Apocalipse 16
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ACF
1 Kəni əmeiko, iəmətəu nəuian kəti təmagət əfəməh əpəha e Ikɨn Uhgɨn Tətatɨg Ikɨn, mətəni=pən kəm nagelo mɨn u səpɨn məmə, “Əhuvən, motauvəregɨn pətɨgəm e nəhue nɨftəni pesɨn ilah səpɨn iətəm kəmotəriauəh e niəməha rəha Uhgɨn.”
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide, e derramaisobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Agelo iətəm tətaupən, təmuvən mauvəregɨn pətɨgəm pesɨn rəhan e nɨftəni. Kəni əmeiko, nətəmimi nətəm kautos mak rəha nati miəgəh e rəhn-kapə lah səpɨn, kəni mautəfaki kəm narmɨn iətəm kəmɨsɨkəuvɨn e nɨgi, nɨməgɨm təməmɨrəuei nɨpətɨlah.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Kəni agelo nəmpə tu, təmauvəregɨn pətɨgəm rəhan pesɨn əpəha itəhi. Kəni nɨtəhi təmol nɨrə lan, təhmen e nɨra iətəmi təmɨmɨs. Kəni nati itəhi mɨn rəfin kəmohmɨs.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda a alma vivente.
4 Kəni agelo nəmpə tri, təmauvəregɨn pətɨgəm rəhan pesɨn e nəhmtɨ nəhu mɨn mɨne nəlugɨ nəhu mɨn, kəni ilah kəməhuva motol nɨrə e lah.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Kəni əmeiko iəmətəu agelo iətəm tətarmənɨg e nəhu mɨn təni məmə,
5 E ouvi o anjo das águas, que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e hás de ser, porque julgaste estas coisas.
6 Rəhalah aru əmə,
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste o sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Kəni iəkətəu oltə tətəghati əfəməh məmə,
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Kəni əmeiko, agelo nəmpə fo, təmauvəregɨn pətɨgəm rəhan pesɨn e mɨtɨgar, kəni kəməfən nəsanəniən kəm mɨtɨgar məmə otəhgi nətəmimi təhmen e nɨgəm.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Kəni nəpiapeiiən təmus ilah, kəni kotəuiakən e nərgɨ Uhgɨn, iətəm in tətarmənɨg e nalpɨniən mɨn u, mətəu ilah kotəpəh nəuhliniən nətəlɨgiən rəhalah, kəni motɨsiai rəhan nepətiən.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Kəni agelo nəmpə faif tauvəregɨn pətɨgəm rəhan pesɨn əpəha nati miəgəh tətarmənɨg ikɨn, kəni əmeiko, ikɨn mɨn rəfin in tətarmənɨg ikɨn in təmapinəpu. Kəni nətəmimi kautətəu nahməiən, mautus namɨlah məutauəhtuv-auəhtuv.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e eles mordiam as suas línguas de dor.
11 Kəni ilah məutəuiakən e Uhgɨn əpəha e negəu e neai o nahməiən mɨn mɨne nɨməgɨm mɨn rəhalah, mətəu ilah kəməsotəuhliniən nətəlɨgiən rəhalah o nati iətəm kəmotol.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Kəni agelo nəmpə sikɨs, təmauvəregɨn rəkɨs rəhan pesɨn e nəhu asoli, nərgɨn u, Iufretis, kəni əmeikonu nəhu təmamɨr mol suaru rəha kig mɨn kotaliuək lan mautsɨpah.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do oriente.
13 Kəni əmeiko, iəkəfu mɨn narmɨn tərah kɨsɨl kɨhləhmen e fɨrok. Kəti təmiet e nɨpəgnəua ialkitə, kəti tiet e nɨpəgnəua nati miəgəh rəhn-kapə lah səpɨn, kəni kəti tiet e nɨpəgnəua iəni eiuə.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi sair três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Ilahal narmɨ iərmɨs mɨn, iətəm kautol nəmtətiən mɨn, kəni ilahal kɨhliet mɨhluvən o kig mɨn e nəhue nɨftəni rəfin, məhluhapumɨn ilah məmə okotəluagɨn e Nian Asoli rəha Uhgɨn Nahgin Tepət Pɨk Agɨn.
14 Porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para os congregar para a batalha, naquele grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Kəni Iesu təməni məmə, “!Əsal=pa-to! !Iətuva təhmen e iakləh! Iətəmimi iətəm təsapɨliən mətair, məsəpegiən rəhan napən o napɨliən məmə in otəsaiu piəpiəiən kəni maulɨs ohni, in otatɨg e nəuvɨriən pəhriən.”
15 Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas roupas, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.
16 Kəni ilah kəmotoriarun rəfin kig mɨn əpəha ikɨn kəti, kətəni e nəghatiən rəha nətəm Isrel, məmə, “Armaketon.”
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Kəni naunu agelo iətəm in nəmpə səpɨn, təmauvəregɨn rəkɨs=pən rəhan pesɨn əpəha e nɨmagəuagəu, kəni əmeiko əpəha e Ikɨn Uhgɨn Tətatɨg Ikɨn, nəuian asoli kəti tɨsɨpən əpəha e jeə rəha kig məmə, “!Tɨnol naunun!”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Kəni əmeiko təmoraip, kəmətəu nagətiən asoli, kəni kaluəluə təmatɨperəh atɨperəh, kəni nəmɨg asoli təməlauəl e nɨftəni. Nəmɨg u, in iahgin iahgin, kəseh əhanəhiən nəmig kəti iahgin tol lanəha nian kəti.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e houve um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Kəni taun asoli təməhapu nəuvetɨn kɨsɨl, kəni taun mɨn e kəntri mɨn rəfin kəmohmərəgrəg motol nati tɨkə e lah. Uhgɨn, nɨkin təməhti noliən tərah mɨn rəha Papilon Asoli, kəni təfən kap iətəm təməriauəh e wain e niəməha rəhan, təməkeikei kəm in məmə otəmnɨm rəfin agɨn.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande babilônia se lembrou Deus, para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Nɨtəni əlkələh mɨn rəfin kəmotagɨm, mohkə, kəni nɨtəuət mɨn kəseh mɨniən ilah.
20 E toda a ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Ais u iətəm təhmen e kəpiel asoli kautɨsɨ=pən e nɨmalɨ nəpuə, kəmotəmei=pən e nətəmimi. Ais u, kətiəh əmə təhmen e fifti kilo, kəni nətəmimi kəmotəuiakən e Uhgɨn o nahli=paiən ais iətəm təməmei=pən e lah, mətəu-inu nalpɨniən u in tərah tərah agɨn.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva; porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.