2 Coríntios 5
Nauəuə Asim Rəha Uhgɨn Nəmtətiən Vi (TNP) vs VC
1 Tol lanəha, kotəhrun məmə nɨpətɨtah təhmen e nɨmauvluvl iətəm kitah kəutatɨg lan u ikɨnu e nəhue nɨftəni, kəni nian kəti otərah məmnəmɨt mɨkə. Kəni nian nɨmauvluvl əha tɨkə e nəhue nɨftəni, mətəu əpəha e negəu e neai, rəhatah nimə vi əha ikɨn iətəm səniəmə iətəmimi təmol, mətəu Uhgɨn əmə təmol, nɨpətɨtah vi iətəm otatɨg itulɨn.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Mətəu rəueiu e nɨpətɨtah rəha nəhue nɨftəni, kautəhgi nɨkitah, kəni kotolkeikei pɨk məmə nian otuva iətəm kitah okotos nɨpətɨtah vi o negəu e neai, təhmen mə kautəhuvən e napən vi.
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 Tol lanəha mətəu-inu səniəmə kitah okəhuva narmɨn əmə nɨpətɨn tɨkə, mətəu okotos nɨpətɨn vi rəha negəu e neai.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 Nɨpətɨtah iətəm otɨmɨs tol itah kəutətəu tərah pɨk məutəhgi nɨkitah e nəpəouiən, mətəu səniəmə kautolkeikei əmə məmə okohmɨs kəni nɨpətɨtah otɨkə, kəpə. Mətəu kitah kotolkeikei məmə okəhuvən e nɨpətɨtah vi məmə nəmiəgəhiən itulɨn otəuiək agɨn e nɨpətɨtah rəha nəhue nɨftəni iətəm otɨmɨs.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 Kəni Uhgɨn pɨsɨn əmə təmol itah o natimnati mɨn əha, kəni təməfa Narmɨn Rəhan məmə otəgətun vivi kəm tah məmə rəhan nəniəskasɨkiən mɨn otuva pəhriən.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Kəni tol lanəha, nətəlɨgiən rəhatah təskasɨk, kəni kitah kotəhrun vivi məmə nian kəutatɨg əhanəh u ikɨnu mautos əmə nɨpətɨn rəha nəhue nɨftəni u, kitah kautəhtul əhanəh ihluə ima Iərmənɨg ikɨn rəhatah.
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 Iateruh nɨpətɨk, kəni nian rəfin tətauəhli kəni mətəpəou təhmen, mətəu rəhak nəhatətəiən in e Uhgɨn, kəni iəu iətatɨg nian mɨn rəfin mətəhatətə lan, kəni mətəhatətə məmə in otəfa kəm iəu nɨpətɨk vi. Rəhatah nəhatətəiən tatit itah e nəmiəgəhiən u ikɨnu e nəhue nɨftəni, səniəmə natimnati iətəm kauteruh.
7 Andamos na fé e não na visão.
8 Iətəni məmə nətəlɨgiən rəhatah təskasɨk, kəni kotolkeikei məmə kotəpəh nɨpətɨtah məhuvən e nɨpətɨn vi rəhatah, inəha nimə vi rəhatah, kitah Iərmənɨg.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 Tol lanəha, nəmə kotatɨg e nɨpətɨtah u rəha nəhue nɨftəni u, uə nəmə kotəpəh nɨpətɨtah, kitah kotalkut pɨk məmə kotol natimnati iətəm kautol nɨki Iərmənɨg tagiən.
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 Kotol lanəha mətəu-inu kitah rəfin okotəkeikei motəhtul aupən e Krɨsto məmə in otakil rəhatah noliən mɨn, kəni kitah kətiəh kətiəh okotos nətəouiən tɨtəu=pən natimnati iətəm kəmotol e nəhue nɨftəni, nəmə nati təuvɨr uə nati tərah.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Kəni rəueiu əha, mətəu-inu iəutəgɨn məutɨsiai Iərmənɨg, kəni motalkut məmə iəkotiuvi=pa nətəmimi. Uhgɨn təhrun itɨmah mɨne uək rəhatɨmah, kəni iəkotolkeikei məmə itəmah mɨn onəkotəhrun vivi itɨmah.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 Iəsotolkeikeiən məmə iəkotəfəri itəmah e nəhmtɨtəmah, mətəu iəkotəfɨnə rəhatɨmah nətəlɨgiən məmə nəmə təhro nɨkitəmah otagiən o tɨmah. Kəni rəueiu, nəkotəhrun nuhalpɨniən nəghatiən rəha nətəmimi nətəm kəutəfəri o noliən iətəm nətəmimi kauteruh, mətəu nɨkilah təsəhtiən nati iətəm tətatɨg e nɨki iətəmimi.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Nəmə itɨmah ialməli mɨn, mətəu o nərgɨ Uhgɨn. Kəni nəmə rəhatɨmah nətəlɨgiən təhruahru əmə, in nati kəti iətəm otasiru e təmah.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 Tol lanəha mətəu-inu, nolkeikeiən rəha Krɨsto tətarmənɨg e tɨmah, mətəu-inu itɨmah iəkotəhrun vivi məmə iətəmi kətiəh əmə təmɨmɨs o nətəmimi rəfin, kəni tol lanəha, nətəmimi rəfin kɨnohmɨs.
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 Kəni təmɨmɨs o nətəmimi rəfin məmə ilah nətəm kautəmiəgəh, okotəpəh noliən natimnati iətəm ilah əmə kotolkeikei, mətəu ilah kotəkeikei motol noliən mɨn iətəm Iesu tolkeikei, u iətəm təmɨmɨs o lah kəni məmiəgəh mɨn e nɨmɨsiən.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Tol lanəha, rəueiu mɨne, itɨmah iəsotakiliən nətəmimi e noliən iətəm nətəmimi rəha nəhue nɨftəni kotakil nətəmimi lan. Nati əpnapɨn nian kəti iəmotakil Krɨsto e noliən əha, mətəu rəueiu iəsotoliən.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Tol lanəha, nəmə iətəmi kəti təmuva kətiəh ilau Krɨsto, in təmuva iətəmimi vi. !Nati əuas təmɨkə, kəni nati vi tɨnuva!
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 Natimnati rəfin mɨn əha tatsɨpən e Uhgɨn. Aupən kitah tɨkɨmɨr mɨn kitah Uhgɨn, mətəu e Krɨsto, in təməmki itah kəhuva iuəkɨr ohni, mol itah rəhn-niəli mɨn. Kəni təməfa kəm tɨmah uək u rəha niuvi=paiən tɨkɨmɨr mɨn rəha Uhgɨn okəhuva rəhn-niəli mɨn.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Inu tətəni məmə Uhgɨn təmiuvi=pa rəhan tɨkɨmɨr mɨn e nəhue nɨftəni məmə okəhuva rəhn-niəli mɨn e Krɨsto, kəni məsafin mɨniən rəhalah noliən tərah mɨn. Kəni təməfa kəm tɨmah nəghatiən u rəha niuvi=paiən tɨkɨmɨr mɨn rəhan okəhuva rəhn-niəli mɨn.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Tol lanəha, itɨmah iəni əhruin mɨn rəha Krɨsto, kəni təhmen məmə Uhgɨn tətauɨn e nətəmimi e nəuiatɨmah. Kəni iəutətapuəh əskasɨk o təmah e nərgɨ Krɨsto məmə nəkotəpəh noliən tɨkɨmɨr, kəni məhuva niəli mɨn rəha Uhgɨn.
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 Uhgɨn təmol iətəmi u rəhan noliən tərah tɨkə, məmə in sakrifais rəha noliən tərah mɨn rəhatah, məmə e Iesu, kitah okotəhruahru e nəhmtɨ Uhgɨn.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.