Apocalipse 16
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NAA
1 Kəni əmeiko, iəmətəu nəuian kəti təmagət əfəməh əpəha e Ikɨn Uhgɨn Tətatɨg Ikɨn, mətəni=pən kəm nagelo mɨn u səpɨn məmə, “Əhuvən, motauvəregɨn pətɨgəm e nəhue nɨftəni pesɨn ilah səpɨn iətəm kəmotəriauəh e niəməha rəha Uhgɨn.”
1 Ouvi uma voz forte, vinda do santuário, dizendo aos sete anjos: — Vão e derramem sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Agelo iətəm tətaupən, təmuvən mauvəregɨn pətɨgəm pesɨn rəhan e nɨftəni. Kəni əmeiko, nətəmimi nətəm kautos mak rəha nati miəgəh e rəhn-kapə lah səpɨn, kəni mautəfaki kəm narmɨn iətəm kəmɨsɨkəuvɨn e nɨgi, nɨməgɨm təməmɨrəuei nɨpətɨlah.
2 O primeiro anjo foi e derramou a sua taça sobre a terra, e apareceram úlceras malignas e dolorosas nas pessoas que tinham a marca da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Kəni agelo nəmpə tu, təmauvəregɨn pətɨgəm rəhan pesɨn əpəha itəhi. Kəni nɨtəhi təmol nɨrə lan, təhmen e nɨra iətəmi təmɨmɨs. Kəni nati itəhi mɨn rəfin kəmohmɨs.
3 O segundo anjo derramou a sua taça no mar, e o mar se transformou em sangue, como de um morto, e morreu todo ser vivo que havia no mar.
4 Kəni agelo nəmpə tri, təmauvəregɨn pətɨgəm rəhan pesɨn e nəhmtɨ nəhu mɨn mɨne nəlugɨ nəhu mɨn, kəni ilah kəməhuva motol nɨrə e lah.
4 O terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes de água, e eles se transformaram em sangue.
5 Kəni əmeiko iəmətəu agelo iətəm tətarmənɨg e nəhu mɨn təni məmə,
5 Então ouvi o anjo das águas dizendo: “Tu és justo, tu que és e que eras, o Santo, pois julgaste estas coisas.
6 Rəhalah aru əmə,
6 Porque derramaram sangue de santos e de profetas, também lhes deste sangue para beber. É o que merecem.”
7 Kəni iəkətəu oltə tətəghati əfəməh məmə,
7 Ouvi uma voz do altar, que dizia: “Certamente, ó Senhor Deus, Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.”
8 Kəni əmeiko, agelo nəmpə fo, təmauvəregɨn pətɨgəm rəhan pesɨn e mɨtɨgar, kəni kəməfən nəsanəniən kəm mɨtɨgar məmə otəhgi nətəmimi təhmen e nɨgəm.
8 O quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e lhe foi dado queimar a humanidade com fogo.
9 Kəni nəpiapeiiən təmus ilah, kəni kotəuiakən e nərgɨ Uhgɨn, iətəm in tətarmənɨg e nalpɨniən mɨn u, mətəu ilah kotəpəh nəuhliniən nətəlɨgiən rəhalah, kəni motɨsiai rəhan nepətiən.
9 As pessoas se queimaram com o intenso calor e blasfemaram contra o nome de Deus, que tem autoridade sobre estes flagelos. Porém, não se arrependeram para darem glória a Deus.
10 Kəni agelo nəmpə faif tauvəregɨn pətɨgəm rəhan pesɨn əpəha nati miəgəh tətarmənɨg ikɨn, kəni əmeiko, ikɨn mɨn rəfin in tətarmənɨg ikɨn in təmapinəpu. Kəni nətəmimi kautətəu nahməiən, mautus namɨlah məutauəhtuv-auəhtuv.
10 O quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta. O reino da besta ficou em trevas, e as pessoas mordiam a língua por causa da dor que sentiam
11 Kəni ilah məutəuiakən e Uhgɨn əpəha e negəu e neai o nahməiən mɨn mɨne nɨməgɨm mɨn rəhalah, mətəu ilah kəməsotəuhliniən nətəlɨgiən rəhalah o nati iətəm kəmotol.
11 e blasfemavam contra o Deus do céu por causa das angústias e das úlceras que sofriam. Porém, não se arrependeram de suas obras.
12 Kəni agelo nəmpə sikɨs, təmauvəregɨn rəkɨs rəhan pesɨn e nəhu asoli, nərgɨn u, Iufretis, kəni əmeikonu nəhu təmamɨr mol suaru rəha kig mɨn kotaliuək lan mautsɨpah.
12 O sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates. As águas do rio secaram, para que se preparasse o caminho dos reis que vêm do Oriente.
13 Kəni əmeiko, iəkəfu mɨn narmɨn tərah kɨsɨl kɨhləhmen e fɨrok. Kəti təmiet e nɨpəgnəua ialkitə, kəti tiet e nɨpəgnəua nati miəgəh rəhn-kapə lah səpɨn, kəni kəti tiet e nɨpəgnəua iəni eiuə.
13 Então vi sair da boca do dragão, da boca da besta e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs.
14 Ilahal narmɨ iərmɨs mɨn, iətəm kautol nəmtətiən mɨn, kəni ilahal kɨhliet mɨhluvən o kig mɨn e nəhue nɨftəni rəfin, məhluhapumɨn ilah məmə okotəluagɨn e Nian Asoli rəha Uhgɨn Nahgin Tepət Pɨk Agɨn.
14 São espíritos de demônios, operadores de sinais, e se dirigem aos reis do mundo inteiro a fim de ajuntá-los para a batalha do grande Dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Kəni Iesu təməni məmə, “!Əsal=pa-to! !Iətuva təhmen e iakləh! Iətəmimi iətəm təsapɨliən mətair, məsəpegiən rəhan napən o napɨliən məmə in otəsaiu piəpiəiən kəni maulɨs ohni, in otatɨg e nəuvɨriən pəhriən.”
15 “Eis que venho como vem o ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e não se veja a sua vergonha.”
16 Kəni ilah kəmotoriarun rəfin kig mɨn əpəha ikɨn kəti, kətəni e nəghatiən rəha nətəm Isrel, məmə, “Armaketon.”
16 Então ajuntaram os reis no lugar que em hebraico se chama Armagedom.
17 Kəni naunu agelo iətəm in nəmpə səpɨn, təmauvəregɨn rəkɨs=pən rəhan pesɨn əpəha e nɨmagəuagəu, kəni əmeiko əpəha e Ikɨn Uhgɨn Tətatɨg Ikɨn, nəuian asoli kəti tɨsɨpən əpəha e jeə rəha kig məmə, “!Tɨnol naunun!”
17 Então o sétimo anjo derramou a sua taça pelo ar. E uma voz forte saiu do santuário, do lado do trono, dizendo: — Está feito!
18 Kəni əmeiko təmoraip, kəmətəu nagətiən asoli, kəni kaluəluə təmatɨperəh atɨperəh, kəni nəmɨg asoli təməlauəl e nɨftəni. Nəmɨg u, in iahgin iahgin, kəseh əhanəhiən nəmig kəti iahgin tol lanəha nian kəti.
18 E sobrevieram relâmpagos, vozes e trovões, e ocorreu um grande terremoto, como nunca houve igual desde que há gente sobre a terra, tal foi o terremoto, forte e grande.
19 Kəni taun asoli təməhapu nəuvetɨn kɨsɨl, kəni taun mɨn e kəntri mɨn rəfin kəmohmərəgrəg motol nati tɨkə e lah. Uhgɨn, nɨkin təməhti noliən tərah mɨn rəha Papilon Asoli, kəni təfən kap iətəm təməriauəh e wain e niəməha rəhan, təməkeikei kəm in məmə otəmnɨm rəfin agɨn.
19 E a grande cidade se dividiu em três partes, e caíram as cidades das nações. E Deus se lembrou da grande Babilônia para dar-lhe o cálice do vinho do furor da sua ira.
20 Nɨtəni əlkələh mɨn rəfin kəmotagɨm, mohkə, kəni nɨtəuət mɨn kəseh mɨniən ilah.
20 Todas as ilhas fugiram, e os montes não foram achados.
21 Ais u iətəm təhmen e kəpiel asoli kautɨsɨ=pən e nɨmalɨ nəpuə, kəmotəmei=pən e nətəmimi. Ais u, kətiəh əmə təhmen e fifti kilo, kəni nətəmimi kəmotəuiakən e Uhgɨn o nahli=paiən ais iətəm təməmei=pən e lah, mətəu-inu nalpɨniən u in tərah tərah agɨn.
21 Também desabou do céu sobre as pessoas uma grande chuva de granizo, com pedras que pesavam mais de trinta quilos. E, por causa do flagelo da chuva de pedras, as pessoas blasfemaram contra Deus, porque esse flagelo do granizo era terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.