Apocalipse 16
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs BKJ
1 Kəni əmeiko, iəmətəu nəuian kəti təmagət əfəməh əpəha e Ikɨn Uhgɨn Tətatɨg Ikɨn, mətəni=pən kəm nagelo mɨn u səpɨn məmə, “Əhuvən, motauvəregɨn pətɨgəm e nəhue nɨftəni pesɨn ilah səpɨn iətəm kəmotəriauəh e niəməha rəha Uhgɨn.”
1 E eu ouvi uma grande voz sair do templo, dizendo aos sete anjos: Ide pelos vossos caminhos, e derramai as taças da ira de Deus sobre a terra.
2 Agelo iətəm tətaupən, təmuvən mauvəregɨn pətɨgəm pesɨn rəhan e nɨftəni. Kəni əmeiko, nətəmimi nətəm kautos mak rəha nati miəgəh e rəhn-kapə lah səpɨn, kəni mautəfaki kəm narmɨn iətəm kəmɨsɨkəuvɨn e nɨgi, nɨməgɨm təməmɨrəuei nɨpətɨlah.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e recaiu uma fétida e dolorosa ferida sobre os homens que tinham a marca da besta e sobre aqueles que adoravam a sua imagem.
3 Kəni agelo nəmpə tu, təmauvəregɨn pətɨgəm rəhan pesɨn əpəha itəhi. Kəni nɨtəhi təmol nɨrə lan, təhmen e nɨra iətəmi təmɨmɨs. Kəni nati itəhi mɨn rəfin kəmohmɨs.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça sobre o mar; e este se tornou em sangue como o de um homem morto; e toda a alma vivente morreu no mar.
4 Kəni agelo nəmpə tri, təmauvəregɨn pətɨgəm rəhan pesɨn e nəhmtɨ nəhu mɨn mɨne nəlugɨ nəhu mɨn, kəni ilah kəməhuva motol nɨrə e lah.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça sobre os rios e nas fontes das águas, e eles se tornaram em sangue.
5 Kəni əmeiko iəmətəu agelo iətəm tətarmənɨg e nəhu mɨn təni məmə,
5 E eu ouvi o anjo das águas dizer: Tu és justo, ó Senhor, que és, e que eras, e serás, porque tu julgaste assim.
6 Rəhalah aru əmə,
6 Porque eles derramaram o sangue de santos e profetas, e tu lhes deste sangue para beber; porque eles são dignos.
7 Kəni iəkətəu oltə tətəghati əfəməh məmə,
7 E ouvi outro vindo do altar dizer: Ainda assim, Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Kəni əmeiko, agelo nəmpə fo, təmauvəregɨn pətɨgəm rəhan pesɨn e mɨtɨgar, kəni kəməfən nəsanəniən kəm mɨtɨgar məmə otəhgi nətəmimi təhmen e nɨgəm.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado poder para queimar os homens com fogo.
9 Kəni nəpiapeiiən təmus ilah, kəni kotəuiakən e nərgɨ Uhgɨn, iətəm in tətarmənɨg e nalpɨniən mɨn u, mətəu ilah kotəpəh nəuhliniən nətəlɨgiən rəhalah, kəni motɨsiai rəhan nepətiən.
9 E os homens foram queimados com grande calor, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e eles não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Kəni agelo nəmpə faif tauvəregɨn pətɨgəm rəhan pesɨn əpəha nati miəgəh tətarmənɨg ikɨn, kəni əmeiko, ikɨn mɨn rəfin in tətarmənɨg ikɨn in təmapinəpu. Kəni nətəmimi kautətəu nahməiən, mautus namɨlah məutauəhtuv-auəhtuv.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino era cheio de trevas; eles mordiam suas línguas por causa da dor,
11 Kəni ilah məutəuiakən e Uhgɨn əpəha e negəu e neai o nahməiən mɨn mɨne nɨməgɨm mɨn rəhalah, mətəu ilah kəməsotəuhliniən nətəlɨgiən rəhalah o nati iətəm kəmotol.
11 e blasfemavam o Deus do céu por causa das suas dores e suas feridas, e não se arrependeram dos seus atos.
12 Kəni agelo nəmpə sikɨs, təmauvəregɨn rəkɨs rəhan pesɨn e nəhu asoli, nərgɨn u, Iufretis, kəni əmeikonu nəhu təmamɨr mol suaru rəha kig mɨn kotaliuək lan mautsɨpah.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a água dali secou-se, para que o caminho dos reis do oriente pudesse ser preparado.
13 Kəni əmeiko, iəkəfu mɨn narmɨn tərah kɨsɨl kɨhləhmen e fɨrok. Kəti təmiet e nɨpəgnəua ialkitə, kəti tiet e nɨpəgnəua nati miəgəh rəhn-kapə lah səpɨn, kəni kəti tiet e nɨpəgnəua iəni eiuə.
13 E eu vi três espíritos imundos semelhantes a rãs, saírem da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta.
14 Ilahal narmɨ iərmɨs mɨn, iətəm kautol nəmtətiən mɨn, kəni ilahal kɨhliet mɨhluvən o kig mɨn e nəhue nɨftəni rəfin, məhluhapumɨn ilah məmə okotəluagɨn e Nian Asoli rəha Uhgɨn Nahgin Tepət Pɨk Agɨn.
14 Porque eles são espíritos de demônios, operando milagres; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para reuni-los para a batalha do grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Kəni Iesu təməni məmə, “!Əsal=pa-to! !Iətuva təhmen e iakləh! Iətəmimi iətəm təsapɨliən mətair, məsəpegiən rəhan napən o napɨliən məmə in otəsaiu piəpiəiən kəni maulɨs ohni, in otatɨg e nəuvɨriən pəhriən.”
15 Eis que eu venho como ladrão. Abençoado é aquele que vigia, e guarda as suas vestes, para que não ande nu, e eles vejam sua vergonha.
16 Kəni ilah kəmotoriarun rəfin kig mɨn əpəha ikɨn kəti, kətəni e nəghatiən rəha nətəm Isrel, məmə, “Armaketon.”
16 E eles os reuniu em um lugar que na língua hebraica se chama Armagedom.
17 Kəni naunu agelo iətəm in nəmpə səpɨn, təmauvəregɨn rəkɨs=pən rəhan pesɨn əpəha e nɨmagəuagəu, kəni əmeiko əpəha e Ikɨn Uhgɨn Tətatɨg Ikɨn, nəuian asoli kəti tɨsɨpən əpəha e jeə rəha kig məmə, “!Tɨnol naunun!”
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Kəni əmeiko təmoraip, kəmətəu nagətiən asoli, kəni kaluəluə təmatɨperəh atɨperəh, kəni nəmɨg asoli təməlauəl e nɨftəni. Nəmɨg u, in iahgin iahgin, kəseh əhanəhiən nəmig kəti iahgin tol lanəha nian kəti.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tão poderoso terremoto, e tão grande.
19 Kəni taun asoli təməhapu nəuvetɨn kɨsɨl, kəni taun mɨn e kəntri mɨn rəfin kəmohmərəgrəg motol nati tɨkə e lah. Uhgɨn, nɨkin təməhti noliən tərah mɨn rəha Papilon Asoli, kəni təfən kap iətəm təməriauəh e wain e niəməha rəhan, təməkeikei kəm in məmə otəmnɨm rəfin agɨn.
19 E a grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram; e a grande Babilônia veio à lembrança diante de Deus, para dar-lhe do cálice do vinho da fúria de sua ira.
20 Nɨtəni əlkələh mɨn rəfin kəmotagɨm, mohkə, kəni nɨtəuət mɨn kəseh mɨniən ilah.
20 E toda ilha fugiu; e as montanhas não foram encontradas.
21 Ais u iətəm təhmen e kəpiel asoli kautɨsɨ=pən e nɨmalɨ nəpuə, kəmotəmei=pən e nətəmimi. Ais u, kətiəh əmə təhmen e fifti kilo, kəni nətəmimi kəmotəuiakən e Uhgɨn o nahli=paiən ais iətəm təməmei=pən e lah, mətəu-inu nalpɨniən u in tərah tərah agɨn.
21 E caiu sobre os homens um grande granizo do céu, cada pedra com o peso de cerca de um talento; e os homens blasfemaram a Deus por causa da praga do granizo. Porque sua praga é extremamente grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.