Apocalipse 14
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ACF
1 Kəni əmeiko, iəkəsal=pən əpəha aupən lak mafu nətɨ Sipsip tətəhtul-pəri əpəha e Nɨtəuət Saion, kəni nətəmimi 144,000 kautəhtul ilah min. Kəni kəmətei=pən nərgɨ Nətɨ Sipsip mɨne rəhan Tatə e nɨpənəgɨlah.
1 E olhei, e eis que estava o Cordeiro sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que em suas testas tinham escrito o nome de seu Pai.
2 Kəni iəkətəu nati kəti əpəha ilɨs e negəu e neai tətagət, nəuian təhmen e nɨtəhi tatem nəuanaluəluə, kəni məhmen mɨn e kaluəluə tɨtatɨperəh, kəni iəkətəu təhmen mɨn e nəuia hap tepət, nətəmimi kautoh.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão; e ouvi uma voz de harpistas, que tocavam com as suas harpas.
3 Kəni ilah kəutani nəpuən vi kəti əpəha aupən e jeə rəha kig, mɨne nati mɨn kəutəmiəgəh kuvət, mɨne nətəmi asoli nətəm kəmotos nəhuitən mɨn. Iətəmi kəti təsəhruniən nəpuən əha, nətəmimi mɨn əmə kəha ilah 144,000 nətəm Uhgɨn təmos nəhmtɨ lah, mos rəkɨs ilah e nəhue nɨftəni. Nətəmi mɨn əmə kəha ilah əmə, ilah kotəhrun naniən nəpuən əha.
3 E cantavam um como cântico novo diante do trono, e diante dos quatro animais e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Nətəmi mɨn u ilah u, nətəm kəmoteh vivi rəhalah nəmiəgəhiən, məmə namɨkmɨkiən tɨkə e lah, kəni ilah kəməsotitiən pətan, ilah nətəmi vi. Ilah kautəhuərisɨg e Nətɨ Sipsip u, mautəhuvən ikɨn mɨn rəfin iətəm in tatuvən ikɨn. Uhgɨn tɨnos rəkɨs nəhmtɨ nətəmimi mɨn əha. Ilah rəha Uhgɨn əmə, mɨne Nətɨ Sipsip u. Ilah kotəhmen e nauəniən iətəm kəməfaki vi əmə e nasumiən, iətəm kətəfən kəm Uhgɨn mɨne Nətɨ Sipsip.
4 Estes são os que não estão contaminados com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes são os que dentre os homens foram comprados como primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Ilah kəsoteiuəiən e nian kəti mɨne, kəni nati əkəku kətiəh mɨne tɨkə məmə tol ilah kotamɨkmɨk e nəhmtɨ Uhgɨn.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis diante do trono de Deus.
6 Kəni əmeiko iəkatɨg mafu mɨn agelo kəti mɨn, tatiuvɨg əpəha ilɨs e nɨmagəuagəu. In tətəni pətɨgəm nanusiən təuvɨr iətəm otətatɨg naunun tɨkə kəm nətəmimi rəha nəhue nɨftəni, e kəntri mɨn rəfin, e nəuanɨləuɨs mɨn rəfin, mɨne nəghatiən mɨn rəfin, mɨne nətəmimi nɨlosɨlah tol pɨsɨn pɨsɨn mɨn.
6 E vi outro anjo voar pelo meio do céu, e tinha o evangelho eterno, para o proclamar aos que habitam sobre a terra, e a toda a nação, e tribo, e língua, e povo,
7 In tətəni əfəməh məmə, “Otəgɨn motɨsiai Uhgɨn, kəni motəni nɨpəhriəniən e rəhan nepətiən, mətəu-inu nian əhruahru rəhan tɨnuva, o nəfəniən nalpɨniən kəm nətəmimi. Otəfaki kəm in, iətəm təmol natimnati rəfin agɨn: neai mɨne nɨftəni, nɨtəhi mɨne nəhmtɨ nəhu mɨn.”
7 Dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é vinda a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Kəni agelo kəti mɨn, iətəm tatol nəmpə tu lan, tətɨtəu=pən mətəni məmə, “!Papilon təməmei! !Papilon təməmei! !Papilon Əsanən Nahgin Tepət təməmei, meiuaiu! In təhmen e pətan rəha suaru iətəm təmiuvi=pa nəman e kəntri mɨn rəfin kəhuva motəmnɨm wain ilah min. Wain u nɨmɨn, inko, nɨtəuiən nalməliən mɨn, mətəkeikei kəm nətəmimi məmə kautol noliən tərah ilah min. Kəni nian nəman kotəmnɨm wain u, ilah kautiuvi=pa niəməha rəha Uhgɨn o lah.”
8 E outro anjo seguiu, dizendo: Caiu, caiu Babilônia, aquela grande cidade, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua fornicação.
9 Kəni agelo kəti mɨn, iətəm tatol kɨsɨl lan, tatuərisɨg e lau, kəni mətəni əfəməh məmə, “Nəmə iətəmi kəti təfaki kəm nati miəgəh əha rəhn-kapə səpɨn, mɨne narmɨ nati iətəm kəmɨsɨkəuvɨn e nɨgi, kəni matos rəhan mak e nɨpənəgɨn uə nəhlmɨn,
9 E seguiu-os o terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na sua testa, ou na sua mão,
10 kəni in təkeikei məmnɨm mɨn wain u inu, in niəməha rəha Uhgɨn. Wain u inu, kəməsəgələkləkiən e nəhu. In otətəu nahməiən e nɨgəm mɨne nərəuas iətəm tatuəu okios in əpəha e nəhmtɨ nagelo asim mɨn mɨne Nətɨ Sipsip.
10 Também este beberá do vinho da ira de Deus, que se deitou, não misturado, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Kəni nəhanɨgəm rəha nɨgəm iətəm tatus ilah matol nahməiən kəm lah u, in tətəri nian rəfin, naunun tɨkə. Nətəmimi mɨn kəha kəutəfaki kəm nati miəgəh rəhn-kapə ilah səpɨn mɨne narmɨn iətəm kəmɨsɨkəuvɨn e nɨgi, kəni motos mak rəha nərgɨn, ilah okəsotəmeigiən e nərauiə mɨne lapɨn.”
11 E a fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, e aquele que receber o sinal do seu nome.
12 Nəghatiən u, nɨpətɨn u məmə nətəmimi rəha Uhgɨn nətəm kəutohtəu=pən nəuia Uhgɨn, kəni məutəhatətə e Iesu, ilah kotəkeikei motəhtul əskasɨk.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Kəni əmeiko iəmətəu nəuian kəti təmsɨpəri e negəu e neai mətəni məmə, “Ətei rəkɨs nati u: rəueiu mɨne matuvən, nətəmimi rəha Iərmənɨg, mətəu nəmə okohmɨs, ilah okotatɨg e nəuvɨriən pəhriən.”
13 E ouvi uma voz do céu, que me dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, e as suas obras os seguem.
14 Iəməsal=pən mɨn əpəha aupən lak mafu nɨmalɨ nəpuə kəti təruən, kəni iətəmi kəti tətəharəg-pəri e nɨmalɨ nəpuə kəha. Iətəmi u, təhmen e Nətɨ Iətəmimi. In tətəfəfau e hat rəha kig, kəmol e aiən u kol tətoraip-oraip, kəni mətələs nau ekəu kəti iətəm tasɨlə.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante ao Filho do homem, que tinha sobre a sua cabeça uma coroa de ouro, e na sua mão uma foice aguda.
15 Kəni əmeiko agelo kəti mɨn təmsɨpən əpəha e Nimə Rəha Uhgɨn muva, kəni mauɨn əfəməh e iətəmi u, tətəharəg-pəri e nɨmalɨ nəpuə məmə, “Os rəham nau ekəu mos muvən məulək, mətəu-inu nian rəha nəuləkiən tɨnuva, kəni nauəniən əpəha e nəhue nɨftəni tɨnɨməhtə.”
15 E outro anjo saiu do templo, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice, e sega; a hora de segar te é vinda, porque já a seara da terra está madura.
16 Kəni əmeiko iətəmi u iətəm tətəharəg-pəri e nɨmalɨ nəpuə, təmauəh e nəhue nɨftəni e rəhan nau ekəu, kəni məulək e nətəmimi e nəhue nɨftəni, təhmen e nauəniən iətəm tɨnɨməhtə o nosiən.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi segada.
17 Kəni agelo kəti mɨn təmiet e Nimə Rəha Uhgɨn əpəha e negəu e neai. In tatələs mɨn rəhan kəti nau ekəu iətəm tasɨlə.
17 E saiu do templo, que está no céu, outro anjo, o qual também tinha uma foice aguda.
18 Agelo kəti mɨn, iətəm tatos nepətiən rəha nɨgəm e oltə, təmsɨ=pən əpəha e oltə, kəni mauɨn əfəməh e agelo iətəm tətələs nau ekəu məmə, “Ələs rəham nau ekəu ko, muvən e nəhue nɨftəni, kəni mətei rəkɨs nətəmimi nətəm kotəhmen e nəua krep marəg u nəmiəvɨn mɨn, əpəha e nəukətɨn. Nəhue nɨftəni təhmen e nəukətɨn.”
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice aguda, dizendo: Lança a tua foice aguda, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 — ausente —
19 E o anjo lançou a sua foice à terra e vindimou as uvas da vinha da terra, e atirou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 — ausente —
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.