəha nəhue nɨftəni nətəm kəmautit kəni mautos pəti nautə mɨn rəhan, koteruh nəhanɨgəm e nɨgəm iətəm tatus, kəni ilah okotasək, mautətəu tərah ohni.
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 Rəhan nahməiən otol ilah kotəgɨn, kəni motəhtul=pən əmə isəu məutəni məmə,
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 “Nətəmimi kautol səlɨm e natimnati e nəhue nɨftəni, ilah mɨn okotasək motasək o pətan u, mətəu-inu iətəmimi kəti mɨn tɨkə o nosiən nəhmtɨ rəhalah natimnati.
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 Iətəmi kəti mɨn otəsosiən nəhmtɨ aiən u kol, mɨne sɨlfə, mɨne kəpiel təuvɨr mɨn, mɨne perəl rəhalah, kəni iətəmi kəti otəsosiən nəhmtɨ napən təuvɨr u linən, mɨne napən təuvɨr u sɨlɨk, mɨne napən u iətəm tətərarəuv, iətəm nəhmtɨlah tiəkɨs agɨn. Iətəmimi otɨkə o nosiən nəhmtɨn nɨgi pɨsɨn pɨsɨn mɨn iətəm kəutəpien vivi, mɨne natimnati mɨn iətəm katol e rəhnəpati eləfən, mɨne nɨgi əskasɨk mɨn u nəhmtɨn tiəkɨs agɨn, mɨne prons, mɨne aiən, mɨne kəpiel təuvɨr kəti u, mapɨl.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Iətəmimi otɨkə o nosiən nəhmtɨ nati nəmiəvɨlah tətəpien vivi mɨn, inu sɨnəmon, mɨne səntə, mɨne insens, mɨne frankɨnsens, mɨne fomat u mɨr. Nətəmimi okohkə o nosiən nəhmtɨ wain mɨne oiel mɨne flauə mɨne wit rəhalah. Kəni iətəmimi otɨkə mɨn o nosiən nəhmtɨ kau mɨn, mɨne sipsip mɨn, mɨne əhos mɨn, mɨne kat mɨn, mɨne slef mɨn rəhalah.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 “Kəni nətəmimi rəha noliən səlɨm e natimnati mɨn, ilah okotasək pɨk, nɨkilah tahmə. Ilah okotəni məmə, ‘Nəua uək asoli mɨn rəham iətəm ik rəham nətəlɨgiən təmuvən pɨk lan, kəni nəmatol, ilah kɨnotagɨm motəpəh ik. Rəham nautə mɨn mɨne malə-malə mɨn rəham kɨnotagɨm, ko nəsos mɨniən ilah.’
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 Nətəmimi kautol səlɨm e natimnati mɨn rəhalah kəm pətan u, mautos nautə asoli mɨn lan, ilah kautəhtul=pən isəu ohni, məutərəmrumɨn o rəhan nahməiən. Ilah nɨkilah otahmə kəni kotasək motasək əfəməh,
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 motəni məmə,
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 Mətəu rəueiu agɨn uəha, kəmau kətiəh əmə lan, kəmərəkɨn rəfin nautə asoli mɨn rəhan.’
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 Nian kotafu nəhanɨgəm lan tatuəu, kəni ilah okotəni məmə, ‘!Kəsehiən taun kəti təsanən təhmen e taun asoli u!’
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Kəni ilah okotatu rəhn-kapə lah e nɨməulul, tətəgətun=pən məmə nɨkilah tətahmə, kəni motasək pɨk məmə,
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 !Mətəu itəmah e negəu e neai, itəmah nətəmimi rəha Uhgɨn, mɨne aposɨl mɨn mɨne iəni mɨn,
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 Kəni əmeiko, agelo əsanən kəti təmələs kəpiel asoli kəti, matu=pən e nahgin rəfin əpəha itəhi, kəni məni məmə,
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Kəni ko kəsətəu mɨniən nəuia hap mɨne nəpuən mɨn, mɨne nəuia nahliən nau mɨne təui u ikɨn u.
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 Nəhagəhagiən rəha lait mɨn ko kəsotasiə mɨniən,
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 Taun asoli u Papilon in təmos nalpɨniən
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.