Apocalipse 14
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARA
1 Kəni əmeiko, iəkəsal=pən əpəha aupən lak mafu nətɨ Sipsip tətəhtul-pəri əpəha e Nɨtəuət Saion, kəni nətəmimi 144,000 kautəhtul ilah min. Kəni kəmətei=pən nərgɨ Nətɨ Sipsip mɨne rəhan Tatə e nɨpənəgɨlah.
1 Olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, tendo na fronte escrito o seu nome e o nome de seu Pai.
2 Kəni iəkətəu nati kəti əpəha ilɨs e negəu e neai tətagət, nəuian təhmen e nɨtəhi tatem nəuanaluəluə, kəni məhmen mɨn e kaluəluə tɨtatɨperəh, kəni iəkətəu təhmen mɨn e nəuia hap tepət, nətəmimi kautoh.
2 Ouvi uma voz do céu como voz de muitas águas, como voz de grande trovão; também a voz que ouvi era como de harpistas quando tangem a sua harpa.
3 Kəni ilah kəutani nəpuən vi kəti əpəha aupən e jeə rəha kig, mɨne nati mɨn kəutəmiəgəh kuvət, mɨne nətəmi asoli nətəm kəmotos nəhuitən mɨn. Iətəmi kəti təsəhruniən nəpuən əha, nətəmimi mɨn əmə kəha ilah 144,000 nətəm Uhgɨn təmos nəhmtɨ lah, mos rəkɨs ilah e nəhue nɨftəni. Nətəmi mɨn əmə kəha ilah əmə, ilah kotəhrun naniən nəpuən əha.
3 Entoavam novo cântico diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém pôde aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Nətəmi mɨn u ilah u, nətəm kəmoteh vivi rəhalah nəmiəgəhiən, məmə namɨkmɨkiən tɨkə e lah, kəni ilah kəməsotitiən pətan, ilah nətəmi vi. Ilah kautəhuərisɨg e Nətɨ Sipsip u, mautəhuvən ikɨn mɨn rəfin iətəm in tatuvən ikɨn. Uhgɨn tɨnos rəkɨs nəhmtɨ nətəmimi mɨn əha. Ilah rəha Uhgɨn əmə, mɨne Nətɨ Sipsip u. Ilah kotəhmen e nauəniən iətəm kəməfaki vi əmə e nasumiən, iətəm kətəfən kəm Uhgɨn mɨne Nətɨ Sipsip.
4 São estes os que não se macularam com mulheres, porque são castos. São eles os seguidores do Cordeiro por onde quer que vá. São os que foram redimidos dentre os homens, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Ilah kəsoteiuəiən e nian kəti mɨne, kəni nati əkəku kətiəh mɨne tɨkə məmə tol ilah kotamɨkmɨk e nəhmtɨ Uhgɨn.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Kəni əmeiko iəkatɨg mafu mɨn agelo kəti mɨn, tatiuvɨg əpəha ilɨs e nɨmagəuagəu. In tətəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr iətəm otətatɨg naunun tɨkə kəm nətəmimi rəha nəhue nɨftəni, e kəntri mɨn rəfin, e nəuanɨləuɨs mɨn rəfin, mɨne nəghatiən mɨn rəfin, mɨne nətəmimi nɨlosɨlah tol pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que se assentam sobre a terra, e a cada nação, e tribo, e língua, e povo,
7 In tətəni əfəməh məmə, “Otəgɨn motɨsiai Uhgɨn, kəni motəni nɨpəhriəniən e rəhan nepətiən, mətəu-inu nian əhruahru rəhan tɨnuva, o nəfəniən nalpɨniən kəm nətəmimi. Otəfaki kəm in, iətəm təmol natimnati rəfin agɨn: neai mɨne nɨftəni, nɨtəhi mɨne nəhmtɨ nəhu mɨn.”
7 dizendo, em grande voz: Temei a Deus e dai-lhe glória, pois é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Kəni agelo kəti mɨn, iətəm tatol nəmpə tu lan, tətɨtəu=pən mətəni məmə, “!Papilon təməmei! !Papilon təməmei! !Papilon Əsanən Nahgin Tepət təməmei, meiuaiu! In təhmen e pətan rəha suaru iətəm təmiuvi=pa nəman e kəntri mɨn rəfin kəhuva motəmnɨm wain ilah min. Wain u nɨmɨn, inko, nɨtəuiən nalməliən mɨn, mətəkeikei kəm nətəmimi məmə kautol noliən tərah ilah min. Kəni nian nəman kotəmnɨm wain u, ilah kautiuvi=pa niəməha rəha Uhgɨn o lah.”
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia que tem dado a beber a todas as nações do vinho da fúria da sua prostituição.
9 Kəni agelo kəti mɨn, iətəm tatol kɨsɨl lan, tatuərisɨg e lau, kəni mətəni əfəməh məmə, “Nəmə iətəmi kəti təfaki kəm nati miəgəh əha rəhn-kapə səpɨn, mɨne narmɨ nati iətəm kəmɨsɨkəuvɨn e nɨgi, kəni matos rəhan mak e nɨpənəgɨn uə nəhlmɨn,
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo, em grande voz: Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na fronte ou sobre a mão,
10 kəni in təkeikei məmnɨm mɨn wain u inu, in niəməha rəha Uhgɨn. Wain u inu, kəməsəgələkləkiən e nəhu. In otətəu nahməiən e nɨgəm mɨne nərəuas iətəm tatuəu okios in əpəha e nəhmtɨ nagelo asim mɨn mɨne Nətɨ Sipsip.
10 também esse beberá do vinho da cólera de Deus, preparado, sem mistura, do cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Kəni nəhanɨgəm rəha nɨgəm iətəm tatus ilah matol nahməiən kəm lah u, in tətəri nian rəfin, naunun tɨkə. Nətəmimi mɨn kəha kəutəfaki kəm nati miəgəh rəhn-kapə ilah səpɨn mɨne narmɨn iətəm kəmɨsɨkəuvɨn e nɨgi, kəni motos mak rəha nərgɨn, ilah okəsotəmeigiən e nərauiə mɨne lapɨn.”
11 A fumaça do seu tormento sobe pelos séculos dos séculos, e não têm descanso algum, nem de dia nem de noite, os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do seu nome.
12 Nəghatiən u, nɨpətɨn u məmə nətəmimi rəha Uhgɨn nətəm kəutohtəu=pən nəuia Uhgɨn, kəni məutəhatətə e Iesu, ilah kotəkeikei motəhtul əskasɨk.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Kəni əmeiko iəmətəu nəuian kəti təmsɨpəri e negəu e neai mətəni məmə, “Ətei rəkɨs nati u: rəueiu mɨne matuvən, nətəmimi rəha Iərmənɨg, mətəu nəmə okohmɨs, ilah okotatɨg e nəuvɨriən pəhriən.”
13 Então, ouvi uma voz do céu, dizendo: Escreve: Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Iəməsal=pən mɨn əpəha aupən lak mafu nɨmalɨ nəpuə kəti təruən, kəni iətəmi kəti tətəharəg-pəri e nɨmalɨ nəpuə kəha. Iətəmi u, təhmen e Nətɨ Iətəmimi. In tətəfəfau e hat rəha kig, kəmol e aiən u kol tətoraip-oraip, kəni mətələs nau ekəu kəti iətəm tasɨlə.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Kəni əmeiko agelo kəti mɨn təmsɨpən əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn muva, kəni mauɨn əfəməh e iətəmi u, tətəharəg-pəri e nɨmalɨ nəpuə məmə, “Os rəham nau ekəu mos muvən məulək, mətəu-inu nian rəha nəuləkiən tɨnuva, kəni nauəniən əpəha e nəhue nɨftəni tɨnɨməhtə.”
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando em grande voz para aquele que se achava sentado sobre a nuvem: Toma a tua foice e ceifa, pois chegou a hora de ceifar, visto que a seara da terra já amadureceu!
16 Kəni əmeiko iətəmi u iətəm tətəharəg-pəri e nɨmalɨ nəpuə, təmauəh e nəhue nɨftəni e rəhan nau ekəu, kəni məulək e nətəmimi e nəhue nɨftəni, təhmen e nauəniən iətəm tɨnɨməhtə o nosiən.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra, e a terra foi ceifada.
17 Kəni agelo kəti mɨn təmiet e Nimə Rəha Uhgɨn əpəha e negəu e neai. In tatələs mɨn rəhan kəti nau ekəu iətəm tasɨlə.
17 Então, saiu do santuário, que se encontra no céu, outro anjo, tendo ele mesmo também uma foice afiada.
18 Agelo kəti mɨn, iətəm tatos nepətiən rəha nɨgəm e oltə, təmsɨ=pən əpəha e oltə, kəni mauɨn əfəməh e agelo iətəm tətələs nau ekəu məmə, “Ələs rəham nau ekəu ko, muvən e nəhue nɨftəni, kəni mətei rəkɨs nətəmimi nətəm kotəhmen e nəua krep marəg u nəmiəvɨn mɨn, əpəha e nəukətɨn. Nəhue nɨftəni təhmen e nəukətɨn.”
18 Saiu ainda do altar outro anjo, aquele que tem autoridade sobre o fogo, e falou em grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Toma a tua foice afiada e ajunta os cachos da videira da terra, porquanto as suas uvas estão amadurecidas!
19 — ausente —
19 Então, o anjo passou a sua foice na terra, e vindimou a videira da terra, e lançou-a no grande lagar da cólera de Deus.
20 — ausente —
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e correu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, numa extensão de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.