Apocalipse 14
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Kəni əmeiko, iəkəsal=pən əpəha aupən lak mafu nətɨ Sipsip tətəhtul-pəri əpəha e Nɨtəuət Saion, kəni nətəmimi 144,000 kautəhtul ilah min. Kəni kəmətei=pən nərgɨ Nətɨ Sipsip mɨne rəhan Tatə e nɨpənəgɨlah.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Kəni iəkətəu nati kəti əpəha ilɨs e negəu e neai tətagət, nəuian təhmen e nɨtəhi tatem nəuanaluəluə, kəni məhmen mɨn e kaluəluə tɨtatɨperəh, kəni iəkətəu təhmen mɨn e nəuia hap tepət, nətəmimi kautoh.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Kəni ilah kəutani nəpuən vi kəti əpəha aupən e jeə rəha kig, mɨne nati mɨn kəutəmiəgəh kuvət, mɨne nətəmi asoli nətəm kəmotos nəhuitən mɨn. Iətəmi kəti təsəhruniən nəpuən əha, nətəmimi mɨn əmə kəha ilah 144,000 nətəm Uhgɨn təmos nəhmtɨ lah, mos rəkɨs ilah e nəhue nɨftəni. Nətəmi mɨn əmə kəha ilah əmə, ilah kotəhrun naniən nəpuən əha.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Nətəmi mɨn u ilah u, nətəm kəmoteh vivi rəhalah nəmiəgəhiən, məmə namɨkmɨkiən tɨkə e lah, kəni ilah kəməsotitiən pətan, ilah nətəmi vi. Ilah kautəhuərisɨg e Nətɨ Sipsip u, mautəhuvən ikɨn mɨn rəfin iətəm in tatuvən ikɨn. Uhgɨn tɨnos rəkɨs nəhmtɨ nətəmimi mɨn əha. Ilah rəha Uhgɨn əmə, mɨne Nətɨ Sipsip u. Ilah kotəhmen e nauəniən iətəm kəməfaki vi əmə e nasumiən, iətəm kətəfən kəm Uhgɨn mɨne Nətɨ Sipsip.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Ilah kəsoteiuəiən e nian kəti mɨne, kəni nati əkəku kətiəh mɨne tɨkə məmə tol ilah kotamɨkmɨk e nəhmtɨ Uhgɨn.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Kəni əmeiko iəkatɨg mafu mɨn agelo kəti mɨn, tatiuvɨg əpəha ilɨs e nɨmagəuagəu. In tətəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr iətəm otətatɨg naunun tɨkə kəm nətəmimi rəha nəhue nɨftəni, e kəntri mɨn rəfin, e nəuanɨləuɨs mɨn rəfin, mɨne nəghatiən mɨn rəfin, mɨne nətəmimi nɨlosɨlah tol pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 In tətəni əfəməh məmə, “Otəgɨn motɨsiai Uhgɨn, kəni motəni nɨpəhriəniən e rəhan nepətiən, mətəu-inu nian əhruahru rəhan tɨnuva, o nəfəniən nalpɨniən kəm nətəmimi. Otəfaki kəm in, iətəm təmol natimnati rəfin agɨn: neai mɨne nɨftəni, nɨtəhi mɨne nəhmtɨ nəhu mɨn.”
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Kəni agelo kəti mɨn, iətəm tatol nəmpə tu lan, tətɨtəu=pən mətəni məmə, “!Papilon təməmei! !Papilon təməmei! !Papilon Əsanən Nahgin Tepət təməmei, meiuaiu! In təhmen e pətan rəha suaru iətəm təmiuvi=pa nəman e kəntri mɨn rəfin kəhuva motəmnɨm wain ilah min. Wain u nɨmɨn, inko, nɨtəuiən nalməliən mɨn, mətəkeikei kəm nətəmimi məmə kautol noliən tərah ilah min. Kəni nian nəman kotəmnɨm wain u, ilah kautiuvi=pa niəməha rəha Uhgɨn o lah.”
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 Kəni agelo kəti mɨn, iətəm tatol kɨsɨl lan, tatuərisɨg e lau, kəni mətəni əfəməh məmə, “Nəmə iətəmi kəti təfaki kəm nati miəgəh əha rəhn-kapə səpɨn, mɨne narmɨ nati iətəm kəmɨsɨkəuvɨn e nɨgi, kəni matos rəhan mak e nɨpənəgɨn uə nəhlmɨn,
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 kəni in təkeikei məmnɨm mɨn wain u inu, in niəməha rəha Uhgɨn. Wain u inu, kəməsəgələkləkiən e nəhu. In otətəu nahməiən e nɨgəm mɨne nərəuas iətəm tatuəu okios in əpəha e nəhmtɨ nagelo asim mɨn mɨne Nətɨ Sipsip.
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Kəni nəhanɨgəm rəha nɨgəm iətəm tatus ilah matol nahməiən kəm lah u, in tətəri nian rəfin, naunun tɨkə. Nətəmimi mɨn kəha kəutəfaki kəm nati miəgəh rəhn-kapə ilah səpɨn mɨne narmɨn iətəm kəmɨsɨkəuvɨn e nɨgi, kəni motos mak rəha nərgɨn, ilah okəsotəmeigiən e nərauiə mɨne lapɨn.”
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Nəghatiən u, nɨpətɨn u məmə nətəmimi rəha Uhgɨn nətəm kəutohtəu=pən nəuia Uhgɨn, kəni məutəhatətə e Iesu, ilah kotəkeikei motəhtul əskasɨk.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Kəni əmeiko iəmətəu nəuian kəti təmsɨpəri e negəu e neai mətəni məmə, “Ətei rəkɨs nati u: rəueiu mɨne matuvən, nətəmimi rəha Iərmənɨg, mətəu nəmə okohmɨs, ilah okotatɨg e nəuvɨriən pəhriən.”
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Iəməsal=pən mɨn əpəha aupən lak mafu nɨmalɨ nəpuə kəti təruən, kəni iətəmi kəti tətəharəg-pəri e nɨmalɨ nəpuə kəha. Iətəmi u, təhmen e Nətɨ Iətəmimi. In tətəfəfau e hat rəha kig, kəmol e aiən u kol tətoraip-oraip, kəni mətələs nau ekəu kəti iətəm tasɨlə.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Kəni əmeiko agelo kəti mɨn təmsɨpən əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn muva, kəni mauɨn əfəməh e iətəmi u, tətəharəg-pəri e nɨmalɨ nəpuə məmə, “Os rəham nau ekəu mos muvən məulək, mətəu-inu nian rəha nəuləkiən tɨnuva, kəni nauəniən əpəha e nəhue nɨftəni tɨnɨməhtə.”
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Kəni əmeiko iətəmi u iətəm tətəharəg-pəri e nɨmalɨ nəpuə, təmauəh e nəhue nɨftəni e rəhan nau ekəu, kəni məulək e nətəmimi e nəhue nɨftəni, təhmen e nauəniən iətəm tɨnɨməhtə o nosiən.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Kəni agelo kəti mɨn təmiet e Nimə Rəha Uhgɨn əpəha e negəu e neai. In tatələs mɨn rəhan kəti nau ekəu iətəm tasɨlə.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Agelo kəti mɨn, iətəm tatos nepətiən rəha nɨgəm e oltə, təmsɨ=pən əpəha e oltə, kəni mauɨn əfəməh e agelo iətəm tətələs nau ekəu məmə, “Ələs rəham nau ekəu ko, muvən e nəhue nɨftəni, kəni mətei rəkɨs nətəmimi nətəm kotəhmen e nəua krep marəg u nəmiəvɨn mɨn, əpəha e nəukətɨn. Nəhue nɨftəni təhmen e nəukətɨn.”
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 — ausente —
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 — ausente —
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.