2 Coríntios 7
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs NVI
1 Rəhk-iəli mɨn. Nəniəskasɨkiən mɨn u rəhatah. Kəni tol lanəha, pəh kotafəl nɨkitah, motos rəkɨs natimnati mɨn rəfin iətəm kautol nɨpətɨtah mɨne narmɨtah kəutamɨkmɨk. Kəni pəh kotələhu kalɨn itah məmə rəha Uhgɨn əmə motohtəu=pən rəfin suaru iətəm nɨkin otagiən lan. Kəni okautol mətəu-inu kəutɨsiai Uhgɨn.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Oterəh e nɨkitəmah kəm tɨmah. Iəsotoliən tərah kəm iətəmi kəti, iəsotiuvi-pəniən iətəmi kəti tərah ikɨn, iəsotalkutiən məmə iəkotos nati kəti rəhatəmah e noliən ekəu-ekəu.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Iəsəniən nəghatiən u məmə inu nəmotol noliən tərah. Iəməni rəkɨs kəm təmah məmə iəkotolkeikei pɨk itəmah nian rəfin, kəni nati əpnapɨn nɨmɨsiən uə nəuvɨriən otuva e nəmiəgəhiən rəhatɨmah, mətəu itəmah əpəha imə e nɨkitɨmah.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Iəu iətəhatətə əskasɨk e təmah. Iətəfəri o təmah. Itəmah nəmotəfəri pɨk rəhak nətəlɨgiən. Iəmos nərahiən tepət təmuva e rəhak nəmiəgəhiən, mətəu nɨkik tagiən mapirəkɨs o təmah.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Tol lanəha mətəu-inu, nian iəməhuva Masetoniə, iəsotəmeigiən, mətəu nian rəfin, nərahiən tətələs itɨmah təmsɨpən ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨn. E nəmiəgəhiən rəhatɨmah, nətəmimi kəmotorgəhu motol nərahiən kəm tɨmah, kəni itɨmah iəkotəgɨn.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Mətəu Uhgɨn tatol vivi nɨki nətəmimi nətəm nətəlɨgiən rəhalah təpəou, kəni təmol vivi nɨkitɨmah e nuvaiən rəha Taitəs u təmsɨpɨnə e təmah.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Kəni səniəmə e nuvaiən əmə rəhan iətəm təmol nɨkitɨmah tagiən, mətəu e nəghatiən təuvɨr rəha nol viviən iətəm nəmotəni=pən kəm in. In təməni=pa kəm tɨmah məmə itəmah nəkotolkeikei pɨk məmə nəkoteruh iəu, kəni məmə nɨkitəmah tətətəu tərah o nəghatiən rəhak, kəni məni məmə nəkotolkeikei pɨk iəu mautəhtul əskasɨk o nərgək. Nian iəmətəu, nagiəniən e nɨkik təməri məriauəh.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Nati əpnapɨn nəmə rəhak nauəuə aupən təmol itəmah nəkotətəu tərah, mətəu iəsətəuiən tərah ohni. Mətəu aupən, iəmotətəu tərah ohni, mətəu-inu iəmeruh məmə nauəuə u təmol itəmah nəkotətəu tərah, mətəu rəha nian əkuəkɨr əmə.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Mətəu rəueiu, nɨkik tətagiən, kəni səniəmə məmə nəmotətəu tərah, kəpə. Nɨkik tagiən məmə nian nəmotətəu tərah, e nian əkuəkɨr əmə, nəmotəuhlin itəmah e rəhatəmah noliən tərah mɨn. Nɨpəhriəniən, Uhgɨn tolkeikei məmə kitah okotətəu tərah o noliən mɨn lanu lan. Kəni mətəu-inu nəmotəuhlin itəmah, kəni natimnati iətəm iəmotəni aupən kəm təmah təməsoliən məmə itəmah nəmotəmkarəpən e rəhatəmah nəhatətəiən.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Kəni nian kautətəu tərah e noliən iətəm Uhgɨn tolkeikei, kəni kotəuhlin itah e rəhatah noliən tərah, kəni Uhgɨn tatosmiəgəh itah. Kəni nɨpəhriəniən nɨkitah otəsəpəouiən o noliən əha. Mətəu nian kautətəu tərah e noliən rəha nəhue nɨftəni, kəni noliən əha təsəuhliniən iətəmi kəti e rəhan noliən tərah tɨtəlɨg=pən o Uhgɨn, kəni noliən əha tatiuvi=pən nətəmimi e nɨmɨsiən.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Oteruh-to nəmiəgəhiən rəhatəmah nian nəmotətəu tərah e noliən iətəm Uhgɨn tolkeikei. Noliən əha, nəuan tepət: narmɨtəmah təmiuvɨg nəmotauɨt motəgɨn e noliən tərah mɨn, kəni motəməki e noliən tərah mɨn, kəni motalkut əskasɨk məmə nəkotəgəu əhruahru rəhatəmah noliən tərah mɨn, kəni nəkotolkeikei motalkut əskasɨk məmə nəkotol noliən əhruahru. Nəmotolkeikei məmə nəkoteruh mɨn iəu, kəni nəmotolkeikei pɨk məmə nəkotəhtul əskasɨk o nərgək. Kəni nəmautəhtul maru məmə nəkotol nalpɨniən kəm nətəm kautol noliən tərah. E noliən mɨn rəfin rəhatəmah, nəmotəgətun məmə nəsotoliən nati kəti tərah e natimnati u.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Iətəmi kəti e niməfaki rəhatəmah təmol noliən tərah. Kəni iəmətei nauəuə u kəm təmah. Mətəu iəməsəteiən nauəuə u o iətəmi u iətəm təmol noliən tərah, kəni iəməsəteiən o iətəmi in təmərəkɨn. Kəpə. Iəmətei pəhriən məmə iətəm onəkoteruh əsas e nəhmtɨ Uhgɨn məmə nautəhtul əskasɨk o nərgək.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Natimnati rəfin mɨn əha kautəfəri nətəlɨgiən rəhatɨmah.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Iəməni=pən kəm in məmə iətəfəri pɨk o təmah, kəni itəmah nəməsotoliən iəu iəkaulɨs. Natimnati rəfin iətəm iəmotəni kəm təmah, ilah nɨpəhriəniən. Kəni e noliən kətiəh əmə, natimnati rəfin iətəm iəmotəni kəm Taitəs e təmah, kəni motəfəri ohni, ilah mɨn nɨpəhriəniən.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Taitəs, nɨkin tətəhti əhanəh məmə itəmah rəfin agɨn nəmotol nəuian, kəni mautəgɨn mautərəmrumɨn nian nəmotegəhan lan məmə otuva meruh itəmah. Kəni nian nɨkin tətəhti natimnati mɨn əha, nolkeikeiən rəhan o təmah tətəri təhmɨn.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Nɨkik tagiən pɨk mətəu-inu iətəhatətə əskasɨk e təmah məmə nəkotol nak iətəm təhruahru.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.