Apocalipse 18
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARA
1 Uərisɨg e natimnati mɨn u, iəmafu agelo kəti mɨn təmsɨpəri e neai. In tatos nepətiən asoli, kəni in tətasiəgəpɨn rəfin nəhue nɨftəni e rəhan nəhagəhagiən.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Təməmərɨt əfəməh e nəuian kəti iətəm iahgin, məmə,
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Mətəu-inko kəntri mɨn rəfin kɨnotapɨs e nɨmɨn wain u, mautɨtəu nalməliən, mautit in.
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Kəni əmeiko iəmətəu nəuian kəti mɨn e negəu e neai təni məmə,
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 mətəu-inko in təmətoriarun rəhan noliən tərah təri iuəkɨr əmə tek neai, mol Uhgɨn təsaluiən e rəhan noliən tərah mɨn.
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Otalpɨn nɨtai nati təhmen e iətəm in təmol kəm rəham nətəmimi.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Pətan konu, təmatəfəri aru in, mətətəu təuvɨr e nautə rəhan,
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 O nəfəriən rəhan, rəhan nalpɨniən mɨn otələs in o nian kətiəh əmə.
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 “Kəni nian kig mɨn rəha nəhue nɨftəni nətəm kəmautit kəni mautos pəti nautə mɨn rəhan, koteruh nəhanɨgəm e nɨgəm iətəm tatus, kəni ilah okotasək, mautətəu tərah ohni.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Rəhan nahməiən otol ilah kotəgɨn, kəni motəhtul=pən əmə isəu məutəni məmə,
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 “Nətəmimi kautol səlɨm e natimnati e nəhue nɨftəni, ilah mɨn okotasək motasək o pətan u, mətəu-inu iətəmimi kəti mɨn tɨkə o nosiən nəhmtɨ rəhalah natimnati.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Iətəmi kəti mɨn otəsosiən nəhmtɨ aiən u kol, mɨne sɨlfə, mɨne kəpiel təuvɨr mɨn, mɨne perəl rəhalah, kəni iətəmi kəti otəsosiən nəhmtɨ napən təuvɨr u linən, mɨne napən təuvɨr u sɨlɨk, mɨne napən u iətəm tətərarəuv, iətəm nəhmtɨlah tiəkɨs agɨn. Iətəmimi otɨkə o nosiən nəhmtɨn nɨgi pɨsɨn pɨsɨn mɨn iətəm kəutəpien vivi, mɨne natimnati mɨn iətəm katol e rəhnəpati eləfən, mɨne nɨgi əskasɨk mɨn u nəhmtɨn tiəkɨs agɨn, mɨne prons, mɨne aiən, mɨne kəpiel təuvɨr kəti u, mapɨl.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Iətəmimi otɨkə o nosiən nəhmtɨ nati nəmiəvɨlah tətəpien vivi mɨn, inu sɨnəmon, mɨne səntə, mɨne insens, mɨne frankɨnsens, mɨne fomat u mɨr. Nətəmimi okohkə o nosiən nəhmtɨ wain mɨne oiel mɨne flauə mɨne wit rəhalah. Kəni iətəmimi otɨkə mɨn o nosiən nəhmtɨ kau mɨn, mɨne sipsip mɨn, mɨne əhos mɨn, mɨne kat mɨn, mɨne slef mɨn rəhalah.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 “Kəni nətəmimi rəha noliən səlɨm e natimnati mɨn, ilah okotasək pɨk, nɨkilah tahmə. Ilah okotəni məmə, ‘Nəua uək asoli mɨn rəham iətəm ik rəham nətəlɨgiən təmuvən pɨk lan, kəni nəmatol, ilah kɨnotagɨm motəpəh ik. Rəham nautə mɨn mɨne malə-malə mɨn rəham kɨnotagɨm, ko nəsos mɨniən ilah.’
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Nətəmimi kautol səlɨm e natimnati mɨn rəhalah kəm pətan u, mautos nautə asoli mɨn lan, ilah kautəhtul=pən isəu ohni, məutərəmrumɨn o rəhan nahməiən. Ilah nɨkilah otahmə kəni kotasək motasək əfəməh,
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 motəni məmə,
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Mətəu rəueiu agɨn uəha, kəmau kətiəh əmə lan, kəmərəkɨn rəfin nautə asoli mɨn rəhan.’
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 Nian kotafu nəhanɨgəm lan tatuəu, kəni ilah okotəni məmə, ‘!Kəsehiən taun kəti təsanən təhmen e taun asoli u!’
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Kəni ilah okotatu rəhn-kapə lah e nɨməulul, tətəgətun=pən məmə nɨkilah tətahmə, kəni motasək pɨk məmə,
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 !Mətəu itəmah e negəu e neai, itəmah nətəmimi rəha Uhgɨn, mɨne aposɨl mɨn mɨne iəni mɨn,
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Kəni əmeiko, agelo əsanən kəti təmələs kəpiel asoli kəti, matu=pən e nahgin rəfin əpəha itəhi, kəni məni məmə,
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Kəni ko kəsətəu mɨniən nəuia hap mɨne nəpuən mɨn, mɨne nəuia nahliən nau mɨne təui u ikɨn u.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Nəhagəhagiən rəha lait mɨn ko kəsotasiə mɨniən,
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Taun asoli u Papilon in təmos nalpɨniən
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.