2 Coríntios 7
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs ARIB
1 Rəhk-iəli mɨn. Nəniəskasɨkiən mɨn u rəhatah. Kəni tol lanəha, pəh kotafəl nɨkitah, motos rəkɨs natimnati mɨn rəfin iətəm kautol nɨpətɨtah mɨne narmɨtah kəutamɨkmɨk. Kəni pəh kotələhu kalɨn itah məmə rəha Uhgɨn əmə motohtəu=pən rəfin suaru iətəm nɨkin otagiən lan. Kəni okautol mətəu-inu kəutɨsiai Uhgɨn.
1 Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Oterəh e nɨkitəmah kəm tɨmah. Iəsotoliən tərah kəm iətəmi kəti, iəsotiuvi-pəniən iətəmi kəti tərah ikɨn, iəsotalkutiən məmə iəkotos nati kəti rəhatəmah e noliən ekəu-ekəu.
2 Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 Iəsəniən nəghatiən u məmə inu nəmotol noliən tərah. Iəməni rəkɨs kəm təmah məmə iəkotolkeikei pɨk itəmah nian rəfin, kəni nati əpnapɨn nɨmɨsiən uə nəuvɨriən otuva e nəmiəgəhiən rəhatɨmah, mətəu itəmah əpəha imə e nɨkitɨmah.
3 Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
4 Iəu iətəhatətə əskasɨk e təmah. Iətəfəri o təmah. Itəmah nəmotəfəri pɨk rəhak nətəlɨgiən. Iəmos nərahiən tepət təmuva e rəhak nəmiəgəhiən, mətəu nɨkik tagiən mapirəkɨs o təmah.
4 Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Tol lanəha mətəu-inu, nian iəməhuva Masetoniə, iəsotəmeigiən, mətəu nian rəfin, nərahiən tətələs itɨmah təmsɨpən ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨn. E nəmiəgəhiən rəhatɨmah, nətəmimi kəmotorgəhu motol nərahiən kəm tɨmah, kəni itɨmah iəkotəgɨn.
5 Porque, mesmo quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
6 Mətəu Uhgɨn tatol vivi nɨki nətəmimi nətəm nətəlɨgiən rəhalah təpəou, kəni təmol vivi nɨkitɨmah e nuvaiən rəha Taitəs u təmsɨpɨnə e təmah.
6 Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
7 Kəni səniəmə e nuvaiən əmə rəhan iətəm təmol nɨkitɨmah tagiən, mətəu e nəghatiən təuvɨr rəha nol viviən iətəm nəmotəni=pən kəm in. In təməni=pa kəm tɨmah məmə itəmah nəkotolkeikei pɨk məmə nəkoteruh iəu, kəni məmə nɨkitəmah tətətəu tərah o nəghatiən rəhak, kəni məni məmə nəkotolkeikei pɨk iəu mautəhtul əskasɨk o nərgək. Nian iəmətəu, nagiəniən e nɨkik təməri məriauəh.
7 e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Nati əpnapɨn nəmə rəhak nauəuə aupən təmol itəmah nəkotətəu tərah, mətəu iəsətəuiən tərah ohni. Mətəu aupən, iəmotətəu tərah ohni, mətəu-inu iəmeruh məmə nauəuə u təmol itəmah nəkotətəu tərah, mətəu rəha nian əkuəkɨr əmə.
8 Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido {pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo},
9 Mətəu rəueiu, nɨkik tətagiən, kəni səniəmə məmə nəmotətəu tərah, kəpə. Nɨkik tagiən məmə nian nəmotətəu tərah, e nian əkuəkɨr əmə, nəmotəuhlin itəmah e rəhatəmah noliən tərah mɨn. Nɨpəhriəniən, Uhgɨn tolkeikei məmə kitah okotətəu tərah o noliən mɨn lanu lan. Kəni mətəu-inu nəmotəuhlin itəmah, kəni natimnati iətəm iəmotəni aupən kəm təmah təməsoliən məmə itəmah nəmotəmkarəpən e rəhatəmah nəhatətəiən.
9 agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
10 Kəni nian kautətəu tərah e noliən iətəm Uhgɨn tolkeikei, kəni kotəuhlin itah e rəhatah noliən tərah, kəni Uhgɨn tatosmiəgəh itah. Kəni nɨpəhriəniən nɨkitah otəsəpəouiən o noliən əha. Mətəu nian kautətəu tərah e noliən rəha nəhue nɨftəni, kəni noliən əha təsəuhliniən iətəmi kəti e rəhan noliən tərah tɨtəlɨg=pən o Uhgɨn, kəni noliən əha tatiuvi=pən nətəmimi e nɨmɨsiən.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Oteruh-to nəmiəgəhiən rəhatəmah nian nəmotətəu tərah e noliən iətəm Uhgɨn tolkeikei. Noliən əha, nəuan tepət: narmɨtəmah təmiuvɨg nəmotauɨt motəgɨn e noliən tərah mɨn, kəni motəməki e noliən tərah mɨn, kəni motalkut əskasɨk məmə nəkotəgəu əhruahru rəhatəmah noliən tərah mɨn, kəni nəkotolkeikei motalkut əskasɨk məmə nəkotol noliən əhruahru. Nəmotolkeikei məmə nəkoteruh mɨn iəu, kəni nəmotolkeikei pɨk məmə nəkotəhtul əskasɨk o nərgək. Kəni nəmautəhtul maru məmə nəkotol nalpɨniən kəm nətəm kautol noliən tərah. E noliən mɨn rəfin rəhatəmah, nəmotəgətun məmə nəsotoliən nati kəti tərah e natimnati u.
11 Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
12 Iətəmi kəti e niməfaki rəhatəmah təmol noliən tərah. Kəni iəmətei nauəuə u kəm təmah. Mətəu iəməsəteiən nauəuə u o iətəmi u iətəm təmol noliən tərah, kəni iəməsəteiən o iətəmi in təmərəkɨn. Kəpə. Iəmətei pəhriən məmə iətəm onəkoteruh əsas e nəhmtɨ Uhgɨn məmə nautəhtul əskasɨk o nərgək.
12 Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
13 Natimnati rəfin mɨn əha kautəfəri nətəlɨgiən rəhatɨmah.
13 Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
14 Iəməni=pən kəm in məmə iətəfəri pɨk o təmah, kəni itəmah nəməsotoliən iəu iəkaulɨs. Natimnati rəfin iətəm iəmotəni kəm təmah, ilah nɨpəhriəniən. Kəni e noliən kətiəh əmə, natimnati rəfin iətəm iəmotəni kəm Taitəs e təmah, kəni motəfəri ohni, ilah mɨn nɨpəhriəniən.
14 Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
15 Taitəs, nɨkin tətəhti əhanəh məmə itəmah rəfin agɨn nəmotol nəuian, kəni mautəgɨn mautərəmrumɨn nian nəmotegəhan lan məmə otuva meruh itəmah. Kəni nian nɨkin tətəhti natimnati mɨn əha, nolkeikeiən rəhan o təmah tətəri təhmɨn.
15 E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Nɨkik tagiən pɨk mətəu-inu iətəhatətə əskasɨk e təmah məmə nəkotol nak iətəm təhruahru.
16 Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.